violien  Geplaatst op 8 January 2009	Wie weet waar berend botje woont....

Ingr  Geplaatst op 8 January 2009

De edelman Lodewijk van Heiden (1773-1850) telg uit de familie Van Heiden Reinestein, die de havezate Laarwoud te Zuidlaren bewoonde, en de enige Nederlandse zeeheld afkomstig uit Drenthe. Hij bracht lange tijd door in dienst van de Russische tsaar. In 1827 versloeg hij, als een van de geallieerde "drie admiraals", de Ottomaans-Egyptische vloot in de Slag bij Navarino (de laatste grote zeeslag met houten zeilschepen) welke het einde van de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog inluidde. De Grieken noemden hem als bevrijder liefkozend bébé (vader), wat mogelijk verbasterd werd tot Berend Botje. In 1832 keerde hij als held in Zuidlaren terug, kon daar niet aarden, vertrok naar Amerika en daarna naar Letland en kwam nooit weer terug. Voor meer informatie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Berend_Botje Groeten. Geef je stem: 0 0

sacha  Geplaatst op 8 January 2009

Berend Botje ging uit varen Met zijn scheepje naar Zuidlaren De weg was recht, de weg was krom Nooit kwam Berend Botje weerom Een twee drie vier vijf zes zeven Waar is Berend Botje gebleven? Hij is niet hier, hij is niet daar Hij is naar Amerika Amerika, Amerika Driemaal in de rondte van je hopsasa! Berend Botje heeft echt bestaan! "Berend Botje was iemand die aan het begin van de vorige eeuw voor de Eerste Wereldoorlog zoals zoveel Groningers, Friezen en dus ook Drenthen naar Amerika emigreerde. In totaal zijn zo'n honderdduizenden in een korte periode geemigreerd naar met name naar Chicago. Er was daar zelfs een Groninger wijk. Ook in mijn familie zijn destijds mensen geemigreerd (en weer teruggekomen). Uit die periode komt dit liedje. Het was een beetje een spotliedje op al die gekken die zo nodig naar Amerika moesten. Het was voor de achterblijvers natuurlijk een bedreigende situatie. Er gingen zoveel de plas over dat soms een flink deel van de jonge mensen uit een dorp vertrok." Joop. Geef je stem: 0 0

Ad  Geplaatst op 9 January 2009

hadez  Geplaatst op 9 January 2009

Vrijwel iedere vader of moeder heeft ze gezongen: bakerliedjes en kinderrijmen als Altijd is Kortjakje ziek, Jan Huigen in de ton en Berend Botje ging uit varen. Hoewel bedoeld om de kleintjes wat taalgevoel en muzikaliteit bij te brengen, of gewoon als gezellige bezigheid, zijn veel versjes van vroeger allerminst onschuldig. Jant van der Weg ging met hulp van de Koninklijke Bibliotheek op zoek naar de bronnen van het kinderrijm en stelde een boekje met tekst en prachtige prenten samen over deze wat onderbelichte vorm van literatuur. In Midden in de week maar zondags niet laat ze zien dat achter de poëzie voor beginners een wereld schuilgaat die vaak helemaal niet voor kinderoren en – ogen bedoeld was. Bekend is het verhaal van Kortjakje, gebaseerd op een Amsterdamse toiletjuffrouw die te veel dronk. Van der Weg achterhaalde gekuiste regels waarin ze een zielenherder op bezoek krijgt: ''s Zondags ziet ze Heer Pastoor/ Daar spreidt ze haar beentjes voor' en een variant waarin ze op woensdag een dikke buik krijgt waar donderdag een kind uitkomt. Over Berend Botje uit Zuidlaren doen verschillende verhalen de ronde. Hoe het precies zat, is niet meer achterhalen, wel is het interessant om te weten dat de Berend in het liedje zou verwijzen naar de Groninger reder Berend Drenth die wrakkige schepen de Oostzee opstuurde en als de bemanning verdronken was het verzekeringsgeld, de botjes, opstreek. Grofweg zijn de kinderrijmen terug te voeren op lokale anecdoten, historische gebeurtenissen en religieuze boodschappen. Dat de achtergronden verloren zijn geraakt, heeft te maken met het overzetten van de liedjes op papier vanaf het begin van de negentiende eeuw en het illustreren van gekuiste rijmpjes. Simpel gezegd: in de loop der jaren zijn ze verwaterd en bekort. Illustratief is het lot van Moriaantje, een liedje dat tegenwoordig met enige aarzeling wordt gezongen vanwege vermeend racisme. Van der Weg tilde ontbrekende regels boven tafel en vertelt het hele verhaal waarin een vriendenclubje het moortje bespot en vervolgens wordt gestraft: ze worden met inkt besmeurd door ene Nicolaas: In 't zonlicht stapt de brave moor De zwartgeverwde knapen voor. 't Was enkel door hun stout gespot: Dat zij geraakten in den pot Dus: lieve Kind'ren! Spot toch niet, Als gij iets vreemds aan and'ren ziet! Geef je stem: 0 0

Antwoord:
Naam:
Email:	* niet verplicht
Voer code in:	->