Lees nu het WatWilJijWeten blog »
Door je eigen naam te claimen, voorkom je dat een ander met jouw naam berichten achter kan laten.
Voornaam:


Skywalker

 Geplaatst op
19 september 2008
Wat zijn de kenmerken van Borderline Persoonlijkheidsstoornis, en hoe kun je het best met mensen omgaan die hieraan lijden?

lilian

 Geplaatst op
19 september 2008
Verschijnselen

Mensen met borderline hebben minstens 5 van de volgende verschijnselen.

Ze proberen krampachtig te voorkomen dat iemand ze in de steek laat. En alleen maar denken dat ze in de steek gelaten worden, is al genoeg om krampachtig te proberen dat te voorkomen.
Ze hebben intense relaties met anderen, maar die zijn ook heel instabiel. Ze denken heel zwart-wit over hun relaties: of iemand is geweldig of hij is waardeloos.
Ze hebben steeds een ander beeld of gevoel van zichzelf. Dat wisselt sterk.
Ze zijn impulsief. Dat heeft negatieve gevolgen voor henzelf op minstens twee gebieden: geldverspilling, veel wisselende seksuele contacten, misbruik van alcohol en drugs, roekeloos rijden, vreetbuien.
Ze doen pogingen tot zelfdoding, dreigen daarmee, of verwonden zichzelf.
Ze hebben sterk wisselende stemmingen als reactie op gebeurtenissen. Dit geeft periodes van grote somberheid, prikkelbaarheid of angst. Dit duurt meestal enkele uren, en bijna nooit langer dan een paar dagen.
Ze hebben een blijvend gevoel van leegte.
Ze hebben last van intense woede, die niet past in de situatie en de situatie ook niet oplost. Of ze hebben moeite hun boosheid te beheersen. Ze hebben dan ook driftbuien, blijvende woede, of hebben geregeld vechtpartijen.
Ze hebben paranoïde ideeën. Dit is het idee achtervolgd of bedreigd te worden. Die ideeën komen in stress-situaties. De ideeën gaan ook weer voorbij. Of ze dissociëren ernstig. Dan hebben ze het gevoel er niet meer bij te zijn en als het ware weg te raken. Soms weten ze dan niet meer precies wat er gebeurd is.



Adviezen familie/betrokkenen

Mensen met borderline doen vaak een groot beroep op hun omgeving. Het ene moment heeft iemand behoefte aan aandacht en contact, het volgende moment kan iemand zich terugtrekken in zichzelf en het contact afwijzen. Familie en vrienden hebben vaak moeite met emotionele uitbarstingen en impulsief gedrag. Daardoor staat de relatie de hele tijd onder spanning.

Zorg dat u genoeg weet over de borderline en de mogelijke gevolgen.
Realiseer u dat er sprake is van een psychische stoornis, waarvoor behandeling nodig is. Vat emotionele uitspraken niet al te persoonlijk op.

http://www.trimbos.nl/default1740.html

Hopenlijk genoeg informatie?

Groeten
Geef je stem:
1
0

Nightshadow

 Geplaatst op
19 september 2008
De belangrijkste kenmerken van borderline zijn: een persoon met borderline kan erg impulsief zijn en kunnen daarom ook erg extreem reageren. Ze hebben vaak ook opvallend sterk wisselende stemmingen.
Het zijn vooral mensen die alles in het zogenaamde "zwart wit" bekijken.

De manier om met die mensen om te gaan word hieronder beschreven

Zorg dat u genoeg weet over de borderline en de mogelijke gevolgen.
Realiseer u dat er sprake is van een psychische stoornis, waarvoor behandeling nodig is. Vat emotionele uitspraken niet al te persoonlijk op.
Het feit dat u de borderlinestoornis erkent, betekent niet dat u alles hoeft te accepteren. Bepaal wat uw grenzen zijn en maak daarover heldere afspraken. Het kan helpen als u afspraken op papier zet.
Probeer negatief gedrag los te zien van de persoon. Laat uw waardering blijken voor dingen die goed gaan.
Stel niet te hoge eisen aan degene met borderline en leg niet te veel druk op zijn of haar schouders. Maar neem de verantwoordelijkheid niet over.
Gebruik uw energie om actief aan de slag te gaan en te leren omgaan met de situatie. Bijvoorbeeld door samen met uw familielid een cursus over borderline te volgen.
Doe uw eigen dingen, en doe de dingen die plezier en ontspanning geven. Dit voorkomt dat u zelf overbelast raakt.
Zorg ervoor dat u zelf uw hart kunt luchten bij enkele mensen in uw omgeving. Houd ook contact met mensen buiten het gezin.
Zoek mensen in vergelijkbare situaties, bijvoorbeeld via stichting Labyrint/In Perspectief.(bron trimbos instituut)
Geef je stem:
1
0

Ad

 Geplaatst op
19 september 2008

Aubry

 Geplaatst op
19 september 2008
De naam borderline betekent letterlijk 'grens'. Borderline is een persoonlijkheidsstoornis die ernstige beper-kingen kan geven aan degene die hieraan lijdt. Mensen met Borderline hebben vaak last van een reeks symptomen. Voor velen is het leven erg onaangenaam.

Officiële symptomen zijn;


zwart-wit denken
stemmingswisselingen
impulsiviteit
moeilijk contact kunnen leggen
moeilijk alleen kunnen zijn
woede uitbarstingen
dreigen met zelfdoding, alsmede zelfverwonding, alcohol- en drugsmisbruik, eetstoornissen, gok- en koopverslaving, dissociatieve en psychotische verschijnselen.
Dissociatie is een veranderde bewustzijnstoestand. Omstanders kunnen dit verschijnsel vermoeden als iemand er niet helemaal bij is, een afwezige indruk maakt, niet helder of adequaat rea-geert. Niet alle afwezigheid is overigens dissociatie.

De binnenwereld ziet er anders uit;
angst, soms door agressie bedekt
eenzaamheid, zelfs in gezelschap
leegte, niet weten wat je wilt, voelt of vindt
een kloof tussen gevoel en verstand
overspoeld raken door heftige emoties, waar je niets mee kan en die moeilijk te verdragen zijn
relaties niet kunnen aangaan en/of kunnen volhouden, ook met betrekking tot werk
periodes van depressie, enorme spanning en weinig gevoel van eigenwaarde.

Overigens hoef je niet aan alle criteria te voldoen om borderline te hebben en geen enkel criterium op zich is specifiek voor borderline.

Verwijzing

Niet alle mensen met Borderline hoeven opgenomen te worden of op een andere manier gebruik te maken van de geestelijke gezondheidszorg. Onze ervaring heeft geleerd dat niet alleen de psychiatrie oplossingen biedt voor Borderline, maar dat er ook andere vormen van hulpverlening goed kunnen werken zoals gesprekstherapie, psychomotorische therapie, haptotherapie, de Linehan-methode en de lotgenotengroepen. Indien nodig wil de stichting mensen met Borderline door kunnen verwijzen naar (goede) hulpverleners.

Er is in samenwerking met de familie organisatie en de hulpverlening, waarmee wij geparticipeerd zijn in het Triade-overleg, hard gewerkt aan een goede sociale kaart, zodat duidelijk is waar goede behandelmogelijkheden zijn voor Borderline.

Wij kunnen suggesties geven, de keuze is aan jezelf. En wat voor de één een geschikte hulpverlener of therapie is, is het soms voor de andere niet. Zo langzamerhand beginnen zich meerdere vormen van behandeling van borderline te ontwikkelen. Een hele goede zaak!
http://www.stichtingborderline.nl/borderline.html

ik heb zelf een collega en die heeft bordeline en het is heel moeilijk om er mee te werken.
je moet zo opletten met wat je zegt rekening houden met grapjes want die kunnen zo maar verkeerd vallen. met opmerkingen over werk is ook heel moeilijk ze kan ook zo maar in een hoekje staan te huilen en dan weet ze zelf nog geen eens waarom.
ze zal hoe zielig ik dat ook vind niet lang bij ons werken
Geef je stem:
1
0

pauline

 Geplaatst op
20 juli 2009
ik weet dat borderline een hele moeilijke , en verschrikkelijke aan doening is als je het zelf niet hebt is het erg moeilijk om je dat voor te stellen
je wordt als het ware door je emoties leeg gezogen , en het is vaak moeilijk om aan de verwachtingen van de maatschapij te vodoen omdat je je iedere keer weer anders voelt , ook in het gene wat je aan kan en niet, ik zou graag willen zeggen tegen alle borderliners , probeer hoe moeilijk het ook vaak is van de kleine dingen te genieten , en zoek hulp . maar vergeet nooit je bent een heeeeel waardevol mens met vele leuke en goede eigenschappen een lot genootje bordie
Geef je stem:
1
0

pauline

 Geplaatst op
20 juli 2009
hier een gedichtje over de bordeline stoornis borderline ,,,,,,, ja lompekronkel. en dan zeggen ze tegen mij dat ik jou moet accepteren. oprotten dat moet jij ik wil verdomme leven. en niet mijn hele leven leren om met jou te leven. zodat ik normaal kan leven jouw accepteren - ik wil van je afborderline eindelozeslopende klote straf ,,, als je maar weet. het is en blijft mijn levenen niet die van jouwat jij doet moet je zelf weten. maar ik blijf mezelf trouw bordie
Geef je stem:
1
0

Vechtster

 Geplaatst op
4 oktober 2009
Waarom proberen jullie toch altijd borderline uit proberen te leggen in deze woorden? Ik snap dat niet.. Ik heb het zelf en woon al maanden samen in een 5daagse opname met de 9 liefste borderliners die ik ken. Niet iedere borderliner heeft last van lage eigenwaarde, niet iedere borderliner dit.. god er zijn veel dingen die wij op kunnen noemen die aan deze tekst gewoon niet kloppen.
Sorry dat ik het zeg, maar hiermee zet je mensen gewoon op het verkeerde spoor, alhoewel ik de verdere informatie okay vindt. maar grappig om met een borderliner samen te werken? Hmpf,.... Okay.
Nou ja, je schrijft ook wel dat je het meestal wel kan merken en dat je aan de hand van deze informatie een borderliner wel kan herkennen..
Nou, ik ben er zelf één. Doe modellenwerk, heb een enorm sociaal netwerk al langer dan 5 jaar met dezelfde mensen.. Dus maak ajb even duidelijk dat deze informatie die je geeft bij lange na niet voor alle borderliners geld:)

http://vechtster.web-log.nl/mijn_weblog/
Geef je stem:
1
0

Jorinde

 Geplaatst op
30 oktober 2009
Aan vechtster:

Dat staat er ook duidelijk! Je bent borderlinepatient als je aan 5 van deze kenmerken voldoet, het hoeft niet persee een lage eigenwaarde te zijn voor iedereen...
Eerst lezen, dan krijsen!

En ik heb ook 10 jaar met een borderliner samengewoond. NOOIT MEER!!!!!!!!!! Het heeft me leeggezogen en ik ben er uiteindelijk aan onderdoor gegaan. Gelukkig ben ik nu weer springlevend en kan ik weer van alles genieten, maar dat heeft ook ruim een half jaar therapie gekost!!!
Heel zielig als je het hebt, maar dat geeft je niet het recht om het leven van een normaal iemand te verzieken!
Geef je stem:
1
0

Floor

 Geplaatst op
17 november 2009
Aan Jorinde:

Lekker lullig hoe jij het beschrijft he jij gaat daarmee samenwonen je weet wat het is en hoe het werkt dus..en wie zegt dat wij het zo 'express' doen..iemands leven verzieken..??? Volgns mij zit je nog steeds met jezelf in de knoop als je zo over andere mensen denkt, dus ga jij eerst denken en dan krijsen

Ciao
Geef je stem:
1
0

m2s

 Geplaatst op
24 november 2009
Olaaa;

Ik was een tijd geleden opgenomen in Delta Psychiatrisch Centrum om af te kicken van de cannabis. In deze tijd constateerde psychiaters dat ik borderline heb. Ik herkende vele symptone. Zoals overmatig drugs-gebruik, veel wisselende contacten, stemmingswisselingen, impulsiviteit. Vandaag de dag heb ik nog steeds last van deze symtone. Ik merk aan mezelf dat ik steeds extremer gedrag krijg. Hoe ga ik hiermee om? Ik wordt er loco van. Praten vind ik maar hocus pocus. Ik heb eerder het gevoel alsof mensen moeten boeten voor het feit dat ik me zo voel. Hoe krijg ik een beetje innerlijke rust? Please help me...

Gracias.
Geef je stem:
1
0

mara

 Geplaatst op
2 december 2009
lieve mensen allemaal. ik denk dat het begrip borderline zoveel situaties en symptomen omvat en zoals hierboven al gezegd wordt inderdaad,bij sommige personen maar een aantal symptomen hoeven op te treden, waarom direct zo agressief reageren? deze site is toch alleen maar om mensen te elpen en te ondersteunen voor de personen zelf maar ook voor de omringenden die van ze houden en ze niet in de steek willen laten? ik kom er zelf nu denk ik na 17 jaar geleefd te hebben met mijn man erachter dat hij misschien ook borderline heeft... zover waren we altijd samen een of andere stijd van het leven aan het aangaan en probeerde hem overal te steunen met al zijn verdriet van diverse zaken waarin ik hem heb leren kennen, Totdat het zo onhebbelıjk werd en min of meer de deur heb gewenzen in de trant van OK je kan de zaken niet aan, je hebt meer vrıjheıd nodig , ik run de toko wel alleen , waarvoor ik dus daardoor al de credit kreeg van buitenstaanders, en om daarna erachter te komen dat ik hem daardoor in de armen heb gedreven van een andere jongere vrouw. Dit ging te ver en zet hem voor de keus of haar of ik, waardoor hij in paniek raakt om zijn veilige 'basis' van vrouw en kind en huisje boompje beestje te verliezen en nu weer langzamerhand terugkomt en weer in een dip raakt en ....dan maar weer op naar weer een volgende periode in het leven...ik woon in het buitenland en hulp verlening in die trant is moeilijk te vinden en taal en cultuurverschillen etc maakt het voor mij niet makkelijk. Hier is een man niet geesteziek (maw 'gek') het is moeilijk om dat te zeggen , daar komt dan direct de agressie die ze ook hebben de kop op steken , want 'zij' zijn nooit fout, iedereen is dan fout behalve zijzelf, tot een dag als ik voorzichtig probeer te praten dat ik hem niet alleen laat en hem wel wil helpen als hij maar eens leerde te praten, dan zegt ie ineens , paar pillen paar flessen drank en dan vloei ik weg en is iedereen van mij af en gelukkig... om de volgende dag weer te zeggen, kom op schat we gaan uit eten......die wisselende stemmingen houd je op de been als echtgenote, hopende op betere tijden...ik weet nog steeds niet of hij ook bij de groep hoort , ben net bezig op het internet om er weer over te weten te komen daarom mensen reageer niet zo fel. Borderliners die op deze site zitten zijn al zo ver dat ze dus weten dat ze bij de groep horen en ik weet ook dat er niet alleen slechte karakters tussen zitten,iedereen heeft zijn bagage meegekregen van vroeger en niet iedereen stapt er zomaar overheen, we moeten elkaar helpen.......
Geef je stem:
1
0

Roosje

 Geplaatst op
9 december 2009
ik heb bordeline .het is heel erg.Ik voel me niet goed.Ik maak het leven slechter voor me zelf.Ben begonnen op me 27 ste met alchohol en af en toe joint.Me huwelijk is naar de klote .Heb het ook voor hem verneukt.hij wilt nu scheiden.k voel me leeg en vertrouw niemand meer.soms wil ik vluchten ergens heel ver waar niemand mij kent en ik niemand.Kan geen stress en elende meer aan!!!.
Geef je stem:
1
0

pipo

 Geplaatst op
28 december 2009
Geef je stem:
0
1

franciscus

 Geplaatst op
29 december 2009
Heb een relatie van 9 maanden gehad met een borderliner. Altijd ruzie en doen wat zij wilde. Iedere opmerking op een weegschaaltje leggen en constant maar verantwoorden waar je was geweest en met wie je aan de telefoon had gezeten. Argwanend en paranoide. Het zoog alle energie uit mijn lichaam. Ik kwam er achter dat ze naast mij nog een tweetal relaties had. Op de laatste dag werden alle berichten van haar in mijn mobiele telefoon gewist met de opmerking : ik heb geen liefde, ben alleen en heb geen partner. Daarna volgde uit het niets een verschrikkelijke woede uitbarsting van haar over zoiets als het beleg op brood.

Ik heb daarna mijn spullen gepakt en ben weggegaan. Op dit moment woont ze samen met de buurman ofwel de man van haar beste vriendin. Hij trok 4 dagen nadat ik was weggegaan bij haar in. Ze bleken al 2 jaar iets met elkaar te hebben.

Ze neemt onverantwoorde risico's : onveilig vrijen met verschillende partners, een lening afgesloten van
40.000,- euro wegens .....?.........., hoge bloeddruk, last van hartfalen en geen vrij nemen maar 70 uur per week blijven werken : destructief gedrag.............!

Ze kon niet alleen zijn en als je te lang bij haar bleef ontnam je haar de kans om zich te ontplooien,
stelde zij. Je bezat haar als het ware. Op het moment dat ik echter evenwegging, bleek de buurman langs
te komen om haar te "verwennen". Ze moest die kick hebben en ervaren. Altijd bang om alleen gelaten te worden. Vaak kwam ik thuis na het sporten en zat ze eenzaam in een hoekje van de kamer te huilen.

Op de dag dat ik het uitmaakte en mijn spullen ophaalde, bleef ze voor de deur staan met de opmerking "je komt er niet langs en wil je soms vechten" Ze trok haar jas uit en balde haar vuisten.
Ik ben vervolgens weggegaan en wil haar nooit meer zien of spreken. Ik hoop dat haar nieuwe bron het nog lang bij haar volhoudt. Zijn vrouw vraagt een echtscheiding aan. Hij moet alimentatie gaan betalen en beiden leven ze van minimum, maar ze zijn zo gelukkig dat al hun kinderen hen niet meer willen zien of spreken. Hoe lang zal deze relatie dan duren ?

Ik wil voorlopig rust en stilte en zal me niet zo snel meer aan en naar anderen openen.............!



Verliefd zijn, maakt blind en je zit inderdaad op de roze wolk maar dit verwacht je niet van degene waar
je van gehouden hebt en mee oud wilde worden.

Wees gewaarschuwd








Geef je stem:
1
0

kaatje

 Geplaatst op
8 januari 2010
Franciscus..
hoe herkenbaar sommige dingen..
Heb ik te maken gehad met een borderliner???????
Ik heb ook net zo'n relatie verbroken,
Maar ook een heel charmante man, gezellig ,behulpzaam.
Het ene moment ben je alles,
opgehemeld,op een voetstuk,
het andere moment word je vernederd , gekwetst,in de grond getrapt.
Urenlang kan die "doorgedraaidheid"duren, niet-te-stoppen,niet voor rede vatbaar...
heel angstig..
En als ik dan afstand probeerde te nemen kwam meteen de andere kant weer,
ik mis je, kan niet zonder je, ik ga kapot! Ik wil je, nu!
En als ik dan kwam begon de vernedering weer..
Overdag stond hij vaak ineens binnen,
achterdocht en wantrouwen staken vaak de kop op.
Terwijl ik niets te verbergen heb,
later blijkt achter mijn rug om wel eea gebeurd te zijn.
"zoals de waard is" ?
Ik heb een relatie gehad van ruim 2 jr,
hij heeft 2 kids,
ik ook.
Ik heb grenzen verlegd en steeds opnieuw begonnen,
wilde het zó graag gezellig en goed hebben..
En dat gíng soms ook..
Maar het onvoorspelbaar plots kwetsende, agressieve,
ook in bijzijn van de kinderen,
ik kán het niet meer..
Ik draaide bijna door

Verdrietig ben ik om het gemis van die mooie kant,
bang van die andere kant...
Mn sloten heb ik vervangen daar ik de sleutel niet terugkreeg.
En nu?
Allerlei verhalen over mij gaan de ronde,
hij vertelt van alles over mij,
precies het omgekeerde en mensen scharen zich achter hem..
Anderen in mijn omgeving maken dat gedrag van hem niet (vaak) mee en
zien alleen die leuke man.
Die is hij ooook maar
die keerzijde....
Ik wil niet slecht praten over hem, over de voorbije relatie want daar ben ik wel van overtuigd..
Hoe ga ik met de buitenwereld om?????
Ik geloof dat hij ook al met een andere vrouw weer bezig is,
en denk dat ik dan snel uit beeld ben??
Geef je stem:
1
0

franciscus

 Geplaatst op
9 januari 2010
Kaatje.

Geloof in jezelf en denk eraan dat er mensen om je heen zijn die van je houden. Ze zullen altijd de rol van slachtoffer blijven spelen en nooit de dader zijn. Vergeet niet dat alles in de wereld om hen draait. Je bent een pion die ze kunnen gebruiken voor hun diensten. Ik mis ook de mooie en intieme zaken, maar je moet loslaten want anders ga je er onderdoor. Verbreek alle banden, verbrandt iets ritueels van hem,
ga de wereld in ( vrijwilligerswerk ) en geloof in je eigen kracht. Je bent het waard om mooi gevonden te
worden en je staat vol in het leven. Zorg goed voor jezelf ( eet gezond ( veel fruit en groeten ) en ga sporten . Blijf in jezelf geloven. Ja je bent snel uit beeld, omdat je nooit echt interessant bent geweest. De ware ben je nooit geweest, geloof me.
Geef je stem:
1
0

ponne

 Geplaatst op
21 januari 2010
hallo ik ben yvonne.
ik sta op het punt om mijn relatie te verbreken.
mijn partner heeft pdd-nos en adhd.
ze vermoeden dat ik borderline heb.
mijn partner is verbaal agressief ook tegen onze dochter en mijn zoon.
mijn zoon is 4 jaar en mijn dochter 10 maanden.
ik krijg elke 14 dagen een gesprek met de ggz.
nu heb ik contstant het gevoel dat ik alles alleen oplos.
hij wil geen gesprekken met ggz of dergelijke.
ik heb na de bevalling een zware depressie gehad.
hier ben ik godzijdank uitgeklommen....naar mijn idee in mijn eentje.
dit gaat al een jaar lang zo.
en ik heb ook verschrikkelijke dingen gezegd.
2 mensen 2 schuld toch?
het enige waar mijn partner voor leeft is de wiet.
elke avond blowen we samen 5 joints op.
dat is ongeveer 15 euro wiet per dag.
ik rook het mee omdat ik mijn hoofd leeg wil hebben en nergens over na wil denken.
en als ik blow kan ik eindelijk eten.
door de stress krijg ik geen eten binnen en dit is ook alweer een jaar zo.
heb ik sávonds door de wiet een vreetbui gehad??? dan eet ik de dagen erna niks of weinig omdat ik na mijn idee best stevig ben. ik ben 1.73 m en weeg 67 kilo
het klinkt weinig........maar het voelt zo veel.
maar goed elke dag hebben we ruzie, en ik heb het gevoel dat hij het niet snapt of niet wil snappen.
nu heeft ie achter mijn rug samen met zijn moeder dingen geregeld voor onze dochter?
zou hij mijn dochter willen afpakken? mijn zoon heeft een andere vader.
constant als ik normaal met hem wil praten gaat ie schreeuwen of stem verheffen.
als ie roept het ligt allemaal weer aan mij........met sarcastische toon.......dan heb ik alweer het gevoel dat alles aan mij ligt.
ik heb constant een boos gevoel.......boos en verdrietig tegelijk.
als ik afwezig ben vraagt ie elke 5 minuten wat is er nou?
als ik niks zeg blijft ie vragen.
hij heeft aan iemand anders los gelaten met andere woorden ik was afhankelijk en ging toch niet weg.
daar kwam het dan al op neer.
dit heb ik vandaag allemaal te horen gekregen.....dus ben nog diep telleurgesteld.
het is zo erg dat ik 2 maand geleden een strip anti depressiva heb leeggegeten.
achteraf gezien ben ik blij dat het goed is afgelopen.
als ik aan mijn partner vertel hoe ik me voel krijg ik het idee dat ie denkt daar heb je die zeur weer.
dit heeft ie ook 1 keer gezegd in een ruzie.
we wonen hier in een dorp, ik heb geen rijbewijs en er zit een bakker spar en slager.
nou heb ik vanmorgen te horen gekregen dat ie alleen bij mij blijft om mijn dochter.
hoe kan ik hem nu nog vertrouwen?
ik heb in de ruzie's iedere keer hem eruit getrapt zeg maar en na praten ging het dan steeds weer goed voor een paar dagen.
ligt het aan mij?
ik weet het nie meer


groetjes yvonne
Geef je stem:
1
0

Mirna

 Geplaatst op
25 januari 2010
Hallo Lieve mensen,

Ik ben een kind van iemand met borderline.
MIjn jeugd was meer hel dan hemel en ik lijd nog dagelijks onder mijn verleden. Ik heb eindelijk de knoop doorgehakt en ben voor mijzelf hulp gaan zoeken om er niet aan onderdoor te gaan.
Mijn stelling luidt daarom; mensen met borderline zouden geen kinderen moeten krijgen, want je maakt een onschuldig wezen emotioneel en psychisch kapot!!!

Ondanks alles houd ik verschrikkelijk veel van mijn ouders, moeilijk hè?

Liefs, Mirna
Geef je stem:
1
0

Scarlett

 Geplaatst op
26 januari 2010
Ik heb zelf borderline en heb ook aardig wat mensen het leven zuur gemaakt!
Had drifbuien en dan ging echt alles door de lucht heen...
MAAR...
Het kan ook anders!
Ik ben hulp gaan zoeken nadat ik op de IC gelegen heb omdat ik een zelfmoordpoging had gedaan..
Ik heb 5 maanden opgenomen gezeten en mocht alleen de weekenden naar huis, hele dagen door therapie gehad
Voor de opname stond 6 tot 8 maanden maar ik kon het niet meer.. GELOOF ME!! HET IS HEEL ZWAAR!!!!
Dus ben er eerder mee gestopt..
Morgen heb ik weer een afspraak voor me nazorg
Therapie helpt heel goed, ik kan nu beter met mezelf omgaan en met andere...
Vergeet ook niet.. NIET alleen jullie hebben er last van... Ook wij!!!! De borderliner

Groetjes, Scarlett
Geef je stem:
1
0

dany

 Geplaatst op
29 januari 2010
ik denk dat mijn moeder deze aandoening heeft.mijn jeugd is naar de knoppen.
Geef je stem:
0
0

Boudewijn

 Geplaatst op
30 januari 2010
Er wordt op deze site ook veel informatie gegeven over de borderline persoonlijkheidsstoornis waar ik veel moeite mee heb. Zo wordt aan anderen aanbevolen om boodschappen voortkomend vanuit een emotionele opwelling niet serieus te nemen. Deze boodschappen komen voort "vanuit het hart"zouden niet gerelativeerd behoren te worden. Beter is het m.i. te kijken naar de onderliggende faktoren, nl. het gegeven dat vele borderliners Hoogsensitief zijn. Het is m.i. veel beter om dááraan te werken, namelijk het beter leren omgaan met emoties e.d. Daar zijn vele goede boeken over geschreven. Een van mijn allerbeste vriendinnen ooit, die ik in oktober 2009 op de gesloten afdeling van de GGZ in Hoofddorp heb mogen leren kennen is, volgens de artsen, borderliner, maar daarnaast ook hoogsensitief. Deze laatste eigenschap echter wordt in de psychiatrie helaas nog maar al te vaak niet echt erkend helaas! En dat is jammer. Ik bekijk e.e.a. niet alleen vanuit een in wezen zeer oppervlakkige reguliere mensvisie, maar daarnaast ook vanuit de hoek van meer spirituele inzichten. Peggy heeft op oudejaarsdag jl. een suïcidepoging ondernomen en verblijft nu in een ziekenhuis om te herstellen van haar lichamelijke verwondingen. Toch heb ik er veel vertrouwen in dat zij er uiteindelijk ook geestelijk veel beter uit tevoorschijn zal komen dan ze lange tijd geweest is. Al hoop ik wel van harte dt ze na haar ontslag uit het ziekenhuis niet meer terug hoeft te keren aan een voor haar veel te benauwende omgeving zoals de gesloten afdeling in Hoofddorp, want dat werkt alleen maar averecht, gezien de overvloed aan negatieve prikkels. Ze voelt zich, volkomen terecht en invoelbaar, een onbegrepen mens, en op mijn website probeer ik ook geregeld aandacht te besteden aan haar situatie. (http://cbdekat.spaces.live.com). Ik hoop van harte dat ze er weer gauw en goed bovenop zal komen.

Boudewijn. (ervaringsdeskundige GGZ in Geest)


Boudewijn.
Geef je stem:
0
0

hanna

 Geplaatst op
5 februari 2010
Lieve mensen,
Wat een ellende toch allemaal.

Een goeie vraag is nu: gaan we er wat aan doen? of blijven we zoals we zijn en maken we anderen en onszelf het leven zuur?

Nou daar heb ik eigenlijk geen zin meer in. Ik wil rust in mijn leven en ik wil mijn leven op orde hebben. Verder wil ik normaal doen tegen andere mensen, en ik wil ook dat mensen mij met respect bejegenen. Maar dat respect zal ik wel eerst moeten verdienen. Voor ons borderliners zal dat heus wat langer duren, want we zijn al vaak genoeg roekeloos en respectloos met anderen omgesprongen.

Ik denk dat het uiteindelijk bij onszelf begint:
Eerst moeten wij normaal en respectvolg gedrag naar anderen tonen en dan mogen we het ook wel terugverwachten.
Ik zie het zo: Als we dan normaal gaan doen ( niet meer schreeuwen, maar gewoon praten, niet meer afhankelijk zijn maar laten zien dat we het zelf ook best wel kunnen, etc, etc)
dan zal ons leven en het leven van de mensen om ons heen ook rustiger en fijner worden.

Nou, dat is wat ik wil en dat is ook wat ik ga doen.

Die keuze is gelukkig helemaal aan mijzelf.

Hmm....

Ik word er eigenlijk heel blij van dat ik dat nu heb besloten.

en voeg dan ook meteen de daad bij het woord door

jullie allemaal een hele fijne dag te wensen!
Geef je stem:
1
0

Looby

 Geplaatst op
14 februari 2010
Lieve Hanna,
Ik heb borderline en wat jij zegt over keuzes, willen wij denk ik allemaal. Als het zo makkelijk was dan deden wij dat. Vandaag is het een goed idee maar morgen denken wij wel anders over misschien!
Ik ben mijzelf zat en dacht dat het ziekte weg zouden gaan zodra ik ouder was. Inmiddels ben ik 49 geworden en heb nog last van leegte, alleen zijn, slecht zelf beeld, stemmings wisselingen, maar morgen dan voel ik mij zeker anders. Heel erg dat ik niet op mijzelf kan vertrouwen en ook niet op een ander!
Geef je stem:
0
0

AN

 Geplaatst op
15 februari 2010
Lieve gevoelige mensen,
Mij is ook BIJNA het stempel borderline opgeplakt.
Gelukkig dankzij m,n spirituele kennis en vrienden ben ik er achter gekomen dat ik niets mankeer, ik ben hooguit een HSP-er.
Ik heb mijn eigen praktijk als spiritueel therapeut en mag dagelijks mensen helpen.
Ik vertoonde de laatste jaren van mijn huwelijk borderline-kenmerken, sinds ik gescheiden ben vertoon ik enkel liefdevol gedrag naar mezelf en m,n geliefden. Ik leef en heb geleerd alleen te leven en ben erg gelukkig. Ik was tijdens m,n huwelijk zo gestrest door m, ex en zo gemanipuleerd dat ik in een burn-out terecht ben gekomen en maar doorgaan totdat je er bijna kapot aan gaat. Ineens ben ik van me af gaan bijten en ik heb gescholden en vernedert en ben vreemd gegaan, toen liet m,n ex me los en kon ik het gouden kooitje verlaten. Hij heeft nu weer een vrouw die alles voor hem doet met grote borsten (die ik had laten verkleinen) en hij heeft mij nooit gemist en me ook nog financieel belazerd voor zo,n kleine 100.000 euro en hij had me geisoleerd van de hele vrienden en familiekring (ook m,n kinderen).
Ik heb m,n kids weer terug na 5 jaar en heb allemaal nieuwe vrienden gemaakt en m,n brievenbus puilde uit van de valentijnskaarten. M,n psychologe zei dat ik borderline had maar de GGZ zei dat ik gewoon totaal ingestort ben geweest. Ik heb met hulp van m,n vrienden en deskundigen in de spirituele wereld en de GGZ te Leeuwarden mezelf weer terug gevonden. Ik ben erg gelukkig. Dus borderliner of niet....er is hoop voor een ieder die in staat is iemand in vertrouwen te nemen want dat is stap nr 1. Geef nooit op!!!
Geef je stem:
0
1

Mellua

 Geplaatst op
17 februari 2010
Ik weet al een tijd dat ik HSP ben en ik denk door een redelijk instabiele jeugd, ik ook wat bordeliner trekken heb. Voornamelijk stemmingwisselingen en angst verlaten te worden is vaak erg groot als er vervelnde dingen zijn gebeurd val ik erg terug in dit oude patroon.Ik ben ook vaak wel ( emotioneel erg) in steek gelaten en kon niet echt van mijn ouders op aan. Tevens denk dat mijn moeder ook bordeliner was/is met name zouden bordeliners ook heel erg op hun eigen vrijheid zijn en is alles ze snel te veel en het zwart witte heeft mijn moeder heel erg je bent voor haar of tegen haar.
Helemaal als er wat heftige dingen zijn in het leven begint vaak gemeen om zich heen te slaan heeft iedereen het gedaan en haar treft geen blaam zij heeft alle wijsheden in pacht door positief denk trainingen etc; Dat is wel erg frustrerend omdat ze nooit eens toegeeft en ik eigenlijk altijd de wijze moet zijn in onze relatie en na 3 maanden maar weer eens bij haar om het hoekeje kijk... Ik red het door een grote dosis inzicht en verstand door opleidingen die ik heb gedaan en mijn werk. Ik kan me zelf in moeilijk periodes weer in goede banen leiden maar ik voel altijd een monstertje in me die heel boos wil worden omdat ik altijd de angst voel dat mensen me weer verlaten, me niet begrijpen en de akelige stemmingwisselingen waardoor ik snel weer in een dip zit. Gelukkig ben ik er ook snel weer uit het gaat steeds langer goed en vroeger was het net anders om. Dan ging het even weer goed maar ik viel steeds weer in een gat van onvrede rusteloos gevoel van wat doe ik hier.. Ik heb nu een mooie zoon en ik weet waarom ik hier iedergeval ben en wil graag dat het goed met me gaat. Ik hou de structuur aan en geef hem veel liefde en begrip, zodat hij niet een instabiele moeder heeft die ik vaak heb gehad. Ik wil er wel onvoorwaardelijk voor hem zijn want dat is iets wat ik erg heb gemist.Ik denk dat ik een bordeliner ben maar mezelf redelijk goed ken oom er goed mee om te gaan maar dat ik me zo naar kan voelen is deels ook de gevoeligheid die vroeger niet genoeg veiligheid heeft gehad..
Geef je stem:
0
1

Mirna

 Geplaatst op
17 februari 2010
Hoi Mellua, wat jij daar schrijft zou ik zó geschreven kunnen hebben, identiek! Traumatische jeugd, instabiele moeder(waarschijnlijk borderline) gemiste veiligheid, geborgenheid en liefde. Ook ik ben HSPer en je verhaal is zo herkenbaar dat ik er bijna blij van word! Ik voel me vaak alleen en onbegrepen omdat ik niemand ken die ook HSP heeft, daarom moest ik gewoonweg reageren op jou verhaal. Ik ben vanwege mijn vervelende jeugd hulp gaan zoeken om e.e.a te verwerken maar de Nederlandse hulpverlening is volgens mij nog niet klaar voor ons soort want ik kreeg al na 10minuten de term `borderline` om mijn oren gesmeten. Hoewel ik verre van perfect ben en ook niet altijd de makkelijkste weet ik diep van binnen dat ik defenately géén borderline heb en ik zal me dit dan ook door geen enkele arts laten wijsmaken, dan zoek ik gewoon door totdat ik wel adequate hulp krijg waar ik me goed bij voel.
Ik ben er zeker van dat je een liefdevolle moeder voor je zoon zult zijn, je weet immers precies wat hij nodig heeft juist omdat je dit zelf als kind hebt moeten missen.
Verder wens ik iedereen een geweldige dag en een geweldig leven!
Geef je stem:
0
1

AN

 Geplaatst op
23 februari 2010
Mooi geschreven Mellua en Mirna.
Jullie vechten ook en dat doet me goed.

Voor liefde ben je niet afhankelijk van anderen, liefde is een staat van zijn....

Lees het boek: ZEN en de kunst van verliefd zijn....

Vooral doorgaan!!!
Geef je stem:
0
1

jaime

 Geplaatst op
10 maart 2010
ik wou ff reageren op Jorinde werd er letterlijk misselijk van wat zij daar allemaal stond uit te kramen. Om van te kotsen echt walgelijk gewoon. Ten eerste ben jij zelf iets met een Borderliner begonnen. Wist jij bij voorbaat al wat de mogelijke valkuilen in de relaTie konden zijn en de gevolgen waar jullie in de relatie tegen aan konden lopen. Misschien kwam je er maanden later achter dat ie borderliner had?? dan nog geloof ik niet dat jij het al na 1 week uitmaakte

je hebt het toch nog even een paar maanden aangekeken. durf ik om te wedden :S:S omdat je toch wel van hem hield enne een borderliner verwoest het leven Van wat jij tussen haakjes noemt (een normaal mens) Wie denk jij eigenlijk wel niet dat jij bent??? borderliners zijn ook normale mensen. Niemand op deze wereld heeft de ziekte borderliner verdiend of erom gevraagd.

Misschien heb jij wel geen borderliner maar ben jij wel zo egocentrisch en star als de pest. en wie zegt dat het aan die borderliner lag?? want ik heb genoeg heksen gehad met net zulk walgelijk gedrag als jou.

en bovendien jij ging vrijwillig met een borderliner om je kiest ook niet iemand uit om verliefd op te worden. dus denk even na voordat je iets neerzet. En laat Mensen met borderliner in hun waarde want mensen met borderliner hebben wel even wat meer levenservaring en mensenkennis dan jij.

Dat een Relatie niet loopt was zeker zijn schuld?? laat me niet lachen joh mens dat een Relatie niet loopt is een samenloop van omstandigheden en de combinatie van karakters en levensstijlen en chemie. Bij Mij Liep geen enkele relatie je kunt niet in een relatie spreken over schuld of met je vingertje wijzen aan wie het lag.

das echt fucking bullshit want ik heb al heel lang een relatie met een meid met wie ik gewoon de klik heb wat ik bij andere vrouwen niet had. En die beter met mij om kan gaan en rustiger is dan mijn vorige partners. Zij heeft meer relativeringsvermogen. Ik spreek uit ervaring ik heb ook vrouwen gehad die mij sloegen beten en krabte wat jij noemde (normale mensen) ik sweet het niet hoor meid maar normale mensen bestaan niet want een seriemoord plegen dat doet een jongen Met syndroom van down niet. denk daar maar eens overna.

en vraag jezelf maar eens af of jij zelf geen monster was in jullie relatie want ik kan het uitstekend met mijn vriendin vinden ondanks mijn borderliner en woedeaanvallen en heb nooit problemen of extreme ruzie's met haar.

Voor alle borderliners?? Laat de maatschappij en de mensen maar lullen. we worden toch alleen maar gezien als maloten geraniummonsters en postzegels wat absoluut niet waar is

Jaime.
Geef je stem:
0
1

jaime

 Geplaatst op
10 maart 2010
een halfjaar therapie?? na een relatie met een borderliner? terwijl je geen eens borderliner of andere ziektes hebt?? (een normaal mens) noemde je jezelf toch?? Dat betekent dat als jij borderliner had dat jij in elk geval voor de trein gesprongen was.

Mentaliteit van niks heb je dan emotioneel wrak dus en dat voor een normaal mens GOH!!! :D:D:D misschien heb je wel schizofrenie van die borderliner gekregen tjongejonge wat een mentaliteit zeg om te huilen haha
Geef je stem:
0
1

Wanhoopje

 Geplaatst op
14 maart 2010
Ik zit dit forum met alle reacties te lezen en zie veel herkenning in hoe mijn moeder met mensen in haar omgeving omgaat. En ja moet toegeven, dat ik uit wanhoop aan het zoeken ben naar uitleg over haar gedrag, hoe zij komt tot haar woede uitbarstingen, continue huilbuien, kwetsende en kleinerende uitlatingen etc. Uit wanhoop zoek ik naar antwoorden omdat het zo moeilijk is om haar tevreden te stellen, niets wat je voor haar doet is goed genoeg. De mensen die het dichtst bij haar staan, hebben het het meest te verduren....

Ziekte of niet, het is echt heel moeilijk om met iemand te leven die zo wisselvallig is, of je ze zelf nu op een rijtje hebt op niet.

Dus die felle reactie van de laatste poster, Jaime, vind ik echt ook ronduit overtrokken en zwart-wit. Jij bent dus zelf geen haar beter dan Jorinde als je jezelf ook zo bot uitlaat. Jij hebt het geluk uiteindelijk een vriendin te hebben getroffen die heel veel geduld met jou heeft, maar niet iedereen heeft dat engelengeduld nee.

Ik heb heel veel geduld met mijn moeder, maar er komen weleens momenten dat je het even niet meer trekt om zo afgezeken te worden om NIETS, terwijl je zo voor haar klaar staat. Dus ik geloof best dat je als naaste persoon van iemand met borderline op een gegeven moment zelf behoefte hebt aan praattherapie, omdat je door die persoon zonder echte aanleiding op je hart kan worden getrapt, in de grond kan worden geboord, vernederd, gekleineerd etc.

Geef je stem:
0
1

Floris-sr

 Geplaatst op
16 maart 2010
Hoi ik ben Floris,

Nu ik heb een relatie gehad{+- 2.5 jaar} met een borderliner{Suzan}.
Die mensen zijn van inborst niet slecht maar ziek, die ook andere
meenemen in hun ziekte, onbewust natuurlijk{pas op!}.
Ik persoonlijk sta bekend als een sociaal mens.
Zelf heeft ze of wil ze niet weten dat ze deze ziekte heeft, en werkt er ook dus niet aan.
Haar symptomen: 1. woede buien 2. egocentrisch leven 3.haar wil altijd
de voorkeur geven 4. goed zijn voor dieren maar deze ook soms vertappen om
zich te kunnen uiten 5. dierbare aantrekken en dan weer afstoten 6.spelletjes spelen
met dierbare 7.soms heel spontaan dan weer zwaar depressief 8. alleen in hun eigen
leven leven, geen rekening houden met anderen 9.ERG onzeker, en probeer ook jezelf net zo onzeker te maken 10. dan is ze lief,
dan is ze agressief, dan vlucht ze weg zonder iets te zeggen 11. kan moeilijk
praten over haar gevoel 12.vraagt ALLE aandacht en zuig je helemaal leeg.
13. constant met haar eigen leven bezig 14. met haar uiterlijk bezig 15. mensen en vrienden en fam van mij verstoten, mij isoleren van de buitenwereld 16. alle aandacht vragen van de partner 17. jaloers 18. een dubbel leven leiden naar de buitenwereld{eng} 19.enz enz.
Echt het is zeer zwaar om met zo`n borderliner te leven, je word er zelf helemaal
stapel gek van.
En op langere termijn ga je er zelf helemaal kapot aan!!, je gaat aan jezelf in alles twijfelen, ben ik nu gek, dit snap ik niet, wat doet ze raar of ben ik nu gek, enz.
Waarom doet ze dat en dit en dat, wat heb ik verkeerd gedaan, ben ik zo moeilijk, zware twijfels hebben aan jezelf, enz.
En toch wil je die mensen{borderliners} beschermen, helpen, medelijden, enz.
Je kunt deze mensen in feite niks kwalijk nemen, ze zijn ziek, en dat is zo moeilijk!
Een goede raad van mij, bescherm jezelf voor borderliners!!!
Anders kost het je kop, 100%.

V/G Floris.



Geef je stem:
1
0

MPOWER

 Geplaatst op
16 maart 2010
Geef je stem:
1
0

Afra

 Geplaatst op
20 maart 2010
Hello!

Ik lees bij een aantal mensen: 'Ik wil NOOIT meer een relatie met een borderliner!'
Ik vind deze uitdrukking zo fout! Mensen die borderline hebben en hieronder lijden, hebben dit niet zelf gevraagd. Dit kan door bepaalde omstandigheden komen dat ze aan borderline lijden, of ze hebben het gewoon. Het is maar net of je met deze mensen kunt opschieten of niet. De één zal het wel kunnen en de ander weer niet. Je moet net het geduld en begrip hiervoor hebben.

Ik heb zelf een relatie met een borderliner en ik heb niets te klagen! We hebben af en toe onze conflicten natuurlijk (wat normaal is in een relatie, uiteindelijk zijn wij ook mensen met gevoelens en eigen opinies) en soms merk ik ook dat hij moeite heeft met de bovengenoemde kenmerken, maar ik weet hiermee om te gaan. Ik laat hem soms met rust, soms probeer ik met hem te praten, ook al wilt hij niet, ik probeer hem dan toch te stimuleren om te praten, want dat doet hem goed. Ik zal er ALTIJD voor hem zijn. Sinds hij in mijn leven is gekomen ben ik erg gelukkig. Hij heeft een hart van goud!!! Definitief! En dat is zijn ware aard =) Yes sir.. Hij komt met de meest schokkende verrassingen, leukste cadeautjes en de kleine dingetjes waar je happy van word. Alleen af en toe heeft hij last van borderline.. Ik weet hoe ik er mee om moet gaan. De ene keer moet je hem met rust laten en de andere keer heeft hij aandacht nodig.

Het ligt er ook net aan hoe erg diegene het heeft. Is het heel erg? Dan lijkt het mij verstandig om echter hulp te zoeken. Het is niet fijn voor diegene zelf en voor de mensen in zijn / haar omgeving. Diegene zelf zal het vast ook niet op prijs stellen dat hij / zij borderline heeft, maar ze kunnen er soms niets aan doen. Sommigen worden ook nog erger als ze merken dat ze er niets aan kunnen doen en de mensen in hun omgeving pijn doen.. Ook dat nog..

Greetz, Afra
Geef je stem:
1
0

laico

 Geplaatst op
22 maart 2010
hoi hoi

ik heb iemand leren kennen en hij zei m egelijk dat hj borderline heeft
mijn vriendinnen zeggen niet verder te gaan met de relatie
maar mijn gevoel bij hem is zo goed
ben verliefd op hem en wil het wel een kans geven
maar ze waarschuwen me voor hem terwijl ze hem maar 1 keer hebben gezien en gehoort
ik kan niet zeggen dat ze verkeerd zitten maar vraag me af inhoeverre ik de waarschuwing ten harte moet nemen
als ik hier zo lees is een relatie met iemand met een borderline verdoemt om te slagen
ik heb 2 kids 3 jaar en 16 jaar
ben momenteel herstellende wan maag kanker en heb leukemie
dat weet hij nog niet
wat moet ik doen ?
voor ik echt aan hem ga hechten maar aan mijn vrienden luisteren?
of hem toch een kans gaan geven?
1 din gstaat voorop
mijn kids gaan voor alles. dus al die gevaar zouden gaan lopen dan is de keus zo genomen
help me aub
Geef je stem:
1
0

kippetje

 Geplaatst op
26 maart 2010
Ik heb het idee dat ik wel eens borderline kon hebben, Depressief ben ik sowieso, heb de verwijsbrief voor een psycholoog al klaarliggen. Heb zelf met mensen gewerkt met persoonlijkheidsstoornissen maar nooit met borderline, heb hier dus geen ervaring mee, Ik kan dit dus niet herkennen, maar de kenmerken komen wel redelijk overeen, Zou je ook een lichte vorm kunnen hebben? is dit in gradaties aan te geven?
Als ik een goede periode heb, gaat het ook gewoon goed. Ik zit heel erg te twijfelen of ik alleen depressief ben, manisch-depressief of borderline.

Ik ben een enorme zwart/wit denker, kijker en voeler. Stemmingswisselingen, woede uitbarstingen om niks, als ik het later relativeer. leegte, niet weten wat je wilt, voelt of vindt
Laag zelfvertrouwen, waar ik ook steeds bevestiging van zoek en dat ook krijg,
overspoeld raken door heftige emoties, waar je niets mee kan en die moeilijk te verdragen zijn
relaties niet kunnen aangaan en/of kunnen volhouden, ook met betrekking tot werk
periodes van depressie, enorme spanning en weinig gevoel van eigenwaarde.
Oh ja, en tegenwoordig ben ik alleen al bang als de telefoon gaat of als de post komt, omdat ik alleen maar daar negativiteit van verwacht. Krijg ik echt zo´n "bijna van de trap vallen" gevoel. Durf de telefoon dus niet op te nemen, en brieven niet te openen, probeer dit altijd uit te stellen.

Dit zijn toch wel de dingen waar ik het meeste moeite mee heb, en herken. Misschien dat het ook komt door de negatieve situatie waar ik in zit. Werk kwijtgeraakt op een oneerlijke wijze, waarin ik werd aangevallen door 2 clienten en leidinggevende niets van zich liet horen, en aan de situatie niets deed en kort door de bocht ik moest me stilhouden en kon vertrekken, met andere woorden ik moet me maar laten slaan anders was ik niet geschikt om daar te werken!!!!! SCHANDE!, een langdurige relatie die de laatste tijd niet goed gaat, ook doordat het geen toekomst heeft, en ik dat moeilijk kan accepteren.
Moeite heb met werk vinden, ben al vanaf het moment dat ik mijn diploma haalde aan het kwakkelen met werk sinds 2006. Een aankomende operatie waar ik erg tegenop zie, slechte financiële situatie. Ach en nog veel en veel meer wat bij mij allemaal vormen van stress oplevert.

Hopelijk dat iemand mij kan vertellen of ik een beetje in de goede richting zit te graven, wat er met mij aan de hand zou kunnen zijn. De stap naar de psycholoog vind ik een enorme drempel, en wil daar nog even mee wachten. Sowieso in mijn omgeving zijn er genoeg mensen die dit niet zouden kunnen begrijpen, en het als aanstellerij zouden zien. Dus wil ik eerst even wachten met het bezoek aan de psycholoog, tot ik de moed heb verzameld om deze mensen te confronteren. Ook moet ik eerlijk toegeven dat ik er zelf ook moeite mee heb, omdat ik dus altijd aan de andere kant van het bureau zit om andere mensen te helpen, en nu mezelf niet eens kan helpen. Lekker hypocriet.

Anyway, als iemand dit herkent, suggesties heeft o.i.d. laat maar komen.

Groeten Kippetje
Geef je stem:
1
0

Peta

 Geplaatst op
2 april 2010
Sorry,maar nooit meer een borderliner!!! Ik ben er nog kapot van.Niks van eigenwaarde hield ik meer over!
100keer op een dag werd ik gebeld,waar ik was,wat ik aan het doen was!Nooit was het goed,wat ik ook probeerde of deed. Die agressie,woede,heel veel liegen,dan weer huilen,zelfmoord.Heb er bijna 5jr een relatie me gehad.Ze had een eigen zaak(zeer druk)altijd een excuus het lag aan de zaak,klanten,vrienden.Zelf vond zij dat ze nooit iets verkeerds deed.Ze at kleine beetjes,dronk zeer veel wijn!
Hier mocht ik haar niet mee confronteren of over praten,laat staan met anderen.
Mijn vrienden waren slecht,ze wou ze tegen mij opspelen.Ze was al aardig op weg,zag steeds minder vrienden.Bijna 5jr heb ik op eieren gelopen......zuigen,zuigen,bijna niets was goed wat ik deed!
Het is nu 7maanden geleden,gelukkig zie ik al mijn vrienden weer!
Maar ik ben er nog steeds kapot van,en dan schrijf ik nog maar een heel klein stukje.
Het ergste vond ik nog,altijd mooi weer spelen bij familie,of vrienden.Maar haar eigen moeder waarschuwde mij al,van mijn dochter is heel moeilijk in de omgang,ik had toen nog maar 1jr verkering.
Ik BEGRIJP WEL DAT ALLE BORDERLINERS WORSTELEN,maar zij bleef ontkennen!
Ik was haar grote liefde,,,,,nu heeft ze al weer een ander,ook weer haar grote liefde hoorde ik!
Maar ondanks dat ik nog veel puzzel met het verwerken en de pijn,ben ik nu blij met de rust die ik heb!
Herken heel veel in bovenstaande berichten.
Geef je stem:
1
0

peta

 Geplaatst op
2 april 2010
kan mij helemaal vinden in Floris en Franciscus! Wat een opluchting!
Moet wel niet vergeten,dat mijn ex-vriendin,natuurlijk ook heel lief kon zijn.....maar er mee leven nooit meer!
Voel me zwaar belazerd,ze kon na de buitenwereld zo''n toneel spelen.
Ik weet het is een persoonlijkheid stoornis,sta achter de Borderliners,die het wel toe durven geven.
Maar mijn ex-vriendin niet,die wilde geen hulp..wat een zwaar leven voor haar op haar 51!Laat haar maar in de waan om met die nieuwe vriendin weer gelukkig te wezen.....voor hoe lang het duurt......
Geef je stem:
1
0

MPOWER

 Geplaatst op
9 april 2010
Floris-sr, onthoud zeer goed, dat deze mensen{bordeliners}NIET te genezen en te helpen zijn!!!!!
********** Je denkt dat gaat wel weer beter worden, maar het is triest maar WAAR, ze zijn NIET te helpen!!
********** Juist als je verliefd bent dan zit je in een zeeeeeer gevaarlijke roze omweerswolk, je ziet niet ********** alles meer helder en je gaat twijfelen aan jezelf, ligt het aan mij????? NEEN !!!, ZE/HIJ is ********** zwaar geestelijk ziek!!! En neem zo snel mogelijk afstand anders kost het je eigen en je ********** dierbare de kop, 1000% !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
********** HET IS PIJNLIJK MAAR HET IS DE KEIHARDE WAARHEID!!!

Floris-sr DR.
Geef je stem:
1
0

Peta2

 Geplaatst op
11 april 2010
EN ZO IS HET! ZE MAKEN JE KAPOT! ZELFS MIJN BAAN HAD ER ONDER TE LIJDEN!
en nu nogmaals leve de RUST!
Geef je stem:
1
0

Chickie

 Geplaatst op
26 april 2010
Hey hoi,

Veel gemengde reacties hier te lezen. De kant van de borderliner zelf en van degenen die denken te weten wat het is omdat ze toevallig 1 persoon kennen die dat heeft.
Ik heb al vanaf mijn 16e borderline. Heb niet alle kenmerken... heb mijn ups en downs, maar in tegenstelling tot sommige andere borderliners, heb ik zelf destijds al hulp gezocht en leef ik heerlijk stabiel. Fantastische kids, eens per 3 weken praten met de hulpverlening, geen schulden, vrienden die ik al 15 jaar en langer ken...Ik werk gewoon en slik gelukkig al een paar jaar geen medicijnen meer.
Uiteindelijk word borderline minder en minder en je kan er zeker van genezen, het is maar net hoe je ermee omgaat en wat je er zelf aan wil doen.
Ik heb altijd de drive gehad om er het beste van te maken, en daardoor kan ik oprecht zeggen dat ik goed met me borderline omga.
Wil niet zeggen dat ik soms me buien nog heb, maar verdorie elk mens heeft wel eens zijn dag niet en ook mensen die geen borderline hebben zeggen vaak erg kwetsende dingen...
Kijk niet naar de splinter in andermans oog, voor je de balk uit je eigen hebt verwijderd.
Niet elke borderline is een onbetrouwbaar type.
En ja ik heb een hartstikke goede relatie...

Voor de andere borderliners hier: Succes en kop op ;)
voor degenen die zo ontzettend laag erover praten omdat ze 1 ervaring met iemand hebben: ....
Geef je stem:
1
0

blabla

 Geplaatst op
30 april 2010
floor jonge fak jou
je wil niet weten hoe erg die mensen je leven verzieken
vind je het gek dat die jordine zo erover praat
mn vriendin heeft het ook, EN IK GA ER KAPOT AAN
ZO IS HET
KLAAR
Geef je stem:
1
0

monica

 Geplaatst op
4 mei 2010
hallo allemaal ik ben ook een kind van een moeder met borderline en vandaag is de bom weer gebarsten ik had iets niet gezegd wat bij mijn vader aan de hand is dus ja dan gaat dat haar niks aan uiteindelijk vandaag verteld was niks aan de hand en binnen een uur is ze helemaal kwaad en krijg je de verschrikkelijkste dingen naar je hoofd geslingert en ik heb uiteindelijk opgehangen en heb goed even zitten janken.
weet je mensen weten niet hoe je je voelt en waarom je uiteindelijk iemand kan haten mijn liefde voor mijn moeder is eigenlijk helemaal weg ik heb ook een gezin en ik wil niet dat hij dit allemaal meemaakt en zeker ook niet wat ik heb meegemaakt want dat wens je niemand toe mijn moeder is namelijk heel agressief in haar woorden en in haar daden en dat is ook al ben je volwassen en heb je je egen gezin ben je toch nog dat kleine meisje van toen en dat is niet fijn en heel beanstigend.
ik ben wel blij dat ik geweldige vriendinnen heb waar ik op kan terugvallen maar ik zoek op dit moment ook mensen die met mij deze ervaringen kunnen delen en vroeg mij dus af of er zo,n site voor bestaat als dat zo is laat het mij anders weten.

monica
Geef je stem:
0
1

a'tje

 Geplaatst op
9 mei 2010
Beste Iedereen,

Ik herken de situaties hier zeer goed, ik heb nu al 3 jaar een relatie met een borderliner. Het wordt alleen steeds erger en erger. Ze begint van alles voor me te bepalen, word boos als ik te veel met vrienden afspreek. Probeert heel veel dingen voor mij te controleren. En ik weet het gewoon allemaal niet meer. Ze kan natuurlijk ook echt een schat van een meid zijn en ik hou ook immens veel van haar. Maar ik voel gewoon hoe mijn energie uit mij wordt gezogen. En zodra ik iets zeg in de trand van: "zou je mss niet....." dan vind ze weer dat ze niks goeds kan doen, ik veel te veel van haar vraag. En dat IK me moet aanpassen. En natuurlijk heeft ze wel gelijk in dat ik me ook moet aanpassen, maar dat heeft ook een grens. Het lijkt wel of zij zich niet aanpast en ik me alleen maar moet aanpassen. Ik weet dat ze enorm hard aanzichzelf werk(ze doet een speciale training voor borderliners). Ik ben zowel blij als niet blij met de training. De relatie met omstanders gaat stukken beter, dit lijkt in eidergeval zo. Ze uit zich minder naar hun. Echter als ik haar zie wordt alles uiteindelijk toch op mij geuit. Ik krijg nu een driedubbele lading in verhouding met vroeger en ga er echt helemaal kapot aan. Ik weet dat het voor haar ook enorm en enorm moeilijk is. Zou iemand die ook borderline heeft mij wellicht een tip kunnen geven wat ik zou kunnen doen zodat zij realiseert dat ik het zo echt niet langer volhoudt... Want ik ben echt helemaal kapot...

liefs,

a'tje
Geef je stem:
0
1

GWT

 Geplaatst op
11 mei 2010
ik heb het net uitgemaakt met mijn vriendin, en als ik de kenmerken lees ben ik er zo goed als zeker van dat zij het heeft. ik ben nog jong (19) en mijn relatie met haar heeft zon 7 maanden geduurd.
de eerste paar maanden ging alles prima, het voelde echt goed. ze was alleen wat snel boos en reageerde soms wat jaloers en wantrouwig. ze heeft me verteld over haar verleden en toen ik dat wist, kon ik er ook beter mee omgaan. dus ik dacht dat het wel meeviel en dat het dus gewoon door haar verleden kwam. dit was de eerste periode. maar in de maanden daarna werd ze steeds woest om hele kleine dingen. vaak angstig, achterdochtig, boos en verdrietig tegelijk. ze wantrouwde mij gewoon. ze ging me over andere meisjes ondervragen (waar ik gewoon vrienden mee ben en wat ik haar verteld heb).
het werd van kwaad tot erger. zelf ben ik erg makkelijk en van mij mocht ze best gewoon met een ex van haar afspreken als ze dat wou. ik ben gewoon goed van vertrouwen. als een mens geneigd is om vreemd te gaan, kun je wel gaan waken maar dan doen ze het tog wel. maar ik heb er nog steeds het volste vertrouwen in dat geen 1 van ons dat gedaan heeft of ook ooit zal doen. later begon ze me ook steeds vaker uit te schelden, ik probeerde me gewoon rustig te houden maar ik ben ook een mens dus ik werd daarop ook wel eens kwaad. ik heb wel volgehouden haar nooit uit te schelden. het lijkt misschien voor sommige lezers alsof ik mezelf nou zo goed neer zet, maar dat is niet het geval. ik probeer dit allemaal zo open en eerlijk mogelijk te vertellen. ze heeft ook wel vaker wel degelijk gelijk gehad. maargoed ze werd dus ook steeds vaker agressief, ze heeft mij nooit geslagen want dat kon ze niet zei ze
(ben ik blij om) maar wel tegen andere objecten. maar andere momenten wat ook heel vaak het geval was, claimde ze ma als het ware, dat ik alles was en ze niet zonder mij kon en dat ik haar nooit moest verlaten etc. Dit was natuurlijk ook heel lief, en ze meende het ook en het ontroerde me ook. maar aan de andere kant was het zo extreem. ik ben van mening dat borderliners dus echt gewoon het uiterste van gevoelens uiten. of helemaal het einde zijn en ze kunnen je wel de grond in trappen. soms veranderde het zo snel dat ik niet eens wist wat ik nou verkeerd gedaan of gezegd zou kunnen hebben. ik wou de relatie al eerder stoppen(en heb ook gezegd tegen haar dat ik er mee wou stoppen), maar ik ben nou eenmaal makkelijk te overtuigen en ik vond dus ook om eerlijk te zijn dat ze nog een kans zou moeten krijgen. ik stemde dus in en weer ging het de eerste periode helemaal goed. maar de boosheid, wantrouwen, achterdocht en verdriet werden steeds erger. op den duur kon ik er dus ook gewoon niet meer tegen, ik heb haar in deze tijd weer 2 keer verteld dat ik er echt mee wou stoppen, dat ik het niet meer trok. de laatste keer dreigde ze zelfs zelfmoord te plegen, ik dacht bij mezelf. als iemand zo doet, hoe kan ik daar dan ooit gelukkig mee worden. het werkt gewoon niet! het is alleen wel zeer spijtig dat ik er pas achter kwam dat het borderline kon zijn nadat de relatie over was. misschien zou het dan met eens training of cursus wel wat beter gegaan zijn. maar ik denk niet dat ik dat ook nog zou trekken.
ik ben van mening dat borderliners eerst met zichzelf moeten kunnen omgaan voordat ze ook maar aan relatie beginnen. en geloof me ik vind het ook echt heel verschikkelijk, "Borderline". Het is voor beide partijen echt heel moeilijk en zwaar. Het is niemand gegund!

GWT
Geef je stem:
0
1

GWT

 Geplaatst op
12 mei 2010
aan Peta,

jouw verhaal komt ook wel aardig overeen, behalve de wijn, het deel van de vrienden en dat het 5 jaar duurde natuurlijk.
ze smste mij ook heel vaak en ik MOEST elke avond bellen. en ook het deel van alles wat ik deed was nooit goed genoeg. dat komt heel erg overeen.
ik weet eigenlijk niet of ik er nu wel goed aan doe om dit hier allemaal te typen, maarja ik ben heel wat wijzer geworden door de ervaring ermee en ook door jullie verhalen te lezen.

Dank hiervoor

GWT

Geef je stem:
1
0

Aya

 Geplaatst op
16 mei 2010
Weetje,

Ik lees allemaal "borderliners zijn zo verschrikkelijk in de omgang!!" Verhalen. Ligt dat alléén aan de gene met deze stoornis??! Mensen die iets aangaan met iemand met borderline, moeten weten waar ze mee te maken krijgen, praten met de partner, in therapie gaan met de partner en sowieso proberen te begrijpen hoe het gedrag van iemand met borderline in elkaar zit.... Het is echt niet zo dat iedereen met borderline per definitie een rotmens is, het is een mens met een gebruiksaanwijzing en daar valt mee te leren leven. Je moet gewoon meer denken aan diegene, situaties kun je onder controle houden als je dat echt wilt.
Zoals wanneer je weet dat je partner met borderline veel 'controlleert' wat je doet en whatever, van tevoren vertellen wat je gaat doen en met wie, zo zou ik trouwens ook omgaan met iemand die geen borderline heeft.
Verder zitten er een hoop dingen aan borderline die heel erg te verbeteren vallen, en leven met een borderliner is zeker niet altijd alleen maar kut.

Vind hier een beetje veel zwart-wit denken tussen staan... En dan zeggen ze dat mensen met borderline zwart-wit denken :P
Geef je stem:
0
1

Vgrbrlbrlbrl

 Geplaatst op
16 mei 2010
MPOWER weet je, je hbet het lekker fout :D
Borderline is inderdaad niet te genezen. Het is wel mogelijk om mee te leven, zowel voor de borderliner als voor de partner. De scherpe randjes kunnen er vanaf slijten, het heel erg in de symptomen vallen als ik dat zo mag uitdrukken, daar kun je een manier mee vinden om mee om te gaan.
Bovendien is NIET IEDERE BORDERLINER HETZELFDE

MENSEN

NIET IEDERE BORDERLINER IS HETZELFDE

ECHT NIET!!!!

STFU. Echt. Ik word chagrijnig van die mensen die alleen maar denken dat het allemaal 'één ellende is.
Geef je stem:
0
1

kim hensbergen

 Geplaatst op
17 mei 2010
hoi allemaal,
ik ben er sinds kort achter dat ik B.L. en ADHD heb.
ben aan therapie begonnen, sept volgt er 1 spec voor B.L.
ik heb zo n moeite het te accepteren denk echt dat alles wat ik doe en zeg gewoon karaktertrekken zijn.
weet momenteel niet eens meer wie ik nou eigelijk ben!
ik heb al die punten die hierboven vernoemd staan.
ik heb n relatie met n geweldige man die ook ADHD heeft(mind) en B.L. is. het gaat met ups en downs maar geven niet op. liefde overwint alles toch? btje positiviteit is niet weg toch?
probeer voor de 2de keer n ander medicijn maar heb het na 9 dgn eigelijk wel gehad.
heb n hogere dosis gekregen maar dat zie ik eigelijk niet zitten..
maar zo kan het ook niet meer, ben zo in de war.
heeft er miss iemand wat advies of iets?


Geef je stem:
1
0

hensbergen1

 Geplaatst op
17 mei 2010
nou mensen,
ik ben heel erg verdrietig en onzeker geworden door wat sommige van jullie schrijven.
bordeliners vallen niet te genezen, niet te veranderen en kunnen geen relatie aangaan..??!!!!
als jullie is wisten in wat voor gevecht de meeste borderliners met zichzelf zitten zouden jullie er denk ik wel heel anders over denken.
als ik naar mezelf kijk, ik ben er zo mee bezig om te veranderen in de positieve zin in n goed mens voor mezelf maar vooral voor de mensen waar ik van hou, dat het verdomme mijn hele leven beheerst!!
therapie, poging tot medicijnen, veel praten, nog meer therapie,geen werk, sluit mezelf zelfs op omdat ik me de hele tijd alleen maar schuldig voel naar andere toe, schaamte schaamte n nog eens schaamte!
je bent er gewoon mee gestraft! heb ik dit verdient? verdienen wij dit dan allemaal? niemand kiest hiervoor, niemand wil zo doen of zo zijn lijkt mij.
het is gewoon heel erg moeilijk allemaal en daar moet je mee leren leven!
nou, ben je lekker mee...
ik wou dat ik n stuk normaler en zeker rustiger was, maar verdien ik het dan ook niet om gelukkig te zijn?
niet iedereen is hetzelfde jongens
en niet iedereen is te vertrouwen, hoef je geen borderliner voor te zijn!
dat wou ik toch ff kwijt.
aan alle borderliners, zit zelf momenteel ook erg diep, maar...
(reklame) ALLES KOMT GOED schatjes... ik zeg: PROBEER de positiviteit weer te vinden en blijf niet hangen in negatieve sferen
Geef je stem:
1
0

MPOWER

 Geplaatst op
18 mei 2010
Ik kan zeggen dat ik een ervaringsdeskundige ben{slachtoffer} betreft de ziekte borderline!
Ook heb ik diversen psychologen en psychiaters gesproken over deze ziekte.
En iedereen verteld mij dat deze ziekte NIET te genezen is maar wel voor 40% te onderdrukken is met medicijnen en behandelingen!!
De basis om een borderliner op de rails te houden is dat ze ERKENNEN dat ze borderline hebben!
En dat ze bewust geholpen willen worden!?
Je hebt 2 soorten borderliners, 1. Die niet zelf erkend dat hij of zij deze ziekte heeft, deze groep leven wild om zich heen, en maken overal ernstige slachtoffers zonder dat ze het zelf in de gaten hebben, volgens hun beleving is de ander ALTIJD fout, het ligt NOOIT aan de borderliner zelf, deze groep borderliners gaan richting afgrond met veeeeel schade gemaakt te hebben rondom hun omgeving!!!
2.De groep borderliners die wel erkennen dat ze deze ziekte onder de leden hebben en er aan willen werken om er mee om te gaan, zoals therapie, medicijnen, diversen, die maken een kans om in de samenleving te worden opgenomen met een dosis begrip voor de buitenwereld!

En ja ik begrijp zeer goed dat deze borderlinepatiënten niet zelf hier voor gekozen hebben dat ze deze ziekte hebben, maar laten ze dan wakker worden zodat ze hier zelf aan kunnen werken.
Genezing bestaat niet, maar wel leefbaar voor zichzelf en hun dierbare.
Want deze groep{borderliner} mensen maken zeer veel slachtoffers, zo erg dat deze slachtoffers OOK borderline kunnen krijgen!!

dr. MPOWER
Geef je stem:
1
0

dr v/h Gelijk

 Geplaatst op
18 mei 2010
Als ik het zo op afstand bekijk is meneer/mevrouw vgrbrlbrl zelf zwaar borderline patient.Dit alleen al vanwege de toon van het antwoord.U heeft gelijk ze zijn niet allemaal hetzelfde.Je hebt namelijk ernstige en zeer ernstige gevallen.U denkt dat er met u wel te leven valt dus u valt in de groep zeer ernstige gevallen.U heeft totaal geen begrip voor de zware offers die iemand brengt als iemand letterlijk zijn eigen leven opoffert om met een borderliner te leven en de rotzooi steeds weer uit liefde voor hem/haar opruimt.Maar dat neem ik u niet kwalijk.Verregaand egoisme is namelijk een van de meest in het oog springende kenmerkende van uw ziekte!?!
Geef je stem:
1
0

Marcel

 Geplaatst op
18 mei 2010
Hoi met Marcel,

Nu ik heb een Susan H of Suzan H ontmoet, wat haar echte naam is ben ik nog steeds niet achter?
Maar dat ze borderline heeft is wel zeker!!, Tegen iedereen zit ze te schoppen en iedereen heeft het gedaan volgens Suzan H of Susan H !!
Zij Suzan H of Susan H ontkend in ALLE toonaarden dat ze overal onschuldig in is en ALTIJD heeft de ander het gedaan!, NU ik heb mijn zware twijfels daar in, ik heb daar ervaring in omdat onderzoek mijn beroep is!
Dus ik kan gewoon zeggen dat ze echt een borderlinepatiënt is.
Gewoon echt niet mee te leven!
En echt mensen ik weet waar ik over praat!
Meer woorden maak ik er niet aan vuil!

Hoogachtend Marcel.
Geef je stem:
1
0

Anne2

 Geplaatst op
18 mei 2010
Het SPIJT me!!! Geloof me,met een borderliner is echt heel moeilijk
of liever gezegt niet te leven. En dan heb ik het er over,dat ze het
zelf niet toegeven of niet in willen zien dat ze bordeliner zijn!!!!Ze maken
je helemaal kapot.........Mensen die er mee te maken hebben,weten heel
goed waar het hier over gaat. Verder wil ik het hier bij laten,wil niemand
aan of af vallen......Het is al ZWAAR GENOEG.
Geef je stem:
1
0

MPOWER

 Geplaatst op
19 mei 2010
Anne2 IK voel en weet wat je mee maakt, een HELLLLLLLLL!
Geef je stem:
1
0

Anne2

 Geplaatst op
20 mei 2010

Ik heb met een paar mensen te maken-te maken gehad!!!!!
Ben zelf een goed mens-hart op de goede plaats. Heb het jaren
lang bij me zelf gezocht tot dat ik achter hele anderen dingen
kwam. Kan het nu nog bijna niet vatten. Het is ZEKER heeeel erg
als je een bepaalde beperking hebt. Maar deze mensen maken je
met de grond gelijk.Je staat niet met de rug tegen de muur,maar
met je gezicht!!!! Voor mij is hoe moeilijk ook,AFSTAND nemen.
Mpower,het is inderdaad een HELLLLLLLLLL!!!!!! Wat kan een mens
toch veeeeeeeeel verdriet in zijn leven hebben.Sterkte allemaal.
Want ieder maakt het op zijn-haar manier mee.
Geef je stem:
1
0

peta 3

 Geplaatst op
21 mei 2010
voor GWT,jou verhaal,ook zo herkenbaar! Voel je opgelucht,dat je er mee gekapt bent!
Ik hield ook veel van haar maar kon niet meeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeer!!!!!!!
Heb er dagen nog last van.......nogmaals sorry voor alle borderliners,maar ze slopen je!
Jij bent nog jong,ondanks dat je zwaar gekwetst bent,het ligt niet aan jou!
Ik put nu kracht uit,dat ik een druppel ben die weer op weg is een oceaan te worden.En zijn nog genoeg leuke vrouwen!!!
Geef je stem:
1
0

supercrazywolf

 Geplaatst op
30 mei 2010
voor al die kneuzen die een relatie hebben gehad met een bordie, heel triest om dan je verdriet hier te laten horen, niet iedere bordie maakt je leven tot een hel zoals jullie beweren. er zitten namelijk wel gradaties in elke bordie, met medicijnen valt met bordie enigzins wel mee te leven, grappig mpower, dus na een relatie met een bordie ben je opeens ervaringsdeskundige geworden, knap van je, geld trouwens ook voor alle anderen hier die eenmalige actie hebben gehad met een bordie. en idd wat je zegt AYA, deze mensen denken pas in het zwart lol, viel heel erg op na het lezen van de bordie slachtoffers, whahahaha,
Geef je stem:
0
1

supercrazywolf

 Geplaatst op
30 mei 2010
weet je, voor mij is het moeilijk om te zeggen wat ik voel op dat moment, en het is vaak ook moeilijk om zo te leven, en voor de mensen die veel aandacht kregen van hun partner met bl, wees blij dat je het kreeg, voor dezelfde geld had hij/zij je ass allang gescot, omdat hij/zij wat in je zag. ik ben al meer dan 4 jaar single, bang om weer gekwetst te worden door jullie (normale) mensen, ja ik voel veel meer dan de normale mens, ik probeer het beste te vinden voor degene waar ik van hou, is dat verkeerd in jullie ogen!!!
het is voor mij een dagelijkse gevecht dat ik moet winnen, zou ik het verliezen, is het weer een aanslag op mijn leven, het leven is al een struggle zonder en met bl. de probleem van bordies is en ik spreek voor mezelf is, dat (wij) ik bevestiging nodig hebben dat jullie nog steeds van ons houden, omdat (wij) ik heel erg onzeker voelen, de kleinste afwijkend gedrag of gesprek kan leiden tot onzekerheid, en dan weer tot paranoia, elke keer denken aan de dood, denken houd er wel iemand van me, was ik er maar niet meer dan zou ik dit rot gevoel niet meer hebben, constant in angst leven waardoor ik opgefokt van word, en ja ik zou jullie en mezelf een plezier doen als ik nooit had bestaan. ik ben er eenmaal en niet iedere dag is het zelfde. ik heb geen liefde gekent, noch van me ouders noch van me partners. maar toch weet ik hoe ik liefde kan geven of tonen. en ja mischien zijn bordies mensen met een gebruiksaanwijzing. weet niet of dit relevant is voor mensen die willen weten hoe iemand met bl leeft, als je mij kwetst wil ik je viervoudig terug pakken, a.u.b. lees eerst de instructies van je partner of vraag ernaar, zo kan het slagen van je relatie wel slagen, en zelfs in normale relaties kan veel ellende voorkomen. voor de mensen (slachtoffers) van bl je hebt toevallig de pech gehad dat je de verkeerde tegenkwam, maar veel sterkte in het verwerken van je verdriet, voor alle bordies: ik ben nu 36 en nooit gedacht dat ik het zo ver zou halen, met medicijnen en enigzins wat therapie is ermee te leven, ook al heb je het gevoel dat het erger word geef niet op en denk aan de mensen die van je houden en in je geloven ook al geloof je even niet meer in jezelf. just a troubled soul.
Geef je stem:
0
1

Julia

 Geplaatst op
2 juni 2010
Hoi,
Ik heb met stijgende verbazing en ook ergenis deze verhalen zitten te lezen. Zelf ben ik ook een borderliner en natuurlijk herken ik bepaalde zaken maar het valt me op dat er zo ongenuanceerd over wordt gepraat. Net als andere mensen hebben borderliners hun eigen karakter. Deze is vormgegeven door genen, omgeving en nog wat zaken. Ook mensen zonder borderline (ik werk met een bepaalde doelgroep) kunnen heel vervelend zijn, mensen het leven zuur maken en weet ik wat ik hier allemaal lees.
Zelf heb ik een langdurige relatie en gelukkig zijn er veel mensen die van me houden. Dat het niet altijd makkelijk is om met emoties om te gaan, weet ik maar al te goed maar met een beetje begrip en communicatie kom je een heel eind. Ik ben het met Aya en supercrazywolf eens dat het zwart-wit denken hier toch vooral gebeurd door degenen die geen borderline hebben. Zelf ben ik juist een openminded denkend mens en hou absoluut niet van hokjes en zeker geen etiketten. Die plak je op een fles, niet op een mens.
Geef je stem:
1
0

Wiebke

 Geplaatst op
6 juni 2010
en ja hoor !!! Na al dat aantrekken en afstoten..........en al dat gezuig,van 5jaar!
Mag ik het doen met een BURN-OUT!!!
Wil hier niet mee zeggen dat alle borderliners het zelfde zijn.................maar er zitten er tussen die je ten gronde richten!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Geef je stem:
1
0

no name

 Geplaatst op
9 juni 2010
Hallo, ik heb zelf borderline, mijn moeder heeft het, mijn oma had het die heeft zichzelf opgehangen en mijn overgroot oma ook, die heeft zichzelf ook opgehangen.
ik zie dat mensen praten over hoe verschrikkelijk is om opgevoed te worden door een borderliner en om een relatie mee te hbben gehad, ik heb ook veel instabiele relaties gehad.
maar vergeet niet, dat alles wat die persoon op dat moment zegt er geen woord van meent. ik heb mijn moeder zo vaaak een uitbarsting gegeven en 5 minuten later moest ik zo hard huilen omdat ik geen 1 woord van waar was wat ik zij. en imet relatie claim ik die persoon idd. maar dat komt omdat de emoties zo heftig zijn in onse hoofden, dat we zoveel van een persoon kunnen gaan houden dat we niet zonder die gene meer kunnen denken we. willen ze altijd bij ons hebben, als ze niet bij ons zijn worden we gek. en als we dat niet krijgen moeten we het bij een ander zoeken, gelukkig heb ik dat nu goed onder controle naar jaren oefenen (A) .. ik heb het zelf dus ik vergeef mijn moeder want ik begrijp haar. en ik heb nu hele goede vriendinnen, en die weten wat er aan de hand is en ze helpen mij zo erg. ze hebben me nooit laten vallen . thank god (L)! Ik weet dat ik sterk ben en dat ik kan genezen, en daar ga ik zeker alles aan doen!
Geef je stem:
0
1

Nicky

 Geplaatst op
16 juni 2010
Ik lees hier allemaal heel ernstige verhalen over borderline, maar ik heb een lichte vorm. High level borderline noemen ze dat. Ik heb geen woedeuitbarstingen, heb nooit in mn leven met iemand gevochten, denk zeker niet aan zelmoord, hoor geen stemmen in mn hoofd, ben niet verslaafd en doe ook niet aan zelfbeschadiging.Verder ben ik een stabiele alleenstaande moeder van een kind met een verstandelijke beperking, tegen wie ik nooit uitvaar, maar met liefde omring, zonder haar dood te knuffelen.

Wel denk ik vaak zwart-wit(al komt daar nu nuance in, grijs!), ben ik impulsief geweest op het gebied van sex en relaties(buitenshuis, dus geen impact op dochter) en merk ik dat ik bij vlagen teveel geld uitgeef. Aan de andere kant heb ik nooit rood gestaan en heb ik altijd wat geld op mn spaarrekening.

Bij mij uit zich het in me "leeg" voelen en angst om alleen te zijn, maar ook dat gaat beter, ik vind mezelf eigenlijk best prettig gezelschap!
Ook word ik nu rustiger qua liefdesleven, ik zie bij mezelf dat ik weinig eigenwaarde heb en relaties aanging met mannen die me de hemel in prezen, maaaaar, ik keek niet of ik hém eigenlijk wel leuk vond.
In relaties ben ik idd wel achterdochtig, dat zie ik nu wel.

Ik denk dat de eerste stap naar "genezing" is, je eigen proces zien.
Waaróm doe ik bepaalde dingen? Word ik daar blij van?Of is het maar een korte vreugde en voel ik me daarna schuldig en onprettig?
Ik was helemaal vast gelopen, 3 jaar na de scheiding van mijn man(waarmee ik 16 jaar een veilig en beschut leven had), nu heb ik de rust en de tijd genomen om tot mezelf te komen. Vandaag heb ik na een persoonlijkheidsonderzoek gehoord dat ik Borderline heb.
"Ken uzelf!" en daar wil ik aan toevoegen:"En hou onvoorwaardelijk van jezelf!"

Wat ik hier niet terug lees, is dat Borderline verminderd rond je 40e(voor mij duurt dat nog 4 jaar ;-) en dat het bij mensen boven de 50 bijna niet meer waargenomen wordt. Tot die tijd ga ik mezelf(en wat ik herken van mezelf in Borderline) onderzoeken en kijken hoe ik beter met mezelf kan leven, vóór ik weer een relatie aanga.

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal.
Geef je stem:
1
0

lotus kaarsje

 Geplaatst op
18 juni 2010
Mensen,

Ik heb zelf geen borderline maar heb wel met borderliners gewwerkt.
Wat de meesten van jullie doen is vooral vertellen hoe een hel het is om te leven met een borderliner en hoe naar een borderliner is. Begrijpen jullie soms niet dat het zelfvertrouwen van een borderliner vaak al laag is en jullie hen zelfvertrouwen hiermee nog meer naar beneden halen? Schaam jullie.

Grtz Lotus Kaarsje
Geef je stem:
0
1

lotus kaarsje

 Geplaatst op
18 juni 2010
Schaam jullie maar heel diep, niet borderliners. Als er juist mensen zouden moeten zijn met inlevingsvermogen en begrip zijn jullie dat wel, de niet borderliners.

Lees mijn bericht maar een paar x. Ik hoop dat de volgende niet borderliners dit bericht goed lezen en nadenken voor ze zo gaan praten over de borderliners: ze slopen ze namelijk nog meer en maken het de borderliner moeilijker dan het al is......


Grtz lotus kaarsje
Geef je stem:
0
1

An

 Geplaatst op
23 juni 2010
Hallo lieve HSP-ers,

Wat heerlijk om te lezen dat iedereen eens een keer z,n verhaal kan doen.
Weet je: Als je heel eerlijk en open bent naar borderliners dan krijg je heel veel terug. Jok nooit tegen deze mensen en verberg niets voor ze want ze voelen alles aan en dan gaat hun gevoel met hun op de loop. Borderliners kijken acher het woord. Dus maak ze niks wijs en wees vooral jezelf, dan blijven zij ook rustig en kun je veel plezier met ze beleven. Borderliners zijn in de kern heel lief. Ontdek het maar. Je hoeft alleen maar van het begin af aan duidelijk je grenzen aan te geven. Trouwens: Wat je aantrekt ben jezelf. Dus lieve mensen: Niet meer oordelen want je veroordeelt jezel. Wij zijn allen met elkaar verbonden dus wees lief voor mekaar. Maar laat je door niemand uitbuiten. Bewaak je eigen grenzen.
Liefs van An xx
Geef je stem:
0
0

An

 Geplaatst op
23 juni 2010
Wist je trouwens dat borderliners veel begrip vinden in de paranormale wereld. Dus ga eens naar een paranormale beurs of google naar een goed medium. When you trust nobody, you can not help yourself.

Ervaringsdeskundige die gelukkig de eerste 40 jaar gehad heeft. Er is hoop lieverds, nog even doorzetten.
Geef nooit op. Vooral doorgaan met ademhalen, meer hoef je niet te doen.

Stil maar
Wacht maar
Alles wordt nieuw
De hemel en de aarde.....

liedje van m,n oma
ze had gelijk..

Veel geluk
Je bent nooit alleen
Geef je stem:
0
1

marrrrrrk

 Geplaatst op
19 juli 2010
Hallo,

Ik ben er sinds vandaag achtergekomen dat deze ziekte bestaat en ik ken mezelf erin. Zo heb ik de volgende kenmerken:


-Ze proberen krampachtig te voorkomen dat iemand ze in de steek laat. En alleen maar denken dat ze in de steek gelaten worden, is al genoeg om krampachtig te proberen dat te voorkomen.
-Ze hebben intense relaties met anderen, maar die zijn ook heel instabiel. Ze denken heel zwart-wit over hun relaties: of iemand is geweldig of hij is waardeloos.
-Ze hebben steeds een ander beeld of gevoel van zichzelf. Dat wisselt sterk.
-Ze zijn impulsief. Dat heeft negatieve gevolgen voor henzelf op minstens twee gebieden: geldverspilling, misbruik van alcohol en drugs, vreetbuien.
-Ze hebben paranoïde ideeën. Dit is het idee achtervolgd of bedreigd te worden. Die ideeën komen in stress-situaties. De ideeën gaan ook weer voorbij. Of ze dissociëren ernstig. Dan hebben ze het gevoel er niet meer bij te zijn en als het ware weg te raken. Soms weten ze dan niet meer precies wat er gebeurd is.

Ook herken ik dingen uit reacties van mensen en ik maak me redelijke zorgen. Het probleem is alleen, dat ik doodsbang ben om aan mun ouders te vragen of ik onderzocht kan worden en mun vrienden verklaren me voor gek.
Kan iemand me meer duidelijkheid geven of ik me echt moet laten onderzoeken of dat het wel los loopt?

Alvast bedankt


Geef je stem:
0
0

Nicky

 Geplaatst op
20 juli 2010
Hoi Mark

Ik zou eerst eens met een vertrouwens persoon gaan praten. Ik begrijp dat je nog jong bent, misschien een schoolmaatschappelijkwerker of huisarts?
Hij/zij kan je tips geven, doorverwijzen, eventueel met je ouders praten..
Als je dingen van borderline in jezelf herkend, hóef je het niet te hebben, maar om een hoop ellende te voorkómen, is het heel goed om je te laten onderzoeken en hulp te accepteren.
Ik vind je een topper, omdat je met jezelf aan de slag wilt!

Knufff Nicky
Geef je stem:
0
0

f

 Geplaatst op
23 juli 2010
ok
Geef je stem:
0
0

Onzekere bezoeker

 Geplaatst op
23 juli 2010
Beste mensen,

Ik heb de symptomen van borderline bestudeerd, maar nog steeds weet ik niet zeker of mijn vriendin borderline heeft...

Een aantal opvallende dingen;
- Haar beide armen zitten vol met littekens. Ze heeft ook een paar keer haar polsen doorgesneden omdat ze zelfmoord wilde plegen. (Dit heeft ze jaren geleden gedaan zegt ze)
- Ze heeft een flinke litteken op haar buik van ongeveer 20 cm...(Eerst zei ze dat ze geopereerd was, later gaf ze toe dat ze het zelf heeft gedaan omdat ze gestresst was)
- Ze heeft al weken kiespijn, wat ik ook doe ze wil niet naar de tandarts...Ze wordt boos als ik er weer over begin...Ze houdt niet van dokters en tandartsen is haar argument. Ik vind het vreemd dat ze zichzelf op deze manier pijnigt.
- Praten over gevoelens houdt ze niet van. Als ik doorvraag wordt ze boos, of geeft ze geen antwoord...
- Ze belooft van alles en nog wat, maar komt 9 van de 10 haar afspraken niet na. Reageert agressief als ze ermee geconfronteerd wordt.
- Soms hoort ze stemmen in haar hoofd die zeggen dat ze van het balkon moet springen. (Gelukkig geeft ze hier geen gehoor aan)
- Soms ziet ze bepaalde figuren in huis, en wordt ze bang. Ze durft niet eens zelf naar de WC. Ook raakt ze de gekste dingen kwijt. Zoals bepaalde onderdelen van het fornuis...Ze beweert dat spullen zelf van plek veranderen..
- Ze is zo bang om in slaap te vallen, dat ze soms 2 seconden slaapt tijdens het wandelen...Ze zegt dat ze enge gezichten ziet als ze haar ogen sluit.
- Soms eet ze dagenlang niks. Je kan haar tot niks dwingen. Maar soms eet ze heel veel. Ze kan binnen 1 week zichtbaar afvallen, maar ook zichtbaar aankomen.
- Ze rookt als een schoorsteen, als ze drinkt...drinkt ze veel te veel...
- Soms is ze dagenlang een doodnormaal mens...Maar soms is ze hartstikke gestoord...
- Ik kan er geen pijl op trekken...Onvoorspelbaar...
- Ze kan bijvoorbeeld op vrijdagavond beloven iets te gaan doen op zaterdag...Zaterdag doet ze het gewoon niet, en heeft ze ook geen verklaring waarom ze haar belofte niet is nagekomen.

Is dit nu borderline?

Ik hoop dat iemand mij kan helpen, want ik weet niet wat ik hiermee aanmoet.

Alvast bedankt...
Geef je stem:
0
0

Sam2

 Geplaatst op
23 juli 2010
Als ik al deze verhalen zo lees, wordt ik steeds banger dat mijn vriend ook borderline heeft... :'( we hebben nu 6 jaar een relatie, en eigenlijk is het pas echt goed mis gegaan op het moment dat we een huis hebben gekocht (+- een half jaar geleden)
We wonen nu net 2 dagen samen, had gehoopt dat het goed zou gaan, en dat zijn stress en regelmatig boze uitvallen om niet tegen mij veroorzaakt werd door de stress - situaties bij hem thuis (bij z'n ouders).
Maar nu ik deze dingen lees, wordt ik steeds banger en banger dat het niet over zou gaan, nu ie de rust kan vinden in ons huis.... Regelmatig wordt ik behandeld als voetveeg, om een uur later de liefste te zijn. Als ik ergens verdriet om heb, wordt dat genegeerd, of stel ik me vreselijk aan. Een ander ziet dat ik me rot voel, hij negeert het. Als ik iets aan te merken heb 'moet ik maar is naar mezelf kijken, want ik ben de laatste tijd zo ontzettend veranderd!' etc... Ik hou heel veel van 'm, maar voel me steeds meer leeggezogen, vroeger zag ik mezelf als een sterke vrouw, maar twijfel steeds meer aan mezelf, waarom ik het niet goed doe, hoe harder ik loop, hoe harder ik teruggemept word... k wordt er alleen maar heel verdrietig van. Zijn nicht heeft ook borderline gehad (en leeft inmiddels niet meer). Las dat cannabisgebruik ook het krijgen van mensen die aanleg hebben voor borderline kan versterken, en ook dat gebruikt ie veel (vind ik, hij vind zelf van niet) Alles aan kritiek is te veel en veroorzaakt een woedeuitbarsting, gevolgd door verwensingen aan mijn adres.
T doet me veel pijn, maar weet dat ie ook zo lief kan zijn.... Ben bang dat als ik hem confronteer met mijn vermoeden dat ik het weer gedaan heb:(
Vreselijk voor mensen die borderline hebben, maar kan me ook de reacties van mensen die met iemand hebben geleefd met borderline voorstellen. K voel me een emotioneel wrak, doordat ik niet weet wat ik moet denken, wat ik kan verwachten, alleen maar proberen te pleasen en ruzies in de kiem te smoren en het enige wat ik wil is gewoon gelukkig zijn met mijn vent:'(

Sam
Geef je stem:
0
0

Floor

 Geplaatst op
27 juli 2010
Beste onzekere bezoeker, ik sta ook aan het begin van deze ontdekkingsreis van waarom mijn (hopelijk bijna) ex man zo ongelooflijk anders denkt, doet, reageert en manipuleert. Wat jij beschrijft lijkt echter meer op een stevige depressie of in ieder geval iets waar ik hulp bij zou halen als ik jou was.
Mijn situatie lijkt erg op die van Sam2 en zeer veel 'partners van' hierboven. Ik probeer al drie jaar los te komen van een man met wie ik bijna 20 jaar getrouwd ben. Anderhalf jaar geleden ben ik uit huis gegaan(nee, datzeg ik verkeerd: hij heeft me in het bijzijn van de kinderen uit huis gezet scheldend en schreeuwend dat ik een gore teef was) heb een huis en werk gevonden, ik red me een heel end. M'n vrienden bewonderen mij, hij heeft alleen maar negatieve rotopmerkingen naar mij toe, wil eigenlijk niet scheiden want dan gaat hij er financieel op achteruit. Hij dreigt naar de kinderen (al tieners, gelukkig kunnen ze zelf denken) dat ze geen sportes e.d. meer kunnen volgen, want ze willen toch dat hij een normaal leven moet kunnen leven als hun moeder alles van hem afpakt. Zwart wit denken, een ander de schuld geven, onvoorspelbaar boos worden, excessief alchohol gebruik, verlatingsangst, bezitterig, egocentrisch, hij is altijd zieliger dan anderen. Heel star en overtuigd dat hij flexibel is en redelijk en de rest om hem heen fout. Ik kon er niet meer tegen. Vind het ook heel naar en zielig, maar hoe krijg je iemand met Borderline overtuigd dat er hulp nodig is? Met hem is er niets aan de hand, het ligt aan mij. Als ik maar zus en zo doe, volgens zijn regels, dan is hij namelijk weer aardig en zichzelf. Men zegt dat ik het moet loslaten en dat het zijn verantwoordelijkheid is. Maar mijn kinderen lijden er ook onder, m'n oudste wil eigenlijk al geen contact meer met hem (volgens hem omdat ik haar daartoe opzet..)
Hij heeft geen last van doodswens of verwondingen. Daar krijg ik soms last van na een akelig gesprek met hem, dan zie ik soms gewoon geen uitweg dan dat of hij of ik tegen een boom knal. En dat terwijl ik al een tijd weg ben!
Sam2, kies toch maar voor jezelf als hij niet open staat voor hulp. Geweldig diegenen die vertellen zelf borderline te hebben maar er aan werken. Natuurlijk zijn we allen goede mensen, maar het is niet goed jezelf te verliezen doordat een ander een lastige en steeds wisselende gebruiksaanwijzing heeft!

Floor
Geef je stem:
0
0

babs

 Geplaatst op
29 juli 2010
ik heb na 13 jaar nu gekapt met vriendin van me die borderliner was.een hel die hele vriendschap en ik werd leeggezogen door constant haar verhalen over ruzies en mannen die haar verlieten.
tegen mij deed ze ook raar,ene keer aardig en ander keer me gewoon uitfoeteren.
dan weer huilen dat ze van me hield en ik enige was die aan haar dacht.
kortom ik werd er dol van.
zeker toen ze onmenselijk werd toen ik relatie kreeg die ik nu al 9 jaar heb.
vanaf die tijd schopt ze me gewoon weg met echt trappen in mijn hart.
kortom ik ben het zat.soms door haar zit ik soms week lang in de put ervan.
ik ben het zat en ga aan me eigen denken.

babs
Geef je stem:
1
0

stefan

 Geplaatst op
30 juli 2010
myn vriendin heeft borderline ik zelf heb het ook niet altyd makkelyk omdat soms last van zenuwen heb ,ik ken na 10maand de kenmerken hoe iemand met borderline in elkaar zit ,het is heel moeilyk om mee om tegaan dan praat ik voor me zelf ,want ik weet dat het voor mn vriendin ook heel rot is om te hebben maar om altyd begrip voor haar te hebben kan ook niet altyd je moet er heel sterk voor zyn geestelyk ,1ding weet ik wel of ik dit volhoud ben bang van niet ,ik wil ook een mooi leven hebben heb ook zat ellende meegemaakt ,soms denk ik je hebt met n kind te maken die zn wil op de 1of de andere manier wil krygen ,hoevaak zet ze my niet voor schut praten heeft weinig zin het begint zo weer ,er is altyd een soort spanning wat gaat er nu weer gebeuren ,weet wel al die waandingen wat ze denkt te zien of wat in haar hoofdt maalt dat klopt niet zozal ik nooit zyn of nooit doen het zyn verspilde ruzies die er niet hoeven te zyn ,de vraag is heb veel respect voor haar en kan me inleven erin maar uiteindelyk gaat het ook om jezelf of je het aankunt om er niet aan onderdoor te gaan ,wil erniet aan kapot gaan ,dat ik extra oxazepams moet slikken en niet om heel moe te zyn om mn werk niet goed te kunnen uitoefenen ,ik zie wel hoe het loopt maar uiteindelyk gaat het om myn leven of ik het aankan of niet maar ben bang dat ik deze stryd niet aankan op den duur. stefan
Geef je stem:
0
0

ikke

 Geplaatst op
31 juli 2010
Beste mensen,

Ik heb ruim 7 jr. een relatie gehad met een borderliner. En inderdaad wat herkenbaar al deze verhalen.
Het zuigt je inderdaad helemaal leeg n relatie met iemand die deze ziekte heeft.
Gelukkig ligt dit nu inmiddels ruim een jaar achter me. En voor mensen die in een relatie zitten veel sterkte!!
Geef je stem:
1
0

Detje

 Geplaatst op
3 augustus 2010
Ik kwam deze forum tegen toen ik info over borderline zocht.
Ik zie zoveel dingen van mezelf terug als ik alles lees...
ik vind het heel moeilijk en wil er dus ook geen heel verhaal omheen wikkelen...
ik wou iig alleen even kwijt hoe onrespectvol sommige mensen hier zijn...
vind het egt laf hoor, dat je geen relatie meer wilt met iemand met borderline okay, weetje dat snap ik...
maar moet je iedereen die hetzelfde had als je ex daarom ook maar direct naar beneden halen??
Geen enkel mens is gelijk, geen enkel mens kun je met elkaar vergelijken....
waarom bij borderliners dan wel??
ik wou dit gewoon even kwijt, omdat ik hier gewoon est wel erg vind...
xx
Geef je stem:
0
1

H

 Geplaatst op
7 augustus 2010
Hallo mensen, help me, ik weet mij geen raad meer. Dit is een serieuse vraag. Ik heb(had) ander half jaar een relatie met een mooie meid R. We hebben veel ups en dows gehad maar ik ben altijd toch van haar blijven houden. Ze wou op een geven ogenblik meer tijd voor haar zelf, zodat ik er alleen er de weekend nog kwam. Die zondag heb ik er nog geslapen en we hadden de liefde bedrijft die zondag. Maandag ochtend vroeg op, moest weer naar mijn werk. Ze vertelde mij nog: Jij bent het mooiste wat mij is overkomen, lief he? Maandag- dinsdag hebben wij s'avonds nog lief en gezellig wezen msn-en. Die woensdag zegt ze, ik ga zaterdag- en zondag uit naar vrienden........ Waarop ik zei, maar wij zijn toch de weekenden samen bla-bla-bla. Zinsdien is ze koeler en afstandelijker geworden totdat ze op een gegeven ogenblik niks meer van haar liet horen, Ben geblokt op hyves, geblokt op msn mijn mailtjes reageert ze niet op, mijn smsjes net zo..... Help me, hoort dit ook bij bordelijn en komt het weer goed, is dit een moment opname?? Help me ajb want ik ben nog steeds stapel gek op d'r. Een hulpeloze man.
Geef je stem:
1
0

MPOWER

 Geplaatst op
10 augustus 2010
JA dit hoort DUIDELIJK bij een borderliner!!!!! Onvoorspelbaar en zeer gevaarlijk, en het woord monogaam kennen ze niet!!


Groet.
Geef je stem:
1
0

online1964

 Geplaatst op
11 augustus 2010
Goeiedag allemaal,
Ik ken een heleboel mensen met borderlineproblematiek. Ik heb net een relatie achter de rug met iemand die dit heeft. En ik hou enorm van haar. Ze is vaak depressief en toen we een relatie kregen had ze het direkt al over samenwonen. Ik was het helemaal voor haar. Ze wist echter nooit wat ze wilde, kon geen beslissingen nemen. En dan wilde ze hier niet bij mij wonen, toen weer wel, toen weer niet. Dat zorgt voor mij allemaal voor grote verwarring. Ook was ze al snel met mij een relatie na haar vorige relatie aangegaan. Ik heb gevraagd aan haar of het niet te snel was maar dat was geen probleem. Dus wel.
Het is een lieve meid en ik blijf van haar houden. Maar samenleven is gewoon lastig door het eeuwige heen en weer switchen met wat ze wil, of eigenlijk niet wil. Ik ben er nu zelf ook een beetje van in de war omdat onze relatie net sinds gisteren is beeindigd. Ondanks de pijn denk ik dat het beter zo is.

Veel liefs,
Online
Geef je stem:
0
0

me

 Geplaatst op
16 augustus 2010
hmmm...een hoop gelezen hier en vele berichten maken me gewoonweg boos en bang.

bordeliners maken je kapot, zuigen je leeg, verwoesten je leven....

is dat wel zo?

kan zo zijn id als iemand niet wil of kan erkennen dat hij of zij bordeline heeft, maar wanneer iemand het wel erkent en wel hulp heeft gezocht ligt dat verhaal heel anders.
bordeliners zijn niet allemaal hetzelfde, ze zijn niet allen egoistisch, ze zijn niet allen destructief voor hun omgeving, er zijn een heleboel gradaties mbt deze stoornis. de een heeft een ernstigere vorm dan een ander, en bij sommigen is het nauwlijks merkbaar ook...

Mpower...jouw berichten zijn hard en onnoemelijk kwetsend...ik lees uit je berichten als mede die van anderen dat je diep gekwetst bent en het nu maar op de gehele groep gooit.

Ik heb de diagnose bordeline gekregen....en ja in sommige dingen herken ik mezelf wel degelijk...
Maar met mijn 31 jaar kan ik mijn sexuele partners nog steeds op 1 hand tellen en kan k zeggen dat ik inmiddels 3 langdurige relaties heb gehad die verbroken zijn om andere redenen dan mijn gedragsproblematiek. Ik ben zoals zoveel mensen wel degelijk monogaam en kan een ander prima zn ruimte gunnen. K heb nimmer een ander zijn eigenwaarde aangetast door hem te vernederen en ik heb wel degelijk controle over mijn gedrag.

Ja ik heb stemmingswisselingen en nee daar hoef ik mijn partner niet mee lastig te vallen...k weet immers dat deze bij mij horen en deze overgaan.....ik ben dan enkel een beetje ruimte nodig.

Ik ben absoluut niet egoistisch en heb als 1 van mijn leerpunten staan dat ik juist wat meer om mijzelf moet denken en wat egoistischer mag zijn...tot gezonde proporties natuurlijk.

Ik heb absluut moeite met het erkennen en herkennen van mijn grenzen en ja soms ben k daarin hulp nodig van mijn partner , familie en vrienden die mij zo nu en dan es op de rem gooien....en dan kan k nog luisteren ook :P

bordeliners kunnen heel goed leren omgaan met hun stoornis, voor de een makkelijker dan voor de ander maar tis niet zo dat je als mens met die diagnose geen kans meer hebt op een normaal gelukkige relatie of een normaal functionerend gezin..

Hoe heftig de reakties ook zijn van kinderen met een ouder die aan deze stoornis lijdt....dit gaat niet voor allen op.
Mijn kinderen worden liefdevol opgevoed met geduld...vind k dat soms moeilijk? ja duhhh....dr is geen enkel kind dat altyd even lief is en geen enkele ouder die nooit zijn of haar geduld verliest.

voor allen die ooit gekwetst zijn door iemand met en bordeline stoornis ....besef dat je verdriet spreekt en je niet alles bij een stoornis kunt leggen...

voor allen die die diagnose hebben gekregen....leer zien waar je de mist in gaat , doorzie je eigen gedrag en heb geduld met jezelf en een ander.

niks is hopeloos...alles is haalbaar...wanneer men bereidt is zijn eigen valkuilen te leren zien en te erkennen. en DAT geld voor elk mens...met of zonder stoornis.

Geef je stem:
0
1

DR

 Geplaatst op
21 augustus 2010
Ik ben psychiater en hoogleraar te AMC,

Nu ik heb het allemaal gelezen die verhalen, en ik kan die slachtoffers zeer goed begrijpen, een borderliner verwoest ALLE dierbare om zich heen!
Dat ze erkennen dat ze deze gevaarlijke ziekte hebben is een mijlpaal voor zichzelf en dierbare.
Maar je kunt deze ziekte NIET genezen maar wel lichtelijk onderdrukken met een zware dosis-medicatie.
Ook is bewezen dat 83% van deze patiënten op latere leeftijd{meestal tussen 28 en 45 jaar} aan zelfdoding doen, wat zeer triest is.
Mijn raad is dan ook om met zulke mensen NIET in te laten in je leven, ter bescherming voor jezelf!!
Dit wilde ik even melden, en leer er van AUB!


Groet DR.
Geef je stem:
0
0

me

 Geplaatst op
21 augustus 2010
Looooooollllll

Een Psyg ben je?

En dan kom je met zulke cijfers op de proppen?
Lichtelijk onderdrukken met zware medicatie?
83% doet aan zelf doding?
En de gehele mensheid moet mensen met borderline weren alsof ze de pest hebben????

Mijn God wat ben ik blij dat je niet mijn Psyg bent....want echt...een Psyg die zulke dingen uitkraamt kan een mens nog grotere schade toebrengen dan iemand die borderline heeft zonder medicatie, zonder erkenning en zonder hulpverlening.

Ook ik heb een studie psygologie achter de rug, en een studie parapsygologie, en een studie SPH en een studie basis natuurlijke geneeswijzen.En ik spreek je op elk vlak tegen !!!!

Iemand met borderline kan idd verwoestend zijn maar is absoluut niet altyd zo....zoals ik eerder al stelde heeft dat te maken met verschillende factoren. De ernst van de stoornis, het erkennen en accepteren van hulp, en ook de omgeving en hoe deze ermee omgaan spelen van groot belang.

Als k jou zo lees, stel je dat alle mensen met deze stoornis beter samen op een eiland gezet kunnen worden zodat de rest van de maatschappij veilig is...wat een ongelooflijke onzin!!!
Ben benieuwd wat je dan wilt gaan doen met mensen met een ASS diagnoze...want ook deze mensen kunnen zeer intens negatieve invloeden hebben op hun omgeving....en hoe denk je dat mensen met een bipolaire stoornis zijn voor hun omgeving??? Ook maar op een eilandje...ver weg houden van iedereen die als normaal worden bestempeld?

Doe me als Hoogleraar en als Psyg in vredesnaam een groot plezier en laat je onderzoeken?
Mensen die zulke dingen uitkramen als jij zouden zich verre moeten houden van lesgeven en zich al helemaaaaaal niet bezig moeten houden met mensen met stoornissen en psygo-problematiek.

Ben dan ook zeer benieuwt naar wat je je clienten verteld die bij je komen met de hulpvraag over hoe ze moeten omgaan met hun borderline stoornis?
Ren je dan gillend je kantoor uit? Of vertel je die mensen dat ze t recht niet hebben om omgang te hebben met 'normale' mensen? Of wijs je ze gewoon door naar de apotheek om ze lam te leggen met medicatie?

.... wat mij betrefd zouden alle mensen,die van mening zijn dat mensen met borderline (want geen mens is zijn stoornis) geen recht hebben op omgang met normale mensen en dus gemeden moeten worden als de pest, zelf eens gemeden moeten worden als de pest zodat ze weten hoe verschrikkelijk dat is!
Dat staat namelijk gelijk aan ernstige psygische mishandeling...en dat maakt t geen wonder dat mensen die borderline hebben aan zelf doding doen...ze worden door mensen als jullie vermoord, jullie geven deze mensen t idee dat hun leven geen waarde heeft!!!



Geef je stem:
0
1

me

 Geplaatst op
21 augustus 2010
(aanvulling)

"Ik ben psychiater en hoogleraar te AMC, "

Ik geloof niet dat je deze functies beoefent overigens.
Zowel een spyg als een leraar zoekt naar oplossingen ,en tracht te helpen, in plaats van te vernietigen!

Ernstig dat er mensen zijn,die door zichzelf zulke titels aan te meten , hopen geloofwaardiger over te komen....nog ernstiger als je deze beroepen werkelijk beoefend...

Een beangstigende gedachte...

Wanneer mensen die ooit gekwetst zijn door mensen met borderline reageren vanuit hun emotie is dat begrijpelijk...niet correct maar begrijpelijk....zoals een vrouw die door 10 mannen in elkaar is geslagen zegt dat elke man slecht is....niet waar maar wel begrijpelijk....

Doch onthoudt dat deze berichtgevingen ...."borderliners zijn verwoestend en hou ze uit je leven"....gevaarlijk zijn voor mensen met borderline...het zijn dit soort berichtgevingen die maken dat iemand met borderline , die al een negatief zelfbeeld heeft, idd de stap kan zetten om zelfmoord te plegen en indirect is dat moord !!!

Want wat heeft t leven voor zin , als niemand je wilt kennen vanwege een stoornis die je hebt opgelopen door een trauma waar je geen hulp voor hebt gehad om te verwerken??

T is nimmer de schuld van iemand die een trauma oploopt, dat diegene een trauma oploopt...en het is nimmer de schuld van iemand die door t gebrek aan verwerking of aan hulpverlening daardoor borderline krijgt...

Uiteindelijk zijn mensen met borderline het slachtoffer van deze maatschappij...en inplaats van dat de maatschappij dat eens erkent...geven ze die mensen een schop na...





Geef je stem:
0
1

Robynravage

 Geplaatst op
23 augustus 2010
Mijn moeder heeft ook borderline.... & waarschijnlijk ik ook... Het zou verboden moeten worden om kinderen te krijgen als je borderline hebt...Tenzij je ook echt aan jezelf wil werken & ermee om leert te gaan..
Geef je stem:
1
0

Robynravage

 Geplaatst op
23 augustus 2010
Wacht nu moet ik daar nog wel achteraan zeggen dat natuurlijk niet elke borderliner hetzelfde is als mijn moeder... er zijn natuurlijk ook mensen die er wel goed mee om hebben leren gaan & hun kind een goed leven hebben kunnen geven.
Geef je stem:
0
0

Antoinet

 Geplaatst op
27 augustus 2010
wel bijzonder dat een hoogleraar en psychiater van het amc, hier zon bericht durft te plaatsen maar dan niet zijn naam durft te plaatsen. Zwaar onproffesioneel en zwaar triest om je zo uit te laten over mensen. Mensonterend. Ik zou eens goed gaan nadenken over mijzelf.
Geef je stem:
0
0

caro

 Geplaatst op
27 augustus 2010
Ik denk zelf dat ik ook bordeline heb me moeder heeft het ook! Heb niet zo'n leuke jeugd gehad (seksueel misbruik) mijn kindje is overleden. Heb bijna alle symptonen, alleen de laatste tijd word het alleen maar erger! Wat mijn relatie met mijn man niet ten goede komt! Ik ben verleden jaar naar de huisarts gegaan en toen ben ik naar maatschappelijk werk toe gestuurt en die kon uiteindelijk niet veel voor mij doen, ik moest maar een invulling zoeken voor mijn leven, dus toen ben ik met mijn 5de opleiding begonnen en die heb ik net zoals alle opleidingen niet afgemaakt! Ik zou wel graag hulp willen, maar weet nu niet meer wat ik verder moet doen!
Geef je stem:
0
0

me

 Geplaatst op
28 augustus 2010
beste caro, vraag je huisarts om een verwijsbrief naar een psyg pf naar een ggz instelling :)
verder veel sterkte meid, lijkt me dat je een heftige tyd gehad hebt.

hulp zoeken en aanvaarden is t enige dat je kunt doen, suc6!!

Geef je stem:
0
0

floris de vos

 Geplaatst op
31 augustus 2010
Ik heb eigenlijk een vraag.

Iemand die heeft borderline.
En die liegt heel veel over alles.
Is dat ook echt een typisch geval van borderline of niet?
Geef je stem:
0
0

me

 Geplaatst op
2 september 2010
mensen liegen floris, mensen met een hoog iq, laag iq, met bordeline, zonder bordeline, met andere persoonlijkheidsstoornissen en zonder..

Mensen liegen...dus nee, niet typisch bordeline
Geef je stem:
0
0

LEX

 Geplaatst op
4 september 2010
Even een korte reactie op de heer/ dame ME !!!!

1 Ding is zeker, dat ME zo zo`n agressief houding aanneemt zeg als over DE BORDELINER!!
Dus mijn raad is deze luistert NIET naar dit persoon{ME}, omdat dit juist een borderliner is!!!
Zeer gevaarlijk!!


Groet Lex
Geef je stem:
0
0

Joëlle

 Geplaatst op
4 september 2010
@ floris

nou floris nou kan ie wel weer

hallo,
Is het waar als je borderline hebt dat je ook wel eens de ene minuut heel vrolijk kan zijn maar de volgende minuut heel down.
en kan je door borderline ook makkelijker geïrriteerd raken?

alvast bedankt
Geef je stem:
0
0

floris

 Geplaatst op
4 september 2010
ja dat staat bij de kenmerken joelle
Geef je stem:
0
0

Assepoester

 Geplaatst op
7 september 2010
Beste mensen,

Ik heb een paar vragen. Weet iemand hier antwoord op?

1. Hoe kun je een borderliner helpen die zelf niet inziet dat hij een borderliner is?

Terwijl dit de kenmerken zijn:
- zelfverwaarlozing
- zelfverminking
- zware depressies
-stemmingswisselingen
- drugsgebruik, alles wat maar voorhanden is.
- als je hem aanspreekt op verantwoordelijkheid of dat je iets niet tof vind: boos worden, niet gewoon kunnen praten erover.
- niet in anderen kunnen inleven, alles draait om hem, je moet zijn situatie maar gewoon begrijpen en alles slikken
- destructieve relaties aangaan
- eerst is de nieuwe partner DE partner van zijn dromen, kort daarna blijkt de partner zogenaamd allerlei problemen te hebben en was de relatie weer ten einde. De partner moest maar eens in therapie gaan (?). Borderliner uiteraard had nooit schuld als er weer een relatie uit ging.
-relaties houden geen stand
- afspraken niet nakomen, daar moet je dan maar begrip voor hebben, keer op keer
- volledig afzonderen
- alles of niets
- impulsief
- etc. etc.

Herkenbaar?
Deze persoon heeft al langere tijd de stempel borderline, is ook al jarenlang in behandeling (ik zie geen resultaat), maar kwam er laatst mee dat hij zelf denkt dat hij bipolar heeft???, terwijl ik overduidelijk de symptomen van borderline zie.

2.Hoe kan het dat de borderliner dit zelf niet ziet/ doorheeft?
3. Zien ze het gewoon echt niet? Of weten ze het wel en is het een vorm van ontkenning? Angst?

Ik snap er niks van. Nu ik al jullie verhalen lees, wordt er bij mij wel een en ander duidelijk. Ik wil zo graag helpen, maar als ik het zo lees is er blijkbaar geen beginnen aan.

4.Hoe krijg je een borderliner uit de slachtofferrol?
5.Kan een borderliner met succes eigen verantwoordelijkheid nemen en zichzelf veranderen (etv. met hulp), mits hij het natuurlijk eerst herkent?
6. In hoeverre kan een borderliner echt nog keuzes maken in zijn gedrag? Je hoort vaak dat het een ziekte is en dat ze niet kunnen kiezen, of is het niet WILLEN kiezen (slachtofferrol)?

Dank!
Assepoester
Geef je stem:
0
0

Assepoester

 Geplaatst op
9 september 2010
Niemand?
Geef je stem:
0
0

mvh

 Geplaatst op
10 september 2010
Ik zou willen dat ik het wist...
Wie maakt hem wakker? Ik ben echt bang dat als ik wegga dat hij zich volledig gaat afsluiten. Wegloopt. Zijn kinderen in de steek laat.

Maar ik lees wel succesverhalen. Kennelijk moet je er zelf zóveel last van hebben dat je niet anders kunt dan je laten helpen. Alhoewel mijn man laatst zei: ik ga nog liever dood dan dat ik wat ga doen aan mezelf. En hij meende het. Alleen later kwam hij er weer op terug.
Ik ben al 10 jaar aan het aanmodderen, sinds de geboorte van ons eerste kind zijn de problemen begonnen. En het is allemaal mijn schuld... Hij neemt nergens verantwoordelijkheid voor. Vanavond ging het zo goed, hij probeerde echt te delen dat hij er niet meer uitkwam met zijn werk omdat hij zoveel ja had gezegd. Toen vroeg ik hem om iets te doen met de belasting (of te vragen of hij dat dit jaar nog ging doen, zo voorzichtig ben ik al geworden) en hij ontplofte weer.
Gelukkig kwam ik hier en nu snap ik echt wat er met hem aan de hand is.
Ik ben alleen al zover dat ze nota bene bij mij borderline kenmerken hebben gesignaleerd. Het is een ramp. Onze oudste dochter is HS en krijgt straks het stempel ADD. Ik denk dat het komt door ons. Denk dat mijn man borderline en adhd heeft en dat ik ook helemaal ben doorgedraaid.
Hoe krijg ik hem zover!!! Ik wil hem niet in de steek laten maar heb het gevoel dat ik dat moet doen om hem te helpen... Maar door dat zwart-witte ben ik bang dat hij het me nooit zal vergeven.

Bedankt voor alle verhalen, ik heb enorm hard gehuild (waarschijnlijk lag hij te zuchten in bed toen hij me hoorde), Morgen weer kapot. Ik slaap niet meer. Dit is de hel, ik moet hieruit!
Geef je stem:
0
0

mvh

 Geplaatst op
10 september 2010
Trouwens die kenmerken kunnen net zo goed van een manisch depressief iemand zijn volgens mij. Dan denk ik aan het ene moment is het alles en daarna wil je liever dood. Het maakt ook niet zoveel uit, ik ging ook naar de arts omdat ik zo aan mezelf was gaan twijfelen dat ik dacht dat ik manisch depressief (bipolair) was. Dat bleek niet zo te zijn, maar zwaar emotioneel verwaarloosd, posttraumatische stress en borderlinekenmerken. En dan kies ik een man die me emotioneel verwaarloost omdat hij waarschijnlijk borderline heeft... of bipolair of adhd, het maakt allemaal niet uit als hij zich maar wil laten onderzoeken!
En ja, ontkenning, angst kan ook een rol spelen. Ik doe nu net of ik het niet heb, maar misschien is het wel zo? Ik kan het echt niet aan als het zo is. Ik ben trouwens geen zwart-wit-denker. Ben wel overspannen...
Geef je stem:
0
0

Assepoester2

 Geplaatst op
10 september 2010
Aan MVH:

Je schrijft: "Ik ben alleen al zover dat ze nota bene bij mij borderline kenmerken hebben gesignaleerd".

Dat snap ik nou niet. Herken je bij jezelf die kenmerken dan niet? Je weet toch zelf wel of je aan de kenmerken voldoet? Kijk naar jezelf, kijk naar de kenmerken, klaar.
Laat je het door "ze" (de hulpverlening) aanpraten of denk je zelf dat het ook zo is? Of durf je het zelf niet te zien/ toe te geven? Of zie je je eigen gedrag niet?

?????

Bizar hoor.
Geef je stem:
0
0

ik

 Geplaatst op
14 september 2010
Oh echt wat kan ik kwaad worden op die trieste figuren die een relatie met iemand met borderline hebben gehad en ze nu helemaal afzeiken! Knap hoor, andere mensen de grond zo inboren. Volgens mij ben je zelf ook niet zo een sterke persoonlijkheid als je je hele leven opoffert aan iemand zoals jullie claimen gedaan te hebben. Het is in en in triest dat je een ander de schuld gaat geven voor het verzieken van jouw leven. Volgens mij was je er zelf ook bij, dus een beetje eigenverantwoording mag best. Wat een kneuzen zijn jullie zeg, geef borderline maar de schuld voor alles wat jullie zielige leventje zo kapot heeft gemaakt. Misschien had je wat harder kunnen werken aan je partner, aan je relatie en aan je eigen leven, dan was je nu niet zo'n stumper geweest met een burnout!
Geef je stem:
0
0

Assepoester

 Geplaatst op
14 september 2010
Aan 'ik':

Pardon. Excuses?!

'Misschien had je wat harder kunnen werken aan je partner, eigen en relatie''......Hoor ik hier de beschuldigende woorden van een borderliner?? Het ligt toch nooit aan de borderliner, maar altijd aan de ander, toch??

Je schrijft: 'Misschien had je wat harder kunnen werken aan je partner' ....uh,ja, dat gaat dus een beetje moeilijk met een borderliner. Als je met ze probeert te praten over hun gedrag worden ze boos of agressief. Ze zien de problemen ook altijd bij de ander, dus er valt niet echt mee te praten.

'Volgens mij ben je zelf ook niet zo'n sterke persoonlijkheid' ..... uuhh, volgens mij moet je wel heeeel erg stevig in je schoenen staan en heeel erg tolerant (alles pikken) zijn met een borderliner. Eigenlijk kan er geen enkele 'persoonlijkheid' (hoe sterk ook) tegen een 'persoonlijkheidsstoornis' op.

En ja, het is helaas zo dat een borderliner je leven kapot kan maken, dat is INDERDAAD in en in triest.

En wie moet er hier 'eigenverantwoording' nemen? Als je borderliner bent moet je je laten behandelen, zo is het gewoon, anders breng je jezelf en anderen alleen maar in de problemen. Al met al, aan de slag zou ik zeggen!!
Geef je stem:
0
0

LEX

 Geplaatst op
15 september 2010
Aan Assepoester!

Je krijgt van mij een 10 !!
PERFECT.

Groetjes Lex
Geef je stem:
0
0

tineke de rocker

 Geplaatst op
15 september 2010
je moet duven dat je die mensen begrijpt en niet gaat uitlachen want die kunnen daar niet egt tegen daarom heef ik je de tip dat je gewoon rustig en haat vragen wat is er ? of haat alles welgoed? maar ook kun je vragen wil jij mijn vriend worden? dat zoeken ze meestal wel.maar als ze agresief reageren dan zeg je gewoen salut en je bent weg of je zegt ik dee het niet met opzet ik wil gewoon je vriend worden is dat te veel gevraagt?of juist niet?jij moet leren durven die jonge of meisje is niet altijd even lief dus pdak het voorzigtig aan oke. als alles goed gaat weet je dat je het kunt vragen om vrieden te worden want je weet ze hebben het niet altijd gemakelijk oke .ik vind ook dat je je niet moet goed voelen als hij achresief heeft geriageert ik kan er over meespreken oke.je moet in jezelf vertrouwen oke. maar ik zal nog een tip geven als je een probleem heb zet het altijd op deze websaite oke.
Geef je stem:
0
0

Assepoester

 Geplaatst op
15 september 2010
Dank Lex.

Aan 'ik' , nogmaals.

Kun jij (als borderliner) toevallig antwoord geven op mijn vragen van 7 september (vraag 1 t/m 6). Er heeft nog niemand antwoord kunnen geven op mijn serieuze vragen tot nu toe, helaas. Misschien kun jij antwoord geven. Dan zijn er weer wat meer mensen die de complexiteit van borderline wellicht wat beter kunnen begrijpen en wellicht ook wat meer begrip kunnen opbrengen. Al met al kun je de maatschappij met deze hulp een grote dienst bewijzen. Ik wacht in spanning. Alvast hartelijk dank.

Assepoester
Geef je stem:
0
0

Verwarring

 Geplaatst op
15 september 2010
Hallo,

Sorry dat ik even over mijn eigen issue begin. Misschien mag ik jullie advies wel vragen, want kennelijk zijn jullie erg op de hoogte van alles wat met Borderline te maken heeft. ik zelf ben dat niet, maar begin sinds enige tijd het vermoeden te krijgen dat mijn partner op zijn minst trekjes vertoont die erg er aan doen denken. Ik zit nu ruim een jaar in een relatie met deze man waar ik zielsveel van hou. Enkele voorbeelden op grond waarvan ik deze vermoendens heb:

Hij kan op zelfs neutrale opmerking in een extreme woede aanval terecht komen. Alles wat ik dan doe of zeg wordt verkeerd opgevat. Hij is dan ok niet meer te overtuigen van andere bedoelingen of intenties, maar heeft al besloten welke intentie ik heb (een negatieve) en houdt zich daar aan vast. Ik moet me dan dus gaan verdedigen voor iets wat ik helemaal niet vind of voel (als ik dit weiger te doen en het negeer, dan ontploft hij).

Hij kan het ene moment ultra happy zijn en als er iets kleins (externs) gebeurt, kan zijn stemming helemaal omslaan in het negatieve.

Hij wil meestal datgene wat hij niet heeft en heeft het altijd over hoe geweldig dingen hadden kunnen lopen, maar door x omstandigheden niet zo zijn gelopen.

Hij is enorm lief en toegewijd naar mij. Zo'n liefdevolle partner heb ik nog nooit gehad. Hij kan echter ineens omslaan en mij voor de meest gruwelijke dingen uitmaken. Zegt dat hij me haat, dat zijn vorige relatie veel beter was, dat ik een kil persoon ben en hij niks met me te maken wil hebben. Uur daarna sluit hij me liefdevol in zijn armen en zegt dat hij oud met me wil worden, dat hij zo gek op me is.

Op neutrale en rationele momenten, zegt hij dat hij vindt dat we een ongezonde relatie hebben, die in disbalans is. Dat we extreme ruzies hebben, die hij nooit met anderen heeft (ik ook niet uiteraard). Hij zegt dat ik iets trigger bij hem en dat daardoor deze ruzies ontstaan. Ik snap niet wat ik fout doe, want als ik het aan anderen vertel wat er dan gebeurd, dan is mijn reaktie helemaal niet abnormaal.

Het is een zeer intelligente jongeman. Het maakt het moeilijk dat hij ook vaak zo verstandig kan praten, waardoor ik twijfel of hij inderdaad borderline heeft.

Nog een aantal gedragingen op een rij:
- extreme woedeaanvallen (keihard schreeuwen, soms gevolgd door hysterisch gaan huilen)
- stemmingswisselingen (van hyper happy tot zeer somber)
- mij haten of me adoreren (binnen 24 uur)
- blijven hangen in ruzies en dan ook de knop niet meer om kunnen zetten, maar willen blijven praten daarover.
- bij elke ruzie zeggen dat het "uit" is (en geen andere mogelijkheid zien)
- zeer jaloers en heel snel gekrenkt (om de gekste dingen)
- denk vaak dat ik een verborgen "gemene" boodschap schuilgaat in mijn neutrale opmerkingen.
- Spreekt regelmatig uit dat hij het gevoel heeft dat ik mij beter dan hem voel en hem dat graag wil laten voelen en merken (ik ben heel trots op hem, bewonder hem en complimenteer hem veel, dus ik vraag me af hoe hij dit kan denken)

Ik wil niets liever dan bij hem blijven, maar hij maakt het me vaak zo onmogelijk. Ik word leeggezogen, heb geen idee wanneer een neutrale uitspraak wel of niet goed valt, is zeer onvoorspelbaar in zijn reakties. Soms als ik denk dat hij boos zal worden, wordt hij dat helemaal niet en andersom.

Wat denken jullie? Zijn dit borderline trekken of moet ik het niet te zwaar maken?

Alvast bedankt voor jullie reaktie

Geef je stem:
0
0

Elise

 Geplaatst op
15 september 2010
Vermits ik zelf houd van een man met borderline-syndroom, kan ik me inleven in de beschrijvingen die jullie geven. Ikzelf ben het laatste jaar 5 maal noodgedwongen verhuisd. De momenten van aantrekken en afstoten zijn enorm intens en emotioneel erg pijnlijk. Definitief weggaan en al het contact verbreken zou de makkelijkste oplossing zijn. Tot ik besef dat hij er nog erger onder lijdt dan ik.

Vermits ikzelf veel opzoekwerk heb gedaan over borderline, kan ik bepaalde gedragingen min of meer plaatsen en probeer ik het niet altijd persoonlijk op te vatten. Niet altijd makkelijk als je gekwetst bent...

Als borderliner kan mijn partner zelf niet begrijpen wat hem overkomt. Na een impulsieve daad of beslissing, lijkt hij na enkele uren/dagen te "ontwaken" en kijkt vol onbegrip naar de emotionele schade die hij in zijn omgeving heeft aangericht.

Mijn partner is een intelligent iemand met een gouden hart en goede bedoelingen. Toch slaagt hij er niet in het leven te leiden dat hij zou willen en hervalt steeds in oude patronen. Ik zie de wanhoop in zijn ogen als hij terugblikt en zegt : "Wat heb ik nu weer aangericht ?"

Hoewel ik niet beweer dat een borderliner niet op zijn verantwoordelijkheden moet gewezen worden, probeer ik het als partner als een "handicap" te zien. Iemand met één been, vraag je toch ook niet om een marathon te lopen ?

Momenteel bepaal ik min of meer de grenzen binnen onze relatie. Ik laat hem regelmatig met rust in zijn minder goede periode en praat er pas over als ik zie dat hij er voor open staat. In de periodes van afstoting of dissociatie, raak je toch niet door die emotionele muur heen.

Ook probeer ik hem nooit "af te stoten", maak geen verwijten en zeg altijd dat ik van hem als persoon houdt maar niet van bepaalde gedragingen. Het lijkt hem toch precies wat vertrouwen te geven dat ik hem ondanks de ellende die hij me heeft bezorgd (2x met 2 kinderen op straat gestaan), graag blijf zien en vertrouwen heb in de goede afloop van de emotionele strijd die hij voert.

Het moeilijke is echter om ook in de periodes van idealisatie met beide voeten op de grond te blijven staan en hem geen beslissingen te laten nemen voor mij of de kinderen. Ik houd (wat mijn leven betreft) de touwtjes in handen, laat me niet meeslepen en blijf zijn standvastige, liefhebbende basis.

Niet makkelijk en je moet zelf stevig in je schoenen staan, jezelf steeds in bescherming nemen en volledig onafhankelijk kunnen functioneren. Toch is er geen enkele man die me ooit mooiere momenten heeft bezorgd dan mijn borderlinerke. Intense vreugde, een kinderlijke manier van blij zijn, heerlijke spontane verrassingen, ontzettende lieve berichtjes en pure romantiek ....

Ik hoop voor mezelf en al de andere mensen die hieronder lijden dat we een manier vinden om hiermee om te gaan. En vooral voor de borderliners : heel veel gemoedsrust want jullie inwendige tweestrijd moet wel een hel zijn.

veel sterkte allemaal.
Geef je stem:
0
0

elise

 Geplaatst op
15 september 2010
Beste assepoester

Heb net je berichtje van 7 september gelezen. Een borderliner snapt inderdaad zijn eigen gedragspatronen niet.
Wat voor de buitenwereld "overduidelijk" is, is dat voor hem niet. Op het moment dat je hem op zijn fouten wijst, ziet hij je als vijandig, onbetrouwbaar en manipulatief. Je goede bedoelingen gaan in alle negativiteit verloren. Echt frustrerend !
Mijn partner is pas op 44 jarige leeftijd erachter gekomen dat er toch wel iets aan "hem" zou kunnen schelen... en dat het misschien toch niet altijd de schuld was van al die vijandige andere mensen...

Ik wens je heel veel geduld en liefde voor je partner maar vooral zorg voor jezelf.
Als je je laat meevoeren op zijn wisselende emoties, ga je er zelf helemaal aan tenonder. En dan kan je niets beters doen dan de relatie beëindigen. Je moet heel sterk in je schoenen staan om met een borderliner te leven en je afvragen of het je die voortdurende strijd waard is. Anders moet je gaan, dat recht heb je !

Maar als je besluit te blijven, moet je emotioneel stabiel blijven naar hem toe en op een zachte maar duidelijke manier grenzen stellen. Ook moet je er mee kunnen leven dat hij er op sommige momenten gewoon niet voor je is, je gewoon als een steen laat vallen, je nog niet eens ziet staan...

Veel sterkte.
Geef je stem:
0
0

Assepoester

 Geplaatst op
15 september 2010
Hoi Elise,

Bedankt voor je antwoorden.

Jouw opmerking over dat je man heel intelligent is en dat je daarom twijfelt of hij wel borderliner is.....borderline en intelligentie zijn 2 verschillende dingen. Het is een persoonlijkheidsstoornis, mensen met een hoog IQ kunnen ook een persoonlijkheidsstoornis hebben.
In jouw verhaal zie ik duidelijk borderline. Pas goed op (vooral) jezelf. Veel sterkte ermee.
Geef je stem:
0
0

LEX

 Geplaatst op
16 september 2010
Voor Assepoester:

Als je nog meer antwoorden wil hebben zeg het maar, ik schrijf er een boek over, ik heb zelf 2 bordeliners gehad in een relatie, ervaring van 14 jaar!!

Liefs Lex.

PS. Laat jezelf niet kapot maken, EN TWIJFEL NOOIT AAN JEZELF!!
Geef je stem:
0
0

Assepoester

 Geplaatst op
16 september 2010
Aan Lex:

Bedankt.
Ja,ik vroeg me nog af:
1. In hoeverre een borderliner zelf keuzes kan maken in zijn gedrag? Als je als omgeving strenge grenzen hanteert, wat wel wordt geadviseerd, blijven ze dan daarbinnen?
2. Als een borderliner zijn aandoening ontkent, hoe krijg je het aan zijn verstand dat het wel zo is?

thanks!
Geef je stem:
0
0

me

 Geplaatst op
17 september 2010
Lex, Ik ben niet agressief, k wordt wel boos en verdrietig van berichten over hoe gevaarlijk mensen met een borderline problematiek wel niet zouden zijn.(miss een beetje begrijpelijk ook?) ..beetje jammer dat je alleen leest waar ik terug bijt naar deze mensen , met in je achterhoofd houdende dat ik idd de diagnose borderline heb gekregen.Je leest namelijk over de dingen heen waarbij ik aangeef dat er wel een punt in deze verhalen zit maar er ook een hoop gereageerd wordt vanuit t verdriet dat mensen over houden wanneer ze idd gekwetst zijn door iemand met borderline.

Feit is dat iemand die onbehandeld rond loopt met een zware borderline problematiek idd funest kan zijn voor zichzelf en zijn omgeving...een ander feit is ook dat een persoonlijkheidstoornis (welke dan ook) meerdere gradaties kent.

Zelf heb k een vrij lichte gradatie van borderline en kan k er zelf goed mee omgaan, ja k heb hulp gezocht en gekregen...wat geresulteerd heeft in een prettige en gelukkige relatie en een gelukkig redelijk normaal functionerend gezin. Redelijk normaal...ja...ik kan niet zomaar mn schema omgooien en k kan slecht tegen druk...dat weet ik en hier moet ik rekening mee houden...regelmatig leven , orde en structuur en daarnaast zelfreflectie als t even niet helemaal lekker gaat.

@ Assepoester...zoals bovenstaande al aangeeft kan iemand met borderline wel degelijk keuses maken in zijn gedrag...alhoewel dit afhangt van een hoop factoren..onder andere de ernst van de stoornis...vergelijkbaar met autistme...sommige mensen met autistme kunnen wel redelijk functioneren ...anderen in zn geheel niet...

Ik kan keuses maken in mn gedrag....soms ben k ontzettend woedend om helemaal niks...dat voel ik opkomen en geef aan dat k mn grens bereik...alles wat k dan nodig ben is een beetje ruimte....dat kan k op een rustige manier aangeven binnen mn gezin zonder dat het escalleert en ik een uitbarsting krijg .

Strenge grenzen...hmm k weet niet pcies wat je er mee bedoelt...wij hanteren duidelijke afspraken die ervoor zorgen dat rust, regelmaat en orde gehandhaaft blijven worden....daarnaast is het zoals in iedere relatie en in iedere vorm van een relatie een kwestie van geven en nemen en ook het wijzen op elkaars fouten en zien van je eigen fouten en verantwoordelijkheden....dit werkt voor ons....ik weet niet of dat voor iedereen op kan gaan.

Ik zeg t nog maar eens...niet alle mensen met borderline zijn hetzelfde! Ze zijn niet allemaal even erg, en er zijn mensen bij die hulp zoeken, aanvaarden, hun eigen gedrag doorzien en ontolereer baar gedrag aan kunnen passen.

Iemand die zijn problemen niet kan of wil zien, is niet te helpen...dat geld immers voor alle aandoeningen op t psygische vlak? Je kunt iemand erop wijzen, je kunt iemand adviseren met iemand te gaan praten...maar als iemand niet wil...dan houdt het op en kun je alleen nog maar zorgen dat de schade iig voor jezelf beperkt blijft.

Lex? Je hebt twee relaties gehad met iemand met borderline, 14 jaar ervaring...mijn respect,je zult t niet makkelijk gehad hebben.Toch wil ik je vragen om het genuanceerder te bekijken...praat met borderliners waar je geen persoonlijke binding mee hebt, en kijk naar je eigen verdriet met betrekking tot je ervaringen en laat deze niet de toon zetten in je boek.
Verder wens k je succes met het schrijven ervan, miss zet je hier ooit de titel neer wanneer het uitgekomen is?

* De wereld is al zo hard, laten wij eens proberen begrip voor elkaar op te brengen?
Geef je stem:
0
0

me

 Geplaatst op
17 september 2010
Edit:

Assepoester, ik begrijp uit jou berichten, je vragen,dat je werkelijk probeert de belevings wereld van iemand met borderline te doorgronden, te begrijpen.
Mijn petje af...zovelen hier die gewoon een oordeel vallen en dat is dan dat.

Een poging om je een blik te geven in hoe t kan werken....uiteindelijk is iedereen uniek maar er even vanuit gaande dat mensen met borderline dit iig kunnen herkennen..

Ik schreef eerder al dat ik keuzes kan maken in mijn gedrag...dat k niet altyd me zo hoef te gedragen als ik me voel...ik liep er net nog eens over na te denken en bed8 me dat ik dat NU wel kan maar niet altyd heb gekund.

Als k terug kijk naar toen ik 13 was (ofzo) dan was dat wel eens anders.
Vaak begon t er dan mee dat k al niet lekker in mn vel zat door een opstapeling van kleine dingetjes die niet wilden lukken of misgingen...en dan de bekende druppel...ik stoote mn teen, kreeg ruzie met mn moeder om iets lulligs...nja tot zover kent wss iedereen dit wel..die momenten dat je denkt...*grrrr sodemieter allemaal een eind op.

Voor iemand met borderline is dat gevoel zoveel intenser....t is een golf van woede, verdriet en razenij door elkaar en denken is haast niet mogelijk meer wanneer dit eenmaal door je lijf en gevoelsleven giert.
op dit punt wilde ik des tyds maar 1 ding en dat was slopen, stukmaken, razen, vernietigen...en k heb ook vaker dan eens in die tyd mn slaapkamer verandert in een stapel met planken

Uiteindelijk totaal uitgeput, uitgeraast is er t gevoel van leegte...tot je ziet wat je gedaan hebt, mensen gekwetst, spullen gesloopt...en waarom?...enkel om dat alles vernietigende gevoel dat binnen in je zit maar te doen stoppen....en dan het gevoel van verdriet...verwartheid en ellende....en wederom zijn ook die emoties enorm intens en heeft t mij wel eens t gevoel gegeven dat ik letterlijk mn ziel voelde scheuren van ellende....toen kon k niet kiezen...k handelde enkel op basis van mn gevoel...en nee daarmee wentel ik me niet in de slachtoffer rol...ik weet heel goed dat ik destyds dikwijls buiten mn boekje gegaan ben.

Nu...vele jaren later...niet meer de ellende van de pubertyd en inmiddels hulp gezocht enz enz enz...een stukje volwassener geworden en meer inzicht in mezelf en in de wereld...kan ik mezelf wel bedwingen om niet meer zo tekeer te gaan.

daarmee zeg k niet dat ik die gevoelens van willen razen, willen stukmaken en willen slopen , niet meer heb...k zeg enkel dat ik nu weet dat t beter is om adem te halen en aan te geven dat ik aan mn tax zit.
Dan kan mn omgeving er rekening mee houden door me even de ruimte te geven door middel van er even niet op door te gaan, of me even niet lastig te vallen met telefoontjes of andere onzinnigheden zodat ik even tot mezelf komen kan.En ik houd op mijn beurt rekening met het feit dat zij niet voelen wat ik voel en dat ik dat hun niet kwalijk nemen kan, en me dus maar te gedragen heb :P

miss geeft dit je een beetje een beeld van hoe t kan werken kan...er is geen duidelijk antwoord op die vraag...het is allemaal afhankelijk van zaken zoals zelfkennis, en wederzijds begrip en respect en met name geduld...

Geduld met degene met borderline, en vanuit de mensen met borderline geduld met mensen zonder...
Ik zal nooit kunnen begrijpen hoe t is zonder mijn intense emoties, om zonder borderline te leven....
'normale" mensen zullen niet kunnen beseffen hoe zulke emoties voelen, of hoe het leven is met borderliner..

Hoop k je iig een beetje inzicht te hebben kunnen geven.

Geef je stem:
0
0

Jane

 Geplaatst op
21 september 2010
Al deze verhalen.
Wat maakt dit een indruk op mij.
Zelf herken ik zoveel dingen, zowel van de borderliner als van de partner.
Voor beiden zwaar, heel zwaar.
Ik ben de partner.
Vaak weet ik niet meer hoe ik er mee om moet gaan. Wanneer ik vraag of er opgehouden kan worden dan gaat hij maar door, door en nog eens door. Doorgaan tot het randje, grenzen verleggen.
Aggressief gedrag, aggressieve taal.
Dan ben je zijn allessie, dan ben je al het slechte wat er bestaat op de wereld.
Denegrerende woorden, zoals je bent niks, je kan niks, je bent een viezerik.
Dan is hij lief en vrolijk en dan ziet hij het leven niet zitten, of hij voelt zich leeg en ongelukkig en neerslachtig.
En nog veel meer, nog veel meer wat er gezegd wordt en gebeurd.
Alleen thuis gedraagt hij zich zo, niet bij anderen, anderen mogen het niet merken.
Ik probeer, ik probeer iedere dag weer.
Iedere dag om er voor hem te zijn.
Kon hij maar inzien dat ik er voor hem wil zijn, maar dat ik wel mijn grezen blijf aangeven anders ga ik er aan onderdoor en dit mag niet.
Of we samen oud worden weet ik niet. En zo niet dan hebben we beiden ons best gedaan.

Partner van een borderliner.


Geef je stem:
0
0

me

 Geplaatst op
22 september 2010
sterkte Jane, miss kun je m zo ver krijgen dat ie hulp gaat zoeken?

beiden sterkte gewenst
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
30 september 2010
AAN ASSEPOESTER !!
Je antwoord.

Het is triest dat ik het moet zeggen, 35% komen er pas achter dat vele relatie`s mislukken, die mensen gaan dan nadenken waarom deze fout lopen en gaan dan naar zichzelf kijken, DAN PAS komen ze er achter dat het aan hun ligt, 28% zoekt gelukkig hulp!
Terwijl als ze zover zijn veeeeeel mensen slachtoffer hebben gemaakt!!

V/g Lex.
Geef je stem:
0
0

Johnnnnny

 Geplaatst op
1 oktober 2010
Lees meer op <a href="httt://wikipedia.org"<a/>
Geef je stem:
0
0

mix.

 Geplaatst op
4 oktober 2010
normaal.
dat is alles wat ik wil zijn, net als ieder ander mens.
normaal kunnen werken en leren.
ik wil niet meer leeg zijn, en me hart volgieten met pijn.
ik wordt moe van dat somber denken.
de raare gedachtes in me hoofd zodat ik weer van alles weg loop.
ik wil geen stempel op me voorhoofd hebben gedrukt, overal lees ik dat mensen onder jou gedrag lijden je maakt ze stuk.
voor mij is het leven iedere dag een gevecht met mezelf, hoe overleef ik de dag en ga ik naar bed met een lach.
het liefst bestond ik niet, ik doe mezelf en anderen alleen maar verdriet.
ik heb er ook niet voor gekozen om zo te zijn.
NORMAAL, ja dat is wat ik wil zijn !!.

zelf heb ik lichte bordeline gemixt met post-traumatische stoornis.
ben 18 jaar, volg al 2 jaar therapie en nu nog steeds.
daarnaast geef ik zwemles aan kinderen, en kinderen die zware autisme hebben.
ik zit niet aan de medicijnen.
heb vrienden, en relaties heb ik ook gehad.
ik volg binnenkort de spw4 opleiding, met extra begeleiding en heb er zin in...
wat ik wil zeggen tegen alle mensen die een stoornis hebben!
luister niet naar de gemene berichtjes die hier staan. geloof in je zelf en hou vol.
want hun kiezen ervoor om een relatie met je te beginnen!. en achteraf gezien hebben ze spijt.
als hun echt van je hielden, zoals ik mensen ken die om mij geven dan hadden ze er alles aangedaan om verbetering te krijgen in de relatie.
zelf ken ik mensen die al lange relaties hebben waarvan de vriendin zware bordeline heeft en de vriend add
de relatie ging voor een groot deel perfect.
ik vind het laag, dat jullie zo je woordje klaar hebben staan nadat wat je hebt meegemaakt
je zult nooit maar ook nooit weten, hoe zo iemand zich voelt.
want een zware bordeliner die therapy volgt en medicijnen neemt
kunnen net zo normaal functioneren in de maatschapij als een normaal mens als het er voor gaat.
afschuwlijk jullie commentaar, het doet me veel verdriet.
ik zelf heb een moeilijke tijd achter de rug waaraan ik me stoornissen heb overgehouden...
BEOORDEEL EEN BOEK NIET OP ZE KAFT MAAR LEER EERST DE INHOUD KENNEN.
groetjes.
Geef je stem:
0
0

mix

 Geplaatst op
4 oktober 2010
Aan Lex:

Bedankt.
Ja,ik vroeg me nog af:
1. In hoeverre een borderliner zelf keuzes kan maken in zijn gedrag? Als je als omgeving strenge grenzen hanteert, wat wel wordt geadviseerd, blijven ze dan daarbinnen?
2. Als een borderliner zijn aandoening ontkent, hoe krijg je het aan zijn verstand dat het wel zo is?

thanks!
Assepoester ik geef je een tip.
lees boeken over pshyciatrische ziekte, carolien roodvoets : niemands kinderen.
boeken alleen over bordeline.
leer alles over autisme stoornissen.
zoek informatie bij het ggz. hulplijnen via internet.
inplaats van hier op een kenmerken site te discussieren, en informatie te trekken.
op deze site komen mensen met verschillende ervaringen en oordelen dus zou je nooit je eigen conclussie eruit kunnen halen, maar op iemand anderse ervaring afgaan.
bordeline is een hele uitgebreide stoornis, en verschilt bij veel mensen.
ik heb bijvoorbeeld geen woedeaanvallen, waar het hier over een groot deel overgaat !!.

je vraagt ook hoe je zo iemand het aan ze verstand wel brengt ?!
antwoord is niet !.
waarneer die gene ze dieptepunt ziet, en zelf zegt dat hij wil verranderen.
kan je samen met hem hulp gaan zoeken.
uiteindelijk hoort hij van ervaren mensen dat hij een bordeliner is, en zal hij het pas gaan acepteren!
daar kunnen nog jaren overheen gaan.
zelf kan je wel hem of haar over proberen te halen door hulp te gaan zoeken bij mij heeft dat ook 3 jaar geduurt omdat ik zei dat ik niet gek was.
maar gooi het niet recht in ze gezicht.
laat die gene zelf het ontdekken van heb je wel is een test gemaakt op internet moet je is proberen.
laat die gene zelf er stukjes overlezen.
al gauw zou het dan beetje bij beetje bij die gene doordringen dat het mischien wel niet helemaal goed zit in ze hoofd, en hij of zij toch hulp zal gaan zoeken.
Geef je stem:
0
0

mix

 Geplaatst op
4 oktober 2010
sorry voor de typ-foutjes :), typte nogal snel !
Geef je stem:
0
0

Phil

 Geplaatst op
12 oktober 2010
Aan allemaal ;)

Op deze website staan verschillende video's over borderline, maar ook over depressies e.d.

www.gezond24.nl/medische-encyclopedie/borderlinepersoonlijkheidsstoornis
Geef je stem:
0
0

Chantal2

 Geplaatst op
15 oktober 2010
Ik ben ook uitgezogen door mijn ex met borderline, en dat in 8 maanden tijd.
In het begin was de relatie heel intens en hij kon niet zonder mij, wilde gelijk al samenwonen trouwen en een huis kopen.
Ik heb hem toen ook duidelijk gemaakt dat ik het rustig aan wilde doen.
Ik moest steeds mijn grenzen bewaken het was bij hem alles of niets.
Als ik te dicht bij zijn gevoel kwam werd hij boos.
Hij ging alle conflicten en confrontatie's uit de weg, en liet dan niks meer van zich horen.
Mijn emoties werden totaal genegeerd.
Als er spanningen waren en ik er over wilde praten dan zei hij ik bel je morgen maar deed dat dan niet.
Hij was ook heel achterdochtig en dacht dat ik vreemd ging.
Het was aantrekken en afstoten.
Het ene moment was hij super vrolijk en lief en opeens kon het omslaan en was hij net een tijdbom.
Op een gegeven moment had hij geen geld meer, ging hij zich verwaarlozen.
Pas toen de relatie voorbij was ben ik inelkaar gestoord, en toen kwam ik erachter dat hij gokte, vreemd ging, zich bij zijn vrienden en in de kroeg zich lam zoop in de dagen dat hij niet bij mij was.
Ik kwam er ook achter dat hij alleen maar korte relatie's heeft gehad, een ex had geslagen en een andere ex in haar strot had geknepen.
Als hij verliefd was wilde hij alleen maar bij je zijn, daarna viel hij weer in zijn oude patroon.
Het leek net of hij op mijn energie leefde en nu ben ik op! En hij heeft geen idee hoeveel verdriet hij heeft aangericht.
Ik vraag me soms nog steeds af wie was je eigenlijk? in ieder geval meerdere personen.

Dit is mijn ervaring met iemand met borderline, en geen borderliner want je kan niet iedereen over één kam scheren.


Geef je stem:
0
0

me

 Geplaatst op
19 oktober 2010
quote:
Dit is mijn ervaring met iemand met borderline, en geen borderliner want je kan niet iedereen over één kam scheren.


thnx fijn om te lezen dat er mensen zijn die snappen dat iedereen uniek is...zelfs iedereen met borderline.

verder, veel sterkte met het herstel van dit alles! vervelend dat t zo is gegaan, en ik hoop dat je in de toekomst iemand tegenkomt die je wel gelukkig maken kan .
Geef je stem:
0
0

Ron

 Geplaatst op
22 oktober 2010
Om gelijk mensen die aan het Borderline stoornis lijden gelijk over één kam te scheren vind ik te ver gaan. In plaats van ze te negeren, geen contact meer, etc. , kun je je ook gaan verdiepen in waarom een persoon zich zo gedraagt. Een vriendin van mij heeft Borderline. Dit heeft ze me zelf vertelt. Ik had eigenlijk nooit van Borderline gehoord en ben nadat we sinds begin september geen contact meer met elkaar hebben, gaan kijken op internet wat Borderline nou precies inhoud. Ik ben er zodoende achter gekomen dat deze aandoening haar hele leven beinvloed (lees kapot maakt). Ik heb haar meerdere keren vertelt dat ze deskundige hulp hiervoor moet zoeken, maar ze wil hier niks van weten. Een persoon die niet inziet dat ze hulp nodig heeft, loopt vanzelf een keer tegen de lamp. Tot die tijd kun je, hoe frusterend het ook is, niks aan de situatie veranderen.
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

astrid8

 Geplaatst op
24 oktober 2010
hallo ik ben petra en heb een zoon met pdd-nos mcdd ben sinds twee jaar gescheiden omdat mijn exman annebolen en div pillen slikte Na 2jaar inrichting is er bij hem borderline en ed uitgekomen wat de toekomst ook mag worden probeer toch zo positief mogelijk te blijven dit omdat ik een zoon van 8jaar heb Een goede band met ouders en zussen heb Zelf 1jaar in een blijf huis gezeten Ben nu ook zelf weer op de goede weg en contact met ex man verloopt traag zeker met zijn zoon De wisselings stemmingen blijven de leugens blijven en dit zal nooit over gaan en zal in dit geval altijd op mijn hoede zijn Ondanks hij in de ziekte wet zat ging hij door met securrity werk en dat maakt mijn zorgen Het enige wat hij doet is werken werken dag en nacht plus dit samen met zijn medicijnen ongelooflijk Hoop dat alles in de toekomst mag blijven zoals het nu gaat hij ziet zijn zoon 4uur op zaterdag en hij vind dit zelf genoeg Dus op een goede toekomst
Geef je stem:
0
0

een wanhopige moeder

 Geplaatst op
29 oktober 2010
hoi, ik ben een alleenstaande moeder en vermoed dat mijn zoon (21) borderline heeft. Hij denkt zwart/wit,heeft verschikkelijke woede aanvallen zo erg dat ik bang van hem ben, heeft bijna geen vrienden en gaat zelden uit. Hij kan geen baan houden. Als hij werk heeft gaat hij er van de ene op de andere dag niet meer naar toe. Gebruikt regelmatig wiet, hoort of ziet soms dingen die er niet zijn. Ik krijg bijna iedere dag een preek van 2 uur van hem en moet naar hem luisteren als ik dat niet doet dan ben ik bang dat hij mij neer steekt wat ooit bijna is gebeurt en ik de politie heb moeten bellen. Zo'n woede aanval is ook ineens over en dan is hij weer poesje lief. Op dit moment is hij zonder werk en neemt ook geen stappen om aan een baan te komen. Hij roept vaak dat het gaos in zijn hoofd is, en kan niet 2 dingen tegelijk doen. Ik ben erg bang dat hij zichzelf ooit iets aan zal doen. Ondanks dat hij mijn leven verziekt hou ik toch nog ontzettend veel van hem. Zelf heb ik regelmatig gesprekken met een maatschappelijk werkster en de huisarts gehad maar dit leverde niets op. Eindelijk is hij nu zelf de afgelopen week naar de huisarts gegaan, omdat hij bang is dat hij mij, zijn broertje of iemand anders gaat neersteken. Nu maar hopen dat hij gauw geholpen wordt.
Geef je stem:
0
0

niko

 Geplaatst op
31 oktober 2010
hallo,ik ben een alleenstaander vader,heb met mijn ex-partner 2 geweldige kinderen,waar ik haar zo dankbaar voor ben...heb geen idee als zei borderliner is,of heeft,maar alle kenmerken van een borderliner heeft zei wel,alleen de kenmerken,wisselende partners,kan daar geen antwoord op geven,al vermoed ik het wel,,,het leven met haar was en hel en is het nog steeds,ze kan lief,en vrolijk zijn,en van de andere moment,heel erg boos zijn,maar ze heeft het zelf niet door,denk ik...zei heeft haar hele gezicht kapot gemaakt,alleen door altijd met haar uitelijk bezig te zijn,zei is een prachtige mooie vrouw,krijgt daarom altijd veel aandacht van mannen,ze heeft mij meerdere keren geslagen,ik moet haar met rust laten zegt zei,dus ik doe dat,maar toch komt zei mij steeds bezoeken,en geeft mij dan weer aan bij de politie voor stalken,kan uren of haar schrijfen,maar het zal geen einde heben,mijn kinderen leven deels bij haar,waar ik soms wel angstig voor ben,ik zelf weet niet meer hoe ik met haar om moet gaan,naar 10 jaar is het op bij mij,maar moet haar helpen alleen ik weet niet hoe,ze is en blijft de moeder van mijn kids,en wil dat ze weer gelukkig wordt,het is zo belandrijk voor mijn kinderen,dat zei weer en vrolijke moeder krijgen,mijn kinderen houden van haar,maar vinden het niet leuk bij haar,ze maakt ons leven kapot,het is dat meerdere mensen denken dat ze last heeft van borderline,zo lijkt het ook,maar haar dokter denkt van niet,maar ze heeft wel hulp nodig,zegt haar dokter,waar ik ben geweest,voor en gesprek,kan haar niet benaderen,en zei zal het nooit toegeven dat ze hulp nodig heeft...wat kan ik doen,om het leven voor ons allen weer dragelijk te maken,,,wil haar graag helpen
Geef je stem:
0
0

wanhopige moeder

 Geplaatst op
3 november 2010
hoi niko,
ik weet precies hoe jij je voelt, ik het hetzelfde met mijn zoon. Gelukkig krijgt hij vrijdag een gesprek met een psygiater. Zelf kan je niks doen, het is verschikkelijk je weet op den duur ook niet meer hoe je moet helpen. Ik begrijp ook dat het heel moeilijk is om je kids bij haar te laten. Die angst dat het heel fout kan gaan en er wat met je kids gebeurt. Ik kan je niet zeggen wat je moet doen je ex moet zelf naar de huisarts gaan voor hulp en ik weet dat die kans klein is dat ze dat zal doen. Heel veel sterkte.
Geef je stem:
0
0

Nico

 Geplaatst op
4 november 2010
Hallo allemaal - na ettelijke jaren worstelen met zo'n beetje alle symptomen, twee zelfmoordpogingen en altijd maar weer onrust, onvrede, leegte, stemmingswisselingen (etc.), daarbij het feit dat mijn toenmalige vrouw zelf flink wat psychische problemen had, liep uiteindelijk ook het huwelijk mis. Uiteindelijk lukte het mij meer rust en dergelijke te vinden - opmerkelijk - aangezien ik destijds niet wist dat het borderline betrof en er van behandeling of bewust mee omgaan dus geen sprake was. Een nieuwe relatie met een vrouw (met kind) bracht uiteindelijk na jaren relatie juist weer geleidelijk aan alle symptomen boven. De vele verschillen in die relatie, zij als HSP-er bijzonder gevoelig voor stemmingswisselingen en dergelijke, versterkten als het ware onze beide negatieve eigenschappen. De 4 jaar relatie is uiteindelijk voor ons allebei uitgemond in een hel de laatste 2 jaar, totdat we gezamenlijk besloten er een punt achter te zetten. Op dat moment nog steeds onwetend over borderline aan mijn zijde.

Een aantal maanden geleden gebeurde iets prachtigs. Een nieuwe relatie waarbij ik direct vanaf het begin begrip, tijd en ruimte kreeg. Oprecht een liefde die veel dieper leek te gaan. Een relatie overigens waarin bij de andere partner psychologische en psychiatrische kennis/kunde aanwezig is. Ten tijde van deze relatie kwamen een aantal onafgehandelde zaken uit de vorige relatie naar boven (bijvoorbeeld: ik kon de vorige relatie nog steeds niet helemaal loslaten omdat ik intens verlangde naar contact met de zoon van de vorige vriendin - een kind die mij vanaf zijn 3e tot 7e jaar als 'papa' was gaan zien). Dat gaf vervolgens weer spanningen in de nieuwe relatie en huppakee... mijn borderline symptomen kwamen weer in volle 'glorie' boven.

Uiteindelijk is vandaag - 3 november 2010 - in een gesprek door mijn partner verduidelijkt dat ik borderline heb. En inderdaad - alles valt opeens op zijn plaats. Maar ondanks de over en weer ervaren diepe liefde, verliefdheid (etc.) is mij ook duidelijk gemaakt dat dit het einde van de relatie betekent - er is teveel gebeurd en ook - er wordt het ergste gevreesd voor de toekomst - de andere partner heeft er simpelweg geen zin in en het vertrouwen is beschadigd.

Ironisch genoeg: juist over de afgelopen weken heb ik - doordat enkele zaken uit mijn kindheid duidelijk zijn geworden en die ik heb kunnen accepteren - enorm veel rust gekregen. Het voelt als het ware alsof er 'een gordijn' weg is uit mijn hoofd waardoor ik alles veel helderder zie en ervaar. Natuurlijk verwacht ik niet wonderbaarlijk opeens 'te genezen' - maar ik voel - weet bewust - dat met het herbeleven van de gebeurtenissen uit mijn kindheid en het integreren en accepteren daarvan, ik heel meer grip heb gekregen op mijn symptomen. Zo veel meer grip, dat ik voor het eerst balans en rust ervaar.

Natuurlijk voel ik me aangedaan over het feit dat juist deze relatie nu stuk loopt - juist nu. Borderline heeft in essentie zeker 15 tot 18 jaar van mijn leven sterk beïnvloedt - en dat van anderen om mij heen. Het meest ingrijpende voor mij is dat op het moment dat ik het idee heb de liefde van mijn leven te hebben gevonden, borderline wederom het einde van de relatie betekent. Dan kun je je afvragen of de relatie aan de andere kant wel zo diep gaat als in mijn gevoel, maar ik ben ervan overtuigd dat dat wel zo is. Nog niet zo gek lang geleden zou dit enorme emoties en stemmingswisselingen hebben opgeleverd. Ik merk dat ik meer rust en controle heb gekregen inmiddels door verwerking van mijn gebeurtenissen uit mijn kindheid. Juist nu merk ik dat. Maar het maakt me wel verdrietig dat zelfs als je eenmaal weet dat je borderline hebt, je partner nota bene de kennis/kunde om een diagnose te stellen, je uiteindelijk toch als 'damaged goods' wordt bezien.

De moraal van mijn verhaal - en les: ik heb borderline altijd ervaren (nu terugkijkend) als niet in contact met mijzelf - niet in controle. En juist nu ik mijzelf heb leren accepteren en innerlijke rust en vrede heb gekregen, wordt je afgerekend op je verleden en kost het - alsnog - een relatie. Het is erg jammer dat ziektebeelden als borderline relatief zo onbekend zijn en onbespreekbaar - want daardoor gaan relaties en levens stuk en/of raken beschadigd. Ik kan alleen maar hopen dat mijn relaas anderen bespaard blijft.
Geef je stem:
0
0

konthaaarrrrr

 Geplaatst op
4 november 2010
is dit het toilet ?
Geef je stem:
0
0

natascha

 Geplaatst op
4 november 2010
hallo allemaal
ik ben een jonge vrouw van net 37 jaar. ik schrik eigenlijk heel erg van wat ik allemaal hier lees .
vooral als ik de reaktie lees an de zogenaamde slachtoffers. jaa boderliners dit en zus en zo.
ik heb zelf ook borderline. ik heb ook relaties gehad de laatste was 11 jaar lang met ene man die continu met me speelde . nu heb ik een fantastische vrouw gevonden. ben dr mee getrouwd. zij neemt me hoe ik ben . ze weet met me om te gaan . geeft me rust en belangrijkste ze geeft me liefde ..
ik kan zeker van mezelf zeggen dat ik borderline heb. heb het jaren ontkend ..
mn familie kon en kan dr nog steeds niet mee omgaan . mn vader ontkent het zelfs .
ha ha meschien wel omdat hij zich ervoor schaamt .. maar goed ik weet dat ik het heb. borderline is bij mij vaste gesteld . ik voel me heel vaak leeg eenzaam voel me nutteloos . ik denk soms waarom voel ik me toch zo . hoor ik niet te genieten gelukkig te zijn . heb alles maar eigenlijk ook niets.
ik heb 6 kinderen die wonen niet meer bij me . ja alleen de jongste een meisje van 14 maanden.
ik heb veel geleerd van mn ziekte klinkt raar als ik dit zo zeg maar is wel zo .
elke dag weet moet ik voor mij gevoel overleven. ondanks dat ik een lieve vrouw heb en 6 prachtige kids.
ik heb zelfs een prachtige stiefzoon. en zeer lieve schoonouders.. ja echt .
ik kom zelf uit een ontwricht gezin. mn moeder is van surinaamse afkomst en kwam hier met 4 kinderen.
ze ontmoete mn vader en kreeg mij. mn moeder heeft me nooit echt liefde gegeven. mn vader weer wel.
maar die wilde meer van me. als ik terug denk aan mn jeugd dat weet ik dat ik een moeilijk kind was . en dat ik daar niets aan kan doen zelf .nee het komt door mn ouders . die maakte continu ruzie .
over alles en nog wat . ze hadden geen tijd voor mij. dus wat ga je dan doen. vervelen .
ik ben van mening dat boderline toch wel voortkomt uit wat je meegemakt hebt in je jeugd.
elke dag probeer ik te vechten voor mn huwelijk mn kids.
maar er is zoveel onrecht vooral tegen mensen die borderline hebben. die worden niet begrepen.
ik heb boderline ja en schaam me dr niet voor . ik ben wie ik ben.
heb ik geen recht op leven ??? of geluk??? d8 het wel he.
en dat boderliners zuigen is niet waar . ik moest dat ook altijd aanhoren..
borderline is net als kanker ... het vreet je helemaal op van binnen. de partners moeten eens denken aan wat hyet voor de patient zelf is . .. en zich proberen in te denken .. dan zouden ze dr anders over praten.
ik weet ook wel dat het niet makkelijk is .. maar met liefde en heel veel geduld kom je dr wel.
dat is wat ik zeggen wil.. hoop nog elke dag dat ik mn schatjes weer binj me zal hebben. want een ding staat vast WIJ KUNNEN LIEF HEBBEN zeker weten... ik heb lief mn vrouw mn kinderen .
dus mensen moeten niet oordelen. oordeel pas als jij zelf weet wat borderline is of hoe het voelt om het te hebben... suri girl
Geef je stem:
0
0

nico

 Geplaatst op
5 november 2010
Hoi natascha - aangezien ik via deze site blijkbaar niet anders kan reageren naar je dan zo - heb veel steun aan je reactie. Inderdaad - wij kunnen lief hebben, zijn niet gek of gevaarlijk. DANK voor je reactie dus - zullen veel mensen iets aan hebben - ik in elk geval !
Geef je stem:
0
0

natascha

 Geplaatst op
5 november 2010
hoi nico
fijn dat je dr iets aan hebt dat was ook de bedoeling .
ik spreek gewoon uit ervaring.
je komt zeker vast wel een keer de ware tegen.
je moet niet opgeven....
groetjes natascha
Geef je stem:
0
0

me

 Geplaatst op
10 november 2010
Leven met borderline....

Ja das best moeilijk.
De grens tussen je goed voelen en ellendig zijn is enorm dun en daar mag je als iemand met borderline dan overheen wiebelen....soms gaat t een tydje goed, soms gaat t even niet zo goed...ups en downs.
Inmiddels heb ik geleerd dat juist op de momenten dat het goed gaat, ik me sterk voel de dingen moet doen die maken dat de momenten dat het even niet zo lekker gaat wat makkelijker maakt.

Dus als ik me goed voel zorg ik dat ik wat leuks kan doen met de kids...dan maak ik daar tyd voor, zorg ik dat t huis helemaal spik en span is...dan kan k t wat rustiger aandoen als ik me wat minder voel...dan start ik een project...t maken van een schilderij of iets van die strekking zodat ik iets leuks heb om mee bezig te zijn als t even niet gaat....als t even niet gaat is het zo moeilijk om je er toe aan te zetten om ergens mee te beginnen...als t even niet gaat verdwijn ik t liefst in t niets...gelukkig gaan die momenten ook weer voorbij...alles gaat voorbij en dat hou ik me dan ook enorm vaak voor.

Ook dit gevoel gaat voorbij ...nu voel ik me goed en weet dat het niet zo blijft dus ik geniet er op dat moment dubbel van.....en als ik me rot en ellendig voel is de zin ...ook dit gaat weer voorbij een enorme troost...want die momenten van kracht komen ook wel weer terug..

Makkelijk? nee....te doen? ja absoluut!
We zijn niet gek, en de meesten van ons niet gevaarlijk...maar laten we wel zijn...dr zijn zoveel mensen gevaarlijk...daar hoef je geen borderline voor te hebben :p en ja ...we kunnen wel degelijk vertrouwen, wel degelijk liefde geven en wel degelijk van waarde zijn voor onze omgeving!

borderliners zijn geen scruw ups...t zijn mensen die gewoon meerdere manieren hebben ontdekt die niet werkten ;)
Geef je stem:
0
0

Rozenknopje

 Geplaatst op
11 november 2010
Ik denk dat ik het ook heb, en bah wat baal ik hiervan.
Dat mensen met BL hooggevoelig, gevoelig en vaak (te) lief zijn, is zeker zo.
Dat mensen met BL juist je geliefde hiermee - onbewust - kapot kunnen maken is zeker zo.

Sterkte voor partners, maar zeker ook voor diegenen die BL hebben, want O, velen van hen lijden in stilte en schamen zich voor hun gedrag.
Geef je stem:
0
0

Duifje

 Geplaatst op
12 november 2010
Nou ik heb ook Borderline en ik heb niet het idee dat ik bewust andere mensen hun leven kapot maak..
Krijg juist vaak van mensen te horen dat ik eens wat vaker aan mezelf moet denken ipv altijd maar te zorgen voor anderen..
Er zijn zeker ook veel positieve kanten aan Borderline..
www.youtube.com/watch?v=MhBeQfKyX2A&feature=related
Bekijk dat filmpje maar eens en ik hoop dat dit een beetje steun biedt aan de Borderliners die zo negatief bestempeld worden.
Je bent net zo waardevol als ieder ander hoor..
En ook jij bent het waard om een gelukkig leven te mogen leiden.

Ik vind dat sommige mensen die zich "normaal" noemen juist maar eens in therapie moeten gaan..
Want wat is nou in hemelsnaam "normaal"..?
Denk juist dat je dan niet spoort.

Borderliner zijn of erachter komen dat je het hebt is echt geen pretje.
En om het te ontwikkelen zijn er vaak hele erge dingen gebeurd in je leven..
Dus "normale mensen",... jullie hebben misschien juist wel geluk gehad en wij gewoon pech.
Maar om gestraft te worden om de dingen die we meegemaakt hebben is niet fair.
Heb gewoon een beetje respect voor elkaar..
We zijn ook maar van vlees en bloed en we hebben wel degelijk gevoel..
Niks egocentrisch.. Juist niet.. Het is meer onszelf juist tekort doen..
We vermoorden niemand, alleen onszelf..

Het is gewoon hoe je er zelf mee om wilt gaan..
Ga je met een Borderliner om als dat het een gek is op voorhand, of gewoon als mens die je met respect behandeld.
Het is een kwestie van met elkaar om leren gaan..
Iedereen heeft een gebruiksaanwijzing.
En ook de Borderliner zal deze moeten leren lezen hoor van zichzelf..
Dit is soms een lange zware weg, maar zeker wel bewandelbaar.
En die leegte blijft.. Die kan niemand voor je oplossen en dat hoeft ook niet.
Maar een beetje begrip is wel meegenomen om ook normaal te kunnen fuctioneren.
Vergelijk het met iemand die in rouw is..
Je voelt je alleen met je verdriet ook al heb je 100 mensen om je heen..
Dit voelen wij chronisch en dat is zwaar, geloof me..
Maar met de goede mensen om ons heen is het wel dragelijk te maken..

Ik wil alle mensen met een Borderline stoornis echt zeggen dat ze het waard zijn om te bestaan en recht hebben op geluk..
Maar gun het jezelf ook alsjeblieft, daar begint het mee..

En de rest van de mensen die alles over 1 kam scheren en zichzelf als slachtoffer zien, pleur inderdaad maar op uit die relatie waarvan je denkt dat je kapot gemaakt wordt..
Je bent het zelf niet waard dan om met een Borderliner om te mogen gaan..
Het zijn over het algemeen fantastische lieve en zorgzame mensen, die alleen dat beetje nodig hebben om het goede in ze naar boven te halen..
En als je dat niet kan, dan ben je gewoon niet capabel genoeg om aan een goede relatie te werken..

Duifje
Geef je stem:
1
0

Kleinmeisje

 Geplaatst op
12 november 2010
AMEN DUIFJE!
Geef je stem:
0
0

IS

 Geplaatst op
15 november 2010
NU KUN JE ZELF ZIEN HOE ZIEK JULLIE ZIJN, EEN BORDERLINER IS ECHT BLIND!
Geef je stem:
0
0

Lisa26

 Geplaatst op
19 november 2010
Elk mens is verschillend.. dus ook borderliners. ik heb ook borderline en heb een hele gezonde, goede relatie al 2 jaar! dus het kan echt!!

Geef je stem:
1
0

Marcel 2

 Geplaatst op
23 november 2010
Hallo lezers,

Ik heb 6 maanden een relatie gehad met een meisje waar ik nu ook echt aan begin te wijfelen of er sprake is van een persoonlijkheidsstoornis. Het is nu 3 maanden uit en zij heeft het uitgemaakt om eigenlijk iets heel kleins en heeft dat excuus die dag gebruikt om het alleen maar verder te laten escalleren. Zij is een pools meisje die naar Nederland is gekomen omdat haar moeder niet meer voor haar wou zorgen en dat haar toenmalige ex vriend daar met een ander vandoor is gegaan.

Zij woont hier nu 3 jaar en in het begin toen wij elkaar ontmoeten was het geur en kleur. Maar zij liet algauw blijken dat ze onzeker is en behoorlijk kinderachtig gedrag vertoond voor een 25 jarige vrouw.

De ene dag had ze veel plannen en de andere dag was ze leeg en wou ze niets met mij te maken hebben. De ene dag was ik super een uur later was ik niets waard en ik ging vreemd bij het leven zei ze.
Ik kon hier niet met haar over praten, want ze zei dat haar hart van ijs is en totaal niets voelt. Ik was te goed en te perfect dus daarom wou ze dit niet meer en als ik het er niet mee eens was moest ik haar nu maar vermoorden. Ze was zo neerbuigend dat ik verweer moest komen wat van haar kant totaal escalleerde. Ik heb het nu allemaal gedaan en na 3 maanden wil ze nog steeds meer van me weten.

Na het lezen van vele artikelen begin ik te twijfelen en ook zorgen te maken. Ik hoor nog steeds regelmatig dat ze met alle huisgenoten ruzie zoekt en op haar werk. Vreselijk om dit allemaal te horen. Ik heb echt het aller- allerbeste met haar voor maar ze wil echt niets meer van me weten. Vreselijk pijnlijk, nog steeds.
Geef je stem:
0
0

Marrigje

 Geplaatst op
28 november 2010
hallo,
Wat een lijst van opgeplakte ediketten , wat doet de mensheid zichzelf aan ,dit is echt iets van de laatste jaren, vroeger hoorde je er weinig van.Ik ben er van overtuigt dat ieder mens er wel wat van heeft we zijn allemaal wel eens; boos, inpulsief, onredelijk, eenzaam, geen zin in kontakt, zin in een borrel , lekker geld uitgeven,verdrietig, bang om dierbaren te moeten missen,je buiten gesloten voelen , opgeslokt zijn,te maken hebben met manupulatieve leidinggevende,daardoor in een burnout schieten, en vervolgens je aanpraten dat je erg negatief ben. En je dan nota bene ook nogaanpraten dat je er complot theorien er op na houd ,ik pikte gewoon niet alles ,had een eigen mening, en was trouw aan mijzelf. Tijdens mij Burnout kwam ik bij een gedragstherapie terecht, doorverwezen door de werkgever, wat hadden ze mij tuk.Door hun spel was ik er in gaan geloven dat er van alles aan mij mankeerde , dat was ook zo; 4 vriendinnen verloren aan K .Onze jongste zoon bleek dus ook PPD.Nos te hebben, jaren goed gefunctioneerd maar rond zijn pubertijd werden zijn gevoelens ook heftiger ,dus ook een ediket,Verder heb ik een fijn gezin met 4 kinderen een kleinkind ,geen ouders meer,en zo is het leven maar je moet het allemaal wel een plek geven, en dat is soms om gek van te worden.Nog even over de therapeut waar ik terecht was gekomen,zij liet mij in zien dat ik een hoop te verstouwen had gekregen, en vond de paar collega,s en leidinggevende die hier een aandeel aan hadden mededogenloos, er waren gesprekken met die en gene geweest,zodat ze een conclusie kon nemen van wat er gaande was, het kwam hier op neer, ik was te sterk voor ze , men voelde zich beter om mijn klein te krijgen, monddood, geen goede ideeen meer kon aandragen, en zo werd ik met de dag onzekerder en dat net ik het zo hard nodig had, om wat extra steun te krijgen de collega,s waar ik niet direct mee temaken had hebben het later wel begrepen hoe het allemaal in elkaar stak, en moet je nagaan ik werk in de geestelijke gezondsheidszorg. En hier weten ze alles heel goed te aneliseren. Ik ben nu 3 jaar verder ,ik werk weer, het team is verdeeld een nieuwe leiding, de collega,s die het goed met mij voorhebben, dat is een verademing.Een heel verhaal, ik wil er mee zeggen hou van je zelf.
laat je niets aanpraten,zoek hulp als je met de emoties geen raad weet ,te heftig is lastig maar het is er soms gewoon, net wat je meemaakt, het leven is al zo ingewikkeld .De een kan er makkelijker mee om gaan dan de ander,en daar is ook niets mis mee ,in ieder geval alle ingredie"nten zijn aanwezig in de mens, en laat je niet gek maken en wie bepaald wat normaal is. Je hebt nu eenmaal makkelijke en moeilijke soorten, en als je je rot voelt neem dan een pilletje waar je beter van word, er zijn bij een arts wel een soort van zonnetjes te krijgen om je door de heftige tijden heen te helpen.

sterkte allemaal
Geef je stem:
0
0

Ruud

 Geplaatst op
9 december 2010
Een leven na een relatie met iemand die aan Borderline lijdt is niet eenvoudig!

09-12-2010. Dat heb ik drie jaar “mogen” meemaken. De relatie is nu 1 maand voorbij en het gaat mij nog veel tijd kosten om echt los te komen van wat ik heb meegemaakt. De vrouw met wie ik een relatie had was 3 jaar jonger en zij heeft een zoon en dochter. Ik praat bewust over haar want van haar naam wordt ik al week. De combinatie van de letters in haar naam zijn al verslavend.

Ik woonde niet samen met haar. Ik wilde wel maar zij wilde liever latten. Het begon stormachtig. We waren knetter verliefd op elkaar, maar ik merkte ook vrij snel dat zij om niets helemaal als een blad aan een boom kon omslaan en ineens de relatie acuut wilde stoppen. In het begin meestal via een smsje. Kapot was ik dan. Maar het duurde gelukkig altijd maar kort. Ik stelde haar voor om alles even los te laten en een week mee op vakantie te gaan naar een warm land. We kwamen smoorverliefd terug. Als je het op vakantie redt lukt alles beloofde we elkaar. Maar het duurde zo niet erg lang. Regelmatig waren er obstakels, was ze moe, was ik lastig, bemoeide me teveel met haar, kwam in haar ruimte enz enz. Aan uit aan uit. We wonen in het zelfde dorp dus je ontkwam nooit aan haar, een ware hel. Ik had nergens rust, omdat haar buien continu omsloegen en dat had altijd weer met mij te maken. Dan bestookte hij me met sarcastische mailtjes of negeerde me volledig en ging dan zonder iets te zeggen naar huis, zelfs als we daarna hadden afgesproken bij elkaar te zijn. Dat deed me elke keer weer zoveel pijn. Het werd van kwaad tot erger. Zij begon me te controleren en las af en toe mijn mail en smsjes. Ik werd uiteindelijk beticht van vreemdgaan terwijl ik zo trouw en monogaam ben. Soms deed ik weleens mijn beklag aan een ex-vriendin over mijn relatie. Dat was olie op het vuur en onvergeeflijk natuurlijk. En ik me schuldig voelen, dat ik over iets over haar had gezegd. Dat zij mijn leven overhoop haalde vond zij geheel terecht, want ik had het tenslotte over haar. En zo praatte zij alles recht wat krom was en ik ging mee in die overtuigingen van haar. Zij kon zo goed praten en zo goed in een slachtofferrol zitten, dat ik altijd weer degene was die sorry zei. Alles gebeurde haar onbewust. Ja, ja….. Ik heb vrienden gebeld waar ze bij zat om de vriendschap op te zeggen. Jaloers op vrouwen en op mannen. Niet omdat ze me niet vertrouwde maar om de aandacht die zij dan niet kreeg.

Zelf weet ze niet of wil ze niet weten dat ze iets mankeert en werkt er dus ook niet aan. Ja af en toe toegeven dat er wat is maar als de boer niet kan zwemmen ligt het toch aan het water. Beetje praten ergens,dokter omlullen, medicijnen halen en niet slikken. Al 20 jaar leeft ze nu van een uitkering.100% afgekeurd. Nadat ze mijn auto had gesloopt (Total-loss) verlieten vrienden me omdat ik terug ging en het haar vergaf. Ze beloofde een enorme inzet en kwam eraf met een jaar voorwaardelijk. Had ik geregeld. Goed hè? Waren er eigenlijk twee maar ze betaalde de schade. Helaas mocht t niet zo zijn. Mijn familie kende soortgelijke situaties, waarschuwde me maar niets kwam aan. Ik was verslaafd. Ik ben verslaafd. Aan haar. Haar familie praat er niet over. Waarom niet omdat ze alleen oppervlakkige dingen deelt. Nooit de hele inhoud. Maar achteraf snap de opmerking van haar broer. “Jonge wat knap van jou, als iemand haar kan helpen, als ze ooit van iemand heeft gehouden ben jij het”. Ja nog al wiedes. Iedereen stampte ze 1 keer buiten en kwamen er nooit meer in. Behalve ik. Ik mocht altijd terugkomen, ik moest altijd terugkomen, van mezelf. Je geeft toch niet zomaar op. Ik sliep steeds slechter, omdat zij vaak laat in de avond nog rot-smsje stuurde of ruzie zocht aan de telefoon of me naar huis stuurde met een kulreden. Daar lig je wakker van. Als we samen waren zocht zij vaak laat in de avond of 's nachts ruzie of zocht naar zei dingen als, wat adem je toch zwaar, ik kan niet slapen, je weet wat slaap voor me betekent, kleed je maar aan en ga maar naar huis asjeblieft. Natuurlijk, ik snap het wel zei ik dan. Vrije dagen werden erdoor vergald. Altijd moest ik vertrekken of verbrak ze de relatie. 50, 60,100 keer. Ik ben de telkwijt. Het pad van haar voordeur naar de auto is een lijdensweg. Telkens als ze me de deur wees stond ze dan aan de deur knuffelde me en zei ze dat ze zielsveel van me hield, als mens en duwde me dan de deur uit. Terugkomen, terug mogen komen was zo fijn. Lekkerder dan in de mooiste droom. Oh wat hou ik toch van je, mijn mannetje, mijn skatje en daar bleef het bij. En dat is dan iemand die diepgang wil. Ik was al meer dan een jaar geen vriend meer op hyves. Ik reageerde teveel op haar dingen….. Wat heb ik gehuild gejankt, gebruld. Dood en doodmoe was ik. Zij veroordeelde iedereen met wie ik graag omging, dat was volgens mij een bedreiging voor haar en aan iedereen mankeerde wat, mijn familie, vriendinnen, kennissen. Nee, ze hadden haar door en konden mij wel eens waarschuwen. Zij wilde me isoleren.

Zolang we samen waren ging het redelijk of soms helemaal fantastisch. Wat, 10 van de 30 dagen waren soms wel eens hemels. Ik noemde haar zelfs “goddess”. En ik dan weer blij als hij in een goede bui was, want dat was het weer eens gezellig voor een tijdje. We struinde markten af, deden werkelijk alles samen, zolang het duurde. Ik kreeg liefdesbetuigingen waarbij ik soms God zelf was voor haar, met zoveel overtuiging en ik vond het geweldig als zij me aanbad en zo lief voor me was. Sex eindigde altijd met haar boven. Hemels was het maar wel weer een vorm van overmacht. Vooral na een relatiecrisis, want dan had ik wel wat extra liefde nodig na al dat verdriet. Ze kon zo intens genieten met me en van me. Ze adoreerde me. Zolang als het duurde. Ik heb haar zelfs ten huwelijk gevraagd. Ja was haar antwoord, maar wel op termijn. Eerst het verleden nog verwerken en zo. Ik vergaf haar altijd weer, ik snapte haar elke keer wel weer na al die overtuigende woorden.

Om niets kon haar stemming omslaan, een woord, een zucht, als ik iets met haar wilde afspreken of vooruit plannen, als ik een keer niet had gebeld op een bepaald tijdstip. Vooral als zij uit was op oorlog kon ik niets goed doen. Als ik spontaan (met vooraankondiging) even langs kwam voor een kopje koffie. Achteraf was dat een te vluchtig moment en bracht ik teveel onrust van het werk mee. Daar had ze dan nog uren last van. Of als ik ’s woensdags spontaan 2 verse haringen kwam brengen. Reageerde ze zo lief en oprecht en op een later moment was dat weer teveel. Zij kon dan de meest valse en kwetsende dingen zeggen, me totaal neerhalen. Het venijn in haar ogen, vreselijk. Het “stille grijs in haar ogen” noem ik het. Ik kon op kilometers afstand voelen en ruiken dat haar stemming omsloeg, zo erg was ik op haar gericht, omdat zij 24/7 mijn aandacht vroeg. Alles draaide om haar. Zij vond me egoïstisch, terwijl ik mezelf helemaal liet leegzuigen en haar alles maar bleef geven, en maar lief blijven doen om het niet nog veel erger te maken allemaal. 80% is weg uit mij, 20% nog over. Grenzen? Ik gaf ze aan, maar zij draaide alles altijd zo dat er altijd een No-Win situatie ontstond. Ik kon weglopen, ik kon blijven, het was allebei even erg en zij nam altijd wel wraak of deed iets misselijks. Zij maakte tijdens onze relatie een vals email adres met valse naam en ging mij daarmee lastig vallen, om informatie over me los te peuteren. Maar zij liet altijd stomme steken vallen en iedereen had haar door. Ik niet.

Ik kan er een boek over schrijven. Die onberekenbaarheid was zo moordend, ik wist nooit met wie ik te maken had. Als zij binnenkwam kon ik al voelen wat het weer voor dag ging worden. Zij kon momenten hebben dat zij alleen maar totaal depressief voor zich uit zat te staren, zitten donder een fleeche dekentje en dan vervolgens verwijten naar mijn hoofd slingeren. Ze was niet depressief, wie dacht ik wel dat ik was, hoezo moest haar gemoedstoestand nu weer de oorzaak zijn. Daar was niets mis mee. Ik besefte totaal niet dat ik me dat niet had hoeven aantrekken, dat ik voor mezelf had moeten kiezen. Ik wilde zo graag dat het slaagde, haar gelukkig zien, het weer goedmaken. Als ze een misstap wilde begaan op het on top off the world moment, wilde ik haar beschermen. Dat doe je voor je liefie. Kreeg ik naderhand altijd op mijn brood. Als ik 15.000 euro wil uitgeven dan doe ik dat. Geld interesseert me niks zij ze dan. Maar de keer erop wel weer raad komen vragen. Ze was zo heerlijk, ze is zo zoet, zo warm, maakte stamppot als geen ander, bakte vers spijsbrood voor me en maakte warme koekjespudding, granenkoffie. Op een gegeven moment had ik zoveel van mijzelf en mijn bezigheden opgegeven dat de relatie ineens stabieler begon te lijken. Ja logisch, zij had me helemaal in de tang. En ik dacht dat ik gelukkig was. Ik begon allerlei vage klachten te krijgen. Slapeloosheid, drang naar alcohol, weinig zin in mijn werk waar ik stapelgek van ben. Ik had nota bene een grote prijs gewonnen.

Tot november 2010. Toen ineens ik weer door haar werd bestookt en zij me betichte van vreemdgaan. Onzin. Bleek allemaal een reactie op een ultimatum wat ik had gesteld. Ik had net daarvoor de eis gesteld dat ze voor ons zou kiezen, voor een toekomst, samen plannen maken, samen of alleen in therapie en werken aan een oplossing. Nee hoor de schuld lag bij mij en weer stond ik met een kul reden en twee tassen buiten. De tekst op de tassen sloeg alles. Jumbo, elke dag beter. Na een maand te leven in een hel en alles en iedereen om hulp vragen noemde twee schoonzussen, een goede vriendin en een werknemer van me allemaal in een tijdsbestek van 2 dagen het woord Borderline. Dus heb ik op een avond internet afgestruind. Jezus Christus. Bijna alle symptomen kloppen. Toen ging de knop bij me om. Ineens viel alles op zijn plek. Ik had me altijd zo alleen gevoeld hierin. Het lag toch aan mij. Ik liep twee keer bij een maatschappelijk werker omdat ik niet spoorde. Dacht zij. Ik had hier wel eens van gehoord maar dacht dat het aan een psychose van 20 jaar eerder lag. Ik wist niet dat er meer mensen waren die met exact dezelfde problemen worstelden. Zoveel gelijkenis.

Toen heb ik besloten: nooit meer. Het is nu over. Ik heb meteen zelf naar een professionele therapeute gebeld met de motivatie om te gaan werken aan mijn eigen patroon, waarom trek ik deze vrouw aan. Wat zegt dit over mij. Hoe kom ik van haar af. Ik kan haar wel de schuld gaan geven over wat hij me aangedaan heeft, maar ik heb het zelf laten gebeuren. Omdat ik altijd over grenzen liet gaan, te aardig was en ellenlang geduld kon hebben. Een trouwe partner,een goedzak en een echte doorzetter zijn is me letterlijk en figuurlijk bijna fataal geworden. Daarom kon zij met me spelen, daarom vond zij me zo geweldig. Omdat ik de enige in haar leven was die om haar gaf. Ik was het middelpunt van alles, haar obsessie. Mij kwijtraken was haar hel. “Wordt oud met mij, het beste komt nog”. En dan stootte zij me weer af en zo ging het maar door. Zij had weinig vrienden, dat vond ik altijd wel merkwaardig, maar nu ik haar gedrag doorzie, begrijp ik dat geen mens dit trekt. Alleen een paar mensen die hetzelfde probleem hebben. Nu het voor de zoveelste keer uit is, is zij nog steeds met me bezig, ik ben nog steeds haar grote liefde al laat ze dat verrot slecht zien.

Nu verwerkt ze zogenaamd oud verdriet en gaat volgens mij totaal de afgrond in. Ik vrees dat haar jaar voorwaardelijk niet vol gaat maken. Zij kan zich niet meer aan mij vastgrijpen en met me sollen. Dus kan zij alleen nog maar zichzelf ten gronde richten. Want haar kinderen en haar drie honden spaart ze. Heel bewust en knap, echt knap!!! Maar nummer zes niet. Die werd niet gespaard. Soms niet, dan was ik even nummer 1. Iedereen mocht dat dan ook weten en ik voelde me de koning te rijk. Ze ging mee naar een belangrijke avond. Mooi was ze en gezellig. Samen genoten van de avond. Bijna terug in het dorp vroeg ze of ik thuis ging slapen. Het was zo’n lange dag geweest en ze had haar rust nodig. Ik had vandaag zo graag tegen je aangekropen skatje. Heel vervelend, maar ziek of niet, het is haar eigen keuze om zo destructief te zijn. Ik geloof best dat veel mensen met deze aandoening gemotiveerd kunnen zijn om aan zichzelf te werken. Alleen is er altijd wel weer een kulreden om eerst het pad te moeten effenen alvorens er aan te beginnen.

Ook al blijft het ontzettend lastig en zullen de buien blijven, ik denk dat je er, als je echt wilt, mee kunt leven. En dat je dan misschien als partner ook samen verder kunt, hoe zwaar ook. Liefde is zo iets moois, maar moet van twee kanten komen. En als een blok aan iemand gaan hangen, dat werkt niet. Ze hebben verlatingsangst. Geef ze een vinger en ze nemen je helemaal over. Bepalen alles, en het is zoiets sterks, zo lastig je ervoor af te sluiten. Ze spelen goed op je gevoel, weten elke snaar te raken. Vaak zijn ze slim, intelligent en met die paranoïde trekken is het geen leven. Zij kon me intens liefhebben en zij kon me intens hard kwetsen. Ik ben nog nooit zo hard gekwetst als door haar, omdat ik van haar hield en omdat zij mijn minpunten onder een vergrootglas legde, waardoor ik me niets meer voelde.

In die drie jaar werd ik somber, een grijze muis, kon niet meer genieten van dingen, durfde geen plezier meer te hebben. Ik werd er altijd voor afgestraft. Alle spontaniteit en alle vreugde werd uit me geknepen. Ik moest me voelen zoals zij dat wilde en dat lukte haar. Ik werd zelf ook negatiever, lusteloos, pakte niets meer aan. Zag alles grijs en moe, doodmoe. Zaak voor mij dus om voor mezelf te gaan staan en misschien over een jaar kan zeggen dat ik enorm ben veranderd. Het zou zo heerlijk zijn om met respect behandeld te worden en rust te hebben in een relatie, jezelf kunnen zijn, vrij zijn om te gaan en staan waar je wilt. En dat kan alleen als je jezelf respecteert. Als je dat niet doet, trek je mensen aan die je slecht behandelen.

Ik heb zoveel geleerd van deze relatie alleen weet ik het nog niet. Hoe slopend het is, je letterlijk kapot gaat en je sterk in je schoenen moet staan om ermee te kappen. Je zit in een enge kermis attractie en niet iedereen in je omgeving begrijpt je. Want je houdt van de mooie kanten van iemand, je ziet het mooie mens achter de aandoening. Ik heb een bundel aan gedichten geschreven. Stuk voor stuk juweeltjes. Pffffff. Ik ben er niet trots op. Nu nog denk ik dat zij het beste is wat me is overkomen, mijn skatje, mijn vrouwtje. Ik haar mannetje, haar liefie. We zagen onszelf al samen poule biljarten in het verzorgingstehuis en beloofde elkaar dat de prijs van een gewonnen partij een heerlijke vrijpartij zou zijn. Wordt oud met mij,het beste komt nog.

Knettergek ben ik. Ik ga alleen verder. Ik ben geworden tot een hoopje zielig mens.


Ik hou van je met heel mijn hart maar volgens mij ben ik straks ontzettend blij dat het over is!!
Geef je stem:
0
0

Ruud

 Geplaatst op
9 december 2010
Gedicht geschreven na dee eerete paar maanden:

In je ogen, in je blik

Je mond en je ogen
spreken niet dezelfde taal,
je mond en je ogen vertellen
een tegenovergesteld verhaal.

Je mond praat over
verwerken van verdriet
alleen en zelfstandig zijn,
je ogen smeken om aandacht
steun en verlichting van de pijn.

Je mond schreeuwt
laat me los ik kan best zonder
laat me alleen met mijn verdriet,
je ogen hebben in zich een blik
kom help me, kom steun me,
kom verlaat me niet.

Die hardnekkige vorm van strijd
strijd in je gevoel
strijd in je lijf,
die zie ik in jouw ogen
en maken dat ik blijf.

09 maart 20008
Geef je stem:
0
0

Peter Pan

 Geplaatst op
14 december 2010
Duifje praat recht wat krom is, Ruud geeft een ooggetuige verslag. Duifje is als mijn vriendin, en Ruud beschrijft ahw mijn vriendin.Ook Franciscus (29-12-09) getuigt. Het is hetzelfde maar van verschillende kanten belicht. Ik ben wat afstandelijker, zit er niet zo diep in, maar het is zo vermoeiend.En ja, mijn werk lijdt eronder, mijn nachtrust ook. Nemen zoals ze is? Dus ik doe alles fout, iedere dag ruzie om niks, verbaal is ze als een bulldozer die mijn gevoelens opzijschuift en als een wals die mijn gevoelens verplettert. En tegelijkertijd er wat (voor mij "onbekende" denkt ze) vriendjes op na houden, die, even dan toch, haar blij maken en aan wie zij hoop schenkt.Want inderdaad, de ruzie wordt thuis gemaakt, daarbuiten is ze de vrolijke levenslustige jonge vrouw.Die vriendjes en vriendinnen kennen de andere kant niet. Het verleden? Misbruikt? Gepest op school? Als ik er al iets over durf te vragen is het inmenging in haar privé leven. Wat heb ik daar, na 7 jaar mee te maken? Dat is haar leven. Wil ik haar controleren? Ze gaat naar de dokter op afspraak en zou een kwartiertje later buiten staan. Na 1,5 uur bel ik toch maar eens hoe het was. Ze heeft twee telefoons, allebei uitgeschakeld. Niet op stil, neen, uitgeschakeld. Naar de dokter gebeld, die was laat en liet haar net uit.Dat was 2 uur later. Waar ik de brutaliteit vandaan haalde HAAR dokter te bellen? zeker om haar te bespioneren en controleren. Hoe kwam ik aan dat nummer? Heb ik in haar telefoon gesnuffeld? Neen meisje dat staat met grote letters op de praktijkingang en ik zag dat omdat ik je, zoals afgesproken, kwam ophalen. Je liegt. Ik kom regelmatig bij die dokter (en bij de tandarts in het zelfde gebouw) en heb dat nooit gezien. Omdraaien dan maar en er langs rijden. Geen reactie, ze schakelt over op een ander onderwerp. Haar boosheid belemmert een "sorry". Kijk dat is nu typisch borderline. Niet ff belen dat het uitloopt niet waarderen dat je bezorgt bent,neen, vol in de aanval.En, zie de verslagen van anderen, de geplande activiteiten voor de rest van de dag worden geannuleerd, want ze zal toch niet met een spion de dag door brengen? Ik ben een maand weggeweest, ze kwam iedere avond , liet haar drie poezen in de steek. Ben maar weer teruggegaan. Die poezen kunnen ook niet helpen dat zij lijdt. Password én simpincode op de telefoon, Password op de computer en op veel programm's, op faceboek, waar ze uren op zit. Ik heb dat niet. In een relatie doe je alles samen. Zij niet. "Ik neem vandaag vrij" (van de relatie dan toch). Niet met wie, niet waar naar toe, of voor hoe lang en achteraf nul komma nul informatie zo van het was leuk of ik heb dat en dat gezien. Is dit eigenlijk wel een relatie? Als je het bed deelt volgens mij wel. Zelfs een huisgenoot op je studentenkot geef je nog iets informatie. Ik weet dat als ik wegga ze in de goot belandt, net als haar zus.Van een villa met een ferrari in de garage naar een flatje en in de bijstand en gezien het flatje net zoveel kost als de bijstand zal ze er wel bijklussen.Hoe lang redt ik het nog. Als ik zeg dat ze borderline heeft (bevestigd door twee beroepspsychlogen die langdurig en intensief contact met haar hadden ter behandeling) komt de bulldozer weer : Jij bent een gestoorde psychopaat en die horen in een inrichting thuis, wat doe je hier nog. Het eerste is niet waar , het tweede vraag ik me af. Jou behouden voor de goot. Ze besteed 6000€ per maand en ze heeft zo een slecht leven. Had ze maar een baantje van 1500 in de maand, dan kon ze doen wat ze wilde en was ze vrij. Ze heeft nog nooit gevraagd of ik vertrok, wel eens na een ruzie gesmst dat ze niks meer met me te maken wil hebben en dan wacht ik het volgende smsje of telefoontje af. In het begin dacht oeioei, nu weet ik dat het erbij hoort. Al weken niet meer zo'n berichtje gehad. Ik ga Heartbeat kijken, maakt me rustig. Groetjes .
Geef je stem:
0
0

Peter Pan

 Geplaatst op
14 december 2010
in de 6e regel van onder staat behouden, dat moet behoeden zijn
Geef je stem:
0
0

Meissie

 Geplaatst op
3 januari 2011
Wat een heftigheid allemaal,
Ik heb zelf een moeder die aan deze stoornis lijdt en ik heb in het verleden nog eens 2 mensen in mijn omgeving gehad met deze stoornis... en ja het is moeilijk. Maar mensen wat een negativiteit verspreiden jullie (bijna) allemaal.
Met een "iets" positievere instelling is er zoveel meer te bereiken. Neem je eigen verantwoordlijkheid en ken je eigen grenzen.
Geef je stem:
0
0

Esther

 Geplaatst op
9 januari 2011
Weet iemand wat er met een borderliner gebeurd als diegene alcohol drinkt? Kan het zijn dat de woedeuitbarstingen en dissociatie versterkt worden hierdoor??

Hoop dat iemand hier een antwoord op heeft.
Geef je stem:
0
0

sandra

 Geplaatst op
13 januari 2011
ik denk eerder dat alcohol de woedeuitbarstingen minder erg maakt,omdat alcohol de emoties tempert. ze voelen zich dan even prettig in hun vel zitten en hebben even geen last van hun sterke emoties!
Geef je stem:
0
0

ik toch?

 Geplaatst op
13 januari 2011
Verschijnselen

Mensen met borderline hebben minstens 5 van de volgende verschijnselen.

Ze proberen krampachtig te voorkomen dat iemand ze in de steek laat. En alleen maar denken dat ze in de steek gelaten worden, is al genoeg om krampachtig te proberen dat te voorkomen.
Ze hebben intense relaties met anderen, maar die zijn ook heel instabiel. Ze denken heel zwart-wit over hun relaties: of iemand is geweldig of hij is waardeloos.
Ze hebben steeds een ander beeld of gevoel van zichzelf. Dat wisselt sterk.
Ze zijn impulsief. Dat heeft negatieve gevolgen voor henzelf op minstens twee gebieden: geldverspilling, veel wisselende seksuele contacten, misbruik van alcohol en drugs, roekeloos rijden, vreetbuien.
Ze doen pogingen tot zelfdoding, dreigen daarmee, of verwonden zichzelf.
Ze hebben sterk wisselende stemmingen als reactie op gebeurtenissen. Dit geeft periodes van grote somberheid, prikkelbaarheid of angst. Dit duurt meestal enkele uren, en bijna nooit langer dan een paar dagen.
Ze hebben een blijvend gevoel van leegte.
Ze hebben last van intense woede, die niet past in de situatie en de situatie ook niet oplost. Of ze hebben moeite hun boosheid te beheersen. Ze hebben dan ook driftbuien, blijvende woede, of hebben geregeld vechtpartijen.
Ze hebben paranoïde ideeën. Dit is het idee achtervolgd of bedreigd te worden. Die ideeën komen in stress-situaties. De ideeën gaan ook weer voorbij. Of ze dissociëren ernstig. Dan hebben ze het gevoel er niet meer bij te zijn en als het ware weg te raken. Soms weten ze dan niet meer precies wat er gebeurd is.



Adviezen familie/betrokkenen

Mensen met borderline doen vaak een groot beroep op hun omgeving. Het ene moment heeft iemand behoefte aan aandacht en contact, het volgende moment kan iemand zich terugtrekken in zichzelf en het contact afwijzen. Familie en vrienden hebben vaak moeite met emotionele uitbarstingen en impulsief gedrag. Daardoor staat de relatie de hele tijd onder spanning.

Zorg dat u genoeg weet over de borderline en de mogelijke gevolgen.
Realiseer u dat er sprake is van een psychische stoornis, waarvoor behandeling nodig is. Vat emotionele uitspraken niet al te persoonlijk op.

www.trimbos.nl/default1740.html

Hopenlijk genoeg informatie?

Groeten
Geef je stem:
0
0

doet er niet toe.

 Geplaatst op
15 januari 2011
:@:@:@ trieste zielige laag gestrande mensen.
IK HEB BORDERLINE EN PSHYCHOSES EN DONT SHAME!

denken jullie nou echt dat ik hier voor heb gekozen ?, dat dit het doel was van mijn leven.
dat ik relaties kapot maak met mensen voor de lol. dat ik mensen kapot maak voor de grap.
denken jullie nou echt dat ik het leuk vind om in mijn slachttoffer rol te kruipen.
denken jullie nou echt dat ik het expres doe. LAAT ME NIET LACHEN
TRIESTE ZIELIGE MENSEN ZIJN JULLIE. WANT JULLIE KRUIPEN IN JULLIE SLACHTTOFFER ROL HIERO IK BEN HET SLACHTTOFFER VAN EEN BORDERLINER OOH WAT BEN IK ZIELIG IK BEN ZOOO KAPOT GEMAAKT.
hahahahahaha, je moest is 1 dagje, 1 dagje in mijn schoenen lopen en dan komen praten.
take a look in my life.
was jong een lief rustig meisje die verlegen was. deed me best op school en had vriendinnetjes.
was goed in sport en deed altijd me best, was behulpzaam naar mensen toen, en was liefdevol tegen me ouders.
helaas daarnaast maakte ik dingen mee die mij kapot maakte. dag in dag uit.
waardoor ik uiteindelijk borderline heb overgehouden.
VERDRIET PIJN EN WOEDE DAT GEEN GRENZEN KENT. ME HERSENEN KUNNEN DINGEN NIET MEER VERWERKEN WAARDOOR IK ZO DOE. WIJ ZIJN KAPOT VAN BINNEN.
ooit gelezen over de IC INNERLIJKE STEM IN ONS HOOFD, DIE MENSEN ZOALS JULLIE ONS AAN DOEN.
ooit gelezen waarom we nou echt snijden in ons zelf. OM DE INNERLIJKE PIJN NIET TE HOEVEN VERDRAGEN.
ooit gelezen waarom we mensen niet meer vertrouwen? HET IS ONS ALLEEN MAAR GESCHAAD
ooit gelezen waarom we vluchten in medicijnen, drank, drugs ? OMDAT ONZE HERSENEN DAG IN DAG UIT DOOR GAAN ZE STOPPEN NIET MEER. EN MET DRANK EN DRUGS EN MEDICIJNEN VALT HET TE ONDERDRUKKEN.
ooit gelezen waarom we vreemd kunnen gaan ? JE MOEST IS WETEN WAT ONZE HERSENEN MET ONS DOEN WAAROM WE JULLIE WIT EN ZWART ZIEN. HET ENE MOMENT ZEGT ONS HOOFD OOH JE BENT GEWELDIG DIT DAT HET ANDERE MOMENT MAAKT DE INNNERLIJKE STEM ONS GEK MET HET FEIT HIJ IS NIET GOED VOOR JE DIT DAT. EN HET OVERHEERST JE GEVOEL EN EMOTIE DE IC.
ooit geweten waarom we vluchten in seks ? HET LAAT ONS VOOOR EVEN ONZE PROBLEMEN VERGETEN.
ooit geweten waarom we zon last hebben we stemmingswisselingen ? WE HEBBEN ZE NIET MEER ONDER CONTROLE OMDAT DAT KAPOT IS GEMAAKT BIJ ONS !
TE LANG IN STRESS GELEEFD TE VEEL PIJN GEKEND WAARDOOR ONZE HERSENEN BEPAALDE STOFFEN NIET MEER AANMAAKT OF TE VEEL STOFFEN AANMAAKT.
waarom we bang zijn als we alleen zijn ? OOIT GEHOORD VAN PSHYCHOSES HET HOREN EN ZIEN VAN DINGEN DIE ER NIET ZIJN. JE MOEST IS WETEN HOE AAN ANGSTSTOORNIS IS. STEMMEN HOREN HET GEVOEL HEBBEN DAT JE WORDT ACHTERVOLGT DINGEN VERGETEN GA ZO MAAR DOOR. EN DAT DAG IN DAG UIT DAG EN NACHT ZELFS ALS WE SLAPEN ?
EN JA DAN KUNNEN WE BANG ZIJN ALS WE ALLEEN ZIJN EN WE HOREN DE HELE TIJD STEMMEN OM ONS HEEN. DE IC IN JE HOOFD DIE ZEGT DAT JE DOOD MOET OMDAT JE SLECHT BENT EN JE HELE GEVOEL EN HERSENEN OVERHEERST.
MENSEN ZOALS JULLIE MAKEN MIJ BOOS ECHT BOOS!!! IK KAN ZO NOG WEL UREN DOOR GAAN. TRIESTE ZIELIGE MENSEN DAT JULLIE ZIJN IK WOU DAT JULLIE 1 DAG 1 DAG IN ME SCHOENEN KONDEN STAAT DAN WEET JE AL GENOEG.
GELUKKIG BESTAAT KARMA OP DE WERELD. EN HEB IK MENSEN OM ME HEEN DIE MIJ SNAPPEN BEGRIJPEN EN ECHT VAN ME HOUDEN. ;)
Geef je stem:
0
0

ZWARTE ENGEL

 Geplaatst op
17 januari 2011
Hey JIJ TOCH?

Wat ben jij oprecht in jou woorden eerlijk en ozo duidelijk........
Ik ken jou niet maar ik mag je zoal. Hoe je schrijft en zo rechtstreeks uit het hart......
Weet je .....Wees niet boos op onwetende mensen zij kunnen niet helpen.......
Mensen die wat hebben meegemaakt in het leven waarbij veel pijnlijke emoties en gevoel speelde ...kunnen je beter / en of gedeeltelijk begrijpen......
Delen zij zo'n ervaring niet... en hebben ze alleen in boeken gelezen of op de televisie gezien of van horen praten .....Dat zijn vaak de onwetende.....DE ZOGENAAMDE WETENDE............
Onthou wat je schrijft de gene die van jou houden begrijpen jou en da's al heeel wat hoor .........Maak je niet booos om uitspraken van onwetende.........
JIJ bent voor mij gewoon cool en sterk oprecht en straight!!! dat heb je nodig om te leven en overleven!!!!!
Wees trots op wie je bent op wat je bent en doe wat je graag doet en maak jezelf blij en zoek iets creatiefs (tekenen schilderen schrijven filmen fotograferen....) wat rust geeft in het hoofd .........
Gun jezelf tijd om jezelf in balance te brengen.......
Ik ben vanaf mijn 4de niet meer thuisgeweest de tehuizen pleeggezinnen en de hele mikmak tot aan 21jr mijn moeder heeft zelfmoord gepleegd toen ik elf was ....vader is pas in beeld gekomen toen ik 15jr was...
VOOR de Intanties ben ik voer..... door mijn emotionele beladenheid en intense verdriet gemis en de mikmak......MAAAR Ik laat mij niet bespelen bewerken of aanpraten .........IK ben onzeker,maar oook heel menselijk en begrijp vele dingen op gevoel omdat ik ook 1 en al ellende heb gekent.....MAAAR ik ben een vechter een strijder rook mij joint als ik het ff niet trek en daar blijft het ook bij .....IK BEN MASTER OVER MIJ DENKEN........WAAROM omdat ik ben wie ik ben met al mijn littekens.......
IK doe leuke dingen en heb lieve vrienden en SOMS ben ik booos op de INTANTIES EN DE STAAT HOE ZIJ MIJ KANSEN HEBBEN VERNEUKT!!!!! DAT IS WAT IK WEET EN DAAROM BEN IK VOER VOOR ZE...... Z.G verknipt.......FOCK THEM!!!!!!
DOOR mijn positieve instelling kunnen ze mij niet zover krijgen om pilletjes of gesprekjes NOWAY en waarom niet???? Omdat ik toch ALTIJD EN MIJN LEVEN LANG PIJN ZAL VOELEN.........
DAAR KAN GEEN DOKTER OF PIL TEGENOP.......WAT ER WEL TEGENOP KAN IS LIEFDE,VRIENDEN.EN LEUKE DINGEN DOEN DIE JE GRAAG DOET VERZACHT DE SITUATIES!!!!! ENJOY LIVE .........WAT OF WIE JE OOK BENT DE WERELD IS OOK VAN JOU!!!!!!!!!!!!!
Geef je stem:
0
0

XS.

 Geplaatst op
19 januari 2011
Trieste mensen, lees en alles gaat ALLEEN maar over hun zelf, IKKE!!
Niet wat ze andere verdriet en pijn aan doen, pure zelfmedelijden!
Ga onderbehandeling inplaats van alles goed te praten, gewoon wakker worden, er leven meer mensen op deze aardbol, sociale mensen daar is behoefte aan en geen egotrippers!!

XS.
Geef je stem:
0
0

moontje

 Geplaatst op
25 januari 2011
Hallo ik ben Simone en heb ook Bordeline heb hier in mijn jeugd last van gekregen vanwege seksueel misbruik en een moeder die de pschichiatrie in en uit ging ik ben twee keer in mijn leven belazerd door mijn partners waarvan er een dodelijk is verongelukt had toen twee kinderen heb echt een hel achter de rug en heb uit voorzorg mijn kinderen toen ondergebracht bij familie ben terecht gekomen bij de GGZ waar ik zo'n 10 jaar aan heb gelopen uiteindelijk ben ik gestart met de DGT training en ben hiervoor geslaagd ik heb nog steeds bordeline maar ik heb wel handvaten en weet hoe ik ermee om moet gaan dit heeft mijn leven voor 100% verbeterd ik heb gelukkig nooit mijn kinderen iets aangedaan want dat lees en hoor je ook vaak dat bordeliners hun kinderen slaan of zelfs ombrengen ik zelf heb dat nooit gehad of er zelfs maar mee in mijn hoofd rondgelopen en ik wordt dan ook misselijk als ik zoiets lees het geeft metteen alle bordeliners een stempel en ja wat er gezegd wordt over extreme jaloezie controleren van partners enz dat is waar!!! ik ontken zeker niet dat ik ook zo ben geweest maar je maakt daarmee niet jezelf maar ook je partner kapot! ik weet dat het moeilijk is en ook ik heb nog steeds neigingen om mijn partner te controleren of te bellen maar ik doe het niet! ik pak mijn boek van de DGT en kijk terug naar wat ik tijdens mijn therapie had opgeschreven ik heb nu een leuke baan al 3 jaar in vaste dienst op een leuk kantoor heb een super man die me altijd heeft gesteund ondanks de elende die ik hem heb aangedaan en dan bedoel ik echt elende!! en met de kinderen gaat het super omdat ze mij in die periode van woede en wanhoop niet hebben meegemaakt en daar had ik zelf voor gekozen ik wilde hun leven zeker niet kapot maken door mijn elendige gevoel hun mochten daar niet onder lijden! ik kan ook iedereen aanraden om DGT te gaan volgen het kan je echt helpen maar je moet het zelf doen! je kan met bordeline leven zeker wel maar je moet er voor open staan je kan jezelf natuurlijk ook altijd zielig blijven vinden en je ogen er voor sluiten maar dat zal je nergens brengen ja je hele leven pschigratrie in en uit en mischien wel erger!
Het is mij ook gelukt blijf knokken en zoek hulp!!
Geef je stem:
0
0

roosje

 Geplaatst op
2 februari 2011
Hallo allemaal,ik heb n vraagje aan jullie. Ik heb net een knipperlicht relatie achter de rug met een vreselijk charmante man.Hij 2x gescheiden en kids,ik gescheiden en kids. Er is zoveel gebeurd en ik heb t vermoeden dat hij borderline heeft.Heb t besproken met psychotherapeuten en beamen dat t erg op lijkt.Ik wil m absoluut niet zwart maken maar aan jullie vragen of jullie ook denken of t zo is,dan kan ik me er in berusten en niet steeds maar alleen bij mezelf de schuld zoeken.Begin van relatie nam hij bijna mijn identiteit aan,hij draaide mijn muziek,vond de dingen die ik leuk vond ook leuk,kortom ik had sterk t gevoel dat hij me idealiseerde.Aan zijn ex vrouwen mankeerde van alles,aan iedereen trouwens.Hij ging scheiden van zijn vrouw terwijl ze net zwanger was van de tweede,ik heb niemand zo makkelijk n scheiding zien doorstaan maar okee. Hij berichtte de hele dag door en sms-te ik niet gelijk terug dan werd hij boos en beschuldigde hij me van van alles;ik hield niet genoeg van hem,ik was vast leuk aan t doen met mij ex,ik was te druk met andere dingen dat ik hem vergat.Als hij belde(en dat was veel)dan waren dat lange gesprekken,als ik zei dat ik door moest hoorde ik alweer in zijn stem dat t dan mis was.
Hij had huis gekocht en hij wou dat ik gelijk bij m introk(ik was echt net gescheiden) en niet op mezelf moest anders hoefde t niet meer van hem.Hij hield zoveel van mij(?),dat was toch allemaal normaal dat hij dat wou,alle aandacht,want zo hoort t als je van elkaar houdt.Ik mocht wel verdrietig zijn om mijn scheiding maar eigenlijk toch niet want dan hield ik niet van m.Ik heb t toen verbroken en was er erg verdrietig over en hoorde dat hij ingestort was.Na tijd hadden we toch weer contact en gebeurde van alles,ben toch bij hem ingetrokken,kon alles krijgen;auto etc(niet onbemiddeld was hij),groot huis,Maar hij klaagde constant dat hij niet genoeg aandacht kreeg,dat ik alleen aan mezelf en kids dacht,ik kan toch niet hele dag handje vasthouden? Ik kon beter stoppen met werken,volgens hem was dat beter voor mij en die achterdocht,constant;waar is je mobiel?wat ben je aan t verbergen voor mij?In mijn mobiel en agenda kijken als ik boven was,hij dacht zelfs dat ik geheime taal gebruikte in sms,bv schreef ik strax,ja dan was de x zeker een kusje?????Ik moest mijn woorden afwegen en liep op eieren(ik weet t,ik liet t toe).Dan gaf ik weer te weinig liefde dan had hij weer ruimte nodig en dat zo door.Hij klaagde vaak dat ik tegenviel(alleen sex was top,ja dat was wel echt n belangrijk issue voor hem),ik was niet spontaan genoeg(hij was zo verliefd vw mijn spontaniteit),ik was te veel met kids bezig(hij was zo verliefd op mij omdat ik zo lief met kids was). De tijden dat t over was tussen ons(want t was t toch te moeilijk voor hem en t was beter zo maar ik was wel de ware en hij hield wel vreselijk veel van mij?)stond hij al heel snel op relatie planet en sprak vaak af en had al bij eerste date (onveilige) sex,tja hij wou toch door met leven,hij had al zoveel gemist.T leek wel of hij koste wat kost een relatie wou maar ja iemand was in begin geweldig en later toch maar niets. Hij heeft me een x aan de kant gezet voor n grietje van 24(hij 38),ik las op zijn hyves dat hij samenwoonde(na 1 week) samenwoonde met zijn grote liefde(au),t heeft 4wk geduurd of hij had haar t huis uit gezet want hij kon mij niet vergeten(en dat hoorde ik pas later dat er iemand anders was). Zo was hij spontaan en zo voelde hij zich leeg en moe en t lag allemaal aan mij want zo was hij vroeger niet,jaja. Dan was ik weer geweldig en dan weer gestoord en wou hij niets meer van me weten en dat zo door. Er is nog zoveel meer,oja zijn zus heeft ook borderline. Maar als ik wat zei dat hij zich moest laten testen was ik de gekke en hij normaal want ieder normaal denkend mens doet/denkt zo. en ik maar twijfelen aan mezelf,stom,stom.
Hij was lief voor mijn kids maar voor zijneigen kids erg streng,ze mochten niet veel,na eten naar bed en zijn regel was;rust,reinheid en regelmaat,hallo t zijn geen baby's meer. Oja hij had ook een schoonmaaktic,alles moest spic en span zijn.
Ik weet t ik had allang moeten stoppen maar ik ging eerst aan mezelf twijfelen omdat hij zo overtuigend over kwam en daarna hield ik gewoon erg veel van m. Ik wil niet klagen over hem want ik hou nog steeds veel van hem en wil m helpen maar hij erkent niets. maar hij laat me steeds vallen en ik kan opdraven als hij me mist. Tja volgens mij lijkt t op borderline,helaas en dat vind ik erg voor hem maar kan me erin berusten als t zo is en valt de puzzel in elkaar.
T is allemaal erg genoeg,ook vooral voor hem en zijn kids.Aan buitenkant is er niets te zien of te merken;mooi huis,lekker centje,goed verzorgd uiterlijk,spontaan en grappig maar als ik bij m woonde....
Ik durfde eigenlijk niet meer gauw met vriendinnen af te spreken,dat moest ik eerst met hem bespreken want hij kon ook wel al wat afgesproken hebben(jaja,hij had geen vrienden).Zo ging ik op zondag n x naar mijn vriendin want ze gaf een high tea voor haar verjaardag.Tuurlijk moest ik gaan dat was toch leuk,nee geen probleem.Kom ik terug krijg ik te horen dat ik m alleen heb gelate die dag en dat hij maar op wacht zat tot ik thuis kwam(ben nog geen 3 uur weggeweest). Ik bracht onrust in t gezin als ik met mijn zoontje naar voetbal moest want dat was zijn vrije dag en dat is toch onrustig dat ik weg ging!!
Kortom moeilijk moeilijk.Kreeg veel last van stress verschijnselen en werd er nerveus van maar wou niet opgeven want had al een gebroken relatie achter de rug en wil er onvoorwaardelijk zijn voor iemand,ik hou echt veel van hem en voel me ook wel verloren nu maar alleen om de persoon waar ik verliefd op werd niet op de man die hij bleek te zijn en toch zou ik m helpen en er voor m zijn,that's me. Ik maak me echt zorgen om hem,echt heel erg maar kan niets meer doen want hij wil niets meer hij wil rust(?),hij is moe van alles en voelt zich leeg. Vraag me af hoe lang t duurt voordat hij me weer mist en hoop dat ik sterk genoeg ben om niet te reageren,ik ben geen jojo.Vorige week wou hij nog met me trouwen en de toekomst in om paar dagen later zeggen dat t m benauwd(en ik alleen maar lief doen om m niet te triggeren). Ik weet t niet meer,mis m maar moet echt afstand nemen want ik ben nu echt stresskip.Maar ik weet dat als er wat zou zijn met hem dat ik zou helpen maar ik wil me niet meer laten gebruiken.
Maar ik neem t m niet kwalijk,hij zoekt alleen rust,geluk en liefde,wie niet? Maar waarschijnlijk niet meer met mij hoe graag ik t ook had gewild maar hier zie ik geen toekomst meer in,te wisselvallig,te onzeker. Ieder dag afvragen hoelang t nu weer duurt voordat ik aan de kant word gezet,nee nu kies ik voor mezelf en kids. (lang verhaal he?!)
Geef je stem:
0
0

XS.

 Geplaatst op
2 februari 2011
STOP ER MEE!!!!!
EEN ZIEK MENS, ZEEEEEEEEEEER GEVAARLIJK!!
Geef je stem:
0
0

aan xs

 Geplaatst op
6 februari 2011
hoi xs.
ik zal je maar snel verstoppen in je kast..
voor je het weet kom je een jongen tegen met borderline!
watch out hoor stel je voor dat je het meemaakt.
of BLIND verliefd door hem wordt..
ojee kijk maar uit! stel je voor dat je SLACHTTOFFER van hem wordt
afz. een gestoorde borderliner met pshychoses.
i love people like you jullie houden me in leven. om even me doorgedraaide woede aanval op te uitte
hahahahahahaahahahahahahahaahahahahahahahahahahahahahahahahahahaha
Geef je stem:
0
0

maxx

 Geplaatst op
10 februari 2011
Wat moet je nu doen of juist laten als hij in zijn woede uitbarsting zit? Uiteindelijk heeft het ons uit elkaar gedreven. Hij besloot niet meer terug tekomen. Leg me uit waarom hij dan doorgaat met smsse wat er allemaal wel niet fout aan mij is, hoe kwaad hij op me is en blijft benadrukken mij nooit meer te willen zien? ik reageer niet. maar hij houdt niet op. hoe denkt hij? Het liefst wil ik verder maar ik lees al deze verhalen, ik wil aan de andere kant niet weglopen en normaal met hem omgaan...alle advies welkom.
Geef je stem:
0
0

maxx

 Geplaatst op
11 februari 2011
niemand advies?
Geef je stem:
0
0

roosje

 Geplaatst op
11 februari 2011
Kijken hoe je reageert omdat hij onzeker is? Want als ik zo alles lees zijn mensen met borderline erg onzeker.
Geef je stem:
0
0

GJ

 Geplaatst op
13 februari 2011
Ik zit er vandaag weer helemaal doorheen. Ik heb een relatie gehad van 3 kaar met een geweldige vrouw. Ze was een stuk jonger dan ik. Heeft een zoon, ik een dochter. En het begon zo mooi. Ze stond binnen de krotste keren met haar zoon bij mij voor de deur. Voorgenomen huwelijk met haar ex afgeblazen. Ik hoorde wel veel over haar jeugd. Moeizame relaties, geen contact met familie. Maar wat was ik verliefd op haar. En het ging erg goed de eerste periode. De dingen die niet goed waren zag ik niet. Dat ze idiote ideeen had hoe ik geen aandacht aan mijn dochter mocht geven b.v.
Binnen een jaar zijn we getrouwd. Samen naar Noorwegen gegaan. Op onze manier. En wat was het een mooie tijd.
Maar toen begon het. De ruzies. Als ik iets zei dan maakte ik mezelf slachtoffer volgens haar. En hoe ze het deed weet ik niet maar ik ging erin geloven. Dat ik mezelf slachtoffer maakte.
En als er dan iets voorviel waar ik iets van zei, dan draaide het altijd weer op ruzie uit. Had ik een probleem. Sorry heeft ze nooit gezegd. Het was altijd mijn schuld.
Toen begon het uitgaan. Ik moch niet mee want ik was ziekelijk jalours. Het was volgens haar normaal dat 's nachts de telefoon 1 keer overging en ze dan naar de badkamer ging om te smssen. Of 1000 smsjes per maand aan die ene vent. Het was allemaal normaal. Toen ze werd uitgekotst door de vriendinnen van haar vrienden en ze niet meer mee uit mocht was dat mijn schuld.
We hadden een hond. Toen 2, toen 3, weer 2, nummer 3. Hond erbij, hond weer weg.
Ze had een vriendin, vriendin weer weg. Begon een opleiding, en er was ltijd een schuldige waarom ze er mee moest stoppen.
De moeder van mij dochter was het boze kwaad van al onze ellende volgens har. Ik moch niet met haar omgaan. Mocht niet naar ouderavonden. Ik mocht niet over haar praten. Mijn dochter ook niet. En volgens haar deed ze alles om ons te treiteren. Iedere dag had ze het over haar. En als ik niet reageerde was ik het met haar eens...
Tot ik leeg was. Op van spanning. Helemaal op. Ik werd opgenomen bij de crisisdienst. En onze vrienden hoorde vooral hoe erg dat voor haar was. Ik kreeg verwijten. Want ik zat goed met ale hulp. Praten kon niet meer. Haar hoofd zat vol.
Na 3 maanden weer thuis samen te zijn geweest na mijn korte opname kreeg ik een sms... Ik ben weg, ben je van me af. En dat was het einde van het huwelijk.
En mijn verstand weet nu dat het goed is. Ik ben alleen zo op. Zo moe van het leven. Maar ik kan verder...Welliswaar met hulp. Want het heeft me gesloopt. En dat is iets in mij. En toch hou ik nog vaan haar. Van de momenten dat het wel goed ging. Zo veel... maar het kan niet meer. Voor mij, mijn dochter en voor alle fmilie en vrienden die ik weer heb nu zij weg is.
Geef je stem:
0
0

jackypaars

 Geplaatst op
14 februari 2011
hahahhaha...

Ik lig echt in een deuk als ik dit allemaal lees en dat is echt niet slecht bedoeld ben zelf ex borderliner
en ik werk nu met mensen die borderline enzo hebben..
En mss heeft me partner het ook dat laten we nu uitzoeken.
Dus ik kan me goed verplaatsen in iedereen hier..
Soms voel ik me dan ook zo uitgeput door alles.. maar ik weet dat er betere tijden aankomen..
Dames en heren tis niet makkelijk en iedereen is weer anders maar blijf volhouden!!
Tenzij het een gevaar wordt voor jezelf/ kids etc..

Na het lezen van dit forum kan ik er weer tegen aan voor een paar dagen dus thx allemaal
zodra ik weer down wordt kom ik terug op deze site
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
15 februari 2011
AAN MAXX, LEES HET BOEK: Hoe word ik een rat? schrijver Joep P.M Schrijvers.

Dan gaat het lampje branden.


Groeten Joep.
Geef je stem:
0
0

Begrijp mij

 Geplaatst op
22 februari 2011
Hallo iedereen!

Bordies, gezinsleden, ex-partners ik heb alles gelezen. En alle emoties heb ik gevoelt toen ik dit las. Verdriet herkenning etc noem maar op. Ik ben 20 jaar ik ben een bordie + god is zo vriendelijk geweest er ADHD bij te gooien. Toch zie ik mezelf niet als vervloekt. Er zijn nog steeds mensen die van me houden. Ongeacht mijn 'onstabiele gedrag'. Door die mensen weet ik voor zover dat kan een stukje beter wat de reden is van het bestaan. Iedereen wil liefde. TOCH?

Ik kan mij wel verplaatsen in deze rotberichten hier. Ook al maakt het me boos. Maar toch snap ik het. Alleen wil ik even duidelijk maken hoe het misschien zo komt ook dat wij egoistisch lijken.

Ik wil niks liever dan iedereen zonder borderline begrijpen ik zou daar een moord voor plegen. Dat mijn ouders voor 1 keer wel doordringen. Dat ik mijn vriendin wie nu overigens 8 maanden bij me is dat ik die niet kapot trap. Maar dat gaat gewoon niet.

Ik wil begrijpen zo graag... dat het ervoor zorgt dat alles in mij pijn doet. Wetend dat het altijd een droom blijft. Dat ik haar nooit kan geven wat zij verdiend.
Maar zij blijft! zij maakt het verschil! Ze accepteert me en dat is het enigste wat ze kan doen.

We hebben samen dan ook een nummer: Nelly furtado - Try
Hoe hard ik ook probeer ik zal nooit 100% zijn maar zij maakt mijn wereld een stuk mooier!

All I know
Is everything is not as it's sold
but the more I grow the less I know
And I have lived so many lives
Though I'm not old
And the more I see, the less I grow
The fewer the seeds the more I sow

Then I see you standing there
Wanting more from me
And all I can do is try
Then I see you standing there
Wanting more from me
And all I can do is try

I wish I hadn't seen all of the realness
And all the real people are really not real at all
The more I learn the more I cry
As I say goodbye to the way of life
I thought I had designed for me

Then I see you standing there
Wanting more from me
And all I can do is try
Then I see you standing there
I'm all I'll ever be
But all I can do is try
Try

All of the moments that already passed
We'll try to go back and make them last
All of the things we want each other to be
We never will be
And that's wonderful, and that's life
And that's you, baby
This is me, baby
And we are, we are, we are, we are
Free
In our love
We are free in our love

Wie weet helpt dit iemand zo beleef ik het. En ik stop met mezelf verantwoorden voor mensen die slecht praten. Want ik doe mijn best ik vecht ik geef niet op! Maar onthou wel ik ben niet egoistisch ik kan er gewoon LETTERLIJK niets aan doen. Ik geef heel veel om mensen ik doe aan therapie.

If people just knew how hard I try and how it hurts time after time
Zouden jullie wel anders oordelen. Succes bordies samen kunnen we bewijzen dat wij ook mensen zijn!

Van een bordie die je '' kapot komt maken en zogenaamd gaat slaan en liegt'' als je het er niet mee eens bent. Much Love watch out I'm on my way hihi
Geef je stem:
0
0

narcist

 Geplaatst op
22 februari 2011
In reactie op kaatje van een tijd geleden; NEEN, je hebt niet te maken met een borderliner. In jou omschrijving komt typisch een NARCIST naar voren. Ik heb het zelf meegemaakt en dat is echt gericht op het kapot maken van anderen. Het kan je geestelijk kapot maken.
Geef je stem:
0
0

Zwervertje

 Geplaatst op
23 februari 2011
Hoe maak ik de borderliner van mijn man met hem bespreekbaar? Hulpvraag dus!!
Beste mensen, als eerste, fantastisch dat iedereen open en eerlijk kan zijn op zo'n forum als deze. Het helpt me onder ogen te zien dat er problemen zijn met Borderline, en ook dat er kansen zijn. Mijn man is een borderliner. We hebben een relatie van bijna 8 jaar, en tot op heden heeft hij mij nog niet rechtstreeks verteld dat hij een BL'er is. Heb er zelf achter moeten komen, door eindelijk in te zien dat zijn gedrag niet normaal is, te veel over de top, en dat zijn verwijten en reacties niets met mij persoonlijk te maken hebben, maar met zijn angsten. Ik heb me gaandeweg te veel door hem laten kleineren, te veel geacepteerd, zijn verbale kracht en intelligentie zijn te veel voor mij. Kon en kan daar niet tegenop. Al die kritiek, zijn overdreven emoties nav kleine voorvallen, nou ja, jullie weten hoe het zit. Mijn baan is veel in het buitenland aan het werk, zijn afwezigheid gaf mij weer wat rust, kon dan weer wat opkrabbelen. Via het googlen op trefwoorden kwam ik direct uit bij Borderline. Las de kenmerken, herkende de verhalen van partners etc, het werd een steeds meer kloppend plaatje. Het toeval wilde dat we een paar dagen later een feestje hadden waar wat oude kennisen van mijn man waren. Hij stond op afstand van mij te praten met een leuke vrouw waarmee ik graag in contact wilde komen, en liep naar mijn man toe. Hij zag mij niet aan komen lopen, hoor haar vragen: "en, hoe gaat het nu met je"? Mijn man antwoorde: "nog steeds de gekke borderliner als altijd", waarna hij mij zag, zich rot schrok, en de benen nemend. Onderwijl naar mij mompelend: "daar snap jij toch niets van". Een rare periode brak aan, werd zelf sterker (met behulp van een psycholoog), het verleden, de ervaringen, kwamen in een ander licht te staan, ik begon te begrijpen.
Nu ben ik zo ver dat ik samen met hem een weg wil vinden om samen verder te kunnen. Het bespreekbaar zijn van Borderline is daarin mijn voorwaarde. Ik worstel soms nog met gevoelens van boosheid, waarom heeft hij het mij niet durven vertellen?? Dankzij jullie openheid durf ik de volgende stap te nemen, ik voel me niet meer alleen staan. Aan jullie die vraag (partners en borderliners) hoe kan ik het beste het gesprek ingaan, zijn er tips, wat is belangrijk? Als eerste wil ik graag weten hoe het bij hem van binnen voelt, wat hij van zijn eigen gedrag vindt, wat hij van mij nodig heeft. Eerst eens zijn verhaal dus. Hoe ga ik dit vragen, bespreekbaar maken?/ Gesprekken met hem lopen vaak uit de hand, gaan dan vaak niet meer over het begin-thema, worden hele verhandelingen. Dat moet voorkomen worden, anders "verdwaal" ik weer door zijn emoties, beschuldigingen etc. Zie uit naar ondersteunende reacties, waarvoor mijn dank!
Geef je stem:
0
0

lucky

 Geplaatst op
26 februari 2011
ik heb hier een aantal verhalen gelezen, niet allemaal, zijn er veel te veel...
wat ik wel merk dat er heel veel mensen heel negatief op bordeliners reageren
en dat vind ik wel heel jammer
ik snap dat het heel moeilijk is

ik heb namelijk zelf bordeline en bij mij is het nog maar 1 jaar gediagnostiseert
ik heb er zelf best wel moeilijk mee
maar wat ik gelukkig mee heb is
dat ik een hele sterke wil heb om te willen leven en er iets van te maken
ik heb ook geen last van zelfbeschadiging en zou nooit zelf moord plegen
ik sta zelf onder behandeling van 3 therapeuten en ik woon onder begeleiding
als je het echt wilt kun je het wel

ik merk ook dat er veel mensen zijn die het niet begrijpen omdat ze het niet snappen of niet kennen
maar ik weet heel duidelijk wat er met mij aan de hand is en ik werk er keihard aan om een fijn leven te hebben en zal er heel me leven waarschijnlijk voor moeten blijven maar dat heb ik er voor over!

en niet iedere bordeliner is hetzelfde!
iedereen heeft een ander karakter, dus dat pakt altijd weer anders uit

tuurlijk heb ik ook me slechte dagen maar die periodes van slecht worden steeds korter!
geloof me waar een wil is is een weg!!
en dat telt voor iedereen!!!!
niet alleen voor mensen met bordeline!!!
Geef je stem:
0
0

katja

 Geplaatst op
27 februari 2011
Hallo iedereen

Al mijn ellende begon tijdens mijn zwangerschap... kreeg lichamelijke problemen waardoor ik niet meer full time kon werken... mijn baas ging mij de rotsste klussen geven, ik mocht niet zomaar naar de wc... moest wachten tot ze mij kwamen aflossen (na 10 min. of langer, met een kindje in je buik die op je blaas drukt) mocht ik rennen naar de wc... en dan nog maar hopen dat ik het ging redden, en dat klanten onderweg niet aanspreken.... afzeiken voor je klanten... etc... terwijl ik altijd voor iedereen klaarstond, altijd....
Kwam ik zo in de ziektewet terecht.... met een grote buik... uitgeput, niet te kunnen genieten van je zwangerschap... ook nog eens verhuizen en trouwen...

Mij na maanden zo getreiterd te hebben .. belandde ik na mijn bevalling van mijn dochtertje in een posttraumatische depressie... de eerste half jaar zat ik versuft voor mij uit te kijken door de antidepressiva... was een proefkonijn voor de artsen... ik kreeg verschillende medicijnen mee om uit te proberen welke het beste bij mij aansloeg ( de eerste half jaar van mijn kindje gemist) ..

En ook nog eens word je met je verleden geconfronteerd... een moeder en vader die mij vanaf kind af aan mishandelden... lichamelijk en geestelijk... ik heb nooit liefde van ze gekregen laat staan een veilige thuis...op mijn 15e ben ik de mensenhandel via een oom van mij terechtgekomen...leugens en bedrog, misbruik (wat je maar kan bedenken) dag in en dag uit pure angst...elke dag vechten voor je leven....

En opeens ben je zelf moeder, en dan?... Al het pijn, schaamte, leegte, verdriet, woede, angst en onmacht.... Al die gevoelens ... kon geen kant op...

En iedereen maar afvragen ... waarom vertrouw je niemand?...
Waarom ben je zo boos?... Je hebt toch een prachtige dochtertje, een man, een mooie huis etc...

Tja ... je hebt gelijk .. ik heb dat allemaal..... maar waar ik naar verlang... is liefde en respect en natuurlijk een beetje begrip... je hoeft mij niet zilieg te vinden... echt niet .. ik heb een heleboel meegemaakt, ook een heleboel van geleert, en ik heb ook ontzettend veel moeite mee om dingen te accepteren en naast mij neer te leggen, maar de ene keer gaat het beter af dan de andere keer..
En het zou een stuk makkelijker zijn als mijn man en zijn familie mij op een respectabele manier zouden behandelen....

Net 1 jaar zonder medicijnen en aan het betere kant... kreeg ik te horen dat ik lichte vorm van bordeline heb... vind het moeilijk , zo'n stempel...mijn hele wereld stortte in...
Vooral ook omdat mensen alleen maar dat zien en niet werder kijken... een stoornis als dit heb met zo veel dingen te maken.. zoals erfelijke factor, je jeugd, en alles wat je hebt meegemaakt...

Ben al inmiddels 3 en half jaar zonder medicijnen, heb cursussen gevolgt , heb nog gesprekken 1 keer in de maand met een therapeute... heb afgelopen jaar mij diploma behaalt ondanks mijn moeilijke thuis situatie, zorg voor je kindje en het dagelijkse : werken aan jezelf...
Ben best trots op mezelf... jammer dat sommige mensen die positieve dingen niet zien of niet willen zien..


Mijn man (als ik een keertje booz word) alleen maar roepen.... JE MOET NORMAAL DOEN!!!
Als mijn dochterje zomaar naar mijn schoonmoeder wordt gebracht (zonder mijn toestemming) en ik mag haar niet spreken of zien van mijn man omdat ik van hem wil scheiden....
Hij alleen maar zeuren over de dingen wat IK leuk vind... Geen 1 compliment kunnen geven omdat hij niet zo in elkaar zit (zegt hij zelf)...
Alleen maar op vakantie gaan ..waar hij het leuk vindt...
Sex afdwingen als IK het niet wil... en boos op reageren... vervolgens wel zeggen dat hij het begrijpt!?
Lekker lopen dreigen dat hij mijn dochtertje van mij afpakt alleen maar omdat ik bordeline heb..
Hij alleen maar de hele dag TV zitten kijken, niets maar ook helemaal niets aan het huis doen...of aan het opvoeding van ons kind... en haar nu opeens extra aandacht geven omdat hij weet dat ik van hem ga scheiden....
Mij heel agressif benaderen en uit de tent lokken...omdat hij precies weet wat mijn zwakste punten zijn...
(en sarcastisch zitten uitlachen als ik mijn hart bij hem uitstort)

Ja, sorry hoor..... Maar hoezoooo normaal... wat is normaal.... vind jij DAT normaal dat een 15 jarige kind in de mensenhandel word meegesleurd en gedwongen dingen moest doen ... door bekenden (in wie ze vertrouwen had) ... En vind jij al die andere dingen wat mijn man doet NORMAAL?....

En dan zijn er ook nog mensen die zeggen : mensen die bordeline hebben, hebben geen recht op kinderen!...
Wie ben jij om te beoordelen wie hier recht op kinderen heb of niet!...
Mijn kind word met heel veel liefde opgevoed, ze komt niets maar ook niets tekort...iedereen heb zo zijn opwatting over opvoeding... en het is maar goed ook... en iedereen is anders.. dat heb je te respecteren...

Ik had zelf een hele zware jeugd gehad... zal de rest van mijn leven de littekens meedragen...Ik heb daar niet om gevraagt... die dingen zijn mij overkomen...IK HEB MEE TE LEVEN... en nu moet ik mij voor exuseren voor mensen die niets hebben meegemaakt maar ze de lef hebben om mij te veroordelen omdat ik bordeline heb?!
Je weet niet hoe moelijk het is om dag in en dag uit je best te doen voor een ander, en liefde geven aan een ander... en voor wat?... een beetje RESPECT is al te veel gevraagt....

1 ding wat ik wel wil zeggen is... ondanks alles, doe ik mijn best en MEER om mijn dochtertje wel te laten zien dat het anders kan, en haar alle liefde te geven wat ik kan...

En lieve mensen...
Mijn vrienden, schoonfamilie of collegas ... iedereen die mij NIET kan respecteren en waarderen... jammer dan...zij zijn dan mijn moeite niet waard....
Ik weet het beter... IK WEET DAT IK EEN HELEBOEL WAARD BEN !!!!..


KATJA




...


Geef je stem:
0
0

lucky

 Geplaatst op
27 februari 2011
hey katja

ik begrijp heel goed wat je vertelt
ik snap heel goed dat je boos bent
tenminste dat merk ik op uit je verhaal

blijf in jezelf geloven, dat is het belangrijkste
ik weet dat dat heeel moeilijk is maar probeer het
haal liefde en respect uit het genietenvan je mooie kindje
als je kindje iets liefs of knap of moois doet, zie dat als liefde voor jou
het kindje komt uit jou, het mooiste stukje liefde uit jou
geniet ervan en laat het door niemand verpesten!!

heel veel sterkte


Geef je stem:
0
0

katja

 Geplaatst op
28 februari 2011
Hallo Lucky

Dankjewel voor je mooie worden...
Je weet half niet hoe goed dat voelt als iemand nog iets positiefs hierover te zeggen heb...
Er zijn maar heel weinig mensen die begrip kunnen tonen.. en zeker in mijn omgeving..
ik heb jammer genoeg pech... en weet je... misschien moet het zo zijn... om later nog sterker uit te komen...

Dankjewel
Geef je stem:
0
0

nijntje

 Geplaatst op
4 maart 2011
weet je wat ik nu zo ontzettend graag zou willen weten? het liefst van een borderliner zelf.heb jaren geleden een relatie gehad met een man met borderlinestoornis.was daar ontzettend verliefd op.kom ik hem na 22 jaar [gescheiden inmiddels]stomtoevallig weer tegen.m,n gevoel was weer helemaal voor hem. is het echt waar dat mensen met borderline alleen mensen waar ze om geven/van houden vreselijk kunnen afstoten/uitschelden? heb vreselijke woedeaanvallen over me heen gehad,terwijl ik niets had gedaan.hij zei zelf eens dat ik te dicht bij kwam,en dat hij zichzelf ook niet zo goed snapt.en is het waar dat mensen met borderline juist geen relaties aangaan met mensen waar ze echt verliefd op zijn?er is zo,n sterke band/aantrekingskracht tussen ons.weet bijna zeker dat hij ook veel om mij geeft,maar kan daar volgens mij absoluut niet mee omgaan!
Geef je stem:
0
0

kiki2

 Geplaatst op
4 maart 2011
hallo nijntje

ik weet niet of het voor iedereen zo is... (ken nog meer mensen met bordeline)
mijn ervaring is : mensen die heel dichtbij staan, van wie we houden en met wie we samen leven...
.... ze kennen onze diepste geheimen, onze diepste gevoelens en angsten.. ze weten alles over ons...
en dat maakt het zo moeilijk... we voelen ons vreeslijk kwetsbaar en machteloos... en van de andere kant ook heel onbegrepen...

bij mensen wie we niet kennen.. met wie we oppervlakkige relatie hebben... (die mensen weten niet over bordeline) ...ze zien ons anders...ze behandelen ons anders...
we voelen ons minder kwetsbaar en bang... we kunnen wat makkelijker afstand nemen omdat we niet bang hoeven te zijn dat ze ons gaan behandelen als geestelijke zieken...
ze behandelen ons zoals ze een ander behandelen... voelen we ons vrijer en we hoeven ons niet te schamen... we kunnen ons zelf zijn...

We kunnen inderdaad zielsveel van iemand houden, onvoorwaardelijk... we snakken zelf heel erg naar net zo veel liefde... jammer genoeg... door die gevoelens van onmacht en pijn en schaamte die we voelen....
gaat het af en toe mis...

Ik zelf.. ik moet mezelf elke dag, de hele dag ...(al jaren).. gaan bewijzen, op elke word wat ik zeg ..moet op gaan letten dat ze het niet verkeerd opvatten... want ja... ik heb tenslotte bordeline... ik mag niet gaan huilen, of gaan schreeuwen of mijn emoties tonen ... want dan word ik gelijk mee geconfronteerd.. worden mijn kleine misstappen onder mijn voeten geworpen ..... of word gezegt : je moet normaal doen...
en wat dacht je van : all die afgekeurde blikken?
Ik heb echt heel vaak het gevoel... dat ik geen vrijheid meer heb.. dat ik geen recht heb om te voelen...
om te leven als ieder ander mens...

In het begin van mijn relatie had ik geen bordeline... was mijn relatie heel anders...opener, vrijer, gelijkwaardig...was niet bang om iets te zeggen of doen... had heel veel vrienden die dol op me waren..

En toen kreeg ik een stempeltje op mijn voorhoofd... alle vrienden waren er opeens niet meer... mijn familie en mijn schoonfamilie gingen mij anders behandelen.. anders met mij praten.. opeens gingen ze dingen van mij overnemen, zelfs de opvoeding van mijn dochtertje...en echt met alles maar ook echt met alles gingen bemoeien... opeens 4 keer in de week bellen naar mijn man met de vraag : hoe gaat het daar, en mij negeren alsof ik er niet was..bij elke visite die afkeurende blikken...

En dan heb ik nog maar een hele lichte vorm van bordeline...

Heb afgelopen jaren meerdere mensen gesproken die ook bordeline hebben...en ze lopen ook tegen deze dingen aan.. het is gewoon heel erg moeilijk... voor beide partijen..

Een ding wat ik wel zeker weet... mensen met bordeline zijn ook maar mensen met gevoelens...
We zijn niet met bordeline geboren...

Ik hoop dat je hier wat mee kan nijntje...
Volg je hart... maar ook je verstand....

kiki
Geef je stem:
0
0

DESKUNDIGE.

 Geplaatst op
5 maart 2011
Nu +- 40% van de borderliners is erfelijk bepaald, dus wel een aangeboren afwijking in de hersenen, bordeline is een verzamelwoord van diverse afwijkingen, kijk in je familie of deze afwijkingen hebben??
De rest komt wat ze in het verleden hebben meegemaakt, zoals zware trauma`s, en diversen, zijn ze ex of introvert.
Geef je stem:
0
0

nijntje

 Geplaatst op
8 maart 2011
bedankt,kiki 2 voor je mooie antwoord. was er zeer door geroerd!alleen nog een vraagje...je zegt dat mensen waar je heel dicht bij staat,die je diepste gevoelens,geheimen en angsten kennen...ze weten alles over ons! dat is nu juist het vreemde,ja,ik ken hem erg goed en ook al erg lang,en nee,heb geen idee wat er in hem omgaat qua gevoel,gedachten,angsten.hij toont nl. nooit z,n emoties,die gaan namenlijk schuil achter een masker. dit terwijl ik hem er nooit over zal veroordelen want ik heb inmiddels een hoop kennis over borderline en snap/begrijp hem mu heel goed. juist bij mij zou hij heel goed zichzelf kunnen zijn.wou dat hij dat masker eens afzette.of dat ik z,n gedachten kon lezen. het heeft volgens mij te maken met een hechtingsprobleem,als een relatie te intiem wordt dan haakt hij af[door me af te stoten] pure angst volgens mij.sinds ik weer een nieuwe relatie heb,is onze band hechter dan ooit...jammer! ik weet haast zeker,als m,n relatie stuk loopt,dat ik hem dan ook weer kwijt ben want dan ben ik weer beschikbaar en wordt hij weer bang! het is zo ontzettend dubbel want ik voel en zie dat hij heel gek op me is en toch zo ontzettend bang.en juist dat hele kwetsbare wat ik bij hem voel trekt me toch zoontzettend aan...al jaren lang.kan en wil hem niet loslaten.wilde dat hij inziet dat hij me echt kan vertrouwen!
Geef je stem:
0
0

kiki2

 Geplaatst op
9 maart 2011
Hallo nijntje

Dankje...
Ja... zo kan het ook, zoals jij omschrijft... hij is heel gesloten, praat niet over zijn gevoelens, met een masker om rond te lopen... die periode had ik in het begin ook... ik durfde mezelf niet te zijn omdat ik dacht dat mensen mij niet zouden begrijpen of dat ze mij niet meer mogen... vreselijk onzeker.. en het voelde zo heerlijk om iemand anders neer te zetten...en als ik alleen was.. werd verscheurd door emoties en pijn...
Ik zou je niet kunnen zeggen of bij hem ook zo is... wat ik wel weet, van mezelf... ik heb ook heel erg benauwd in mijn relatie.. ik begrijp je heel goed als je zegt dat jij hem nooit zou veroordelen en ik geloof je ook...
Mijn man zei dat ook altijd.. en toch... onbewust... gebeuren er dingen en worden er dingen gedaan en gezegd wat mij ...na verloop van jaren enorm verstikken... ik weet niet in hoeverre dat met bindingsangst te maken heb...ik merk wel dat ik graag mijn eigen beslissing wil nemen en dat ik graag mezelf wil zijn, ook als de beslissingen verkeerd zijn (zolang je niemand pijn mee doet of in gewaar brengt)... ben van mening.. van verkeerde beslissingen leer je allen van, toch?...
Wat ik je wil vertellen (ik weet niet zeker of het zo is)... met een masker op voelt hij zich weilig, hoeft niet bang te zijn....
Ik snap jou heel goed.. dat je jammer vind dat je zijn gedachte niet kan lezen... maar mischien is jullie band daardoor juist zo sterk... en zolang jullie allebei vrede mee hebben en uiteraard niemand anders mee kwetsen...
Jullie hoeven elkaar niet los te laten... hij weet heus wel dat hij jou kan vertrouwen.. vast wel...
Als jullie allebei met deze relatie zoals het nu gaat, blij zijn.. zou ik het zo laten .. en wie weet wat nog de toekomst brengt..

Als je maar eerlijk blijft tegen jezelf en tegen hem...
Veel succes nijntje...

Groetjes
kiki
Geef je stem:
0
0

Daisy

 Geplaatst op
10 maart 2011
hallo allemaal

ik heb een vraag ik heb een nichtje die zegt borderline te hebben en dat dit is geconstateerd als jong meisje 9 jaar ruim voor zij volwassen en nog voor haar puberteit . Alleen alle symtomen die overal en nergens staan beschreven zie ik absoluut niet in haar terug terwijl wij erg close zijn .Door omstandigheden heb ik haar jaren niet gezien , en maakt zj nu 1,5 jaar deel uit van mijn leven maar de laaste tijd verlies is mijn geloof waardigheid in haar. want bij alles wat ze doet of het goed of kwijt is is het jah maar ik heb borderline het is de schuld van borderline ze gebruikt het voor alles voor school werk echt voor alles waar zij een exuus voor moet hebben , ik ben me er een beetje in gaan verdiepen , steeds vaker kom ik er achter dat zei verschillende versies van een verhaal verteld . Ik had ook een neef die leed aan meerdere vormen schizofrenie die aan de gevolgen van zijn ziekte is overleden op jonge leeftijd en als ik hun doen en laten naast mekaar zie dan zie ik heel veel overeenkomsten .( Het komt verder niet in mijn familie mijn neef en nicht zijn geen bloed verwanten). Mijn nichtje staat ook niet onder behandeling en functioneerd zoals ieder ander Het is echt dat zei steeds roept borderline te hebben anders denk je in het ergste geval echt aan pss of schizofrenie. want zei verteld een helleboel Ik vroeg mij af of een diagnose kon worden herzien ik ben geen psycholoog , Soms waneer ik met mijn neef spreek (haar broer)
hoor je de gekste dingen zo heeft ze de politie op haar eigen broer afgestuurd omdat die zogezegd een inbreker was die haar wat aan wou doen. mijn neef was alleen zijn meubels van de ene kamer naar de andere kamer aan het verhuizen . een dag er na wist ze zogezegd niet meer was gebeurd terwijl zij later mij hetzelfde verhaal verteld alleen in haar voordeel.

Ik hoop dat iemand mij antwoord kan geven
of in ieder een advies ik wil niet nogeens een dierbaar iemand verliezen omdat de diagnose niet correct is
Geef je stem:
0
0

Gixzie

 Geplaatst op
13 maart 2011
Ongeveer 4 jaar geleden kreeg ik een relatie met een meid van 18, via internet. We kenden elkaar al een half jaar en na dat half jaar hebben we elkaar opgezocht en veel gebeld. Na de 2e ontmoeting wilde zij graag met mij haar leven delen. Ik vond dit erg snel, maar was verliefd en gaf gevoel aan mijn verliefdheid. Op het internet had ze altijd al een erg uitgesproken mening, welke of erg positief, of erg negatief. Iets er tussenin was er niet. Het viel mij toen al op dat zij zo uitgesproken mening had, maar ze had ook al veel meegemaakt in haar nog jonge leven. Ik gaf mijn gevoel de kans en dacht samen aan een mooie relatie te bouwen.

Het 1e jaar was het geweldig, ze had wel haar nukkige buien, maar daar viel mee te leven. Het gevoel wat ik van haar kreeg was erg intens. Ik was haar alles en ik mocht nooit meer weggaan. Als ik dat zou doen zou ze zich geen raad weten en waarschijnlijk zelfmoord plegen. De sex was geweldig ze wilde keer op keer op keer, echt alles was enorm intens. Ze kwam zelfs om half 5 haar bed uit als ik moest gaan werken, ze was echt lief. Het enige waar ik me aan stoorde, was haar gedrag tegenover haar moeder, die kon doodvallen bij alles wat ze tegen mijn geliefde zei.

Het 2e jaar kwamen er meer nukkige buien op, de meningen werden nog zwart-witter, en begonnen zich in mijn richting te komen. Ik was op het ene moment de hemel op aarde en het andere moment kon ik niet veel goed doen. Zij heeft mij onthouden om contact met mijn schoonmoeder te maken, op deze manier dacht ik dat mijn schoonmoeder was zoals zij beweerde. Ik heb in het 2e jaar meer contact met mn schoonmoeder gekregen en alles wat mijn geliefde zei klopte niet met het beeld dat ik direct uit het contact met mijn schoonmoeder kreeg. Als ik iets positiefs over mijn schoonmoeder zei had ik het meteen gedaan. Op deze momenten dreigde ze met geweld en gooide ze met deuren.

Het 3e jaar was er niet veel meer van de intense liefde over, van alle tijd die wij samen besteedden, was ongeveer 40% van de tijd nog echt goed. Het 1e jaar was dat ongeveer 80%, het 2e jaar 60%. Ik heb erg vaak gedacht om de realatie te verbreken, ik werd hier niet gelukkig van. Ik kreeg het gevoel dat alles wat ik voor haar deed normaal was en als ik het niet deed het niet goed was. Ik vond vanuit haar kant weinig tot geen initiatief komen. Als ik dingen voorstelde had ze daar geen zin in, maar naderhand kreeg ik te verwerken dat ik niets wilde doen. Sex was ook niet wat het was, ik moest het initiatief nemen en 9 van de 10 keer had ze geen zin. Ze vertelde overigens wel aan iedereen hoe goed ons sexleven was en hoe vaak ik wel geen sex kreeg. Ik raakte hierdoor gefrustreerd en iedere keer als ik dacht om de relatie te verbreken, gebeurde er iets zodat het voelde als in het 1e jaar van onze relatie. Net als ik dacht dat de relatie gered was en dat alles weer goed kwam, veranderde ze. Ik kreeg met regelmaat de volle laag en moest of ik weg, of ze liep zelf weg. Dit duurde overigens nooit lang, meestal was ze binnen een half uur tot een uur weer terug en had ze de grootste spijt. Ze behandelde me op die momenten weer zo intens dat ik weer vertrouwen kreeg en verder ging met de relatie. Niet veel later verviel ze weer in het oude patroon, waardoor het steeds een paar weken intens was, om vervolgens een maand of twee aan te modderen met de relatie, waarna er weer een breekpunt was.

Het 4e jaar dat we samen waren was er erg weinig meer over van wat ooit geluk was. Ik werkte ondertussen een jaar bij de politie, maar alles wat ik leerde in de opleiding was niet waar. Zij wist mij te vertellen hoe alles bij de politie in elkaar zat. Nu heeft iedereen wel een mening over de politie, maar het viel mij op dat ze erg extreem was in haar uitlatingen en dat ze erg op mij als persoon waren gericht. Ik kreeg dit laatste jaar het gevoel dat ik weinig goeds meer kon doen en dat alles op haar manier moest. Ik was niet bekend met B.L. en vroeg me af wat het kon zijn wat onze relatie zo verpestte. Er zijn vele gesprekken geweest wat er zou kunnen zijn, maar zij wist mij geen antwoorden te geven. Zij had overal een antwoord op klaar, maar niet op deze vragen. Met haar verjaardag werd er bij mij een enorme grens bereikt. Zij vierde dit samen met een vriendin. die vriendin en zij zouden samen voor de gasten zorgen en mijn maat en ik zouden voor de muziek zorgen. De vriendin brak op haar verjaardag haar enkel en kon helaas geen koffie inschenken voor de gasten. Zat vrienden die op bezoek waren gaven aan mijn geliefde te willen helpen. Mijn geliefde vond dat ik t moest doen en trapte mij op die dag uit een stoel.

Voor mij was hiermee een grens bereikt en gaf haar aan dat ik rust wilde. Mijn geliefde heeft honderden smsjes gestuurd en is bij mij en al mijn vrienden langs geweest om mij te kunnen spreken. Het ging zelfs zo ver dat ze aan mijn been hing en huilend smeekte of ik haar terug nam. Ze zou alles voor me doen als ik haar terug nam. Helaas bleef er niet meer als welgeteld een paar dagen over van deze belofte. Ik moest steeds meer moeite doen m aansluiting bij haar te vinden. Eigenlijk stootte ze me af, want ik kreeg steeds minder trek in onze relatie, ik voelde me leeg van binnen en wilde vaker alleen zijn. Ik verstopte me achter spelletjes op mijn computer in de tijd dat ik niet studeerde. Ik kon niet meer genieten en dat zag zij ook. Ik kreeg steeds vaker verwijten naar mijn hoofd geslingerd. Een week geleden barsste de bom, we kregen ruzie over het huishouden. ik was in mijn haast om op tijd naar mijn werk te komen vergeten de luxaflex open te draaien. Dit is iets waardoor ik het huis weer moest verlaten. Ik stond op en pakte mijn jas, maar ze hield me tegen. Ik mocht niet weg. Na een gesprek van 10 minuten ben ik toch weggegaan. Zij pakte in dat gesprek een slipper en dreigde ermee te gooien. In de laatste 2 jaar is zowel het geestelijke en fysieke geweld wat op mij werd toegepast enorm gestegen.

Ik bleef met de vraag zitten hoe het kon dat iemand zo kon doen. Ze heeft een zware jeugd gehad met een scheiding en verwaarlozing door haar vader, maar ik geloofde dat dit niet alles kon zijn dat zij zo doet. Ik ben verschillende hulpverleningsinstanties af gegaan om hulp te zoeken. Ik voel me erg leeg en gekwetst op het moment. Ik ben vrijwel helemaal op van de slepende relatie.

Gister kreeg ik te horen dat zij kenmerken van B.L. heeft en er is een lijst bij gepakt. Ik heb een goede vriendin meegenomen en die kon net als ik veel kenmerken beaamen. Erg jammer dat ik hier niet van wist, dan had ik haar geprobeerd te helpen, maar of het goed zou komen weet ik niet. Het is niet makkelijk om met haar te leven, bijna altijd heeft iemand anders het gedaan. De ontkenning is hierin het grootste probleem en zolang zij in die fase zit weet ik dat er geen ruimte is voor een relatie met haar.
Ik geloof best dat er mensen aan geholpen kunnen worden, maar dit koost veel wilskracht en discipline. Zolang iemand dat volhoud zou het kunnen werken, echter heeft mijn ex geliefde geen discipline.

Het leven met iemand met B.L. kan heel mooi zijn, maar ook heel zwaar. Je mag van geluk spreken als iemand met B.L. uitkomt voor zijn probleem. Die mensen weten wat ze aan kunnen richten en zijn coachbaar. Een relatie met iemand met B.L. die het ontkent raad ik erg af, die weet niet wat hij/zij aanricht bij mensen en leeft voornamelijk in een eigen ontkennende wereld.

Voor mij is het nu zaak om mijn eigen leven op orde te maken en mijn ex geliefde te vergeten. De momenten die we hebben gedeeld zullen blijven, maar gevoel voor haar niet...
Geef je stem:
0
0

DESKUNDIGE.

 Geplaatst op
14 maart 2011
Aan Gixzie,

Nu verwijt jezelf totaal niks, die mensen zijn echt ziek, wees er blij van dat je eraf bent!!
Je kunt met zulke mensen niet normaal mee leven, vertrouw op jezelf.
Deze B L zijn NIET te genezen, NOOIT!!!

Veel succes met het afkicken.

Geef je stem:
0
0

kok

 Geplaatst op
30 maart 2011
Hallo,

kan iemand mij vertellen wat het medium high level inhoudt bij borderlinetrekken?
Geef je stem:
0
0

dusdat

 Geplaatst op
31 maart 2011
sorry hoor, ik heb hier al eerder op deze forum kwaad gereageerd maar nu ga ik voor de laatste keer me mening geven omdat het eruit moet.
soms kijk ik op deze site om bepaalde verhalen te lezen om hoe mensen het hebben ervaren, helaas is het 9 van de 10 keer negatief.
ik ben sinds kort 19 jaar en heb add,borderline,pshychoses.
zit al sinds me 14e jaar in therapy triversum en nu ggz.
heb veel meegemaakt wat ik prive hou met alle andere omstandigheden erbij.
slik 9 pillen (medicijnen) per dag.
zit meer dan 1 keer per week in therapy
en van me borderline genees ik nooit meer net als de rest.
ik kan er alleen mee leren omgaan of door de therapy blijf ik staande in het leven.
wat ik me nou altijd afvraag van jullie ''normale'' mensen is waarom zeiken op een site ?
terwijl ggz om de hoek is. ik bedoel je hebt een relatie met iemand die abnormaal gedrag vertoont omdat je zogenaamd zo blind verliefd bent ben jij het slachttoffer van zo iemand..
ik snap het gewoon niet helemaal jullie beschrijven alleen de borderline negatieve kanten op die je hebt ervaren maar je eigen gedrag bestempel je hier niet ? heel apart en raar allemaal.
wat ik me afvraag is als je een kind, kennis, vriend, vriendin heeft met zulk soort gedrag waarom laat je die gene niet in ze waarde en laat je die gene niet dwalen totdat die gene zelf het licht ziet ?
ik heb altijd mensen om me heen, en ik heb best veel mensen om me heen die me laten voor wat ik ben. ik val hun nergens mee lastig en wanneer ik chagerijnig reageer of dergelijke vragen de mensen altijd om advies wat ze moeten doen zodat het goed komt ? waarop ik antwoord of ze me met rust laten voordat ze leiden onder mijn gedrag.
wat ik jammer vind van jullie ''normale'' mensen is dat jullie zo iemand die al zo ziek is zo zwart maken.
inplaats goed te zijn in je hart en zo iemand te leren begrijpen en te steunen en te zeggen ik ga je helpen maar zoek hulp we zoeken samen hulp want zo kan dit niet meer.
als je het antwoord erop krijgt ik ben niet gek zoek lekker zelf hulp, dan moet je die gene laten voor wat het is blijf contact houden maar stel je eigen grenzen en regels op zodat je niet kan lijden onder die gene ze gedrag. heb je een relatie ? verbreek het, en je kan los met elkaar gaan als je nog zo blindelings verliefd bent. ik snap niet dat jullie 7 jaar zielig voor iemand gaan vechten en daarna met een gebroken hartje gaan janken op zo *** forum als dit. ben je echt zo zielig ? dan zoek je tog lekker hulp bij ggz zoals jullie ons daar ook willen proppen in een hokje met therapy ? ben je echt zo kapot en depressief ervan dan ga je tog ook lekker aan de anti-depresiva. wanneer je dat pas doet vind ik dat je recht hebt om te zeiken op deze *** forum.
ik ben 19 jaar en kan er niet bij stil staan dat hier vrouwen en mannen van in de 30 jaar zeiken terwijl ze beter moeten weten.
ik zelf ben een zware borderliner scoor op alles op ze hoogst, heb add, en pshychoses.
ik kom ervoor uit en schaam me nergens voor, alleen bij ''normale'' mensen in de maatschapij moet ik nog wel is zwijgen en me eerst bewijzen voordat ze meteen een conclusie trekken heel jammer.
ik geef toe dat ik ziek ben tot me dood. ik geef toe dat je met medicijnen en therapy niet te genzen bent.
maar hoe denk jij dat ik mij voel ?.. ik zit in therapy zonder ooit een antwoord op me wens. beter worden.
maar gosh.. het is altijd dat wij denken aan onszelf tog ? terwijl ik zoveel mensen om me heen heb die zoveel van me houden dat ze me nooit meer kwijt willen omdat ik zoveel ervoor hun ben en me liefde aan hun geef.. ik mensen heb die zelfs met me mee lijden soms omdat ze zoveel van me houden en ik van hun...
ik nodig me therapeut regelmatig thuis uit voor uitleg. zodat mensen snappen waarom ik tog zo doe.
want hoe je het went of keert met jullie ''normale'' denkwijze 1 ding klopt niet en dat is dat wij dit jullie bewust aan doen. ik heb geen idee soms wat voor gedrag ik vertoon wat alles in mijn belevenis is normaal. ja normaal! en wat jullie dan doen is iets waar ik niet stil bij kan staan ook al wou ik dat ik het kon!. ik vecht voor me school maar wat jullie nooit zullen begrijpen is hoe zwaar zoiets kan zijn voor een borderliner in de maatschapij. overal waar we ook maar zijn zijn we ziek. iedere stap die we zetten zetten we met onze ziekte mee. en tuurlijk zie je ons lachen en dan lijkt het net of alles goed gaat ?
maar wanneer ik lach breekt me hart van de pijn en van hieruit spreek ik voor vele borderliners.
jaren lang had ik maar niet een antwoord op me vraag ? ik ben niet gek, ik ben niet raar ik ben normaal.
al het gedrag wat ik vertoonde was voor mij normaal.. en ik snapte maar niet waarom ik zoveel ellende meemaakte..
dan moest ik weer iedere dag huilen en was ik weer zo moe dat ik dagen lang in bed lag te slapen, werd gek van mezelf en ging weer snijen om bepaalde emoties te onderdrukken. ik word wakker en ben boos zonder reden, ik wil blij zijn maar nee het lukt me niet voor je het weet jank ik weer een end weg zonder reden, ik ben zo moe maar ik snap niet waarom, ik ben blij huh waarom? er is tog net iets ergs gebeurt. ik loop dagen lang in mezelf te praten.. en zie beelden.. maar voor mij is dat normaal waarom snappen jullie dat tog niet ? nee ik ben niet gek? pshychoses rot tog op ik ben zo niet. god help me tog is wat ik vroeg ik ben zo moe god zo moe ik slaap dagen lang maar ik krijg maar geen energy ik kan niet eens meer sporten ik kan niet meer naar school god ik takel af, al me energy is weg god waarom tog ? waarom tog ik ? god ik wil dood. hoort u die stem ook god ? ik moet dood god ik moet dood kijk die beelden.. ziet u dat ook ik moet dood he god ? ja dood. oke ik ga een zelfmoordpoging doen. nee niemand houdt van me.. ik doe iedereen maar pijn en verdriet god.. iedereen zegt ik ben gek ? maar dat ben ik tog niet.. radeloos dwaal ik af.. ik moet weg vluchten want niemand mag lijden onder mijn gedrag.. ik haat mezelf zo erg ik snap het niet waarom tog.. ik ga drinken en roken en blowen want dan dwaal ik van me gedachtes af.. ik loop door de stad iedereen kijkt me met een boze blik aan zo gaat dat in mijn belevenis wat ik denk maar het is helemaal niet waar.. ik hoor iedereen schreeuwen om me heen de emoties zuigen me leeg ik sluit me oren af kruip weg in een hoekje en kan alleen maar huilen.. help me tog help me tog is wat ik vraag aan god.. maar iedereen haat me gedrag.. god waarom zie ik mensen tog zo zwart -wit ? ik weet dat ze aardig en lief is maar tog heb ik geen zin om langs te gaan.. god ik wil zo niet denken maar het gaat vanzelf.. ik wil beginnen aan me stage maar de stemmen zeiken uren lang dat ik tog slecht ben en het niet haal dit dat zus zo. ik word gek en loop weg van me stage durf niet heen want ze gaan me tog haten. ik haat me ziekte ik vervloek me ziekte ik haat mezelf. me hart steekt van de pijn moe en radeloos loop ik uren rondjes rond. iedereeen weer boos want ben neit naar me stage gegaan? ik zeg nee het mocht niet ik ben slecht.. iedereen haat mezelf want ik moet gewoon gaan. maar snap me dan ? snap me dan tog ? is wat ik vraag maar nee... niemand die het snapt. ik loop weer weg.. de tijd tikt door maar mijn ziekte houdt me op waar ik ben verslagen en leeg iemand die alleen de dood ziet als uitweg. hoe kan ik hier tog me hele leven mee leren leven ? al me dromen zijn weg, al me hoop is al op. ik ga als een lijk naar ggz slik me medicijnen en zie wel hoe oud ik word. probeer met alle moeite me school te halen.. maar het is iedere dag een vraag of ik het wel red ? want voor je het weet overheerst me ziekte weer en loop ik van alles weg. het gekras op me armen ik schaam me dood draag altijd een jas aan en iedereen vind me daarom maar raar.. maar nee snap me dan als je is wist waarvoor ik het deed. wanneer ik boos doe en chagerijnig begrijp dan ik ben bezeten als een lijk. wanneer ik je uitscheld sorry daarvoor maar me ziekte laat me je zwart zien, nee je mag me niet aanraken ik ga je slaan want dat is wat van de stemmen moet.. laat me nou maar lijden wan tik moet dood.
en dan komen de mensen die van me houden naar me toe. ik sla ze verrot maar ze houden me vast en omhelsen me net zolang totdat ik stop met huilen, weer voor even kracht heb en door kan gaan met het leven.. ik hou van hun met heeeeel me hart. en voor hun loop ik bij ggz en slik ik me medicijnen en hun zijn de reden dat ik door blijf vechten in het leven...
ik dank god dat hun ervoor me zijn, mensen me leren te begrijpen en van me houden.
ik geef me hart terug, ondanks doe ik soms zo raar snap me tog het is niet me bedoeling maar ik vecht op dat moment tegen me ziekte in..
ik wil jullie geen pijn doen egt waar sorry.. dan kan je beter het contact verbreken want dit is hoe ik ben tot me dood.
wat ik hiermee duidelijk wil maken is ? ik snap jullie pijn en verdriet ik snap dat jullie hard kunnen lijden onder dit gedrag, maar ben je er echt zo kapot aangegaan denk aan beide kanten.
want voor jullie is er nog een uitweg maar voor ons niet. ik vraag geen medelijden en ik zeik jullie niet af. ik wou gewoon dat er ooit iemand was die me snapt met het verhaal wat ik hier vertel.
het leven is voor mij een hel, een 19 jarig meisje dat vastgebonden zit met kettingen in de dood.
het is jammer dat onze ziekte zo wordt bestempeld. want zodra iemand een ziekte heeft en die ligt in het ziekenhuis dan krijgt die alle hulp en toeverlaat en die gene is zo zielig en als die gene dan scheld maakt het allemaal niet uit. maar wanneer wij het doen is er geen begrip mogelijk.
en bij deze zeg ik amen en mag god met jullie allemaal zijn. want dit leven zit al vol ellende genoeg
vandaar dat ik me bezig hou met meerdere dingen op de wereld en neem ik niemand iets kwalijk
want ik mag nog zo ziek zijn maar wanneer een normaal mens in mijn leven verschijnd zeg ik wel pas op want ik kan je kapot maken.
en de mensen die de ziekte hebben ik hoop dat er iemand is die hun begrijpt.. ondanks dat die gene het nooit toegeeft want geloof mij.. wij zien allemaal de dood als uitweg.
ik heb geleerd dat hoe een mens ook is die gene in ze waarden te laten, zorg ervoor dat je uitkomt voor je eigen ik en je grezen stelt maar er voor zo iemand zijn kan altijd !
ik heb verschillende mensen om me heen en ondanks dat ik ziek ben sta ik altijd voor een ander klaar met hun problemen.. en zo heeft ieder wat.
en mij zal je nooit zomaar horen klagen want wanneer ik in me armen heb gekrast en kapot ga van de pijn en moet huilen en moe ben. en een normaal mens zeg kan je astjeblieft me even helpen
dan trek ik me schoenen aan doe me masker op en ik ben daar.
en hiermee zeg ik nogmaals amen.
Geef je stem:
0
0

dusdat

 Geplaatst op
31 maart 2011
high level borderline is simpel weg alle kenmerken
impulsief gedrag extreem gedrag, gedragsproblematiek,
manisch depressief, emotiestoornis.
met andere woorden :
aanleg voor anorexia bolimia.
woedeaanvallen.
zelfmoordpogingen.
emotieregulatiestoornis. emoties verranderen om de minuut.
snijden inzichzelf.
zichzelf haaten.
geen verantwoording.
steeds falen, aan iets beginnen en niet afmaken.
ene moment heel moe, andere moment veel energie.
ene moment van iemand houden, het andere moment die gene uitschelden.
weg lopen van problemen. geen overzicht kunnen hebben.
van het 1 in het ander springen. zomaar metal luisteren en daarna opeen classis.
vechten, drugsgebruik, drankgebruik,politieaanrakingen.
zomaar huilen en dergelijke.
het is alles of niets.
en het belangrijkste is zware borderliners zijn meestal ook pshychotisch.
vandaar dat ze zomaar uit het niets een zelfmoord poging kunnen doen.
this belangrijk om te informeren bij ggz, filmpjes te kijken op youtube, en veel te gaan lezen.
want op deze forum wordt 9 van de 10 keer tegen je gezegt vermijd die persoon zo snel mogelijk
en daar heb je ook niet veel aan neem ik aan.
afz een zware borderliner die hierboven ook al had gereageerd.
Geef je stem:
0
0

nu-ances

 Geplaatst op
6 mei 2011
Hallo iedereen hier,

Gisteren begon een vriendin van mij, X. (zij heeft ook Borderline) noem ik haar hier, vanwege een klein iets, ruzie met mij te zoeken. Schreeuwen, spullen smijten, lage en smerige op de persoon (mij) gerichte opmerkingen waren onder andere zaken die vanuit haar volgde.
.
De reden(en) dat X. ruzie met mij zocht, is mij niet geheel duidelijk.
Eenmaal weer in mijn eigen huis heb ik een andere vriendin gebeld. X's gedrag was voor haar herkenbaar vanuit hoe haar eigen moeder zich vaak gedraagt. Onder andere de steun, begrip en herkenning waren, zeker op dat moment, erg prettig vond ik. Ik voelde mij o.a. nog best bang en boos.

Nu, nog geen 24 uur later, heb ik nog steeds last van hetgeen gisteren gebeurd is tussen X en mij.
Dergelijk doorlopen van cirkels (zo ervaar ik deze gebeurtenissen met X) daar pas ik voortaan voor, is mijn beslissing geworden. Ondanks de fijne, prettige e.d. kanten c.q. gedragingen van X, de mooie momenten samen met haar; Ik trek het niet langer. Voor mijzelf moest ik grenzen trekken. Wat ik heb gedaan.

Ik zou graag minder intensief contact met X willen, een tussenweg. Tot nu aan toe (+/- 2,5 jaar) lijkt X dit niet te kunnen en/of willen. En daardoor voel ik mij genoodzaakt dan een punt achter onze vriendschap te zetten.
(Meer) rekening houden met X en (meer) geduld voor haar opbrengen, werkte uiteindelijk, zo is mijn ervaring met haar, ook toch niet. Haar onvoorspelbaarheid o.a. gaf mij het gevoel het geen moment voldoende goed te kunnen doen in haar ogen waarna zij vervolgens meestal met negatief gedrag op de proppen kwam.

De vaak zwart-wit reacties maakten het voor mij lastig mijn stuk te uiten en te zeggen, omdat deze in één van die twee hokjes geplaatst werden door X. En door de nuances die dan verdwenen in haar beleving, kwamen wij op een verschillend level te zitten. Wat vaak nog meer reden tot strubbelingen was.

Ik zal nog even tijd nodig hebben het verlies van deze vriendschap en hetgeen gisteren is gebeurd voldoende te verwerken. Deels zal ik onze vriendschap en X missen.
Ik kom hier uit en ik blijf hoe dan ook blij met mijn keuze tot het verbreken van onze vriendschap.

Dit was kort mijn verhaal. De herkenning in sommige, door anderen geschreven reacties, doen mij goed.

Vriendelijke groeten , nu-ance

Geef je stem:
0
0

adfsadf

 Geplaatst op
3 juni 2011
jammer dat deze site nooit is een keer van internet wordt afgehaald want door deze site worden borderliners behoorlijk zwart gemaakt.
dus als jullie later een kind krijgen met een borderline-stoornis praten jullie er ook zo over ?
nou dan wens ik dat kind veel sterkte toe. maar ik zal antwoord geven op jullie hopelose verliefdes verhaaltjes.
een borderliner is een persoon met een laagzelfbeeld. het vind zichzelf lelijk en heeft geen vertrouwen. het ene moment vertrouwt het je, maar voor je het weet niet meer.
een borderliner is iemand die voordurend je wilt controleren uit angst dat je vreemd gaat.
een borderliner is iemand die een tekort komen in ze jeugd of liefde heeft gehad.waardoor het veel liefde nodig heeft. een voorbeeld :
jij bent naar je werk.. en de borderliner zit ziek thuis.. duizenden gedachtes gaan rond wat zal die nu aan het doen zijn? is ie wel echt naar ze werk.. waarom smst ie niet terug.. straks is ie langs een andere meid.. stappelingen stappelen op in het hoofd.. en de borderliner wordt gek van de gedachtes. eenmaal kom jij thuis aan.. iets te laat vanwege een file..maar je hebt daar niks over gesmst..
dus de stem in de borderliner ze hoofd zegt zie je wel.. zie je wel.. hij is te laat.. je wist het wel hij heeft een ander meisje.. je komt thuis.. je ziet je vriendin 'de borderliner' op de bank zitten of weggekropen in een hoekje.. je begint te praten hey schat ben thuis ben iets te laat vanwege de file heb je al gekookt ?
de borderliner begint te schreeuwen.. raak me niet aan ga weg! je stond niet in de file rot op ik heb niet gekookt voor je wat denk je nou zelf.. (de woedeaanval begint omhoog te komen) gek van de gedachtes.. en de emoties die de borderliner overwinnen. reageer je normaal.. begint de borderliner nog niet met spullen te gooien. reageer je extreem terug.. kan het eindigen op een gevecht.
de borderliner vraagt niks anders dan.. astjeblieft begrijp me.. die gedachtes in me hoofd zeg dat je van me houdt omhels me.. zeg dat je geen ander hebt.. vang me tranen op.. luister naar wat de stemmen met me doen.. steun me aub. het spijt me maar begrijp me... help me tog zeg dat je van me houdt omhels me. laat me lijden. maar hou me tog vast hou van me. ik bedoel het niet zo maar ik was weer is achterdochtig. en de stemmen overheersde me gevoel.
ga je weg naardat de borderliner begon te schreeuwen ? en luisterde je niet.
dan wordt het erger en erger in de borderliner ze hoofd. de gedachtes de stemmen krijgen nog meer hun zin waardoor de borderliner gaat haaten. zichzelf gaat haten.. en in zichzelf kan gaan snijden om rustig te worden,. want de stemmen zeggen dan zie je wel hij houdt niet van je zie je wel.. hij is nu weer snel weg gegaan zie je wel je bent niks waard zie je wel je kan net zo goed dood gaan.
eenmaal als je terug komt thuis.. is het nog erger de woede die niet tot rust is gekomen.. de pijn de verdriet en de zelfbeschadiging.. bezeten loopt ze rond met de woorden raak me niet aan.. rot op.. ga me huis uit.. maar de borderliner bedoel.. omhels me begrijp me luister naar me geschreeuw.. kijk me pijn..
daarna ga je savonds nog even weg langs je vriend.. maar wat ga jij doen bij je vriend ? ben je wel bij je vriend en waarom sms je zo droog terug als ik vrraag wat je aan het doen bent. en waarom antwoor dje zo kortaf waarom neem je niet op ? waarom negeer je me.
je vind me niet leuk he je houdt niet van me he.. je hebt een ander he.. de borderliner wordt nog gekker.
en ziet jou 'zwart' de spanningen stappelen op thuis.
je komt thuis en de borderliner is rustig, de emoties zijn weg. geen gevoel. want de stemmen hebben gewonnen. geen liefde meer voor jou in de borderliner ze hart. ik zie je zwart. raak me niet aan.
je gaat slapen.. geen kus niks. oprotten moet je.
is het een borderliner die vlucht in seks ? dan kan het gaan ****** en daarna van je af gaan liggen en slapen. seks laat een borderliner voor even de emoties de gedachtes vergeten.
volgende dag je bent naar je werk. zelfde liedje. de borderliner kreeg nog steeds niet waar het om vroeg.
dus de borderliner kan vreemd gaan. liefde ergens anders zoeken.. naar waar ieder mens naar verlangt.
de stemmen die een borderliner laten doen. want jaa je vriend gaat tog vreemd vind je toch niet leuk.
eenmaal thuis gekomen in de borderliner blij vrolijk en weer de oude. zegt sorry voor de stemmen. en je kan de borderliner weer aanraken... want nu is het weer rustig in de borderliner ze hoofd. jij een 'ander' ik een ander... of de borderliner is niet vreemd gegaan maar is rustig doordat de emoties weg zijn en de stemmen even weg zijn en weer voor even 'rustig' is in zijn of haar hoofd.
de borderliner is heeel blij en knuffelbaar en vrolijk en goeie seks. alles is perfect. lachen. alles.
en dan.. komt de stem weer terug.. en slaat de borderliner weer in 1 keer om.. en gaat het weer opnieuw.
een borderliner zal iedere partner uitputten tot het ergste want het is nooit genoeg of goed.
kan je omgaan met het bewijs dat je van de borderliner houdt ? dan zoeken de stemmen en gedachtes weer een andere manier om de borderliner je weer proberen 'zwart' te laten zien.
zo van.. jij sport 4 x per week want je vind dat lekker ontspannend. dan zal de stem gaan zeggen jaa hij geeft niet om je want hij is 4 x per week sporten dit dat zus zo. dus begint het weer opnieuw.
niks is goed. en niks is genoeg. de ruzies blijven.
en zo kan ik nog veel meer antwoord geven op al jullie verhalen..
want ik ben zelf een zware borderliner ;)
koop het boek borderline de baas. dan kan je er over leren hoe je kan handelen.
en de borderliner moet zelf willen verranderen en opkomen voor het gene wat er in die gene ze hoofd omgaan.
puur therapy en medicatie.
groetjes.
Geef je stem:
0
0

borderliner

 Geplaatst op
3 juni 2011
wat kunnen niet-borderliners toch erg negatief zijn. Je zult bijna denken dat ze besmet zijn. Ik zelf ben 23 jaar en ik heb borderline, dit al niet op een highlevel. want, mijn contacten onderhoud ik over het algemeen goed. Zelfmoord gedachtens zijn er maar ik weet dat ik het nooit zover zou laten komen. De woedde aanvallen die ik heb.. zijn idd momentopnamens en duren niet langer dan een paar uur. Ze zijn het ergs op momenten dat ik alleen ben. Over grenzen die gesteld worden: Ik vraag zelf om duidelijkheid, als de ander het niet geeft. Het klopt ook wel, bij mij is het alles of niets. Drugs gebruik probeer ik terug te nemen naar 2 x per week ipv. elke dag. Om vervolgens proberen uit te komen op 0x per week.

Ik erken het en ik wil geholpen worden. Gelukkig dat ik mensen om mij heen heb die mij hier in steunen. Als ik hen niet had en ik kwam op deze site... zou ik me er alleen maar verotter door gevoeld hebben. Zulke ONMENSELIJKE reacties! en zoals eerder beschreven ... "scheer niet alle borderliners over één kam"uitgerekend omdat je er met 1 ervaring hebt!" Vergeet niet dat wij ook mens zijn, we hebben ook een hart, een hart dat hierom niet gevraagd heeft. We zijn alleen heel wat gevoeliger dan de 'algemene' mens, en kom op zeg niet-borderliner,

ben jij perfect? perfecte mensen zijn niet echt en echte mensen zijn niet perfect;).

Zo kun je alle nederlands over een kam scheren, waarom? elke nederlander is gierig toch?! zo kun je alle antilianen over een kam scheren.. Ze zijn allemaaaaal LUI en hebben een dikke grote *** toch? hou toch op man...!

Mensen met borderline zijn geestelijk ziek, en het helpt hen echt niet om ze nog meer de grond in te boren met jullie BULLSHIT!. Borderliners kunnen hele fijne mensen zijn om mee om te gaan alleen moet je sommige momenten niet serieus nemen.

mijn moeder is diegene die op dit moment het meest last van heeft... voorheen wilde ik het niet inzien dat er iets met mij was... totdat ik merkte dat er iets niet klopte... ik werd boos uit het niets... ik huilde uit het niets ik kreeg steeds meer de neiging om drugs te gebruiken en zodra mijn salaris binnen was .. was 't zo ook weer binnen enkele uren op en aan wat? de meest onzinnigste dingen.... extreme stemmingswisselingen... teleurstellingnen... alles persoonlijk opvatten... ik heb hier niet om gevraagd... maar het is er.. en ja, enkel met therapie en evt. medicatie kan het verdraagelijker worden gemaakt...

voor b.lners. is de drempel nog iets te hoog om te durven erkennen dat ze hulp hierbij nodig hebben.. dat heeft tijd nodig... zoals alles zijn tijd nodig heeft. het heeft even geduurd bij mij... .. maar, ik ben onderweg;)
Geef je stem:
0
0

Kimmetje2

 Geplaatst op
5 juni 2011
Hallo allemaal,

Ik ben op dit forum gestuit toen ik aan surfen was naar informatie over Borderline voor mijn grootouders. Ik heb wat gelezen hier en daar. Zowel van de Borderliners als van hun (ex)partners. Zelf ben ik ook gediagnosticeerd met Borderline en ik zou wel even mijn verhaal en mening kwijt willen in dit forum. Hopelijk wordt dit niet verkeerd opgevat en kan ieder op dit forum er iets van opsteken.

Als allereerste wil ik kwijt dat iedere Borderliner zonder behandeling zijn relaties (familie, vrienden en partners) totaal LEEGZUIGEN! Dan kan je zeggen wat je wilt maar dat is gewoon weg de realiteit. Zodra je in behandeling bent klopt dit ook nog, maar naarmate de behandeling bevordert zal dit hopelijk minder worden. Mensen met Borderline staan bekend om hun manipulatief gedrag waarbij zij totaal geen rekening houden met de ander en dan ook zeer kwetsend zijn, impulsiviteit in ALLES, zwart-wit denken, zich leeg voelen. Er is inderdaad heeeeeel veeeel geduld nodig om met een Borderliner samen te wonen of zelfs al een gewone vriendschap te hebben.

Ik kan heel goed begrijpen dat de (ex)partners kwaad zijn op de situatie, op wat de Borderliner hun heeft aangedaan. Dit komt gewoon weg door het onbegrip. "Hoe KAN iemand je dit in godsnaam aandoen??!!" En gelijk hebben jullie, niemand heeft het recht om jullie dit aan te doen. Jullie zijn ten slotte ook mensen met gevoel. Maar vergeet een ding niet, alles wat de Borderliner jullie heeft aangedaan heeft hij niet expres gedaan.

Ik als Borderliner ervaar deze situaties ook, maar dan natuurlijk aan de andere kant. Ik hoop dat je jullie je een beetje kunnen inleven of een beetje inzien hoe het voelt om Borderline te hebben. Helemaal zullen jullie het nooit begrijpen, misschien zelfs wel helemaal niet. Maar dat is niet erg, jullie hebben de stoornis niet en hebben dit ook nooit ervaren, dus ik verwacht niet veel. Maar hoop natuurlijk.
Ik spreek nu over mijn eigen situatie want elke borderliner is anders, jammer genoeg. Anders was de behandeling een stuk makkelijker geweest om te genezen. Ik zelf wens als bijna tien jaar dat ik deze stoornis niet heb, omdat ik zie dat ik vaak de oorzaak ben van het verdriet van mijn naasten. Ik voel me altijd alleen, zelf als iedereen waar ik van hou bij me is. Mijn woede om stomme kleine dingen heb ik niet in de hand, gelukkig reageer ik het op mezelf af en niet op anderen. Ik weet het, dus ik ga naar mijn kamer tot ik weer afgekoeld ben. Vaak zeg ik dingen die ik goed bedoel, en denk dan ook dat ik het normaal zeg, niet dus! Meestal kwets ik de mensen dan ook om me heen. Ze weten het nu, dus spreken me er normaal op aan. Meestal accepteer ik dit, maar vaak genoeg ook niet. Dan moet ik weer naar mijn kamer. Ik zie dan niet wat ik verkeerd doe. Ik voel me dan ook vaak onbegrepen omdat ik anders denk. Ik denk in het extreme en zwart-wit. Mijn denkwijze is dan ook niet te begrijpen voor een "normaal" persoon. Maar jullie (De normale mens) moest eens weten wat ik ervoor over zou hebben om een beetje begrip van mijn moeder. Ik hunker hier zodanig naar dat het me gewoon verdriet doet. Het doet pijn als je alleen opgesloten zit in je hoofd en niemand kan je begrijpen. Het is niet dat ze niet willen maar gewoon weg niet kunnen. Zoals ik hun niet kan begrijpen. Maar dan echt ALTIJD! Dit doet gewoon pijn aan je flikker om continu alleen te zien. Ik heb dan ook het gevoel dat ik in twee werelden leef, de buitenwereld (Realiteit) en de binnenwereld (In mijn hoofd). Er zo'n grote kloof tussen gevoel en verstand, binnen en buiten dat het af en toe gewoon niet te houden is. En dan ook nog al die dwangmatige negatieve gedachten en twijfels aan de andere persoon. Ik geloof dat ik achterdochtig en wantrouwend ben omdat ik zelf niet te vertrouwen ben. Ik ben impulsief en kom eigenlijk bijna nooit aan mijn afspraken.

Om het kort te houden. Ik wil zo graag "normaal" zijn maar ik kan het niet. Dat doet pijn, vooral als je ziet dat je de mensen om je heen pijn doet terwijl je het helemaal niet wilt.

Sommige dingen die op dit forum staan doen best wel pijn, maar als ik met mijn verstand denk is dit wel de waarheid. Hoe hard het ook klinkt. Enige wat ik probeer duidelijk te maken is: Geef de Borderliner niet de schuld al hebben zij het wel gedaan, ze doen het niet expres, ze zien hun eigen fouten niet in. Hier is behandeling voor nodig en heel veel tijd. Daarbij hoe jij je nu voelt of al die jaren van vernedering, schaamte en verdriet voelt de Borderliner 10x zo erg zijn hele leven lang. Jij bent er misschien na een a twee jaar behandeling vanaf. Wij zitten er minimaal de komende 20 jaar nog aan vast. Misschien is de Borderline al eerder weg, maar niet de andere problematieken die erbij komt kijken. Daarbij adviseer ik je echt om GEEN relatie aan te gaan met een Borderliner. Hoe geduldig je ook bent, hoe aardig of hoeveel je ook over hebt voor deze persoon. NIET DOEN. De Borderliner heeft al genoeg aan zijn hoofd en moet dit eerst verwerken en mee leren omgaan voordat hij uberhaupt een "normale" relatie kan aangaan. Maar dit genezingsproces is zwaar, hardnekkig, pijnlijk en duurt nog eens erg lang. Dit kunnen de meeste niet aan. Daarbij is het ook nog eens zo dat de Borderliner jou als een blok kan laten vallen. En kan jij dat wel aan na alles wat je voor die persoon gedaan hebt? Want na een tijd ben je verstrikt in het web van de borderliner en kom je er zelf zonder professionele hulp niet meer uit. Is dat wat je wilt? Kan je dat aan? Heb je dat voor die persoon over? Want je bent immers maar tijdelijk, je bent slechts een periode voor de Borderliner, Je bent niet voor altijd. Misschien is het hard wat ik zeg maar zo is het wel. Een Borderliner kent geen "houden van". Zij houden alleen van hun eigen gezin. Tenminste zo ervaar ik het. Ik heb al zoveel vriendjes gehad, die ik elke keer weer psychisch gestoord heb gemaakt. Nu weet ik wat ik heb, en ga expres geen relatie meer aan omdat ik niemand meer pijn wil doen. Pas als ik het vertrouwen in mijzelf heb, en zodra ik pas van mezelf kan houden en het ook durf zal ik pas weer eens voorzichtig nadenken.

Dit heeft ook te maken met mijn onverwachte zwangerschap. Door een"scharrel" ben ik zwanger geraakt. En ben nu doodsbang dat mijn kindje het ook zal krijgen door negatieve gebeurtenissen buitenom mijn macht. Want eerlijk is eerlijk, mijn kind zal de aanleg erven. En ik wil heel graag leren om met mijn "Ziekte" om te gaan voor mijn kindje gaat realiseren wat er aan de hand is. Ik hoop dat ik niet na de bevalling in een depressie kom want zoals jullie weten wordt het karakter van het persoontje in de eerste half jaar tot drie kwartjaar van zijn leventje bepaalt. Ik heb nooit kinderen gewild omdat mijn kind niet hetzelfde mag ervaren als ik. Nu is het wel gebeurt en ik kreeg het niet over mijn hart mijn kindje te vermoorden. Maar nu zal ik er zeker alles aan doen wat ik kan om mijn kind zo goed mogelijk op te voeden. Dit betekent dus ook goed voor mezelf zorgen en dus onder intensieve behandeling gaan.

Net zoals iemand hier zei: Borderliners mogen geen kinderen hebben tenzij zelf onder behandeling gaan en hun ziekte inzien. Daar heeft hij/zij gelijk in. Mijn vader heeft borderline en hij had mij nooit mogen maken. Nu is het eenmaal zo, en ik geef de aanleg weer door. Dus het is nu continu voorzichtig zijn en maar hopen dat mijn kind of het zijne of het zijne of het zijne het niet krijgt. Want deze "Ziekte" wens je niemand, maar ook niet de omgeving.

Ik hoop dat jullie het nu een beetje kunnen begrijpen, of kunnen inzien dat Borderliners het niet expres doen of hun ziekte niet inzien. Vergeef het ze, maar kom niet meer in de buurt. Hij/zij zal je alleen maar pijn doen.


Groetjes Kim
Geef je stem:
0
0

nu-ances

 Geplaatst op
12 juni 2011
Hallo allemaal,

Ik wil graag reageren op wat sommige mensen schrijven t.a.v.:
Dat mensen met Borderline er niks of weinig aan kunnen doen. En dat er mensen onder hen zijn die (meer) begrip vragen van mensen zonder deze stoornis.
Verder ook op dat men sommige momenten niet (al te) serieus zou moeten nemen. Zoals iemand die zich heel kwaad gedraagt een aantal uur.

Belangrijk om mee te beginnen vind ik, is dat dit een geheel persoonlijke reactie van mij is. Voor andere mensen ligt het mogelijk weer anders.

IKZELF ben niet instaat om meer begrip en geduld op te brengen voor de mensen die ik in mijn leven ben tegengekomen die Borderline hebben. Zie het als één van MIJN tekortkomingen.
En dergelijke momenten waar over geschreven werd: Ik heb geleerd deze niet (al te) persoonlijk op te vatten. Naar mijzelf toe nam ik ze dus minder serieus. En ik kon ook inzien dat de ander juist met problemen zat (al dan niet over zichzelf). MAAR dit neemt voor mij niet weg dat die momenten soms toch nog kwetsend en soms zelfs pijnlijk voor mij waren. Die vriendin X van mij kon zulke momenten af doen met: Oh, maar daar meende ik niks van hoor. Waardoor zij geen begrip hierin voor mijn kant leek te hebben.

Al met al ben IK dus niet instaat om met dergelijk gedrag om te gaan zonder mijzelf te veel te kort te doen.

Groeten, nu-ances
Geef je stem:
0
0

nu-ances

 Geplaatst op
12 juni 2011
Aan Kimmetje2,

Respect voor dat jij jouw moeilijke kanten onder ogen durft te zien. Ik geloof dat dit jou ver kan brengen binnen therapie en jouw leven in z'n geheel.
En vergeet asjeblieft ook niet dat er mensen zijn zonder Borderline, die ook moeilijke kanten hebben. Kanten welke sociaal contact bijvoorbeeld ook lastiger maakt. Ik spreek uit ervaring, zonder een persoonlijkheidsstoornis te hebben. Mij helpt het mijzelf te accepteren zoals ik ben. En ja, er zijn ook mensen die niet met mij om willen gaan. Net zo goed als ik niet met alle mensen om wil gaan.
Jezelf accepteren zal voor iemand met Borderline mogelijk geen gemakkelijke opgave zijn. Ook niet t.a.v. de mooie kanten. Maar jij hebt in ieder geval de stap gezet naar jezelf te gaan kijken. Ook als dit pijn doet mogelijk.

In mijn ogen ben je al erg op een goede weg als je jezelf onder ogen durft te komen....
..... en dat geldt volgens mij niet alleen voor mensen met Borderline

Groeten! nu-ance
Geef je stem:
0
0

lizzy2

 Geplaatst op
15 juni 2011
Aan alle bordies,inclusief ikzelf,ik word er zelf onpasselijk van als je je eigen mening in dingen of relaties niet kan zegge,mijn ervaring is erg vaak de reactie die je terug krijgt,dat het aan borderline legt,ik vind dat zeer zekers niet terecht ,ook wij zijn mensen met een stem en hebben OOK recht op vrijheid van meningsuiting,niet alles is borderline ,zooooooo gemakkelijk gezegd ,bahhhh en mensen met bordie,bekijk het positief ,OOK mensen met borderline zijn vaak veel liever als de ,,gewone ,,mens .grtjessss lizzy2
Geef je stem:
0
0

DESKUNDIGE

 Geplaatst op
16 juni 2011
AAN ALLE BORDERLINERS!!
======================

Het is wel zo, het erkennen van deze afwijking is het begin om begrepen te worden, omgaan met je probleem en uitleg geven aan derden wat jou probleem is, dan pas krijg je begrip van de buitenwereld en de rust waar je recht op hebt!!
Maar mensen die ALLES ontkennen zullen alles kwijt raken, en juist je dierbare!!

Let op, dit is geen verwijt maar een pure feit!!





V/G .
Geef je stem:
1
0

knorrie

 Geplaatst op
18 juni 2011
ik heb een heel speciale vriendschap met een man met borderline.een heel moeilijke vriendschap weliswaar,maar hij is zo de moeite waard...wil deze vriend nooit meer kwijt!
Geef je stem:
0
0

Anneke

 Geplaatst op
28 juli 2011
mensen met borderline hebben ook heel veel goede kanten.,Helaas ziet niet iedereen dat.,En is de maatschappij kapot door dat soort mensen die geen begrip kunnen tonen.
Kop op bordie´s.....Life goes on
Geef je stem:
0
0

janine2

 Geplaatst op
28 juli 2011
ik ben een moeder van een dochter van 16 die al 1,5 jaar een relatie heeft met een jongen waarvan ik vermoed dat hij borderline heeft. Waarom ik dat denk bij hij ziet alles zwart wit is ziekelijke jaloers (belt controleert wordt boos als ze niet direct terug smst staat onverwachts voor de deur om te kijken of ze wel thuis is als ze dat heeft gezegd). Zegt altijd dat ze vreemd gaat (ze doet werkelijk niets want is smoor verliefd) is ontzettend agressief regelmatig vechtpartijen zelfs met vrienden overmatig alcoholmisbruik heeft weinig vrienden die langer met hem omgaan dan 1 jaar door zijn gedrag. Begint aan allerlei opleidingen maar maakt er geen 1 af en begint dan weer aan een nieuwe opleiding die hij dan weer niet afmaakt. Kan vaak dreigen met zelfmoord en ga zo maar door.Hij is o zo goed in manipuleren om te zien een lieverd en kan ook super lief zijn, hij is of superlief of ontzettend boos , ze heeft het 1 keer uitgemaakt en dan huilen en lief doen terwijl hij haar vreselijk kan behandelen. Hij wordt op dit moment onderzocht wat hij heeft, maar kan je zeggen alhoewel ik weet dat een borderliner ziek is ik het vreselijk vind voor de partner. Echt mijn dochter wordt letterlijk leeggezogen ze mag niets doen met anderen met vriendinnen alleen maar omdat hij werkelijk elk uur van de dag bij haar wil zijn (hij zegt dat hij niet zonder haar kan maar is gewoon bang dat ze iets doet). Als moeder vind ik het echt vreselijk en het liefst zou ik willen dat ze niet met deze jongen doorgaat (ik zeg dat niet want weet dat dat niet werkt als je verliefd bent) Maar mocht ze bij hem blijven dan zie ik de toekomst heel somber in want er is eigenlijk vind ik niet met een borderliner te leven daarbij is ze nog zo jong en om dan al met zulke heftige problemen om te moeten gaan. Ze zou lekker moeten stappen met vriendinnen lol hebben maar ja dat mag niet van hem alleen uitgaan het erge vind ik dat ze het vaak zelf niet zien en altijd de ander de schuld geven. Ik vind hier het antwoord van jaime typisch een voorbeeld van dat degene dus echt niet ziet hoe moeilijk het is om met zo iemand om te gaan. Als moeder zijnde maak ik me heel erg bezorgd. Het is een hele moeilijke ziekte en vind het ontzettend erg als iemand het heeft maar als partner wordt je echt meegezogen in hun ellende en dat vind ik heel erg.
Geef je stem:
1
0

nedin

 Geplaatst op
1 augustus 2011
Bordeline is dat aangeboren of niet aangeboren?
Er lopen een heleboel mensen met een mening, maar hebben geen begrip.
Zodra mensen oordeel hebben over een bepaalde ziekte, waar ze zelf in komen dan moet iedereen het wel voor hun geval rekening houden.
Waarom zit het zo??
niet iedereen is perfect of niet ieder gebroken been/arm herstend zich zo snel als de ander.
smaken en wensen, motivatie's zijn allemaal anders voor ieder.
Waarom beoordelen?
Geef je stem:
0
1

nedin

 Geplaatst op
1 augustus 2011
Bordeline is dat aangeboren of niet aangeboren?
Er lopen een heleboel mensen met een mening, maar hebben geen begrip.
Zodra mensen oordeel hebben over een bepaalde ziekte, waar ze zelf in komen dan moet iedereen het wel voor hun geval rekening houden.
Waarom zit het zo??
niet iedereen is perfect of niet ieder gebroken been/arm herstend zich zo snel als de ander.
smaken en wensen, motivatie's zijn allemaal anders voor ieder.
Waarom beoordelen?
Geef je stem:
0
1

anton

 Geplaatst op
6 augustus 2011
Lectori Salutem, De lijst symptomen bij Borderline lijken veel op die van McDD = gestoorde ontwikkeling !
OOk die maken zich angstig alleen te moeten zijn. Zijn eveneens impulsief en hebben in relaties door bepaald gedrag geen goede binding. Verder hebben zij gemeen: irritaties, die nogal gauw woede worden;
een leeg gevoel bij verveling; angst en achterdocht. Het valt moeilijk te beslissen Borderliners wat en hoe jullie nu precies zijn. Veel voorspoed ! Ook ik heb klachten zij het lichamelijk wat niet minder erg is.
Anton
Geef je stem:
0
0

Michel

 Geplaatst op
8 augustus 2011
Hallo allemaal,


Net als bij niet-borderliners, heb je ook bij borderliners verschillen. Raar hè? :P
DE borderliner bestaat dus niet. Net zo min als DE partner van de borderliner.

Maar goed …, ik ben een kerel van 43 en heb twee jaar lang een relatie gehad met een borderliner.

Volgens de DSM-IV zijn er 9 eigenschappen en moet je er aan 5 voldoen om borderline als diagnose te krijgen. Zij voldoet aan alle 9. Ik weet niet of dat automatisch betekent dat ze een ernstig geval is, maar het simpele feit dat die variatie (van 5 tot 9) er is, geeft in ieder geval al aan hoezeer borderliners kunnen verschillen.
Zo zijn er dus ook bordies die nooit een relatie kunnen hebben, of die begeleid wonen, of die zich niet op het internet laten zien, enz., enz.
En veel hangt natuurlijk van hun omgeving af. Als ik bijvoorbeeld bepaalde reacties hier zo lees, vind ik het niet raar dat de relatie niet gewerkt heeft.

Oké, bij mij heeft de relatie uiteindelijk ook niet gewerkt. Dat terwijl ik een zeer stabiele persoon ben. Ik was haar veilige vertrouwde thuishaven. Haar betrouwbare rots in de branding.
In ieder geval weet ik waarom het niet gewerkt heeft.

Maar laat ik eerst met iets positiefs beginnen.
Nog nooit heb ik met iemand zo’n intense warme diepe band gehad als met haar. De innigheid was echt ongekend. Ik denk ook niet dat ik die ooit weer zal vinden. De beste maatjes waren we. Twee mensen die zielsveel van elkaar houden.

En dan toch tot de conclusie moeten komen dat het gewoon niet gaat. Juist door die liefde.
Het is de overgevoeligheid voor afwijzing die het allemaal zo moeilijk maakte.

Een simpele uitleg:
Als een wildvreemde zegt dat je lelijke schoenen hebt, denk je: "Pfff, het interesseert me nou echt geen reet wat jij daarvan vindt".
Zegt een bekende dat, dan trek je je daar veel meer van aan.

Da's heel normaal, zo ongeveer werkt het in principe bij iedereen.
Bij borderliners werkt dit echter vele malen heftiger. Hoe meer je van iemand houdt, hoe heftiger het effect. Hoe heftiger het gevoel van afwijzing.
En dus is het zelfs zo dat wanneer ik het ergens niet mee eens ben, zij dat als een afwijzing ervaart.
Sterker nog, zelfs als het iets ‘negatiefs’ is, waar ze het in principe mee eens is, dan nog ervaart ze dat als een heftige afwijzing. Puur omdat het uit mijn mond komt.

Da’s best frustrerend omdat de buitenwereld dit dus niet ziet en ook nooit zal zien. Ik ben dus niet alleen voor haar de grote boosdoener, maar ook voor die buitenwereld. Waar er twee vechten hebben er tenslotte twee schuld. En zo is het dus juist niet.

Maar hetgeen dat ons, wat mij betreft, uiteindelijk de das om heeft gedaan is het volgende:
Voor mij was eigenlijk alles te handelen. Haar bizarre uitspattingen, haar ongelofelijke boosheid, haar buien, eigenlijk gewoon alles. Oké, het is moeilijk en het vergt een hoop inzicht, stabiliteit en geduld, maar het ging …

… mits ze maar enig inzicht in haar gedrag, gevoelens en gedachten had gehad.

Maar ze weet er nagenoeg niets van. Ze leest niets. Ze praat niet met lotgenoten. Ze verschuilt zich achter “de hele wereld is gek, behalve ik”. En dat maakt dat ze niet zal veranderen en dat het totaal uitzichtloos is.
Haar “buien” zouden voor mij draaglijk zijn geweest als ze op haar “normale” momenten in zou zien dat haar gedragingen, gevoelens en gedachten uit haar borderline voortkomen. Als ze op haar “normale” momenten die “schuld” bij mij had weggehaald …


Met vriendelijke groet (en een diepe zucht),
Michel
Geef je stem:
1
0

ronnieros1

 Geplaatst op
30 augustus 2011
hallo allemaal,
ik ben ron 49 jaar en heb een uur lang hier de meeste verhaaltjes gelezenen commentaren gelezen en wat opvalt is dat er best wel een hele hoop mensen zijn met borderline of aanverwante aandoeningen en ik ben er helaas dus ook 1 van.alle verhalen hier zijn zeer aangrijpend en ik heb er ook 1 van mijzelf maar die zal ik hier niet uitgebreid neerzetten maar ik herken er zoveel in van mijzelf.
ik word over een paar maanden 50(hoop ik)en loop dus al zolang met zoveel vragen;wie ben ik,waarom ben ik wie ik ben enz maar tot op heden heb ik ondanks jarenlang bij artsen en instanties om hulp vragen of om een antwoord nog steeds geen goed antwoord gekregen.
van alle voorwaarden waaraan je moet voldoen om borderliner te zijn voldoe ik aan alles maar ik weet het dus pas sinds een paar weken want tot een aantal jaren geleden was ik maar een zeur,asociaal,gestoord persoon en ik moest een proberen wijzer te wezen maar na weer een veroordeling in 2008 moest ik van de rechter profesionele hulp gaan zoeken en ben bij de tender in deventer beland waar men na een paar gesprekken tot devolgende conclusie kwam;ik was zwaar adhd en werd volgestopt met ritalin en allerlei andere rommel waar ik zware lichamelijke klachten van kreeg die ik daarvoor niet had en ben accuut met alles gestopt en tot mijn verbazing hoorde ik nadat ik ruzie bij de tender heb gehad over de behandeling enz bij mediant dat ik geen adhd heb maar gewoon zwaar geval van borderline ben en dat dit bij mediant allang bekend was.het verklaard ineens een hele hoop voor mij maar ik ben er ook zeer depressief en verdrietig over want wat ik in bijna 50 jaar allemaal verkloot heb(3 huwelijken enz)had dus ergens voor een deel voorkomen kunnen worden en helaas kan ik het ook nooit meer goed maken.
als ik zo alle verhaaltjes hier lees dan begint wel heel langzaam tot mij door te dringen want mijn ex partners maar ook min kinderen en vroeger mijn ouders wel niet allemaal moeten hebben doorstaan door mij.
ach ik moest dit gewoon ff kwijt,zit alleen op een kamer,bezit niets meer dan schulden en schuldgevoelens maar ik ben ook maar een mens.

groetjes allemaal ron
Geef je stem:
0
0

Noche Azul

 Geplaatst op
1 september 2011
Ik ben nu 30. Meer dan 10 jaar geleden las ik dergelijke lijstjes en herkende enorm veel van de kenmerken. Volgens persoonlijkheidstesten zou ik vanalles mankeren. Met vallen en opstaan ben ik ZELF steeds sterker door geworden. Uiteindelijk heb ik een spiritueel pad gevonden en ben ik erachter gekomen dat mijn karaktereigenschappen waarvan ik dacht dat dit zwakten zijn, in feite sterkten zijn.

De maatschappij probeert iedereen in hokjes te stoppen. Mensen die doorhebben dat zij 'anders' zijn kunnen zich hierdoor erg alleen en onbegrepen voelen. Naast mijn 'gewone' vriendenkring' heb ik een sociaal netwerk opgebouwd van mensen die erg veel met spiritualiteit bezig zijn. Tijdens gesprekken is er veel respect en wordt er zo min mogelijk geoordeeld. Heerlijk. Ik kan daar echt mezelf zijn.

Nadat ik een tijd in het buitenland gewoond had en voor de zoveelste keer mijn relatie stukgelopen was, was ik enorm depressief. Vooral omdat ik in het buitenland ook een spiritueel ontwaken had ondergaan. Toen ik bij de GGD kwam voor pillen zei de arts daar: "Jij hebt geen dokter en medicijnen nodig. Jij moet met een sjamaan gaan praten." Dat was precies wat ik op dat moment moest horen en gelukkig kreeg ik geen doos met bewustzijnsverlagende pillen voorgeschreven.

Wat ik met dit schrijven duidelijk wil maken is dat spiritualiteit een oplossing kan bieden voor sommige mensen met persoonlijkheidsstoornissen. Alleen dan moet je wel bereid zijn om diep vanuit je hart na te streven dat je wil ontwaken, en bereid bent om met jezelf te worstelen en aan jezelf te werken voor een zeer lange tijd en erg volhoudend om dit te kunnen bereiken.

Alle stoornissen zijn in wezen spiritueel van aard. Want wij zijn tenslotte spirituele wezens die een menselijke ervaring hebben, en géén menselijke wezens die een spirituele ervaring hebben. De caduceus uit de medische wereld (de staf met de slang) toont dit aan.
nl.wikipedia.org/wiki/Caduceus

De staf is onze ruggengraat. De slangen zijn de kundalini (yin/yang) energie die zich nestelt onder in onze rug. Deze energie kunnen wij bewegen naar het derde oog, de pijnappelklier. Daar kunnen de 2 gesplitsten energiëen zich verenigen, bijv. door meditatie, rituelen enzovoorts, zodat verlichting bereikt kan worden. De vleugels symboliseren de fasen in het process van transformatie op weg naar verlichting. De faraos bijvoorbeeld wisten dit al. Daarom komt er een slang uit het voorhoofd van Toetanchamon.

Er is veel meer tussen hemel en aarde! Wij zijn veel meer dan wij zelf denken. Zodra je dat eenmaal beseft zal het ook makkelijker zijn om met de problemen van een persoonlijkheidsstoornis om te gaan. En sterker zelfs, sommige problemen kunnen sterkten worden.

Volgens mij is de sleutel naar een beter leven allereerst het accepteren van het feit dat je anders bent, zodat je van jezelf kunt gaan houden om wie je bent.
Geef je stem:
0
0

sarah2

 Geplaatst op
1 september 2011
Ik herken zoveel zaken in iemand met borderline.Sinds mijn jeugd heeft mijn moeder mij het leven zuur gemaakt ,en tot op heden ,een veertiger,achtervolgd mij nog steeds het verdriet dat ik nooit een goeie relatie heb gehad met mijn moeder.Als ik weer een keer niet deed wat ze wou, dan schold ze me voor alles en nog wat uit ,niks liet ze onberoerd, iedereen moet eraan geloven, de kinderen, mijn man, mijn schoonmoeder,vrienden enz.Alles wat met plezier te maken had, brak ze af , of stak er wel altijd een stokje tussen, want ja , de aandacht ging nu eenmaal niet naar haar.Als we op vakantie wouden vertrekken, slaagde ze erin , plotseling spoorloos te verdwijnen.Mijn leven kent geen rust tot ik eindelijk op de dag van vandaag met haar gebroken heb.Ze heeft me zo diep gekrenkt met overal verhalen rond te strooien, dat allemaal verzonnen is.Het is hard,maar ik heb mijn hele leven eigenlijk zonder een moeder moeten leven.Over alle schaniermomenten in mijn leven, hing er wel altijd een schaduw,de geboorte van mijn kinderen,verjaardagen, communies,ons Huwelijk, telkens slaagde ze erin om ruzie en verderf te zaaien.De dokter advieseerd me ,afstand te nemen, vooraleer ik erzelf aan onder doorga.Jarenlang heb ik dit gedragen ,maar vind dat dit niet meer langer verzwegen moet worden.Mijn verdriet is groot,maar gelukkig sta ik er niet alleen voor en daar trek ik me aan op .Het leven is veel te mooi, om dit te laten verzuren door iemand die het niet waar is, ook al is het je eigen moeder
Geef je stem:
0
0

DESKUNDIGE.

 Geplaatst op
3 september 2011
AAN SARAH2,

Ik ken dat, je bloedeigen moeder, maar 1 troost, ze kan het niet helpen dat ze ziek is, neem afstand van haar en geloof in jezelf!!
Familie word je opgedrongen en{ALLEEN ECHTE OPRECHTE!} vrienden kies jezelf uit.
En weet jij bent niet de enige die dit verdriet heeft!!

Groetjes .
Geef je stem:
0
0

Doutzen

 Geplaatst op
5 september 2011
Beste,

Ikzelf heb een moeder die aan borderline lijdt en het is niet gemakkelijk. Om een paar voorbeelden te geven vanuit het verleden:
*telkens zij en mijn vader ruzie hadden (het was dagelijks wel iets) moest ik haar kant kiezen, als ik dit niet deed kon ze dagenlang zwijgen tegen me tot ik uiteindelijk moest smeken om met haar te kunnen praten. Naarmate ik ouder werd (puberteit) wou ik dit uiteraard niet blijven doen en zweeg ik ook maar dan had ze bepaalde middeltjes om me terug aan het 'smeken' te krijgen zoals het feit dat ik zelf mijn haar niet mocht wassen (zij zei dan dat ik dat niet kon, dat het lelijk was, dit deed ze al van kleins af dus gehoorzaamde ik om de boot in het midden te laten). De ene dag was ik haar 'god' de andere dag kon ze me de hele dag verwijten naar de kop smijten bv. jij zult nooit een goede moeder worden, je bent niks waard, enz. Ik werd erg onzeker en het werd zo erg dat ik (toen ik klein was) zelf het kleine venstertje van de badkamer niet meer alleen durfde open doen want dan stond ze naast en zij ze dat ik niks voorstelde en dat toch niet zou kunnen, enfin een ramp! Wanneer ik dan in mijn puberteit zat had ze minder vat op me dan toen ik kleiner was en dat zinde haar niet, ze is een controlefreak, alles moet piekfijn zijn anders volgt er een woede uitbarsting. Enfin, ik ging dan elke week op stap (gelukkig mocht ik dat) en zij bepaalde dan wat ik moest aandoen, hoe ik me moest schminken bv ik wou een broek aandoen ipv een rokje, zij kon me daarvoor vernederen en zeggen dat ik nooit een lief zou krijgen. als ik niet de juist houding had, mijn neus te veel naar boven gericht (zo noemde ze dat) was ik een dikke nek. ik werd er gek van en mijn vader ook! Ze zei me dat haar dokter (die eerst haar god was) nu toch wel erg dicht bij haar kwam en ze denkt dat hij verliefd op haar is?! Ze is bovendien erg narcistisch en als ik het moeilijk heb, gelooft ze dat niet of zegt ze 'waarvan heb jij nu stress' terwijl ik in een zeer stressvolle situatie zit: werkloos, afgestudeerde maatschappelijk werker, volgend jaar trouwen, bouwen zijn we begonnen, ma met borderline?! Vorige week gingen we kijken voor een zaal voor de trouw en het volgende speelde zich af: ik zou mijn ma oppikken om dan naar daar te gaan samen met mijn vriend en diens ma, omwille van omstandigheden had ik haar gebeld om zelf naar mijn thuis te komen en vanuit mijn thuis te vertrekken. ze komt echter een tiental min te vroeg en ik was me nog aan het klaarmaken.. ik ging heel vlug de deur openmaken en zij haar dat ze vroeg was om vervolgens vlug verder mijn gepaste kleedje aan te trekken. dit was voor haar de aanleiding om bijna gedurende de hele avond mij vies te bekijken en bijna niets te zeggen, fijn?! Mijn vriend weet van de situatie en is achter mijn rug bij haar gaan praten hierover, ik weet niet hoe het verder moet maar voorlopig wil ik haar even niet zien ik kan het niet aan, heb sollicitaties lopende waarvoor ik moet studeren en dit geeft teveel druk, zij zal dit nooit begrijpen. Eigenlijk vind ik dit eerder zielig voor mijn beide ouders, ze hebben geen vrienden, en met bepaalde familieleden ook ruzie, daar zien ze ook bepaalde complotten in enz.
Er is ook een vreemde adoratie voor de kat des huizes, hij kan absoluut niets verkeerd doen. Ze heeft ook de vervelende gewoonte om te liegen of dingen heel anders te bekijken en daar niet van af te wijken, ik heb het een beetje opgegeven. Ze heeft ook twee gezichten en kan de perfecte huisvrouw spelen maar ook een duivellin zijn, creepy. Ik ben nu sinds twee jaar uit het huis en woon boven mijn grootouders, voel me nu iets beter, ik bepaal zelf wanneer ik naar daar ga en wanneer ik weg ben.
Ikzelf probeer positief en optimistisch te blijven maar ik besef dat ze niet te genezen is..
Wat kan ik het beste doen?
Geef je stem:
0
0

Christian van Leeuwen

 Geplaatst op
6 september 2011
Is dit typerend voor een borderliner?

Ik heb ruim twee jaar een relatie gehad met een meisje. Ze vatte alles negatief op wat ik zei, gooide bij het minste geringste de telefon erop als ze alleen al het gevoel had dat ik een andere mening had en zag dat dan als afwijzing. Ze kwetste me in ruzies met persoonlijke zaken, omdat dat volgens haar de enige manier was dat ze me aankon. Terwijl ik geen ruzie wilde. Ze reageerde vaak fel of met een agressieve blik, waarvan ik wat zei uiteraard. Zo van..kijk ff hoe je reageerd! En hoppa, daar begon de ruzie..want ze zag het gelijk als afwijzing. En vaak vluchtte ze meteen. Als een klein kind liep ze dan weg zonder om te kiken. Alsof ze me manipuleerde op die manier, want ik ging er steeds weer achteraan.
Verder was ze ook vaak chagrijnig, druk in haar hoofd zei ze wel eens...en op foto,s lachte ze, maar in werkelijkheid nooit. Soms had ze een opleving en had ze even een "vrije" bui. Op die momenten voelde ze zich ook niet gauw afgewezen en hadden we dan ook nooit ruzie.
Verder sloot ze me bij het minste gringste buiten, kwetste en kleineerde ze me met personlijke zaken. Ga lekker naar je familietje, neem een pilletje ofzo, wat moet je met een bitch zoals ik, zoek er een ander bij. Alsof ze alles deed om maar van me af te komen.
Ze claimde me enorm en wilde over alles de controle houden. Op het moment dat ze die niet had raakte ze in paniek. Ze is heel perfectionistisch en alles moest op haar manier. Ze had op alles kritiek of commentaar. Op ten duur wist ik niet meer wat te zeggen, zonder dat ik commentaar kreeg.
Wat ik al zei, ze claimde me enorm, als ik even ietsjes te laat was werd ze boos. Ze was heel achterdochtig. Als ik een vriend belde moest ik me in allerlei bochten wringen, omdat ze dacht dat wij het over vrouwen hadden e.d. Tsjah, nou en dacht ik dan, maargoed, voor de lieve vrede zei ik dat dan maar niet. Als ik ging sporten wilde ze direct weten of er nog leuke vrouwen waren, ze was erg jaloers. Zagen we in de stad een collega van me die zij knap vond, liep ze heel hard de andere kant op, terwijl een normaal mens toch gewoon erbij gaat staan en een handje geeft neem ik aan? verder hadden we weinig ***. Ze had altijd iets. Heel erg veel lichamelijke klachten. Dan weer maagpijn, opgezette buik, hoofdpijn...en altijd had ze dan " aandacht" nodig zoals ze zelf vroeg. Maar *** dat moest ook op haar tempo, zonder knuffelen vor en naspel. Gewoon kleding uit, rammen en klaar. En heel egoistisch, zei moest klaarkomen...en als ik dan nog moest...werd ze heel onzeker en kreeg ze snel pijn omdat het niet meer lukte.

Verder was het aantrekken afstoten heel extreem. Claimde ze me erg, was ik er en moest ik me meteen gedragen zoals zij wilde anders moest ik maar gaan zei ze dan. Ik ben van alles heel erg in de war geraakt. Vooral ook omdat ik mijn grenzen steeds verlegd heb en mee ben gegaan in al die ruzies.
Aan het eind van de relatie zei ze dat ze zich gevangen voelde en ach het was allang over, al die ruzies.....
De controle was heel extreem. Op het moment dat we bijvorbeeld een familiedag hadden of naar mijn ouders gingen, kon ze uiteraard niet vluchten of weglopen, dan deed ze alles om het te vermijden mee te moeten. Ruziemaken onderweg enzo. Heel angstig. En waren we er eenmaal, was ze erg stil. Ze dronk dan ook nooit alcohol. Misschien bang om haar ware aard te laten zien?
Kan iemand mij vertellen of dit typerend borderline kenmerken zijn?
Geef je stem:
0
0

anouk2

 Geplaatst op
6 september 2011
Het valt me op dat de mensen meer en meer beginnen vooruit te komen met het probleem.Als kind schaamde ik me er zelfs voor en nam alle schuld op mij,terwijl ik nu meer en meer merkt dat er veel mensen aan dit syndroom leiden.Soms dacht ik vroeger, oude mensen, dwaze mensen, maar moet hierop terugkomen.In ieder geval , ik heb geleerd (eindelijk) de knoop door te hakken en wat blijkt nu heeft ze al iemand anders gevonden als haar nieuwe dochter.Is me dat een opluchting!!!
Geef je stem:
0
0

DESKUNDIGE

 Geplaatst op
6 september 2011
Christian van Leeuwen, KLOPT EEN ECHTE BORDERLINER!!!!

Geef je stem:
0
0

Doutzen

 Geplaatst op
7 september 2011
Heb ik te maken met iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis of is het toch borderline? weet het niet meer..
Geef je stem:
0
0

anouk 3

 Geplaatst op
7 september 2011
Lieve wanhoopje,

Ik hoop dat je dit nog een beetje opvolgt, want het is toch een tijdje geleden dat je jouw verhaal plaatste .Ik probeer zoveel berichtjes te lezen over kinderen die een moeilijke relatie hebben met hun ouder(s) en voel me blij dat ik me in sommige verhalen kan vinden .Ik heb lang getwijfeld om hier mee naar buiten te komen,maar hoe meer ik met de mensen praat of er over lees,dan heeft mijn moeder de typische kenmerken van borderline.Jaren heb ik me afgevraagd , hoe iemand zoals je eigen moeder, je zo kan afstoten en aantrekken.Soms is het maar een kleine aanleiding of een opeenstapeling van ergenissen of het draait weer uit op een uitslaande ruzie met alle nodige verwijten ,dreigementen,scheldpartijen enz en dan later doen alsof er niks aan de hand is.Jaren heb ik dit spelletje meegespeeld tot ik er nu zelf onderdoor ben gegaan.En al tracht ik ooit naar een echte relatie moeder -dochter , besef ik des te meer , dat dit onmogelijk is.Misschien bedoelt ze het allemaal niet zo en moet ik het allemaal niet persoonlijk opvatten, maar ik kan je verzekeren , emotioneel ga je hier aan kapot.En inderdaad, borderliners hebben het voor jou of trappen je volledig de grond in.Niks is goed genoeg voor hun.Soms heel eng,hoe ze uit de hoek kan komen, en dat mag soms iets heel stom zijn,dat is al genoeg om aanleiding te geven voor alle vernederingen en vuilbekkerij.
Geef je stem:
0
0

Christian van Leeuwen

 Geplaatst op
7 september 2011
Deskundige,

Volgens handboek psychiatrie moet er voldaan worden aan vijf van de negen criteria. Maar automuleren deed ze niet, onderhouden van vriendschappen deed ze wel, al manipuleerde ze daarbij wel bij, en dissociatietieverschijnselen had ze volgens mij ook niet.
Maar jij bent overtuigd zoals ik jouw reactie lees?

Gr. Christian
Geef je stem:
0
0

DESKUNDIGE

 Geplaatst op
8 september 2011
Weet je waarom, door mijn vele ervaringen met borderliners, ondoorgrondelijke figuren!!
LEES HIER ONDER, DIT IS MAAR EEN GEDEELTE!!

De narcist is een wolf in schaapskleren, hij is een Dr Jekyll / Mr Hyde -figuur."

Dit zijn enkele (van de vele) quotes die ik in mijn zoektocht naar antwoorden o.a. op het internet heb gevonden. De getuigenissen van slachtoffers verwoorden de frustratie en de verwarring die de narcist teweeg brengt door het masker dat hij/zij uitdraagt naar de buitenwereld en de gek-makende psychologische terreur die hij/zij binnen zijn interpersoonlijke relaties uitoefent.

Vaak wordt pas aan het eind van zo'n relatie in volle omvang duidelijk hoe gestoord de narcist is, het proces dat hieraan vooraf gaat heeft echter steeds hetzelfde patroon. Het doel van dit blog is om anderen te helpen deze patronen in een relatie met een narcist te herkennen. Het kan je motiveren om tijdig uit de situatie te stappen, hier niet meer aan ten prooi te vallen en maatregelen te nemen die nodig zijn voor je eigen fysieke en mentale gezondheid.
FASE 1 Verleiding van de Partner d.m.v. idealisatie

In het begin van de relatie voel je je de koning te rijk; je hebt nog nooit zo'n leuke, attente, lieve, zorgzame man/vrouw ontmoet. Hij/zij lijkt alles op een rijtje te hebben, hij/zij is succesvol, sociaal vaardig en de gangmaker op elk feest. Ook je vrienden en familieleden zijn onder de indruk. De narcist idealiseert en spiegelt zijn partner; als zij 'overdreven gestes' snel doorziet, zal hij/zij zich daarop aanpassen. Hij/zij observeert je, maakt aantekeningen in zijn hoofd en weet precies waar je wel of niet van houdt. Het is tevens heel goed mogelijk dat hij/zij zich bescheiden opstelt, niet iedere narcist (zoals vaak wel gedacht wordt!) zal proberen zich te onderscheiden met dure auto's, maatpakken, gadgets of vakantiebestemmingen.

Binnen een goed functionerende relatie is een wederzijdse narcistische bevestiging normaal, zelfs als er af en toe eens sprake is van strijd of machtsspelletjes. De narcist probeert het verlangen van de ander te vangen, die ander die hem een goed zelfbeeld teruggeeft, om haar/hem op steelse wijze in te palmen. Het vertrouwen en het verlangen die de narcist bij de partner heeft gecreëerd, gaat hij/zij in de volgende fasen gebruiken als machtspositie. De narcist is degene die het spel leidt, het slachtoffer is een bruikbaar object, geen interactief subject. Deze eerste fase kan meerdere (!) jaren in beslag nemen waarbij een progressief proces van verleiding in werking treedt.
FASE 2 Beïnvloeding van de Partner d.m.v. (verbale) manipulatie en intimidatie

Als de narcist het gevoel heeft dat hij/zij zijn relatie veiliggesteld heeft maar nog niet iedere vorm van verrassing is uitgesloten, kan het proces van beïnvloeding beginnen. Dit proces wordt tot in de finesses uitgedacht met betrekking tot de gevoeligheden en kwetsbaarheden van het slachtoffer. Dit gebeurt voornamelijk door middel van verleiding én manipulatie.

Zoals bij iedere vorm van manipulatie gaat het erom de ander tijdens deze fase te laten geloven dat zij/hij vrij is, zelfs als het gaat om een geniepige, onopvallende handeling met de bedoeling de ander haar vrijheid te ontnemen. Het gaat er daarbij niet om onderling als gelijken te communiceren, maar om iemand zijn wil op te leggen en tegelijkertijd te verhinderen dat die ander zich bewust wordt van dit proces. Zie voor een uitstekend voorbeeld daarvan deze e-mail van mijn ex (in Engels).

Binnen de perverse strategie moet de ander langzaam onderworpen en beschikbaar gehouden worden. Het is belangrijk de macht te behouden en de ander onder controle te hebben. Deze fase wordt gekenmerkt door het in verwarring brengen van de partner die tot dan toe niks in de gaten heeft gehad. Het begint met onschuldige manoeuvres maar al gauw worden die intimiderend als de partner zich verzet. Als de partner te volgzaam is, is het spel niet spannend. Er moet zoveel weerstand geboden worden dat de narcist zin houdt om de relatie voort te zetten, maar niet zoveel dat hij/zij zich bedreigd voelt. De partner wordt als het ware op een schema van 'partiële bekrachtiging' gezet: vaak bot vangen, af en toe de jackpot - de narcist als gokkast...

Aan het eind van deze fase wordt gebruik gemaakt van speciale manieren van communicatie: paradoxale communicatie en houdingen, indirecte leugens en agressie, sarcastische opmerkingen en minachting. De partner heeft continu het gevoel ernaast te zitten en voelt de wrok groeien. Niets lijkt meer logisch, er worden dingen gezegd die onmiddellijk daarna worden ontkend, bewijzen worden onder de tafel geveegd. Maar hoe kan ze die vage indrukken, die onbenoembare gevoelens, die onrust onder woorden brengen? Er wordt namelijk nooit iets concreets gemaakt.

Dergelijke manieren om iemand uit evenwicht te brengen worden door de narcist systematisch aangewend, zonder enige compensatie of excuus. Het is moeilijk om zich los te maken uit deze relatie, want reeds na de eerste klappen is in feite een pathologisch schuldgevoel ontstaan. De slachtoffers voelen zich verantwoordelijk voor het verloop van de relatie. Dit schuldgevoel wordt vaak nog versterkt door de omgeving die, zelf ook aan verwarring ten prooi, maar zelden kans ziet om steun te bieden zonder kritiek te leveren: "Jij zou eens wat minder zus of zo moeten doen... zie je dan zelf niet dat dat olie op het vuur is? Als je zo doet, is het ook geen wonder dat hij/zij


FASE 3 Vernietiging van de Partner d.m.v. psychisch geweld en haat


Een narcist grijpt dus de macht in een relatie met verleiding en beïnvloeding en wanneer die niet meer werken kan hij/zij terugvallen op geweld. De fase van openlijk getoonde haat begint wanneer de partner gaat reageren, wanneer zij probeert zich op persoonlijke basis enige vrijheden te heroveren. Ondanks de onduidelijke context probeert zij/hij nu een grens te stellen. Er gebeurt iets waardoor zij/hij plotseling tot het besef komt: nu is het genoeg. Op het moment dat het slachtoffer de indruk wekt te zullen ontsnappen, onstaan er bij de agressor paniek en woede. Dan slaan de stoppen door.

Omdat de partner koste wat kost wil blijven communiceren, zal zij/hij zich steeds weer blootgeven. Hoe meer zij zich blootgeeft des te heviger worden de aanvallen en des te heviger lijdt het slachtoffer. De aanblik van verdriet irriteert de perverse narcist en hij/zij scherpt zijn agressie nog eens extra aan om het slachtoffer het zwijgen op te leggen. Wanneer de ander haar zwakke kanten laat zien, worden die onmiddellijk door de agressor tegen haar/hem gebruikt.

In dit stadium is er sprake van een kil, verbaal geweld dat bestaat uit denigrerende opmerkingen, vijandige toespelingen, een neerbuigende houding en scheldpartijen. De narcist die zijn partner zo laat lijden is van mening dat die partner dat verdiend heeft en niet het recht heeft, zich te beklagen. Als het slachtoffer toch reageert en daarmee dus ophoudt zich te gedragen als lijdzaam voorwerp, wordt zij beschouwd als gevaarlijk of agressief.

De perverse narcist probeert zijn slachtoffer aan te zetten tot daden van agressie jegens de narcist, om vervolgens de kunnen zeggen dat het slachtoffer de boosdoener is. Waar het om gaat is dat het slachtoffer zelf verantwoordelijk moet lijken voor wat haar/hem overkomt. De ander aanzetten tot het maken van fouten stelt de agressor in staat om die ander te bekritiseren of te vernederen, maar ook en vooral: zijn slachtoffer op deze wijze zo'n slecht zelfbeeld te bezorgen dat het schuldgevoel van het slachtoffer ook nog eens wordt versterkt.

De perverse narcist weet hoe ver hij/zij kan gaan en hoe hij/zij zijn geweld moet afmeten. In bijzijn van getuigen wordt de agressie in kleine doses toegediend. Als het slachtoffer reageert en daarmee in de val van provocatie loopt door haar stem te verheffen, is het slachtoffer degene die agressief overkomt. Ontaarding is het einddoel. De narcist kent geen groter genoegen dan te zien dat hij zijn doelwit zover krijgt dat zij/hij zelf destructief gedrag gaat vertonen...
Wanneer het door beïnvloeding gemaskeerde geweld dus uiteindelijk openlijk tevoorschijn treedt, is dat een zware klap voor de hierop onvoorbereide psyche. Het is een ondenkbaar proces. Het slachtoffer en de eventuele getuigen kunnen hun ogen niet geloven, want tenzij ze zelf perverse neigingen bezitten, kunnen ze zich dergelijk geweld zonder enig mededogen niet voorstellen. Vaak worden aan de agressor gevoelens (verdriet, schuldgevoel, spijt) toegeschreven die deze absoluut NIET heeft. Het slachtoffer ziet geen enkele kans om tot werkelijk begrip van de situatie te komen. De gevolgen zijn verstrekkend.

WANNEER DACHT JIJ ???: NU moet er een eind aankomen met die negatieve spelletjes, voor dat het echt je kop kan kosten!!

IK DENK NU, ZET ER EEN STREEP ONDER!!
=====================================================
WEET, er zijn gelukkig nog gezonde mensen op deze wereld, leer er van!!


Geef je stem:
1
0

christian van leeuwen

 Geplaatst op
9 september 2011
Een narcist is toch iets anders dan een borderliner??
Geef je stem:
0
0

DESKUNDIGE.

 Geplaatst op
9 september 2011
Een NARCIST is het gedrag van een borderliner, PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS!!
Ze geloven heilig in hun eigen leugens, dat is hun waarheid, de leugens waar ze meeleven dat is hun waarheid, de buitenwereld is altijd fout in hun beleving, DAAROM ZIJN ZE ZIEK!!
Geef je stem:
0
0

Christian van leeuwen

 Geplaatst op
9 september 2011
Maaruh, deskundige, leugens had ze nooit. Ze draaide alleen altijd alles om, uit wanhoop om anders afgewezen te worden. Is dat ook typerend voor een borderliner dan?
Ennuhm, ik vraag me af hoe het komt dat ik ondanks alles nogsteeds haar terug zou willen?
Wat zegt dat over mij ?
Geef je stem:
0
0

DESKUNDIGE

 Geplaatst op
9 september 2011
Ze kunnen{doen niet anders!}mensen programmeren, daarom blijft de aantrekking naar die persoon, soort lover-boy, gewoon verslaving!!
Geef je stem:
0
0

Sylvia

 Geplaatst op
10 september 2011
Michel,

Het was niet misgegaan "Als ze op haar “normale” momenten die “schuld” bij mij had weggehaald" …Zo schreef je in je bericht. Dat is confronterend maar ook ontluisterend eerlijk van je, en ik (ben borderline vrouw in een moeilijke relatie met een stabiele man) ben je dankbaar dat je je verhaal hebt opgeschreven. Want (en ik heb nu zo'n 'normaal' moment) vermoed dat je wel eens heel dicht bij het slagen van een relatie met een persoon met een borderline persoonlijkheidsstoornis bent geraakt. Ik dank je voor je bericht, en hoop dat ik eraan denk, als ik weer voor de zoveelste keer, de schuld bij mijn partner, wil leggen, iets wat ik ook vaak doe. Een partner die dat niet verdient maar die alleen maar de pech en het geluk heeft te houden van mij.

Na al de vele depressieve reacties hier (ik ben al meer dan een uur aan het lezen), was jouw reactie een verademing.

Ik wens je alle goeds,

Sylvia
Geef je stem:
0
0

DESKUNDIGE.

 Geplaatst op
10 september 2011
Christian van leeuwen,

klopt ze draaien alles om, maar dat is ook een soort leugens, niet de waarheid.
Dat je haar nog terug wil hebben zegt alles, je zit nog in de ban van haar, je kunt nog niet helder denken!!
Later zul je deze verhalen beter begrijpen, in helderwater kun je niet verdrinken.
En veeeeell mensen gaan er kapot aan door borderliners!


Geef je stem:
0
0

sarah 3

 Geplaatst op
10 september 2011
Lieve Christian,

JIj bent misschien nog in de ban van haar en ik in de de ban van mijn moeder.Het is raar, hoe ze je ook kwetsen, vernederen,liegen enz,je verlangt toch ergens naar een stabiele relatie zonder verwijten,angst om weer iets niet goed te doen en ga zo maar door.Maar wat je ook probeert,ze zijn ziek in hun hoofd en dat kan je niet meer veranderen.Ze draaien altijd de rollen om,liegen,stampen je letterlijk de grond dat je er zelf aan onder doorgaat.En nooit hebben ze schuld ,het is altijd de andere.Daar kan je moeilijk tegen op vechten.Ik heb dit jaren verdragen van mijn moeder en nam altijd de schuld op me.Het heeft me zelfvertrouwen erg beschadigd.Maar ik moet verder met het leven,hoe graag ik het ook anders had gehad.

sarah 2
Geef je stem:
0
0

christian van leeuwen

 Geplaatst op
10 september 2011
Hoi Sarah, Ik zou graag wat dieper ingaan met je op het geheel. Zou je me willen mailen op ? Zou ik erg fijn vinden.

Er zijn namelijk zoveel rare dingen gebeurd. Weglopen bij het gevoel alleen al afgewezen te worden....en dan ging ik er altijd maar weer achteraan, en moest ik weer sorry zeggen omdat ik blijkbaar iets had gezegd wat verkeerd was gevallen. En heel angstig, over alles controle willen houden en dingen zoals familiedagen en verjaardagen van mijn familie kant proberen te vermijden...blijkbaar uit angst om daar afgewezen te worden en dan niet te kunnen vluchten of woede kwijt te kunnen. Komt dat ook allemaal overeen met de kenmerken van borderline? En tevens op de dagen dat zij mij juist nodig zou moeten hebben, zoals bij een eerste studiedag, werkdag, ziekte van iemand in haar familie mij heel hard afstoten, alsof ze me voor wilde zijn, bang dat zij anders verlaten zou worden ofzo? Ik hoop dat je me mailt. Groeten Christian
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
10 september 2011
Hey Christian,

Op dit moment ben ik volgens mij nog aan het afkicken van de jarenlange terreur van mijn moeder.Wat jij hebt meegemaakt, herken ik zo.Mijn gezinnetje, dus mijn kinderen en man,houden erg veel van harmonie ,maar dat kon mijn moeder niet aan blijkbaar.Ook al wilde ik geen ruzie, en probeerde we alles om het naar haar zin te maken, telkens vond ze wel een reden om ruzie te maken.Met als gevolg dat we hier jaren op onze tenen liepen.Ze eiste me echt op en als er iets was,moest ik alles laten vallen en voor haar direct klaar staan, wat achteraf toch weer eindigde met een oplawaai.Alles,maar dan ook alles hebben we voor haar gedaan.Leuke cadeautjes eindigde in de bak voor de rommelmarkt,ongeopend en niet eens bekeken.Al die vernederingen hebben we getolereerd en mijn man had me allang gezegd afstand te nemen, maar ik ben opgegroeid met altijd respect te hebben voor de ouders,maar dit moet langs beide kanten komen.Tot ik nu op doktersadvies,echt eens aan mezelf en aan mijn gezin moet denken.Het is moeilijk,maar het moet!!!Op dit moment is ze er heilig van overtuigd dat ik op mijn knieen zou kruipen,om terug contact met haar te nemen.Maar er is geen weg terug, ik heb teveel grenzen verlegd ,dat mijn gezondheid het niet langer het toelaat.Anders krijgt ze weer de kans om controle te hebben en aan de touwtjes te trekken als een speelpop.Nu wil ik alleen nog maar genieten en hoop hetzelfde voor jou.groetjes,Sarah
Geef je stem:
0
0

Christian van Leeuwen

 Geplaatst op
10 september 2011
Hoi Sarah,

Bij jou klinkt het extremer dan bij mij.
Cadeautjes weggooien deed ze gelukkig niet, wel ergens neerzetten en nooit naar om kijken.
Maar ik ben enorm in de war, omdat ik dwars tegen die ruzies inging. En steeds dreigde dat het nu echt de laatste keer was...maarja...ik deed dat uit machteloosheid, maar voor iemand die aan borderline lijdt is dat denk ik niet fijn, dus haar angst voor verlating versterkte ik denk ik daardoor.
Vaak zei ze ook uit onmacht dat ze zo haar best deed, en ik zei dan van ja...hoezo je best..doe gewoon normaal. Maar blijkbaar kon ze niet en wist ze niet beter. Ze had constant het gevoel op haar tenen te moeten lopen bij mij. Maar ik had omgekeerd datzelfde gevoel.
Wat me opviel, achteraf pas, want ik weet nu pas dat ze kenmerken heeft van borderline, dat ze bij elke vorm van afwijzing in de verdediging ging, vluchte letterlijk of mij buitensloot. Ze heeft in een periode van stress voor haar drie keer geprobeerd van me af te komen, gewoon door bij elke kleine afwijzing het uit te vergroten en te vluchten. En steeds ging ik er achteraan. Dat benauwde haar denk ik wel.
Achteraf zegt ze dan ineens dat ze zich gevangen voelde...jaja...maar tegelijkertijd wel erg jaloers, claimend en controle proberen te houden over mij.
Maar ze werd constant angstig. Ze had ook sociale angst. Ook weer die afwijzingangst heh...denk ik...?
En steeds op momenten dat ze geen controle had dan Werd ze angstig en ze kreeg ook paniekaamvallen. Zoals op momenten dat ze niet kon vluchten zoals op vakanties en op verjaardagen. Snijden deed ze gelukkig niet. Wat ze wel sterk had is alle aandacht willen hebben. En door manipulatie kreeg ze dat voor mekaar. Door te gaan huilen...of doordat ze overal pijntjes had. Ze had ook vaak door haar angsten last van maagkrampen en kotsneigingen. Is dit ook herkenbaar voor iemand die borderliner is? Misschien voelde ze zich echt wel gevangen, omdat ze me gewoon niet "aankon"?
Wat me opvalt bij de meeste verhalen over borderliners is dat ze vaj de ene stemming in de andere gaan...in uitersten...maar mijn ex vriendin was voornamelijk de depressieve kant...en heel soms had ze een opleving en was ze even blij, al was dat al gauw weer voorbij en begon de ruzie weer met allerlei persoonlijke kwetsingen. Wat ook opvallend is dat ze op al haar foto,s lachend en verleidend op staat....maar in het echt was ze nooit vrolijk...

Wie helpt mij uit deze verwarring??
Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik echt bij haar gevoel kon komen....alsof ze alles op tind blokkeerde....
En heeeeel soms liet ze me toe...maar het lijkt wel alsof E op dat moment zich even veilig voelde, maar de dag erna weer hommelus.

Groeten christian


Geef je stem:
0
0

DESKUNDIGE.

 Geplaatst op
10 september 2011
christian

1 RAAD zoek hulp, je kunt er zelf niet uitkomen, anders had ik je geholpen, maar ik heb het heeeel druk met slachtoffers.

STERKTE.
Geef je stem:
0
0

Doutzen

 Geplaatst op
11 september 2011
Ik had gisteren een feestje van mijn grootouders en mijn ma was daar ook op aanwezig. Ze heeft de hele avond niets gezegd, alleen wantrouwige blikken gegund. Iedereen was blij over de trouwplannen van mij en mijn vriend en zij zat daar met een lang gezicht, heel erg voor mij, ze zal dat wel gezien hebben en ze was vast aan het genieten van mijn innerlijke kwelling... Ik ga morgen naar haar huisdokter om over de situatie te praten en ook naar een psychologe. Ik hoop hier verdere raad te krijgen en toch nog een leuk trouwkleed te kunnen kopen en een feest te hebben zonder de verwijtende blikken van mijn ma. Hoop doet leven, zeker of is dit nu geen realistisch denkbeeld meer... Deskundige bedankt voor je uitleg ivm narcisme, ik ben er zeker van dat mijn ma dat heeft..
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
11 september 2011
Doutzen,


Zoals ik al eerder schreef , hing er over alle scharniermomenten in mijn leven altijd een schaduw.Net zoals mijn Huwelijk slaagde mijn moeder erin niet te komen,en probeerde verschillende familieleden op te zetten om niet te komen.Gelukkig waren ze wijzer en mede door hun heb ik een prachtig Huwelijksfeest gehad!!
Dan denk je , hoe kan een moeder haar kind dit aandoen!!!Ik kan er nog niet bij en tot heden heb ik er nog steeds verdriet over en zal voor de rest van mijn leven een litteken blijven.Maar denk aan het mooie moment, en dan lukt het je wel.Het is jullie dag dan!!!sterkte
Sarah 2
Geef je stem:
0
0

Doutzen

 Geplaatst op
12 september 2011
Bedankt Sarah 2, ik kan je volledig begrijpen. Veel sterkte

Ben toch blij te weten dat ik niet de enige ben. De huisarts zei me in de eerste plaats goed voor mezelf te zorgen en dan na te denken wat een mogelijke denkpiste kan zijn maar het is onze dag!

Groetjes
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
12 september 2011
Doutzen,

Als je raad nodig hebt of je heb nood aan een babbel,weet dat je niet de enigste bent, ook al denk je dat misschien!!!!.
Je mag me altijd mailen.Veel sterkte en geniet van de voorbereidingen voor jullie huwelijk.

groetjes,Sarah 2
Geef je stem:
0
0

Wendy

 Geplaatst op
13 september 2011
Hallo allemaal...

Ik heb een paar maanden geleden mijn diagnose borderline gekregen..
Hier ben ik behoorlijk van geschrokken.. Ik ben 34 jaar , en heb dit nooit geweten..(!)
Ik heb meteen een stapel boeken gekocht en heb mij hier helemaal in verdiept..
Ik herken ontzettend veel van wat ik allemaal lees.. Het is net alsof ik mijzelf nu pas een beetje begin te begrijpen.. Heel raar.... Wat ik het meest erge vind is, dat overal staat beschreven hoe moeilijk het is om met iemand die borderline heeft om te gaan. Voel me ineens heel schuldig naar alles en iedereen toe... Ik heb een dochter van 16 (heel jong gekregen) die ik grotendeels alleen heb opgevoed.. (wat heb ik haar aangedaan?!? Ben ik zo'n slechte moeder geweest?? Ik heb in ieder geval mijn uiterste best gedaan, dat weet ik wel) En ik heb nu sinds 2,4 jaar een relatie met iemand die ontzettend veel van mij houdt, en ik van hem.. Hij was "blij" met de diagnose.. Hij zei, dan weet ik in ieder geval wat het is en dat er iets aan te doen is.. Want wij hebben ook onze ruzies en problemen. Het is zeker geen rozengeur en maneschijn.. Maar ik hou ontzettend veel van hem, en wil hem absoluut niet kwijt!! Dus ik ben nu gestart met therapie, en ik start volgende maand met een deeltijdbehandeling.. Dit vind ik behoorlijk eng en spannend allemaal! Maar ik wil er alles aan doen om hier vanaf te komen. Voor mezelf maar vooral ook voor de mensen om mij heen... En ze beweren dat je van borderline dus WEL kan genezen of in in ieder geval kan leren om hier heel goed mee om te kunnen gaan..
Heeft iemand hier ervaring mee, met die deeltijdbehandeling bedoel ik...

Groetjes Wendy
Geef je stem:
0
0

Doutzen

 Geplaatst op
16 september 2011
Na twee weken geen contact te hebben met mijn moeder is ze er in geslaagd mijn vader zo op te jagen dat hij 'stiekem' gebeld heeft en vroeg om de problemen op te lossen, met weer hetzelfde liedje als altijd, ma heeft het moeilijk, ze voelt haar buitengesloten, het ligt allemaal aan mij en ik moet het maar oplossen want ze is depressief. Pff mental breakdown als je dat weer te horen krijgt van je vader.. Vorige week zei hij nog dat ik het me niet moest aantrekken dat ze zelf moeilijk doet en deze week is hij weer volledig dolgedraaid door haar en draait hij weer naar haar kant, echt moeilijk. Morgen ga ik en mijn verloofde tot daar maar ik voel me geforceerd en het lijkt weer eerder een slechte droom dan realiteit.. Ik heb gewoon geen zin in contact, maar ergens voel ik me toch weer schuldig omdat ze zo zielig kunnen doen. Ik wou dat ik kon opkijken naar mijn ouders maar dat kan ik niet meer, voel me eerder verantwoordelijk voor de heisa waar ik zelf niet eens aan kan doen!! help!
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
16 september 2011
Sarah 2,

Mag ik je mailen, het doet me deugd niet de enige te zijn ...
Bedankt
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
17 september 2011
Lieve Doutzen;


Ik herken zoveel zaken wat je meemaakt.Ik heb net hetzelfde voor met mijn vader,die man is er helemaal geestelijk ten onder aan het gaan,want de ene keer kiest die haar kant,heeft volgens mij ook geen keuze, en als die het helemaal niet zit meer zit ziiten dan kiest hij mij kant.Ik krijg echt de rillingen ervan,als ik je verhaal lees.En alles ligt altijd aan mij.Je mag me gerust mailen.Ik zal je anders mijn man zijn mail adres geven of hoe spreken we af??Ik heb nu bijna 2 maanden geen contact meer met mijn moeder, en eigenlijk doet het me deugd,om weer eens helemaal op mijn effen te komen.Wat ik op dit moment wel mis, is een echte moeder die me altijd met raad en daad bijstaat.Als ik mijn levensweg bekijkt, heb ik die altijd volledig alleen bewandel, en gelukkig heb ik mijn man en kinderen die me ontzettend hard steunen.En ja, ik voel me ook schuldig,maar moet ik de rest van mijn leven het slachtoffer blijven van allerlei leugens en verwijten!!!Geloof in jezelf en weet dat je niet de enige bent.Veel sterkte voor vandaag.
Geef je stem:
0
0

hoi123

 Geplaatst op
19 september 2011
Hello all ...

I have a couple of months ago I got diagnosed with borderline ..
Here I am quite shocked .. I am 34 years, and did not realize this ..(!)
I immediately bought a pile of books and myself are completely absorbed ..
I recognize a lot of what I read .. It's like myself a little just now beginning to understand .. Weird .... What I find most annoying is that all described how difficult it is to someone who has BPD to go. Suddenly feel very guilty about everything and everyone to ... I have a daughter of 16 (very young, got) that I mostly only have raised .. (What have I done to her?!? Am I a bad mother was? At least I've done my best, I know that) And I've now been 2.4 years a relationship with someone who is very much loves me, and I love him .. He was "pleased" with the diagnosis .. He said, I know at least what it is and that something can be done .. Because we also have our fights and problems. It is certainly no bed of roses .. But I love him very much and really do not want him! So I am now started therapy, and I start next month with a part-time treatment .. I find this quite scary and exciting to me! But I want everything to come from here. For myself but also for the people around me ... And they say you are borderline so DO can cure or at least can learn this very good abilities to go ..
Has anyone experience with part-time treatment that I mean ...

Regards Selina
Geef je stem:
0
0

hoi123

 Geplaatst op
19 september 2011
Hello all ...

I have a couple of months ago I got diagnosed with borderline ..
Here I am quite shocked .. I am 34 years, and did not realize this ..(!)
I immediately bought a pile of books and myself are completely absorbed ..
I recognize a lot of what I read .. It's like myself a little just now beginning to understand .. Weird .... What I find most annoying is that all described how difficult it is to someone who has BPD to go. Suddenly feel very guilty about everything and everyone to ... I have a daughter of 16 (very young, got) that I mostly only have raised .. (What have I done to her?!? Am I a bad mother was? At least I've done my best, I know that) And I've now been 2.4 years a relationship with someone who is very much loves me, and I love him .. He was "pleased" with the diagnosis .. He said, I know at least what it is and that something can be done .. Because we also have our fights and problems. It is certainly no bed of roses .. But I love him very much and really do not want him! So I am now started therapy, and I start next month with a part-time treatment .. I find this quite scary and exciting to me! But I want everything to come from here. For myself but also for the people around me ... And they say you are borderline so DO can cure or at least can learn this very good abilities to go ..
Has anyone experience with part-time treatment that I mean ...

Regards Selina Gomez
Geef je stem:
0
0

Michel

 Geplaatst op
4 oktober 2011
Hallo Sylvia,


Heel mooi dat je wat aan mijn bijdrage hebt. Weet je dat ik, hoe onlogisch ook, nooit heb bedacht dat een borderliner er iets aan zou kunnen hebben? Ik zag het meer als een soort van "inkijkje" voor niet-borderliners.
Heel leuk dus dat juist jij dan zegt dat je vermoedt, dat ik "heel dicht bij het slagen van een relatie met een persoon met een borderline persoonlijkheidsstoornis ben geraakt". Dat denk ik zelf namelijk ook.
Trouwens, mijn borderlinertje en ik zijn inmiddels weer samen, dus je wens is vervuld. Ik hou gewoon heel erg veel van haar. En dat is denk ik eigenlijk wel het belangrijkste voor het slagen van een relatie.
Ooit is me door een andere borderliner gezegd: "Ze kan er niets aan doen". Toen ik daar eenmaal van doordrongen was, ging het vanzelf beter. Maar met alleen begrip en geduld zou ik het niet zo lang volhouden. Van tijd tot tijd zijn "jullie" namelijk nogal frustrerend. Het is vooral het diepe "houden van" dat er voor zorgt dat ik zoveel slik. Misschien een soort van roze bril, maar dan glashelder.
Maar eh ..., als jij ondanks "de vele depressieve reacties hier" nog steeds gezegend bent met een "normaal" moment op het moment dat je bij mijn reactie aankomt, doe je het niet slecht, lijkt me.
Als ik jouw reactie lees denk ik dat het voor jou best helder is. Wat natuurlijk niet wegneemt dat ik wel benieuwd ben, of het dat nog steeds is als niet alles geheel naar je wens verloopt.


Bedankt en de groeten,
Michel
Geef je stem:
0
0

neluzzzz

 Geplaatst op
5 oktober 2011
De mensen die zo negatief over borderliners denke krijg de pleuris!!
Beter gezegt krijg t lekker zelf en dan hoop ik dat je er zelf keihard aan ten onder gaat !
Ik heb t zelf en als je er zo over denkt .. zit je bij mij echt verkeerd ;)
Skrew you !
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
7 oktober 2011
ik heb een heel dierbare vriend die aan borderline lijdt.ik heb hem daar nog nooit mee geconfronteerd,dat is mij afgeraden,maar door me er heel erg in verdiept te hebben,weet ik nu zo ongeveer precies waarom hij soms doet zoals hij doet,en kan ik me er op aanpassen door begrip voor hem te hebben en het me niet persoonlijk aan te trekken als hij weer eens boos doet of vreemde opmerkingen maakt.doordat ik zoveel over borderline gelezen heb,weet ik nu waar bebaalde gedragingen vandaan komen en daar mag hij alleen maar blij mee zijn want de meeste mensen kunnen slecht met deze mensen omgaan door onbegrip.maar doordat deze man mij zo ontzetend dierbaar is,wil ik hem absoluut niet kwijt maar juist steunen .ik moet zeggen dat ik altijd goed moet nadenken hoe ik met hem communiceer[dat vind ik erg moeilijk,want ze zijn o zo snel gekwetst.]ik probeer in ieder geval duidelijk en eerlijk te zijn,en volledig betrouwbaar.hoop dat het goed blijft gaan want het zijn ontzettend lieve mensen.alleen met een extra kwetsbaarheid en gevoeligheid die ze op een heel aparte en voor veel mensen onbegrijpelijke manier uiten aan de buitenwereld.ik zie het in ieder geval als een grote uitdaging om met hem om te blijven gaan,ook al wil hij m,n liefde niet accepteren terwijl ik weet wat hij voor me voelt. hij trekt aan en stoot me bij tijd en wijle af,maar ik ben zo blij dat ik nu weet waarom...hij kan zich niet hechten aan mensen/geliefden ,als je te dicht bij komt dan wordt hij bang! hij heeft me letterlijk een keer verteld dat hij bang voor mijn liefde is.ook al klinkt dat raar: toch vond ik dat een mooi compliment. het betekent namenlijk voor mij dat ik z,n hart bijna geraakt had,maar op het moment supreme hij ontzettend bang werd van z,n eigen gevoelens voor mij. het is niet anders,hij kan nabijheid gewoon niet verdragen.het is een kloteziekte...
Geef je stem:
0
0

almere

 Geplaatst op
11 oktober 2011
Ik had een stiefdochter in huis wonen die hier aan lijdt. Ze heeft alles kapot gemaakt. Mijn relatie, mijn priveleven, mijn dagelijks geluk, zo erg dat ik niet meer kon functioneren. Alles werd op mij gefocussed. Alles in haar leven is mijn fout, iedereen is geweldig behalve ik. Alle positieve manieren al geprobeerd en ik werd alleen maar tov iedereen zwartgemaakt. Er is niet te leven met een borderliner in die mate. op een slinkse en achterbakse wijze maken ze alles kapot vertellen ze leugens rond en draaien het allemaal zo in hun voordeel.. Mensen worden met leugens mooier of slechter gemaakt... Nooit meer..
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
11 oktober 2011
neluzz, dat is het typische antwoord voor een borderliner! Hier vinden de slachtoffers tenminste steun bij elkaar en ook al de borderliners die elkaar willen helpen..
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
14 oktober 2011
neluzz, jij bent echt zwaar ziek, brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!
Geef je stem:
0
0

koekebakker

 Geplaatst op
14 oktober 2011
Mijn moeder heeft veel karaktereigenschappen die overeenkomen met borderline. Ik heb een stiefzus die het heeft en ik weet dus wel min of meer hoe die mensen. Mijn zus heeft zware therapie gehad, maar gaat er nu heel goed mee om. Ik ben apetrots op der! In ieder geval, om even terug te komen op mijn moeder:

Toen ik 2 was gingen mijn ouders scheiden. Ik ben van kinds af aan opgegroeid in een omgeving van stress, spanning en geweld, zowel verbaal als soms fysiek. Dit alleen bij mij moeder, mijn vader was altijd de stabiele factor.

Ik heb veel meegemaakt. Met ruzies schold ze, schreeuwde ze luidop: ik wil je nooit meer zien, was je maar nooit geboren, je verziekt mjin leven. Ik heb me wel eens opgesloten in de badkamer dat ze de deur bijna uit de muur trok... Ik zag de scheuren in de muur groter en groter worden, ik was ZO ongelofelijk bang.

Ik zie mijn moeder niet meer en ik hoef nooit meer wat met haar te maken te hebben. Stiekem hoop ik dat dat wederzijds is, want dan zal ik haar nooit meer tegen hoeven komen. In iedergeval, ik heb er veel moeite mee tot de dag van vandaag. Ik ben verdrietig dat ik nooit de moeder heb gehad die ik heel mijn leven zo graag wilde, ik ben niet bang om in de steek gelaten te worden, maar áls het gebeurd, dan blijf ik daar langer in hangen dan normaal gesproken zou moeten. Dit komt omdat mijn moeder er vroeger niet voor me was en me als moeder in de steek gelaten heeft.

Ik kijk elke dag naar mezelf: hoe ben ik? Reageer ik goed op situaties? Wat kan ik verbeteren? Alles, maar dan ook ALLES om niet op mijn moeder te lijken. Niet voor mezelf, maar ook niet voor mijn omgeving om wie ik heel erg veel geef. Ik zal nooit, maar dan ook nooit mensen verdriet willen doen dus ik screen mezelf de-hele-dag-door.

Om er zeker van te zijn dat ik zelf goed ik mekaar steek ga ik binnenkort naar de gelderse roos oom een psychische test af te leggen. Ik laat mezelf testen op borderline en op ADD. (Dat laatste zou ik in zekere maat kunnen hebben, omdat ik erg veel nadenk en mijn hoofd erg druk is op sommige momenten).
Ik doe er eigenlijk alles aan om ervoor te zorgen dat ik nooit op haar zal gaan lijken.

Wat mijn punt is:

Ik ben nu 17, opgegroeid in een stressvolle jeugd en heb er mijn vervelende dingen aan overgehouden. Voor iedereen die borderline heeft: Jullie zijn niet slecht, jullie zijn hartstikke waardevol, evenveel als ieder ander! Maar accepteer het wanneer je het hebt, of denkt te hebben en laat jezelf helpen. Wat je ook doet, probeer er alles aan te doen om je eventuele kind er niet bij te betrekken. Zorg ervoor dat je een stabiele persoon om je heen hebt, een familielid, vriendin of psycholoog, het maakt niet uit, als je maar iemand hebt die je kan vertellen wat wel en niet normaal is. Dat is echt heel belangrijk. Kritiek is heel erg moeilijk, maar juist van zo'n persoon moet je ernaar kunnen luisteren. Doe daar je best voor, en als dat moeilijk gaat, zoek hulp om daarmee om te gaan.

Dit is niet alleen om te voorkomen dat je met anderen om je heen problemen krijgt, maar het is vooral voor jouzelf. Als jij je beter voelt, zal je vooruitgang boeken, en dan volgt de omgeving vanzelf.

Wat je ook doet, zoek iemand, desnoods professionele hulp en: Doe het voor jezelf. Met name dat laatste, de rest zal vanzelf komen.

Groetjes.
Geef je stem:
0
0

lamiaa8

 Geplaatst op
30 oktober 2011
Nu k dit lees denk ik dat ik het ook heb! Wat moet ik doen, ik ben pas 12!
Geef je stem:
0
0

Cea

 Geplaatst op
19 november 2011
Ik ben slachtoffer van iemand met borderline waarmee ik een relatie heb gehad van bijna drie jaar.
Diep van binnen verlang je in zo'n relatie naar stabiliteit en liefde terug.
Achteraf heb ik pas in de gaten gekregen hoever ik mijn grenzen steeds weer verlegd heb.
Toch, heb ik heel erg vaak gedreigd...gedreigd met uitmaken, of laatste waarschuwingen.
Achteraf....oook hier weer achteraf..heeft dat haar angsten vergroot. Haar twijfels, achterdocht, onrust, angsten, allemaal! Dat dreigen heb ik nooit in daden omgezet. Ik wilde alleen een uiterste middel inzetten blijkbaar, om haar te overtuigen dat hoe zij zich gedroeg ten opzichte van mij absoluut niet gezond was. Niet wetende dat ze gewoonweg niet anders kon vanwege haar borderlinestoornis.

Ik ben na het verbreken van de relatie, dat hoe gek het ook klinkt van haar kant is gebeurd, diep gegaan. Alle herinneringen kwamen als een wals over me heen.
Als het nou mooie waren...oke...maar het was vooral gekwets, gesneer, geruzie, vluchten, weglopen, uit huis zetten....geen mooie herinneringen dus!

Toch wil ik alle mensen met borderline eenhart onder de riem steken. Want jullie hebben er niet om gevraagd, maar het helaas wel gekregen. Ga er maar eens mee om. Ik heb het geprobeerd, ruim twee jaar lang, en mij is het niet gelukt om enigszins grip te krijgen op de persoon in kwestie. Laat staan dat de persoon zelf grip heeft op zichzelf.

Ik wens iedereen met borderline gedrag of stoornis veel geluk en rust toe.

Ik was na de relatie gesloopt. Langzaam afgebroken.
Geef je stem:
0
0

Youp

 Geplaatst op
21 november 2011

Relatie met een Borderliner, het kan !

Volgens mij ben je een slachtoffer als iets je overkomt wat je niet wilt en niet kunt veranderen.
Een relatie kies je voor en hier kun je dus geen slachtoffer van worden of zijn.

Ik woon al meer dan 4 jaar samen met mijn prinses en al haar kenmerken.
Mijn prinses woont al 4 jaar met mij samen en mijn kenmerken.
Kenmerken heeft ieder persoon alleen de één iets meer of moeilijker dan een ander.

Mijn vriendin heeft de stempel borderliner en daar horen ook kenmerken bij.
Er zitten leuke - mooie kanten aan, zoals zeer intens kunnen genieten van iets heel kleins.
Minder leuke kant is, iets kleins heel groot en negatief uitvergroten en in blijven hangen.
Vaak kan ik haar op deze momenten helpen door open vragen te stellen, te troosten en geduld te hebben. Hierdoor is onze relatie alleen maar inniger geworden.
Natuurlijk ruzie's hebben we ook, maar dit komt in iedere relatie voor.

Een relatie met iemand met Borderliner valt of staat volgen mij met het feit of je hiermee wilt en kunt leren leven. Lukt dat dan krijg je er zeer veel voor terug.

Ik ben zeer gelukkig met mijn prinses !
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
21 november 2011
Jij bent ECHT ziek Youp, je ziet zelf niet meer wat het leven inhoud, je zit echt midden in de puinhoop, ik hoop dat je nog wakker kan worden, heel triest!
Geef je stem:
0
0

mstlvn

 Geplaatst op
28 november 2011
Het samenleven met een borderliner heeft vele kanten .. mooie en minder mooie.. Mijn partner had zeker zeven van de kenmerken. Zij onderkende dat en tegelijkertijd stoorde zij zich aan het stempel borderline..m.i. terecht. Immers, er is ook nog het karakter van de borderliner en dat kan hele leuke en lieve elementen bevatten. Beoordeel een borderliner nooit zwart-wit o.g.v. de diagnose, maar kijk daar doorheen en zie de mens daarachter. Advies: Breng die bewondering ook onder woorden.
Zelf heb ik een boeiende en afwisselende tijd met haar gehad en vele leuke momenten beleefd en vooral samen veel gelachen. Toch liep het fout, vooral door haar verslaving en manipulatief gedrag. Daarmee wilde ik niet langer leven. Tja ..inderdaad, dat is een keus. Het laat me achter met een dubbel gevoel ... is het laf om voor jezelf te kiezen?
Een relatie met een borderliner roept vele vragen op, waarop je niet altijd een antwoord hebt. Niet voor de ander..en..niet voor jezelf. Je voelt je soms machteloos.
Ik had deze periode met haar nooit willen missen ... het is een schat ... haar manual echter was voor mij te ingewikkeld om te hanteren.
Geef je stem:
0
0

Silvia

 Geplaatst op
13 december 2011
Ik ben opgegroeid met een moeder die borderline is. Het trieste is dat ze dit niet onderkent, nooit zal willen toegeven en haar hele leven richt op mensen op een vaak gemene manier aan- en afstoten. Ik ben 40 jaar en nog steeds worstel ik om van haar los te komen. Mijn vader heeft het eveneens nooit onder ogen willen zien dat mijn moeder kampt met een persoonlijksheidstoornis. Resultaat? Opgroeien in extreme ruzies, letterlijk te horen krijgen dat je voor of tegen haar bent, constant gezuig op loyaliteit. En dat naar een kind...

Het meest nare van mijn eigen beleving vind ik het feit dat ik oprecht hoop dat als een van mijn ouders overlijdt, zij de eerste is. Anders is de kans 99% dat ik word meegezogen in allerlei heftige problemen die zij gaat veroorzaken omdat mijn vader haar niet meer beschermt en haar op alle fronten safe houdt. Ik voorzie nu al gigantische financiele en emotionele problemen; waarbij ik erop reken dat ik tegen wil en dank haar steunpilaar word. Een verschrikkelijk vooruitzicht...

Ik hou van mijn moeders goede kanten, maar deze vallen zwaar in het niet bij haar donkere borderline zijde. En het maakt me zo verdrietig dat mijn vader na 45 jaar leven naast een borderliner simpelweg niet meer in staat is om normale omgangsvormen te definieren en te herkennen. Hij heeft zelf onbewust zijn keuze gemaakt, maar ook hij wijst mij op basis van haar indoctrinatie regelmatig keihard af. Dat doet onwijs veel pijn.

Mijn moeder wordt ouder en begint hypogondrische trekjes te vertonen. Mijn vader is boos op mij als ik hier niet in mee ga. Terwijl de reden waarom ze klachten heeft, pure leefstijl is. Ik word er tureluurs van...

Iemand tips hoe hiermee te dealen? Het gaat niet eens zozeer om mijn beleving naar mijn moeder; ik weet dat zij totaal onvermogend is in zelfreflectie laat staan aanpassingen in haar visie op het leven. Maar mijn vader is een ontzettend lieve man als hij los van haar kan denken en ik verlies hem ook steeds meer gaandeweg.

Nog een laatste opmerking: mensen met borderline -en ik besef me wel degelijk dat niemand met deze persoonlijkheidsstoornis om een dergelijke beperking heeft gevraagd- hebben een ontzettend grote impact op kinderen. Het heeft mijn gedrag bepaald, ik loop op eieren, kom te weinig voor mezelf op en ben heel dienstverlenend ingesteld. Op zich niet altijd even slecht, maar ik ben zo benieuwd naar wie ik had kunnen zijn als ik niet was opgevoed door een borderliner. Ik hoop dat elke borderliner die dit leest, hier heel goed over nadenkt...
Geef je stem:
0
0

Lady Gaga

 Geplaatst op
23 december 2011
Hoi Silvia, Koekebakker en anderen,

Wat herkenbaar allemaal..... misschien zijn er meiden die willen mailen hierover. Het lijkt me zo fijn om te mailen met meiden die in hetzelfde schuitje zitten. Misschien kunnen we elkaar helpen door naar elkaars verhalen te luisteren.
Geef je stem:
0
0

doutchen

 Geplaatst op
30 december 2011
enkele maanden geleden dat ik nog iets gepost heb.. mijn moeder en ik hebben nog contact maar af en toe moetr ik toch enekel dagen afstand nemen om tot mezelf te komen. Zij heeft haar leven en ik het mijne. Ze heeft helaas ook wat hypochondrische trekjes en probeert iedereen hiervan te overtuigen. dit lukt haar echter moeilijk en dus nemen weinigen haar nog ernstig. ze probeert mijn vader ook steeds slecht voor te spiegelen maar de meesten weten wel beter, niemand die er tegenin komt want dan wordt ze gek :/
Volgens haar zei de dokter tegen haar dat mijn vader een kwaadaardige persoon is, vervolgens zegt ze tgen mij dat ze het niet meer aan kan bij hem. Oké hij is niet de gemakkelijkste maar na 35 jaar bij haar is dat niet anders. Ongelooflijk!
Geef je stem:
0
0

T.P.V. STGDZM

 Geplaatst op
3 januari 2012
Borderline Verschrikkelijk, een stempel. Een verschrikkelijk stempel. En dat terwijl het ook voor hen, de beleving van de zieke, zo verschrikkelijk is. Ik heb gehuild na het lezen dusdat 31 maart geplaatst.
Een ??? van me heeft ook de stempel borderline in de papieren. Dus ik zocht op internet. En lees echt alleen maar verschrikkelijke dingen. Borderliners die god vragen om de dood. Ja, jammer. God is er niet op internet. Toch ben ook ik gelovig. Het doet me pijn, deze ervaringen te lezen. Vooral die van de borderliners die niet begrepen worden, niet begrepen kunnen worden.
Ongeneeslijk volgens, ik weet niet wie allemaal. Volgens mij wel. Maar wie ben ik? Ik ben geen spychiater. Heb niet geleerd voor spychiater of wat dan ook.
Wel denk ik, dat ik het ook heb(gehad) Ik denk dat ik het heb overwonnen.
Even een levensbeschrijving.
Ik werd geboren in een groot gezin, voor deze tijd zeker. Nogwel met rode haren. Hoorde vertellen van mijn moeder dat zij dat verschrikkelijk vond. Ik wilde altijd met m'n vader mee naar buiten. Soms had ik niets aan mijn voeten. Bij klagen van ons moeder zei mijn vader als hij koude voeten heeft komt hij vanzelf naar binnen. Ik was niet de jongste, maar ook niet de oudste. Tussen 45 en 50 ben ik geboren.
Op de lagere school moest ik na een paar jaar wegens verthuizing naar een andere school. Begon te stotteren en heb de hele lagere school gestottert. Heb het nog eens met mijn moeder daarover gehad en gesteld dat het mogelijk daardoor allemaal gekomen is. Zij antwoorde het zou goed eens kunnen zijn, ik denk dat het zo is. Er is van alles gebeurt. Ik wil het niet bekendmaken. Maar mijn ouders hoorden er wel van. Onbegrijpelijk wat er in een kind kan gebeuren. Wat een kind onbewust voelt. Wat een kind onbewust meemaakt, ervaart, en doet. Ouders hebben ook de taak op te voeden. Wat allemaal gebeurde kon ik geen plaats geven. Ja, in die tijd was ik leeg, voelde me leeg, Huilde al bij het weten dat ik leefde.
Onbewust voelde ik alles wel, kon het niet onder woorden brengen. Kon niet leren, terwijl de rest hoge cijfers scoorde. Mijn oplossing was toen voor mezelf. Ik wil het niet weten. Iedereen weet toch wat ik bedoel. Ik wil niet weten of ..... met d.,t, of dt geschreven moet worden. Ja, ik had veel moeite te leven, in een leven waarin iedereen anders dacht. Ik stond alleen. Niemand wist wat er in mij omging, niemand wist hoe ik het beleefde, niemand wist wat ik voelde. Ik kroop weg, ik vluchtte. Ik begreep hen niet en ook ik werd niet begrepen.
Later, heel veel later heb ik alles op een rij gezet. Geprobeert te begrijpen hoe het in mij ging, maar ook hoe het in anderen ging. Ook vroeg ik me af, ben ik tekort gedaan???? Geen eten gekregen? Of noem maar op. Rode haren, m'n moeder wildse dat niet. Kon er ook niets aan doen. Vond het wel erg. Was het voor haar wel mogelijk dezelfde liefde te geven? Was dat niet mogelijk de oorzaak van alle vervolg? Heeft ze me tekort gedaan? Ik ben ook groot geworden. Ja ik was een probleem. Het ging niet goed. Veel zorgen heb ik mijn ouders onbewust bezorgd. Wilde ik dat? nee, ik wilde het liefdte kindeke zijn, of gevonden worden. Ik bereikte dat niet. Mijn doen en laten kan anderen dat gevoel ook niet gegeven hebben. Sorry ik ervaarde dat dus veel en veel later. Het leven was zoals het was.
Veel ben ik bezig geweest met de vraag uit liefde of uit egoisme. Zwart/wit .
Gelukkig heb ik daarin alles gevonden wat ik verloren was.
Ik heb ook wel eens verder moeten vragen bij mezelf. Was het uit liefde, nee. Maar ben ik tekort gedaan? Kreeg ik geen eten. Jawel ook ik kreeg eten. Ben ik begrpen? Begrijp ik mezelf? Begrijp ik de ander? Moeilijke vragen. Sorry. Kan ik vergeven?
We kunnen pas vergeven als we het kunnen vergeten. Kunnen we het vergeten als het ons zoveel pijn heeft gedaan.
De mens lijdt het meest door het lijden wat hij vreest.
Ook jezus bad in de hof van olijven "vader, als het mogelijk is laat dan deze beker aan mij voorbij gaan"
Boosheid is het tonen van je onmacht. Als je daar over nadenkt, is dat ook zo.
Verdriet, verdriet, verdriet, ik voel het zoveel. Onbegrip idem. Mijn liefde wordt niet begrepen en ik begrijp de liefde van anderen niet.
Heb/had ik borderline????
Als ik de liefde op kan brengen om anderen te begrijpen? O, wat moet ik me toch prijsgeven, wat moet ik toch werken om het begrip van anderen te winnen. Ja het is moeilijk. Het is verrekte moeilijk.
begrip te hebben, maar ook
begrip te krijgen.
Borderliners zijn arm. Maar ook alle mensen die met borderliners te maken hebben zijn arm.
Zijn we uberhaupt niet allen arm? Er is altijd meer, lekkerder, mooier, en al wat niet meer zij.
Als we kijken naar meer en hoger, doen we onszelf tekort.
We moeten leren gelukkig en tevreden te zijn met wat we hebben.
Als iedereen zijn liefde geeft, krijgt iedereen. Als ik krijg ben ik eerder in staat te geven als wanneer ik me moet opofferen. Hebben borderliners zich niet teveel opgeofferd? In het verleden, zonder dat men zich daarvan bewust was. Zonder de kennis van voor de liefde of ten koste van het egoisme??????
Wat is hen onbewust aangedaan of overkomen?????
Had/heb ik borderline?
Mensen ik gun iedereen de liefde van hun leven. Ik haat het egoisme.
Echter ik ervaar dat er zo veel egoisme is.
Niet praten, denken, zou ik iemand iets tekort gedaan kunnen hebben?
Is mijn lifde niet begrepen????
Borderliners en kennissen ik hoop dat je iets aan hebt.
Kennen, weten begrijpen, Het is verrekte moeilijk.
Maar toch, alles is de moeite waard.
Succes.
Liefde, licht in de duisternis.

Geef je stem:
0
0

beest

 Geplaatst op
3 januari 2012
Borderline. het is een verschrikking. Geen enkel goed woord.
Wij begrijpen hen niet, en zij begrijpen ons niet.
Een naam, en wat brengt die naam teweeg?
We zien hun liefde niet.
We kennen hun angsten niet.
Snappen niet wat er is gebeurt.
We veroordelen hen.
We maken het hen nog moeilijker.
Ja, het is moeilijk. Ja het is verrekte, moeilijk.
Maar, het is niet aangeboren.
Ze hebben iets ervaren, beleefd, niet begrepen.
Of begrijpen wij het niet?
Het is geworden, geworden door ervaringen die wij niet ervaarden.
We begrijpen het niet, we kennen het niet
Willen het ook niet begrijpen/kennen.
Kunnen het niet begrijpen.
Maar toch, het is er wel.
Krenking, onbewust, onbedoeld.
Onbenoembaar.
Maar wel als kind ervaren.
Gevoelens geboren beleefd.
Jaren verstopte gevoelens.
Geen plaats kunnen geven.
Niet noembaar, maar wel voelbaar voor hen.
Door hen intens beleefd.
Ze kunnen het niet kwijt, niet benoemen.
Wij kunnen het niet begrijpen.
We drukken wel die stempel
Borderline.
Ja het moet een naam hebben.
Zij verloren het vertrouwen.
Kennis van de inhoud van dat stempel
maakt het onmogelijk het vertrouwen te herwinnen.
Het verdiept de put
Duwt verder weg.
Helpt niet maar vernietigd.
Wat doen mensen mensen aan??
Geef je stem:
0
0

Shaniai

 Geplaatst op
8 januari 2012
Hallo, lieve mensen;
pfff wat erg wat wij borderliner's jullie allemaal aandoen.
Nu ermeode ik al langer dat ik borderline had maar het is nog niet zolang bevestigd.
Ik kom uit een gezin maar ik totaal vernedert ben en incest heeft plaats gevonden.
Tuurlijk heb ik ook wat negatieve kantje's heb ook last van woedeuitbarstingen impulsief gedrag afstoten doen we omdat we nooit geleerd hebben ons te hechten om dat we er dikwijls er alleen voor stonden mijn moeder gelooft niets van het misbruik ik zoek maar aandacht.
Aan de andere kant heeft borderline ook veel positieve dingen we hebben meestaal veel humor en we zijn creatief eerlijk nemen geen blad voor de moed we kunnen andere mensen goed aanmoedigen. we kunnen andere oplossingen vinden voor onze problemen door levenseraringen.
Ik denk als mensen met of zonder borderline een beetje water bij de wijn willen doen dat er best want mooi's uit kan groeien maar niet bij voorbaat al zeggen het is weer een borderliner we zijn allemaal mensen dus ook uniek. Natuurlijk moeten de mensen die borderline hebben ook niet in een slachtoffer rol hervallen of zich er aan vast houden.
Liefs van eenzaam zieltje
Geef je stem:
0
0

Leo

 Geplaatst op
13 januari 2012
Shaniai,
Bagatelliseren is een sterke eigenschap van borderliners, JA het is erg wat jullie de ander aandoen!!
Zelf ben ik ook slachtoffer en helaas letterlijk slachtoffer! Van zowel geestelijke mishandeling als van zware lichamelijke mishandeling. De vrouw in kwestie wil niet erkennen dat zij lijdt aan borderline, wat het nog moeilijker maakt. Is het werkelijk waar dat je vernerderd bent in je jeugd? Is het geen excuses zoeken voor je ziekte? Mijn vrouw vertelde mij dit ook altijd, het tegenovergestelde is de waarheid. Heeft borderline positieve kanten? Laat je opnemen en opsluiten alsjeblieft, behandling heeft voor jou geen zin denk ik!! Mensen zonder borderline kunnen bijvoorbeeld ook heel veel humor hebben! En voor de maatschappij is het beter dat bordeliners inderdaad een "eenzaam zieltje" zijn.
Besef je wel hoeveel slachtoffers van borderline in de gevangenis zitten? Helaas sloegen zij bijvoorbeeld een keer terug....!
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
13 januari 2012
Leo, DUIDELIJK, EINDELIJK!!!!
Geef je stem:
0
0

Leo

 Geplaatst op
13 januari 2012
Youp schreef eerder dat hij zeer gelukkig is met zijn prinsesje met borderline en er veel voor terug krijgt. Ja, je krijgt er veel voor terug, heel veel intimiteiten! Op deze wijze binden borderliners jou aan zich. Een terechte reactie volgde.."Youp wordt eens wakker"!
Ik heb donders veel respect voor wat Silvia schreef, moedig om dit zo te verwoorden! Lof voor Silvia! Ik had heel veel meedelijden met 'mijn borderliner'. Ze heeft geen risico's genomen zodat zij deze ziekte kreeg.
Wanneer je gaat autorijden zonder ooit les te hebben gehad en je rijdt je in de kreukels, is meedelijden misplaatst. Om borderliner te zijn heb je niet gevraagd tenslotte! Dat resulteerde mij om meedelijden te hebben en te willen helpen. Dit houd op wanneer je keer op keer mishandeld wordt en de patient geen professionele hulp zoekt. En als je dan ook nog te weten komt dat dit (en veel meer ongein) in haar vorige relatie ook speelde, dan is er voor mij een conclusie: Borderliners van deze omvang moeten rechtelijk tot hulp gedwongen worden om erger te voorkomen (zie mijn vorig berichtje). Deze weg ga ik ook in, eerst de scheiding er door! Of het zielig is? Ja verdomd zielig, want ook deze mensen zouden het recht mogen beleven van een leven zonder borderline. Mijn vrouw is in wezen een schat van een mens en verdient dit niet, aan de andere kant verdien ik het niet om zo behandeld te worden en kies uiteindelijk voor een leven zonder borderline naast me. Doet mij heel veel pijn om haar zo in onbegrip achter te laten (geen besef wat er eigenlijk allemaal gebeurd) en toch kies ik voor mijzelf. Reken maar dat mijn gevoel en verstand onderling een zeer heftige strijd voeren!!
Geef je stem:
0
0

Shaniai

 Geplaatst op
14 januari 2012
Tja pfff, Heb nooit iemand bewust ooit pijn gedaan ik ben anti geweld etc....,Ja ik barst wel eens uit maar 5 minuten later ben ik het ook weer vergeten ja baglisseren is iedereen over de kam scheren dan wat niet kort door de bocht?? heb nooit echt met mensen problemen gehad.. miss wat aanklamen maar ja zoek wat moeder of vader figuren zoek eigenlijk altijd maar iefde... ben nooit in aanraking gekomen met criminaliteit of wat dan ook tja..... begrijp dat jullie gekwetst zijn maar iedereen een eerlijke kans geven lijkt me toch het eerlijkst.. we zien misschien wel zwart wit en niet altijd kleuren maar sommige onder jullie zien ook alleen maar zwart och ja so be it.. draag geen haat gevoelens naar andere toe en veroordeel ze ook niet voor ik ze niet ken
dus ga ik het hier bij laten wetende dat ik moderator op een forum ben en heel veel lof krijg van de mensen om dat ik ze zo goed steun
liefs van een vredevolle lieve borderline'tje
Geef je stem:
0
0

Shaniai

 Geplaatst op
15 januari 2012
zomaar ter informatie misschien dat sommige mensen hun hierin herkennen

Ik zal je proberen iets te vertellen over hoe borderline voelt, misschien dat je jezelf hierin herkent.

Waarschijnlijk voel je je net alsof je nog een kind bent, je zoekt nog altijd liefde, geborgenheid, een moeder, iemand die je bij de hand neemt en je leidt door de moeilijke wereld.

De wereld is groot en eng en je bent bang voor mensen. Je wordt steeds zo boos, verdrietig en eenzaam als je niet begrepen wordt. Je zoekt toch eigenlijk een vader- of moederfiguur i.p.v. een partner.

Het lijkt wel alsof niemand je begrijpt. Echter verstandelijk ben je volwassen en waarschijnlijk
(evenals veel Borderliners) zelfs vrij intelligent met een vrij hoog IQ. Daarom ga je zoveel nadenken, 1001 gedachtes in je hoofd en maar niet rustig kunnen worden, vreselijk. Tel daar bij nog op dat je niet weet wie je bent, leegte in je lijf en je draait helemaal door. Uitzichtloos……..

Ik kan je de volgende raad geven

Wees niet boos op jezelf om wat je gebeurd is.

Wees niet boos omdat intimiteit vaak moeilijk is, dat gaat beter als je jezelf beter leert kennen, beloofd.

Wees niet verdrietig omdat je niet veel kontakten hebt, als je ze wel had voelde je je er echt niet beter bij, de angst blijft.

Wees blij dat je kinderlijk enthousiast kunt zijn om de kleinste dingetjes.

Wees blij dat je een lief en warm persoon bent, met begrip voor anderen en een goed luisterend oor.

Wees blij dat je diepe dalen, maar ook grote hoogtes kent.

Wees blij dat je niet saai en grijs bent, maar diepgang kent in het leven.
Het mooie persoon zit in je hartje, ik weet wel zeker dat daar mooie kleuren zijn bij jou….

Je bent immers Borderliner…










4



Geef je stem:
0
0

prrrr

 Geplaatst op
15 januari 2012
hele verhalen.
Geef je stem:
0
0

Wolkje.

 Geplaatst op
10 februari 2012
Hallo allemaal.

Ik ben een jonge vrouw van 21 jaar oud en probeer al heel lang uit te zoeken wat er me mij aan de hand is.
Sinds ik nu twee jaar een studie SPH volg en enigszins theorie over Borderline heb gehad, begin ik me af te vragen of ik het zelf heb.
Ik ben vroeger op de basisschool erg gepest en vanaf dat ik 10 was, wilde ik eigenlijk al dood.
Vanaf mijn 14e word ik al betast door mijn stiefvader en heb met andere mensen die ik vertrouwde, op seksueel gebied ook genoeg nare dingen meegemaakt.
Mijn moeder geloofde me niet en daar was ik verschrikkelijk boos om.
Nu hebben we dit jaar te horen gekregen dat ze erg ziek is en dood gaat.

Ik herken zoveel van dit alles, maar ik twijfel tussen een depressie of Borderline.
Ik denk ook vaak negatief, heb veel vreetbuien, soms extreem veel energie, maar vaak geen fut om iets te doen. Verder denk ik ook erg zwart - wit.
Denk nog steeds erg veel aan de dood en op mijn zestiende zijn er bij een test wel depressieve componenten waargenomen.
Een depressie kunnen ze echter pas vaststellen als je 18 bent en heb er verder niks meer mee gedaan.

Hopelijk kan iemand hier vertellen of hij / zij zich in mij herkent.

Groetjes van mij.
Ben eigenlijk met weinig dingen erg gemotiveerd,
Geef je stem:
0
0

justme

 Geplaatst op
10 februari 2012
ik herken hier zoveel in...
Geef je stem:
1
0

knorrie

 Geplaatst op
12 februari 2012
ik zou zo graag van iemand met borderline willen weten waarom jaloezie het meest bij vrouwelijke borderliners voorkomt,althans,als ik wat lees over dit onderwerp dan gaat het vaak om vrouwen.een heel goede vriend van mij,waar ik heel veel van hou maar geen relatie mee heb door z,n bindingsangst lijkt nl. totaal niet jaloers,integendeel zelfs of hebben mannen dit niet? of is dit nu het verschil tussen bindingsangst en verlatingsangst? ik dacht nl. altijd dat die twee begrippen eigenlijk hetzelfde betekenden ook al klinken ze tegengesteld. hij heeft beide eigenschappen,maar de bindingsangst overheerst heel duidelijk.ik weet dat hij van me houdt en me volledig vertrouwd,maar zal ooit die knop omgaan bij hem? ik wil graag officieel met hem zijn,maar dat gaat dus niet door die angst. kan dat ooit over gaan na verloop van tijd?dat zou toch wel m,n grootste wens zijn,dat hij inziet dat hij bij mij geen angst hoeft te hebben. ben al heel ver,maar ik voel o zo duidelijk de angst voor intimiteit,z,n ware zelf te laten zien...kun je wel een relatie hebben met een borderlineman? ik mag niet eens zeggen dat ik van hem hou.zelfs dat is voor hem al te bedreigend...zou heel graag van een man horen hoe ik hem[heel voorzichtig] helemaal voor me kan winnen!
Geef je stem:
0
0

ja

 Geplaatst op
13 februari 2012
Knorrie, hij heeft vroeger veel pijn gehad, nu wilt hij niet weer gekwetst worden door gevoelens!
Geef je stem:
0
0

Wolkje

 Geplaatst op
13 februari 2012
@ just me.

Is het aan te raden om me te laten onderzoeken?
Geef je stem:
0
0

ja

 Geplaatst op
13 februari 2012
Voor je eigen IK, altijd laten doen.
Geef je stem:
0
0

Cire

 Geplaatst op
23 april 2012
Ik ben alles, goede baan (85.000+ Euro/jaar) een mooi huis van <500.000 Euro in de binnenstad van Leiden en mijn psychisch welzijn (zit nu aan Effexor en Remeron kwijtgeraakt vanwege een relatie met een borderliner. Borderliners, ik vervloek jullie!!! En iedereen op deze site die een tip wil hoe om te gaan met borderliners ; RENNEN ALS JE LEVEN JE LIEF IS!
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
23 april 2012
dat geeft goede hoop.....
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
24 april 2012
Als je enige kwaliteit van leven wilt behouden en jezelf niet de rest van je leven als deurmat wilt laten gebruiken wel....!
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
25 april 2012
CIRE, je hebt gelijk 100%!!!!
Geef je stem:
1
0

fred30

 Geplaatst op
27 april 2012
Ik leef al meer dan 30 jaar met een borderliner met goede en kwade dagen eerst was ze deprie dan opgewekt . Voor onze zoon die intussen 20 is heeft ze nooit gezorgd ze was te moe van haar werk of van haar ziekte.Met haar familie heeft ze gebroken die konden haar kuren niet aan ik ben bij haar gebleven uit compasie of uit liefde ik weet het niet meer we hebben het soms heel leuk samen en ook heel moeilijk op reis of naar stad of naar vrienden gaan is altijd een avontuur je weet nooit wanneer de bui komt overwaaien. Het meest zit ik in met de zoon die zich door de toestand voor ons afsluit. Ik ben ook van dat hij alle contact zal vermijden en geen relatie met iemand kan of durft aante gaan. Ik wens veel sterkte aan de mensen die met een borderliner samenleven want het is hard.
Geef je stem:
0
0

Hans WWWorst

 Geplaatst op
7 mei 2012
Shit Fred, dat je dat nog accepteert, je wordt geleefd en leeft zelf niet, oeioeioei man, geef haar een schop onder dr reet! Je verhaal en genoemde leeftijden in ogenschouw nemend ben jij circa 55 (+/- 5). Wil jij je laatste goede jaren van je leven lijden onder het juk van zo'n mafworst met eigen beperkingen? Of kom je nog 1 keer voor jezelf op, geef haar een schop onder d'r reet en zie je vervolgens hoe aardig ze daarvan wordt. En vanaf dat moment bepaal JIJ de houdbaarheidsdatum... Borderliners hebben ook een handleiding, ik heb hem! Wie wil hem bestellen?
Geef je stem:
0
0

desiree

 Geplaatst op
9 mei 2012
Hallo allemaal, ik lees een beetje over bordeline kenmerken, en heb het vermoeden dat mijn huidige vriend dit ook heeft.
Ik ken hem 1 jaar en we hebben 6 maanden een relatie, waarin we steeds ruzie hebben om steeds hetzelfde probleem.
Een probleem waar hij iedere keer beloofd het niet meer te doen, maar het probleem komt steeds weer, en dat me pijn.
Zijn reactie als hij betrapt word of ik confronteer hem, is dan eerst de schuld naar me toe schuiven, dan is het manipuleren, dreigen met zich van kant te maken, steken onder water, en dan na dit alles, ziet hij in dat hij me kwijtraakt.
In het begin trapte ik daar steeds in, maar nu niet meer, ik heb ook mijn grenzen.
En zodra ik niet meer reageer op zijn emotionele uitingen, herhaalt alles en dan pas gaat hij inzien dat hij fout is geweest.
Hij biedt zijn excuus aan, maar dan weer met een steek onder water.
De andere kant van hem is lief, galant.
Ik zou niet weten hoe ik hem moet confronteren met borderliner, het blijft een gevoelig punt.
En wil ook niet meer toegeven aan zijn uitbarstingen, daar ben ik klaar mee.
Hij wil met mij verder, maar ik weet het niet meer.
Is het juist dat ik deze kenmerken kan plaatsen bij borderline?
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
9 mei 2012
Waar ie last van heeft weet ik niet, ik ben geen doctor, maar trap zo'n eikel er gewoon uit. Het beeld dat jij schetst is er een van een clown die probeert te manipuleren, ik zeg bewust probeert want zelfs jij hebt hem door (in je ooit vervlogen roze wolk).
Dit soort gasten blijven je gebruiken alsof ze "een kat een touwtje om de nek doen, het beestje steeds bijna laten stikken en dan het touwtje vieren om het slachtoffer weer lucht te geven" en het daarna op 125% nog een keer te proberen, wacht maar af.... (kan beter een x met mij uit gaan...! ;-))
Geef je stem:
0
0

desiree

 Geplaatst op
10 mei 2012
bedankt, haha met jou uitgaan?
Na de ruzie is hij weer de lieverd zelf en beloofd hij weer van alles, heeft spijt.
Dat is nu voor mij iets waar ik eerder gevoelig voor was, nu niet meer.
Ik ga hem wel confronteren, ik heb nog niet met hem kunnen praten, omdat ik boos was.
En uit boosheid kan je dan de verkeerde dingen zeggen, ik wachtte daarmee en vind dat ik serieus genomen moet worden.
Maar ik ga hem wel duidelijk maken, dat hij geen geintjes moet uithalen.
Het is niet 125% opnieuw proberen, bij hem is dat zelfs meer en op dat moment meent hij dat ook.
Het gaat bij mij om die emotionele uitbarstingen, waar hij waarschijnlijk nooit mee heeft leren omgaan.
En als ik dan de vorige dingen lees, ben ik dus aan het denken of hij ook borderliner is.

Geef je stem:
0
0

JA

 Geplaatst op
10 mei 2012
Je kunt met zulke mensen NIET praten, omdat ze ja en amen zeggen en toch ALTIJD in het oude patroon terug vallen, zieke mensen moeten behandeld worden door een arts, en dan nog zijn ze NIET te genezen!!
Gewoon stoppen en zoek een gezond mens!!

Groet Ja.
Geef je stem:
1
0

desiree

 Geplaatst op
21 mei 2012
Bedankt voor de antwoorden, ik moest dit even laten bezinken.
Na afgelopen weekend heb ik er een punt achter gezet, hij valt in de herhaalde fouten, die mij steeds pijn doen.
Na praten, weer nog 1x proberen, maar mijn grens is bereikt.
Nu verwerken
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
21 mei 2012
Desiree,
heet jij Petra en woon je in Heerhugowaard?
Geef je stem:
0
0

desiree

 Geplaatst op
22 mei 2012
Nee hoor
Geef je stem:
0
0

paris

 Geplaatst op
24 mei 2012
diepe zucht!!!!!!!!!!!!
Geef je stem:
0
0

paris

 Geplaatst op
24 mei 2012
ik denk dat we allemaal complexen hebben en dat een 100% gezond mens bestaat niet,,,die ene heeft dit en de andere dat,laten we elkaar helpen en steunen.
Geef je stem:
0
0

paris

 Geplaatst op
24 mei 2012


We all want to help one another. Human beings are like that. We want to live by each other's happiness, not by each other's misery. We don't want to hate and despise one another. In this world there's room for everyone and the good earth is rich and can provide for everyone.

The way of life can be free and beautiful, but we have lost the way. Greed has poisoned men's souls - has barricaded the world with hate - has goose-stepped us into misery and bloodshed. We have developed speed, but we have shut ourselves in. Machinery that gives abundance has left us in want. Our knowledge has made us cynical. our cleverness, hard and unkind. We think too much and feel too little. More than machinery we need humanity. More than cleverness, we need kindness and gentleness. Without these qualities, life will be violent and all will be lost.

The aero plane and the radio have brought us closer together. The very nature of these inventions cries out for the goodness in man - cries for universal brotherhood. For the unity of us all. Even now my voice is reaching millions throughout the world - millions of despairing men, women, and little children - victims of a system that makes men torture and imprison innocent people. To those who can hear me, I say: 'Do not despair.'

The misery that is now upon us is but the passing of greed - the bitterness of men who fear the way of human progress. The hate of men will pass, and dictators die, and the power they took from the people will return to the people. And so long as men die, liberty will never perish.

Soldiers! Don't give yourselves to brutes - men who despise you and enslave you - who regiment your lives - tell you what to do - what to think and what to feel! Who drill you - diet you - treat you like cattle, use you as cannon fodder. Don't give yourselves to these unnatural men - machine men with machine minds and machine hearts! You are not machines! You are not cattle! You are men! You have the love of humanity in your hearts. You don't hate, only the unloved hate - the unloved and the unnatural!

Soldiers! Don't fight for slavery! Fight for liberty! In the seventeenth chapter of St Luke, it is written the kingdom of God is within man not one man nor a group of men, but in all men! In you! You, the people, have the power - the power to create machines. The power to create happiness! You, the people, have the power to make this life free and beautiful - to make this life a wonderful adventure. Then in the name of democracy - let us use that power - let us all unite. Let us fight for a new world - a decent world that will give men a chance to work - that will give youth a future and old age a security.

By the promise of these things, brutes have risen to power. But they lie! They do not fulfill that promise. They never will! Dictators free themselves but they enslave the people. Now let us fight to fulfill that promise! Let us fight to free the world - to do away with national barriers - to do away with greed, with hate and intolerance. Let us fight for a world of reason - a world where science and progress will lead to all men's happiness. Soldiers, in the name of democracy, let us unite!

Charlie Chaplin’s speech in: “The great dictator”
Geef je stem:
0
0

desiree

 Geplaatst op
27 mei 2012
Kan het ook zover komen, dat ze in een psychose raken?
Heb het uitgemaakt met mijn vriend, maar na veel mailtjes te hebben ontvangen met zijn eigen gestelde diagnoses voor mij, waarna ik nog steeds mijn grens heb aangehouden, lijkt het alsof hij nu aan het doordraaien is.
Het lijkt meer diagnoses, die hij voor zichzelf kan stellen, maar hij stelt te betreft mij dan vast.
Ik lijd aan waanzin en alles.
Ik negeer die dingen, maar kan het zover gaan, dat ze geen realiteit meer onder ogen zien en dingen gaan vaststellen, die er niet zijn.
Het lijkt erop, na zijn schrijven te lezen, dat hij doordraait.
Ik besef wel dat het zijn belevenis is, en dat dat in zijn hoofd omgaat, maar kan dit?

Desiree
Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
28 mei 2012
Desiree,

nee dat kan niet, is pure aandacht en zelfmedelijden, om zijn doel te kunnen bereiken, nu moet je sterk staan!!!
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
28 mei 2012
Desiree, kappen nou, hij is niet goed bij zijn hoofd, anderen noemen het borderline...
Geef je stem:
0
0

Gemguardian

 Geplaatst op
29 mei 2012
Stuitte toevallig op deze website. Veel gemengde berichten van borderliners en mensen die een relatie hadden / hebben met borderliners.
Ik heb/had geen relatie met een borderliner maar ben nu indirect wel betrokken bij een borderliner doordat mijn nieuwe partner samen met een borderliner een kind heeft. Mijn partner is gescheiden, maar zal door de ziekte van zijn ex nooit definitief gescheiden zijn. Even los wat een langdurige relatie (bijna 20 jaar) met een borderliner persoonlijk met hem gedaan heeft. Wat het effect de borderline van ex op het kind heeft vind ik gewoon in –en in triest. Zo’n kind moet maar leren leven met de stemmingswisselingen, woede-aanvallen, nooit weten of A nu goed was of toch optie B goed is. Zo’n kind wordt op –en neergeslingerd door emoties die ze nog niet hoeven of zouden moeten begrijpen. Het kind is meer ouder dan kind. Het kind is nu al een aantal weken full-time bij ons omdat het bij ex weer tot een dieptepunt is gekomen, en je ziet het kind weer kind zijn.
Ik ben ervan overtuigt dat ex alles probeert om een goede ouder te zijn, maar dat de borderline het haar onmogelijk maakt. Het doet mij goed om te lezen dat er borderliners zijn die wel de strijd aangaan met hun ziekte, en dit zo goed als het kwaad proberen te accepteren en een weg te banen in deze toch al onbegrijpelijke wereld. Maar ik heb het hier over een borderliner die dat niet wilt, het nut er niet van inziet en totaal machteloos staat ten opzichte van eigen ziekte. Terwijl deze borderliner bijna elke hulpsverlening instantie al heeft ingeschakeld.
En moet daar een kind de dubben van zijn??
Dus ja ik herken de verhalen waarin mensen zeggen: nooit meer een relatie met een borderliner. Ik heb dus zelf geen relatie met een borderliner gehad maar ik weet inmiddels wel wat het inhoudt om een borderliner in je kring te hebben en welk effect dit kan hebben op je persoonlijk leven en het leven van een kind.
Zijn er keuzes om niet in contact te staan met een dergelijke geval borderline? Zeker maar een kind onder de 12 mag dat nog niet volgens ons Nederlands rechtsysteem.
Dus borderliners die hier zeggen: ga niet op ons liggen vitten. Nee dat doe ik niet, maar de wereld is niet zo zwart/wit dat je alle borderliners over een kam kan scheren. Er zijn zeker borderliners die je kunt clasificeren als niet normaal.
Mijn applaus en enthousiasme voor de borderliner die wel hun ziekte bevechten en een “normaal” en “gelukkig” leven kunnen vinden.
Sterkte voor diegene die met een borderliner te maken hebben, die nog niet in dit stadium zit.
Geef je stem:
0
0

desiree

 Geplaatst op
30 mei 2012
Ik negeer ook al zijn mailtjes en uitspattingen, en de smjes, ik reageer nergens meer op.
Ondanks ik zijn goede kanten heb gezien, laat ik me niet stukmaken door die andere kant.
Het is meer belangstelling in hoe zo iemand in elkaar zit, niet vanwege een ex relatie, maar om de mens zelf.
Meneer gaat nu hulp zoeken en heeft een afspraak bij de psych, maar volgens hem weet hij zeker dat alles aan mij ligt.
Ik ben de grote leugenaar en de gekste waarnemingen uit hij naar mij toe, dus ik snap heel goed dat dit niet ok is voor mij.
Natuurlijk laat ik mij niet meer vernederen.
Maar ik blijf sterk en hij zal maar aan zichzelf moeten gaan werken.

Ik ben gewoon benieuwd van wat gebeurt er of gaat er in zo iemand zijn hoofd/emoties om zo te doen en te denken. Het blijft een mens.
Het is hun beleving en als je zelf niet stabiel bent, kan dat behoorlijk jou stuk maken.
Hoe weet je van tevoren dat je een relatie aan gaat, die een borderliner is? Ze zullen het zelf niet van tevoren aangeven.
Ik ben verder gaan denken en lezen nadat er steeds conflicten waren, die als een bom ontplofte.
Ik zie het als een ervaring en een les, maar ik denk niet dat je van tevoren kan zien aan een persoon dat die een bordeliner is, je raakt verliefd op die ene kant, die mooie en lieve kant, maar kan verstrikt raken in mooie en lieve woorden, en je later stukmaken en de grond in kunnen boren door gescheld en beschuldigingen.Het lage van het lage.
Je moet dan zelf niet instabiel zijn.

Grenzen aangeven en niet weer erin trappen in die mooie woorden, zodat ze weer terrein winnen.

Geef je stem:
0
0

gemguardian

 Geplaatst op
30 mei 2012
als de ander niet aangeeft dat hij/zij die ziekte heeft, dan kom je daar pas later achter. Wanneer de verliefdheid wegebt

Het enige dat ik kan zeggen is met mijn ervaring over borderline is dat ze wellicht inwendig wel weten en voelen dat het verhaal bij hun ligt, maar naar jouw dat niet snel zullen doorgeven. Het is misschien geheel afhankelijk in welke staat hij/zij verkeerd, of zelfs misschien welke vorm ze hebben. Borderline heeft natuurlijk veel kenmerken, vormen en ook kans op een combinatie met andere psychische ziektes.

het is gewoon geen ziekte waar je van kan zeggen: die heeft daar last van, en de ander heeft het exact hetzelfde. Bij de een draagt een bepaald kenmerk sterker uit dan de ander.

Plus wat ik inmiddels heb begrepen is er ook verschil tussen acting in en acting out borderliners. Acting is dan hebben ze (als ik het goed heb...) vooral zelf last van, acting out dan heeft de omgeving er ook last van.

Wij hebben met een geval van acting out te maken, en wat ik lees bij jouw zou het bij jouw ook goed het geval zijn.

Maar nog 1 ding: zolang de psycholoog geen diagnose heeft vastgesteld is er geen zekerheid op de wereld die zegt dat je ex borderline heeft. Er zijn nog zoveel andere psychische ziektes met dezelfde kenmerken.

Laat het los, en laat het gaan. Je hebt er geen last meer van.
Negeren van de mailtjes is wellicht het beste wat je kan doen.

Ik heb ook zo'n ex gehad (kwam uit het buitenland) alles en iedereen was schuldig aan hoe zielig hij wel niet was. Ik heb het 3 kansen gegeven, en toen was ik het beu. Hij begon zelfs op m'n werk te bellen, ik heb z'n verhaal aangehoord en nog 1x gereageerd op de mails toen alles geblokkeerd (mailadres, telefoonnr etc) en vanaf toen.. rust.

Zolang als jij reageert zal je ex blijven reageren. Dus loslaten die hap, zet het van je af en pak je leuke gezellige leventje weer op
Geef je stem:
0
0

Janneke2

 Geplaatst op
4 juni 2012
een maand geleden is bij mij borderline vast gesteld.
Ik heb daar best moeite mee,ik ben 55 jaar.
Ik heb de laaste tijd heel veel last van dat ik mensen niet vertrouwd.
Dat is gekomen door een insident van een vriendin,zij heeft mij pijn gedaan en schuifd opeens de schuld naar mij.
Tegen wordig als er iets niet goed gaat dan gaan ze je al aangeven bij de politie want dan heb ik haar op eens gestalkt.
Jullie kunnen dan wel alles op de borderline afschuiven omdat ze vinden dat wij moeilijk zijn.
Kijk eerst naar jullie zelf en dan naar een ander.
De maatschappij wil alsmaar de mensen die raar over komt een stempeltje geven.
Mijn leven had wel zin,maar nu niet meer sinds zij mij aangegeven heb als stalker en dan op eens een stempel krijgt als borderline.
Dit is de schuld van de maatschappij.
Geef je stem:
0
0

gemguardian

 Geplaatst op
5 juni 2012
Doe je er ook iets aan?
dus probeer je stempeltje ongedaan te maken, of ga je op de bank zitten kniezen dat je wereld geen zin meer heeft etc etc?

het gaat er niet om wat je hebt, maar hoe je ermee omgaat.
Geef je stem:
0
0

janneke2

 Geplaatst op
5 juni 2012
ach ja je weet niet eens waar je over praat.
een beetje begrip mag je wel tonen,als je dat niet op kan brengen moet je eigen hier niet vertonen.
jij denkt zeker dat alles aan borderliners ligt.
Geef je stem:
0
0

Gemguardian

 Geplaatst op
6 juni 2012
Ik zal duidelijk zijn in wat ik bedoelde met mijn berichtje:

wat ik lees kun je er jezelf niet in de diagnose herkennen.
Mijn advies voor jouw zou zijn: vraag een second opinion aan. Bij volwassen wordt het erg snel op borderline gegooid.

--
Om hierop in te gaan: een beetje begrip mag je wel tonen,als je dat niet op kan brengen moet je eigen hier niet vertonen. jij denkt zeker dat alles aan borderliners ligt.
--
Ik heb begrip voor iemand die de diagnose borderliner heeft gekregen. Net zoals mensen met andere ziektes is het een ongevraagde ziekte, waar sommige mensen zwaar onder kunnen leiden en andere minder zwaar. Ik heb zelfs medeleven voor borderliners die zware periodes doorgaan. net zoals ik dat zou hebben voor mensen met andere psychische en/of non-psychische ziektes.
Juist forums als deze, en ik heb zelfs websites gelezen van mensen die borderliner hebben, bewijzen mij dat er borderliners zijn die ondanks hun ziekte een manier hebben gevonden om er mee te leren leven. Dus het kan lijkt mij, niet voor iedereen, maar het kan wel. En ik ben ontzettend blij om dat te lezen, want dat houdt in dat er “hoop” is.
Over het tonen van begrip:
Kun jij je inleven in mijn situatie? Waar wij te maken hebben met een borderliner, die ondanks alle hulpverlening die ze krijgt het niet voor elkaar krijgt om haar leven op de rit te krijgen. En goed voor haar kind te kunnen zorgen.
Deze borderliner heeft zoveel last van haar borderline, dat haar omgeving er ook last van heeft (en niet een beetje ook niet). Ligt dit aan de borderliner: nee zeker niet, ik leg het juist bij de hulpverlening in Nederland neer. Deze borderline (net zoals alle andere) kan er niets aan doen dat hij/zij deze ziekte heeft, maar de hulpverlening in Nederland zou toch iets moeten kunnen doen?

Dus even de vraag omdraaien: heb jij begrip voor de mensen die met borderliners te maken hebben die deze ziekte niet hebben maar wel net zoveel last ondervinden van deze ziekte als de borderliner zelf?
Geef je stem:
0
0

Lampekap

 Geplaatst op
6 juni 2012
Typische borderline reactie..... Alles en iedereen de schuld geven en niet naar jezelf kijken of proberen er vanuit je eigen kracht iets aan te veranderen.
Geef je stem:
0
0

mening

 Geplaatst op
8 juni 2012
Ik heb n zus met bordeline. Moet zeggen VERSCHRIKKELIJK!! ze heeft niet alleen mijn leven verwoest, maar nog veel erger die van mijn ouders. Dat soort mensen zijn heel gevaarlijk en niet te vertrouwen.
Ik heb het contakt verbroken, moest wel anders ging ik er zelf van kapot, en niet alleen dat, mijn kinderen neem ik er dan ook in mee. Begrip? nee kan ik niet meer tonen! Altijd zelfmoordneigingen alleen maar voor aandacht! er zijn mensen die dood gaan omdat ze n erge ziekte hebben, en die willen helemaal niet dood. Dat is pas erg.
Geef je stem:
0
0

grim

 Geplaatst op
11 juni 2012
verschrikkelijk zeg.
Ik werk al 13 jaar bij de zelfde baas en ik en nu is er borderline bij mij vast gesteld.
Nou ik verpest niemand zijn leven,en ik heb nog steeds goed contact met mijn familie.
Ik zo het heel erg vinden als mijn familie me liet vallen.
Ja je heb verschillende borderliners.
Jullie vergelijkt iedereen als verschrikkelijk of moeilijk.
Maar andere mensen mogen ons wel moeilijk maken,omdat borderliners verschrikkelijk zijn.
gegroet ik heb het hier weer gezien.
Geef je stem:
1
0

gemguadian

 Geplaatst op
13 juni 2012
beste grim, wat je zegt is precies de waarheid. Niet elke borderliner is hetzelfde. Maar je hebt vreselijke types er tussen zitten. Persoonlijk vind ik het erg prettig te lezen dat er borderliners zijn die dat niet zijn, dat zorgt er namelijk voor dat je blijft relativeren dat niet iedereen hetzelfde is en anders omgaat met zijn/haar ziekte.
Geef je stem:
0
0

jana

 Geplaatst op
13 juni 2012
Daar ben ik het absoluut mee eens gemguadian. Ik heb zelf enkele maanden een relatie gehad met iemand waarvan ik vermoed dat hij borderline heeft. Hij is een collega en moet er nu mee zien samen te werken. Ik kon mij niet aanpassen, want dat was teveel gevraagd. Als anderen dat wel zien zitten, is dat hun keuze. Het lijkt mij in bepaalde gevallen wel een moeilijke keuze.
Ik heb nog altijd geen rust gevonden in mijn werk, omdat op een normale manier met hem omgaan heel moeilijk is. Soms is hij vriendelijk, soms geeft hij giftige commentaren met collega's erbij, soms haat hij mij. Ikzelf wil soms terug moeite doen om een goed contact te behouden, maar soms ben ik zoooo boos op hem, omdat hij zelf niet inziet wat hij soms aanricht en mij van alles de schuld geeft.
Spijtig, want ik doe mijn job heel graag. Het is vooral heel vermoeiend...
Geef je stem:
0
0

Bibendum

 Geplaatst op
20 juni 2012
Knorrie,
Hoe staat het nu met jou en je goede borderline vriend. Hoe pak je het aan ? Het interesseert mij omdat ik hetzelfde voor heb. En hoe heb je gemerkt dat hij borderline heeft, aan zijn gedrag tegen jou ? Ik denk dat van mijn vriend ook.
Lieve groetjes.
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
22 juni 2012
hoi bibendum. had net een heel verhaal aan je uitgelegd,wilde op verzenden drukken...weg mail. maar goed,even heel kort: ik ben er even mee gestopt om contact te hebben. was even te moeilijk. ik hou te veel van hem,hij moet uit m,n hoofd op relationeel vlak want kwam geen steek verder.doet me veel pijn,want denk haast iedere dag wel aan hem en aan de pijn die hij ook ongetwijfeld heeft want in zijn ogen heb ik hem nu in de steek gelaten,waar ze nu juist zo bang voor zijn! ik heb mijzelf eigenlijk in de vingers gesneden want dit wilde ik eigenlijk niet,maar moet ik nu zelf weer contact zoeken? kan het even niet meer,was te veel met hem bezig. lang verhaal in ieder geval. maar heb wel een goede tip en dat is dat je absoluut het boek van randie kruger en mason moet lezen. titel ben ik even kwijt maar die vind je zo door het even te googelen,superboek die me echt de ogen heeft geopend en me versteld deed staan. absoluut het beste borderlineboek vind ik. daar staan geweldige tips in om [bijv]met hun te communiceren,want dat is soms erg moeilijk. doordat ik me in het ziektebeeld hreb verdiept ging mij dat redelijk goed af vond ikzelf,al blijft dat erg moeilijk. ze zijn ontzettend snel gekwetst door hun overgevoeligheid,maar nu ben ikzelf gekwetst door hem,ik zou beter moeten weten,maar ben er even klaar mee. wacht nu op teken van hem want dit is vast niet wat hij wil,maar je moet goed je grenzen bewaken en daar is hij [onbewust waarschijnlijk]overheen gegaan,maar kon even niet anders. het komt vast wel weer goed,daarvoor zijn we elkaar te dierbaar,maar wanneer??? sterkte en als je nog vragen hebt dan beantwoord ik ze heel graag,het blijft ons bezighouden nietwaar? juist omdat het zo,n ingewikkeld ziektebeeld is.
Geef je stem:
0
0

Bibendum

 Geplaatst op
23 juni 2012
Knorrie,
Dank je voor je antwoord, spijtig dat je je hele verhaal had neergeschreven en het mislukte.... Ik vraag me nog een beetje af hoe jijzelf tot de conclusie bent gekomen dat hij borderline heeft. Zijn er dan verschillende kenmerken die hij heeft en komen die tot uiting in de vriendschap met jou?
De man die ik leerde kennen, deed vanaf het begin erg raar. Hij probeerde mij vooral op een afstand te houden door afspraken niet na te komen, soms ruzie te zoeken, zo overduidelijk dingen doen die je normaal niet doet als je iemand graag hebt. Gewoon met opzet uitlokken. Na vele gesprekken met hem ben ik gaan denken wat er aan de hand zou kunnen zijn. Hij had al verschillende verbroken relaties achter de rug, heeft bindingsangst en ook verlatingsangst denk ik, is soms impulsief, heeft stemmingswisselingen en een laag zelfbeeld en lijkt soms erg afwezig te zijn. Ook heb ik gemerkt zoals jij schrijft dat hij heel gevoelig is en dat je inderdaad erg moet opletten wat je zegt. Gezien ik zo een zachte, gevoelige man niet gewoon was, hield ik daar niet echt rekening mee en flapte er regelmatig wel eens gekke dingen uit .... Nadien dacht ik, waarom doet hij nu zo raar en afstandelijk, maar maanden later begin ik alles bij elkaar te zien en ben ik zelf op zoek gegaan naar een verklaring voor dit alles. Borderline ??? Of gewoon geen interesse in mij ??? Maanden heb ik het volgehouden, maar hij maakte het mij erg moeilijk en hij deed mij veel pijn. Ik wist niet wat ik er van moest denken toen en liet hem begaan. Hij ging geregeld over mijn grenzen, maar ik voelde aan dat hij op die manier ruzie wilde zoeken en me wilde wegduwen van hem, dus ging ik niet mee in zijn grillen en bleef rustig. Achteraf gezien had ik dit niet moeten doen, en duidelijk aangeven waar mijn grenzen zijn.
Wat jij je afvraagt of mannen die borderline hebben niet jaloers zijn ? Ik had bij hem dikwijls het gevoel dat hij mij jaloers wilde maken, op allerlei manieren, direct en indirect. Van mezelf ben ik niet zo vlug jaloers, maar zoals hij deed als we in gezelschap waren van andere vrouwen enz. ja dan wordt het moeilijk. Het leek voor mij weer allemaal om me te kwetsen en op afstand te houden ? Achteraf had ik steeds meer het gevoel dat hij zijn eigen gevoelens op mij wilde projecteren, m.a.w. dat hijzelf erg jaloers was en op die manier zijn gevoelens bij mij wilde uitlokken, wat hem dan ook lukte.... En uiteindelijk zei hij dan ook dat ik waarschijnlijk jaloers was. Maar zelf bleef hij altijd koel en berekend en liet nooit het achterste van zijn tong zien.
Manipuleren kan hij ook als hij zijn zin niet echt krijgt en me op één of andere manier kwetsen (zo leek het voor mij toch) als ik niet deed wat hij op dat moment graag had, gewoon eenvoudige dingen zoals meegaan naar een feest of dergelijke.
Intense woede of zelfmoordneigingen heeft hij niet, voor zover ik weet. Wel die plotse stemmingswisselingen, die ik soms niet kon verklaren.
Ik weet tot op heden niet of hij echte borderline heeft ? Hij heeft wel veel kenmerken ervan.
Hoe heb jij of denk jij te weten dat jou vriend borderline heeft ? Hoe heeft hij je gekwetst, zodat je nu volledig afstand genomen hebt ? Heb je totaal geen contact meer ?
Dank je voor de vermelding van het boek, ik ga het zeker eens uitzoeken en eventueel lezen.
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
24 juni 2012
hoi bibendum. heb even weer heel lang nagedacht over mijn antwoord aan jou,hoe het zo heeft kunnen lopen,onze relatie en de situatie nu.ik ken hem dit jaar september precies 30 jaar.ik was 19 en heb hem ontmoet op de school waar ik stage liep,hij was daar leerkracht .ik was gelijk onder de indruk van hem maar hij was getrouwd,iets wat ik niet wist,maar voor ik het wist was ik verliefd.hij hield er ook meerdere relaties op na waar ik ook niets van wist. ik ben ongeveer 3 jaar met hem omgegaan en heb het contakt met hem verbroken omdat ik m,n inmiddels expartner tegenkwam. vond het niet gepast om langer contakt met een exvriend te onderhouden plus ik wilde hem uit m,n hoofd zetten wat alleen maar zou lukkun met een nieuwe partner[die wel volledig voor me zou gaan] hij was de eerste man waar ik voor het eerst tegen zei dat ik van hem hield[hij zei toen al dat ik dat niet mocht zeggen...]ik zag hem 1 of 2x per week,gingen een borrel drinken en deelden het bed. verder ging onze relatie niet,maar ik was wel stapelverliefd op deze man. de jaren die daarop volgden zag ik hem af en toe,uit eigen initiatief kwam hij me af en toe opzoeken,is bij m,n 3 kinderen op kraambezoek geweest,verder ging ons contakt niet meer.was veel te bang om weer verliefd te worden maar bleef altijd wel even af en toe aan hem denken. ben 5 jaar terug gescheiden,na een jaar ongeveer ga ik een keer stappen zie ik hem staan in de kroeg waar ik toen was.ben op hem afgestapt[aarzelend,dat wel]en hebben urenlang heel gezellig zitten kletsen.afspraak gemaakt om een keer koffie te drinken,was heel leuk en vertrouwd.het voelde net of die 22 jaar er niet tussen hadden gezeten. toen nodigde hij me uit met m,n dochter om samen kerst te vieren in een huisje die hij gehuurd had op een eiland.ik heb het aanbod met graagte aangenomen,was heel blij met herwonnen vriendschap na lange tijd.in de tussentijd gingen we af en toe naar de bios,kroeg,hij hielp me met klussen en ik werd weer ontzettend verliefd op hem,net als vroeger. alleen was hij weer vrijgezel. op dat eiland ging het goed mis tussen ons,hij deed heel bot en vervelend die dagen,als ik links ging,ging hij rechts,ontstak in woede toen ik kerstochtend de ontbijttafel dekte met uiteraard ook een bord voor hem...extrteme reakties van hem,wilde hem ,savonds verleiden,hij duwde me hard van zich af...achteraf was dit allemaal angst!angst voor mijn liefde.ik weet dat hij ooit is verlaten door een vorige vriendin[die overigens ook op dat eiland was]en dat heeft een behoorlijke inpact op hem gehad volgens mij. om een lang verhaal kort te maken...ben na die rotkerstdagen teruggegaan en heb wekenlang geen contakt met hem gehad,wat me ook niet lukte wat ik ook probeerde,hij reageerde nergens meer op en juist dat frustreerde me nog het meest want je wilt zo graag antwoorden. juist toen ik het had opgegeven om kontakt te zoeken,kwam ik hem weer tegen in ons kroegje[ik had inmiddels een andere vriend] ik bood hem een borrel aan die hij accepteerde,toen zijn we gaan praten,wat hij ook niet zo goed kan. hij laat nooit het achterste van z,n tong zien en communiceert maar moeilijk over zichzelf. maar hij was dolblij dat het contakt weer hersteld was,dat merkte ik aan alles. hij hield me aan het eind van de avond zo stevig vast dat het net leek of hij me nooit meer los wilde laten en ik was uiteraard ook heel blij.hij vertelde me dat ik te dicht bij kwam.[te dicht bij z,n gevoel vooor mij,dan krijgen ze afstootneigingen.]het moet niet te intiem worden,ze kunnen zich absoluut niet aan mensen hechten,dan worden ze bang. en hoe meer ze van iemand houden des te harder worden die personen afgestoten.klinkt tegenstrijdig maar is echt waar. en dan die boze buien en stemmingswisselingen...was vergeten te vertellen dat ik hem eens belde om te praten over die vakantie bij hem thuis...ik stelde blijkbaar de verkeerde vragen,zat met hoop frustratie,kreeg me toch een woedeaanval over me heen,terwijl ik in mijn ogen totaal niets fout had gedaan. kortom,hij vertoonde allemaal heel vreemd gedrag en toen ben ik gaan zoeken op internet. ben begonnen bij een site over bindingsangst,wat op zich heavvy genoeg is,maar volgens mij was er veel meer aan de hand waar ik niet de vinger op kon leggen...toen kwam ik terecht op een site over borderline,heb me daar in verdiept en wat ik allemaal las,daar kon ik hem in uittekenen.minstens 6 kenmerken waren op hem van toepassing,wist niet wat ik las allemaal en het verklaarde in ieder geval een hele hoop maar ook dat een relatie/vriendschap weleens heel moeilijk zou kunnen worden,maar met een hoop geduld en de juiste woorden...juist door er veel van te weten kan het redelijk goed gaan en dat wil ik ook erg graag want hij is me zo dierbaar.ik voel/weet/merk aan alles dat hij van me houdt,maar kan het absoluut niet uitten naar mij toe,merk het alleen aan heel kleine dingetjes die hij zegt of doet!maar nu,door alle jaren heen dat ik hem ken kan ik nu zeggen dat zijn kenmerken zijn: drankzucht,zonder kan hij niet slapen en voelt zich uiteraard een stuk prettiger met een borrel op,heeft dan niet zo,n last van z,n stemmingswisselingen.[hij drinkt alleen ,savonds.]stemmingswisselingen.[ik maak al een poos z,n huis schoon.op zich al een geweldig teken van vertrouwen dat ik de sleutel van z,n huis kreg,want ze vertrouwen mensen maar zeer moeizaam[omdat hij vermoedelijk in het verleden vaal teleurgesteld is in andere mensen.]ik merk onmiddelijk in wat voor stemming hij is,vaak niet echt happy,maar als hij wel goed gemutst is,dan ook kinderlijk blij. woedeaanvallen uit het niets lijkt het wel. hij heeft wel eens verteld zich heel vaak eenzaam te voelen. hij geeft zich niet bloot,qua emoties,verteld zelden iets over zichzelf.kan zich niet hechten[vandaar al die los/vaste relaties in al die jaren.] heeft alleen een extreem hechte band met z,n hond lijkt het wel,is een superteam,hij en z,n hond. is eens vreselijk tegen mij uitgevaren over het feit dat ik hem jaren geleden uit z,n leven heb gebannen. dat had hem vreselijk gekwetst zei hij.[verlatingsangst?] hij is trouwens ontzettend trouw en hulpvaardig. wie stond er voor me klaar tijdens m,n verhuizing? heeft me met zoveel dingen geholpen.hoefde hem maar te bellen en hij kwam,heel lief.je voelt gewoon aan alles dat het een heel kwetsbare man is waar je heel voorzichtig mee moet omgaan maar het is soms zo moeilijk...de laatste keer dat ik hem zag,hadden we weer een hele leuke avond gehad en gezellig gepraat.ik wilde graag met hem mee om te blijven slapen maar hij wilde dat niet.hij heeft me ooit verteld dat dat het mooiste was dat hem ooit was overkomen was,dat ik bij hem in bed was beland en nu weer wegduwen,zo genant...iki heb hem toen midden in de nacht dat ik het niet meer kon,met hem omgaan en dat hij uit m,n hoofd moest omdat ik heel veel gevoelens voor hem had en hij niet voor mij...[ik weet zeker dat dit niet waar is,maar dit terzijde.]in de mail heb ik ook gezegd dat hij maar op zoek moest naar een andere schoonmaakster en even geen contakt meer wilde. heb hem gevraagd om eeen reaktie maar nog niets gehoord. dit is nu ongeveer 3 week geleden dus ben benieuwd wat er gebeurd in de toekomst.
Geef je stem:
0
0

Bibendum

 Geplaatst op
26 juni 2012
Knorrie, dat is inderdaad een heel verhaal. En wat het nu precies is ? Bindingsangst, borderline ... waarschijnlijk ben jij de enige die kan voelen dat er iets echt fout zit bij hem en is dat heel moeilijk om aan iemand uit te leggen. Ik merk dat je echt veel voor hem voelt en alles wil doen om bij hem te kunnen zijn, maar het is zo moeilijk voor jou omdat hij zijn gevoelens niet toont. En daar ga je langzaam aan kapot. Waarschijnlijk zou je best zonder hem verder gaan, maar zover ben je misschien nog niet om je erbij neer te leggen dat het met hem niet zou lukken, ook al doe jij er alles voor.
Ergens zit of zat ik met hetzelfde, maar het heeft allemaal niet zo lang geduurd als bij jou, slechts 7 maanden heb ik contact gehad met mijn vriend, heb er ook een relatie mee gehad, maar hij heeft het drie maal uitgemaakt. Als ik zei dat ik hem graag had, antwoordde hij daar nooit op. Hij zei dan meestal "hmmm" of ook wel "dat zeiden die vorige in het begin ook allemaal". Soms stuurde hij tijdens een chat op msn een hartje en dan schreef hij eronder 'Oh ik kan het nog maken' ♥ Dat had ik hem geleerd een paar weken ervoor. Dus zoiets als ik stuur je wel een hartje, maar het is maar om nog even uit te proberen of ik nog weet hoe het moet. Ja wat moet je daarvan denken. Waarom doe je zoiets als je weet dat iemand verliefd op je is .... ? Of als hij vroeg om langs te komen en ik zei ok ik kom eraan dan stuurde hij een lachende smiley en als ik dan vroeg of dat betekende dat hij dat fijn vond dat ik naar hem toe kwam, antwoordde hij niet meer. De laatste twee maanden waren erg moeilijk, hij nam steeds meer afstand van mij, totdat ik 2 weken niets meer van hem hoorde. Ik dacht ik geef hem tijd, en push niet anders stoot ik hem nog meer af. Na 2 weken hield ik het niet meer vol en toen ik hem online zag op msn ben ik met hem beginnen chatten.
Hij vertelde mij dat het beter was dat we elkaar niet meer zagen. Ik verdiende beter dan hem, hij kon mij niet geven wat ik wilde. Ik verdiende een man die mij alles kon geven en niet iemand zoals hem, die over alles twijfelt. Er was geen andere vrouw, zei hij mij en als ik vroeg of hij nog een vaste relatie wilde, zei hij dat hij het niet wist want dat hij over alles twijfelt en daar eerst uit moet zien te komen. Hij wist ook niet of hij nog van iemand kon houden, had hij me al een paar weken ervoor gezegd... Hij voelde zich goed bij mij, maar wist niet wat hij wilde.... Voor mij voelde het ook goed, behalve dan dat hij zo moeilijk deed, zoals ik in mijn vorige mail hierboven schreef. Ik zei hem dat ik het jammer vond dat hij me dit alles via chat vertelde, ik had er liever met hem over gepraat en hij zei dat ik altijd mocht langskomen als ik nog wilde praten.
1 week nadat hij het voor de derde keer uitmaakte zette hij op zijn status op internet dat hij een super weekend met zijn schatje had gehad en twee weken nadien stond er dat hij een relatie had met de datum erbij, twee dagen voordat hij het met mij had gedaan gemaakt.
Daar sta je dan, praten dat had geen zin meer volgens mij en sindsdien heb ik niets meer van hem gehoord, nu 2 maanden geleden. Je kan je voorstellen hoe ik me voel / voelde. Mijn intuitie zei me dat hij me erg graag had en hij deed ook zo tegen mij, maar ik mocht niet te dicht bij komen of hij begon me af te stoten.
Zelf kan ik nu niets meer doen.
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
1 juli 2012
nee,we kunnen nu niets meer doen! als ze het niet willen/kunnen dan houdt het op.maar wat heb ik een spijt! als haren op mijn hoofd,want ik ben zelf degeen geweest die even geen contact meer wilde,omdat ik meer voor hem voelde dan andersom.ik kan voor mijn gevoel nu niet meer terug om geen gezichtsverlies te lijden.hoop toch zo dat hij zelf weer contact met me zoekt,want oh,wat mis ik hem. niet eens zozeer als degene waar ik zoveel van hou maar vooral als vriend.nu ben ik degene die bang is,bang voor m,n eigen gevoelens.ik ben het zat om steeds afgewezen te worden terwijl het helemaal ok zit tussen ons. aantrekken/afstoten,zucht,zooooo ontzettend vermoeiend,maar kan het maar moeilijk loslaten. het is nu ongeveer 5 weken geleden dat ik hem voor het laatst zag en het gleed langzaam van me af allemaal,live goes on,tot afgelopen nacht. heb zo intens over hem gedroomd.ik lag in z,n armen,en voelde me superhappy,tot ik wakker werd! hij zei een keer tegen mij in een heel close bui,wat ik nu moest met een altijd maar boze man.en dat hij zichzelf ook niet snapt! hij noemt zichzelf overigens autistisch,daar heeft hij ook wel kenmerken van,[herken dat omdat m,n zoon ook licht autistisch is],maar zijn gedrag gaat natuurlijk veel verder,is veel extremermaar wat overeen komt met autisme is zijn onvermogen om liefde/genegenheid te tonen,geen emphatiegevoelens bij hem[althans weinig.]maar het ontvangen van liefde gaat ook moeizaam. die keren dat ik zei dat ik van hem hield werd ik zowat voor gek verklaard! ik weet het niet meer,maar ik weet wel dat ik hem absoluut niet kwijt wil maar weet niet hoe ik het moet aanpakken verder.kun je hun pijn uiteindelijk wegnemen door heel veel geduld te hebben en vertrouwen te schenken? ik weet zeker dat hij nu denkt dat ik hem in de steek gelaten heb,dat is natuurlijk ook zo,maar realiseert hij zich ook waarom?dat vraag ik me dus af.weet nl. dat hij mij absoluut vertrouwde en nu ben ik weg!bibendum...ik heb ooit eens ergens gelezen dat mensen met borderline in principe liever geen relatie aangaan met iemand waar ze van houden,maar liever met iemand waar ze geen binding mee hebben.[dit verklaard vaak de vele relaties van deze mensen.ze kunnen het bij niemand vinden en gaan dan weer op zoek naar de perfecte partner[die in hun ogen natuurlijk niet bestaat...]want echt houden van iemand is natuurlijk doodeng want dan ben je superkwetsbaar en bestaat de kans als je jezelf blootgeeft dat het misloopt en dat willen deze mensen niet meer want dat is hun al vaak genoeg overkomen,dat geldt natuurlijk voor iedereen maar voor hen helemaal.EN IK WIL DAAR ZO GRAAG DOORHEEN....WIL ZO GRAAG EEN KANS! WAT TE DOEN?
Geef je stem:
0
0

Bibendum

 Geplaatst op
1 juli 2012
Wat te doen? Ik denk vanalles over mijn vriend Knorrie, gewoon bindingsangst, of wat borderline trekjes, ik weet het niet, zal afwachten hoe zijn huidige relatie verloopt .... eindigt of ...
Wat te doen? Het lijkt BIJNA onmogelijk om met zo iemand een relatie op te bouwen. En soms is het wel zo dat precies omdat het je niet lukt hem voor je te winnen, dat je juist zo naar hem verlangt.
Ik ga ook eens wat lezen over autisme, want daar is mij weinig van bekend. Ivm inlevingsvermogen en liefde tonen dat wist ik niet. Groetjes
Geef je stem:
0
0

Bibendum

 Geplaatst op
1 juli 2012
Wat te doen? Ik denk vanalles over mijn vriend Knorrie, gewoon bindingsangst, of wat borderline trekjes, ik weet het niet, zal afwachten hoe zijn huidige relatie verloopt .... eindigt of ...
Wat te doen? Het lijkt BIJNA onmogelijk om met zo iemand een relatie op te bouwen. En soms is het wel zo dat precies omdat het je niet lukt hem voor je te winnen, dat je juist zo naar hem verlangt.
Ik ga ook eens wat lezen over autisme, want daar is mij weinig van bekend. Ivm inlevingsvermogen en liefde tonen dat wist ik niet. Groetjes
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
2 juli 2012
Hahaha Janneke2, typisch bordeline-gedrag, overal de schuld neerleggen maar niet naar jezelf kijken!!!
Succes met je benen!
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
8 juli 2012
Met dank aan de reacties van Sylvia op 10-9-2011 en Michel op 4-11-2011 en aan alle beschikbare informatie op het internet is het nu voor mij duidelijk dat mijn ex-partner lijdt aan een BPS. Dat lucht enerzijds op maar laat anderszijds een enorme leegte achter..... ik was voor haar alles, haar man, haar liefde van haar leven. Voor haar drie nog jonge kinderen was ik hun stiefpapa. Wederom heb ik haar opgezocht toen ze het per sms uitmaakte (de derde keer in drie jaar) en haar in de ogen gekeken... waarop ze (wederom) uitbrak in tranen en toegaf dat ze nog steeds stapeldol op me is .... Nog niet zo lang geleden zijn we tot twee keer toe naar een huis gaan kijken om te gaan samenwonen (hokken, trouwen, samen oud worden zoals zij op facebook een vriendin berichtte) ... nu wil ze eerst tot rust komen en na de vakantie met de kids wil ze me zien en spreken...... Ik heb haar gezegd dat samenwonen van de baan is en dat ik nu mijn eigen leven weer oppak...... een eigen leven dat ik helemaal heb laten wegvloeien in de afgelopen drie jaar waarin ik uitsluitend naar haar ogen keek en ALLES geprobeerd heb om haar te helpen en ontlasten in haar hectische bestaan. Hulp die niet gezien en gewaardeerd werd en waarbij ik steeds respectloos aan de kant geschoven werd.... Toch houd ik zielsveel van deze vrouw en zal ik mijn eigen oplossing moeten creëren, zoals iedereen hier op dit forum.
Geef je stem:
1
0

cire

 Geplaatst op
11 juli 2012
Harry,
die oplossing is heel simpel en je kent hem zelf.
Dit zal eeuwig door-etteren, de wond van een "onmogelijke liefde" blijft maar bespaar jezelf verdere littekens.
Succes man! (en ik meen dit uit de grond van mijn hart!, been there, done that))
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
12 juli 2012
Cire,
Dank voor je antwoord........al doet het pijn! Ik zou graag eens praten met "lotgenoten". Ik heb nog steeds het gevoel of er een trein over me heen gedenderd is en mijn lijf doet de gekste dingen die ik nog nooit eerder meegemaakt heb...... Ik heb al eerder denk ik te maken gehad met vrouwen die je zou kunnen stereotyperen als BDS maar toen kon ik zelf uiteindelijk die switch wel maken ......maar nu lijkt het zo bizar! Ik twijfel ernstig aan mijn gevoel dat geen enkele connectie maakt met mijn gezond verstand ...
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
16 juli 2012
zo herkenbaar harry...vooral je laatste zin snijd door m,n ziel! we weten gewoon dat we te maken hebben met heel kwetsbare mensen en dat te weten maakt dat we het niet los kunnen laten,denk ik.althans...van een mens waarvan we weten dat hij normaal functioneerd pikken we niet alles,maar bij deze mensen voelen wij dat het een beetje anders werkt en accepteer je veel meer. maar soms houdt het op en moet je aan jezelf denken,hoe moeilijk het ook is.maar ben er zelf ook nog lang niet uit hoor,ik was had even een adempauze genomen voor mezelf in het contact maar gemerkt dat ik hem te zeer miste en voelde me erg schuldig,ookal kon hij [en ikzelf ook niet]er niets aan doen. sterkte met alles.
Geef je stem:
0
0

Cathy

 Geplaatst op
18 juli 2012
Wie o wie heeft tips voor me. Ik ben getrouwd en heb een gezin te runnen. Ik heb zelf een auto imuunziekte.
Een vriend heeft borderline. We hebben een vreselijk half jaar achter de rug. Het ene moment is hij heel aardig en het andere moment doet hij zulke nare kwetsende dingen waar ik me dan heel verdrietig van voel. Toch wil ik hem niet laten vallen. Wie heeft er adviezen voor me om beter met hem om te kunnen gaan. En dan bedoel ik geen adviezen als buiten de deur houden of het contact verbreken. Ik heb bewust de keuze gemaakt dat ik hem als vriend niet laat vallen. Dat ik er voor hem wil zijn. Maar ik realiseer me ook dat ik voor mezelf hierin wel een modus moet zien te vinden. Als ik er zelf aan onder door ga , daar help ik hem ook niet mee. Ik hoop dat iemand me wat adviezen en raad kan geven.
Geef je stem:
0
0

gemguardian

 Geplaatst op
30 juli 2012
hoi Cathy je zou via de ggz een training Omgaan met Borderline kunnen volgen. Je vind daar een support groep en krijgt nuttige tips.
Gr.
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
31 juli 2012
Met dank aan knorrie voor haar reactie. Nog nooit in mijn leven heb ik zo'n martelende pijn gehad als nu! Mijn ex-lief is inmiddels terug van haar vakantie met de kids en heeft nog steeds geen contact opgenomen met me terwijl ze me dat 4 weken geleden in tranen beloofde... Iedereen, inclusief mijn psychotherapeut adviseert me om zelf geen enkele stap richting haar te zetten. Ik slaap al twee maanden slecht, rook en drink me kapot en functioneer eigenlijk op de automatische piloot. Het kost me moeite om normale dagelijkse dingen te doen, mijn lijf doet pijn, mijn geest blijft maar onophoudelijk malen en ik blijf - tegen beter weten in - maar hopen/geloven/voelen dat onze liefde groter is dan deze breuk. Alles wat ik maar lezen kon over BPS heb ik gelezen en ik weet het zeker : zij lijdt hier aan. Op hyves zag ik een berichtje van oudste dochtertje van 10 die schreef dat de vakantie niet leuk was... dat raakte me enorm; de afgelopen drie jaar heb ik samen met hen wel leuke vakanties gehad.... Ik wil weer heel worden, ik wil de pijn niet meer voelen, ik wil mijn oude ik weer terug...
Geef je stem:
0
0

A3

 Geplaatst op
3 augustus 2012
Harry,
Ik herken je verhaal heel erg. Ik heb ook een relatie van 3 jaar gehad met een vrouw met BPS. Ik kwam er pas na de relatie achter dat zij dit had.. waarom toen pas? Omdat liefde echt blind maakt. Dat ze anders was besefte ik wel al heel snel, maar ik dacht dat veel meer te maken had met een temperament.. Pas na de relatie en de weken van pijn viel het kwartje... zij heeft Borderline. Ik herken haar nu in bijna alle symptomen.

Ik heb het met heel veel pijn in m'n hart uiteindelijk uit gemaakt. Het ging niet meer, de druppel voor mij was dat ik er achter kwam dat ze vreemd ging. En dat terwijl ze mij compleet niet vertrouwde. Ze controleerde mij op een paranoïde manier; mijn telefoon, mijn email, post en ik moest altijd laten weten waar ik was, met wie ik was en wat ik daar deed. De driftbuien en zeer wisselende gevoelens. Het ene moment wil ze met je trouwen en 3 minuten laten wil ze al je kleren uit het raam gooien omdat ze boos is dat je het bestek niet recht op tafel hebt gelegd. Het was alsof ik omging met een niet te controleren bak met zwaar explosieve glycerine. Maar afgezien daarvan waren er natuurlijk de leuke momenten. De vakanties (dan was ik alleen met haar en dan was het goed), de uitjes en fijne momenten samen. Door die momenten houdt de relatie stand, maar ik zag dat het netto resultaat van de relatie was dat ik me zwaar ongelukkig voelde. Toen de druppel viel en ze niet betrouwbaar bleek te zijn heb ik er een einde aangemaakt. Ik ging door een hell op dat moment. Ze werd super agressief en bedreigde alles kapot te maken (mij in de eerste plaats, zichzelf en alle spullen). Dat dreigement voerde ze ook ten dele uit waardoor mijn privé leven op z'n kop kwam te staan.

Toch deed het ondanks dit zielsveel pijn. Eigenlijk om wat Knorrie zei over loslaten. Ik weet dat ik die maanden vlak daarna, net als jij me helemaal kapot ben gaan drinken. Ik moet zeggen dat ik dat op dat moment heel erg nodig had maar ik blij ben dat ik daar niet in ben blijven hangen. Het deed echt super veel pijn. Geloof me echter als ik dit zeg: ik ben, nu na 1 jaar, terugkijkend heel erg blij dat ik het uitgemaakt heb. Ik ben nu in gaan zien dat het ook anders kan en ik kan hard op zeggen dat ik nu veel gelukkig ben dan in die relatie. Daar geloofde ik toen het uit was echt niet in! Je gaat echt even door een hell heen nu, maar geloof me: je gevoel nu is net als een groot blok waar iedere dag weer een dun plakje van wordt afgeschaafd. Uiteindelijk heelt tijd alle wonden. Ik hoop dat idee dat je een beetje sterkt!
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
4 augustus 2012
moet weer even reageren. voel me zo ontzettend triest en verdrietig nu! heb hem vanavond weer even gezien op het terras van ons kroegje,lekker weertje,wijntje,je kent het wel. was er met m,n exvriend. ik heb uit zelfbehoud het contakt een week of 6 geleden zelf beeindigd,maar begon hem wel erg te missen. ik zag hem zeker eens in de twee week,dan maakte ik z,n huis schoon.maar ik kon het gewoon niet meer opbrengen om hem steeds te zien. ik heb hem ook gemaild dat ik ermee stop omdat ik te veel voor hem voelde en hij niet niet voor mij.die keren dat we het bed deelden was volgens hem alleen maar sexuele aantrekkingskracht en die opmerking heeft me ontzettend gekwetst. voelde me gebruikt. heb wekenlang niets meer van hem gehoord,hoewel hij wel altijd naar mij informeerd bij m,n exvriend. heb tegen hem gezegd dat hij dan mij maar moet bellen als hij wil weten hoe het met me gaat. maar nu is een paar week geleden z,n hond overleden,die werkelijk alles voor hem was,dus daar zag ik weer een opening voor contactherstel en stuur hem dus een heel lief kaartje om hem een hart onder de riem te steken en om hem te vertellen dat hij een superbaasje is geweest. twee dagen later ontmoet ik hem weer in de kroeg ,en vraag of ik even met hem mag/kan praten,zegt hij op heel chagarijnige toon: als ik maar niet ga zeuren...dus toen was ik weer van slag,vond het zo,n rotopmerking na mijn liefhebbende kaartje! ik snap het ook wel...hij wilde gewoon geen gezeik en gezeur aan z,n hoofd over z,n hond waar hij ongetwijfeld veel verdriet van had en hij wil/moet dat in z,n eentje verwerken en is daar zeer zeker erg depressief van geweest maar om dan iemand zo af te bekken...en daar zat hij dan vanavond aan een tafeltje met twee andere vrouwen en ik een tafeltje verder en ik voel hem kijken en je kent elkaar zo goed...ik had zo op een simpel sorry gehoopt of een keer een telefoontje maar zelfs dat zit er niet in. wat moet ik nu nog doen??? weet 100 procent zeker dat hij er ook verdriet van heeft. ik wil nu graag de eer aan mijzelf houden en neem geen contact meer op maar hij gaat dat ook nevernooitniet doen,dat kan hij gewoon niet. maar ik wil de vriendschap niet kwijt,hij is me zo dierbaar. maar discussies verlopen ook altijd zo stroef,moet zo uitkijken dat ik hem niet kwets,maar zelf doen ze niet anders,
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
6 augustus 2012
Ik kreeg gisteren een kort en zakelijk mailtje van mijn ex BPD'er.... met daarin de vraag of ik deze wee, iets met haar wil afspreken........??? Is dat het duidelijkste teken van haar stoornis? Ik voelde mezelf in de afgelopen week rustiger worden maar dit mailtje zet mijn wereld weer op zijn kop.... ben bang om haar te zien en er (weer) bekaaid vanaf te komen......help!
Geef je stem:
0
0

anoniem 0808

 Geplaatst op
8 augustus 2012
De ene keer is het lezen op deze of andere andere sites over persoonlijkheids stoornissen verhelderend en kan je een van de types toewijzen aan een bepaald persoon... en de andere keer is het allemaal heel erg vaag of zijn er juist weer heel veel raakvlakken en wordt er al snel een bepaald stempel geplaatst wat mijns inziens niet juist is.

Maar waar liggen nu de raakvlakken als het gaat om: burn-out, boderline, narcisme, etc.

Je kan iemand toch niet zo maar in een hokje plaatsen en dan vervolgens zeggen..... 't is niet goed met jou om te (blijven) gaan want jij hebt....... (we zijn immers toch zelf geen pschycholoog)

En de persoon zelf geeft niet aan wat of er aan de hand is......
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
13 augustus 2012
harry,hoe is het je vergaan??/ben zeer benieuwd wat je gedaan hebt! ben je ingegaan op de afspraak?
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
14 augustus 2012
Ik ben ingegaan op de afspraak en het was een herhaling van mijn eerste ontmoeting nadat ze het "uitgemaakt" had : tranen, vasthouden, knuffelen en bijna .....jawel...... Gelukkig waren we zo verstandig om dat niet te doen en ging ik weer terug naar mijn eigen stek met de afspraak dat zij wilde nadenken over een lat-relatie waarin we elkaar minder zouden gaan zien, we ieder ons eigen leven zouden leven en ik niet me niet verantwoordelijk zou gedragen naar haar en haar kinderen. Drie dagen later kreeg ik een sms'je over mijn prestaties in het damtoernooi waaraan ik meedeed en toen ik daarop antwoordde kreeg ik even later een sms met de tekst "WIJ missen je" (daarmee bedoelde ze haar kinderen en klaarblijkelijk had ze dus met haar kids gepraat over mijn voorstel .... en haar gevoelens) Toen ik antwoordde dat ik haar en de kids ook miste en daaraan toevoegde "LU all" kreeg ik antwoord "LU4" waarmee ze bedoelde dat vier mensen van mij houden.... Afgelopen zondagochtend werd ik gebeld door de oudste dochter rond 11.00 uur met de vraag of ik alsjeblieft naar hen wilde komen want mama zat zo te huilen al twee dagen en miste me zo......... Ik heb toen gezegd dat ik daar even over moest nadenken en dat zij mij best bellen mag maar dat ik terug zou gaan bellen met mama.... Dat heb ik een aantal uren later gedaan en ben toen daar gaan eten, praten en slapen ..... We lijken een nieuwe start te hebben gemaakt onder andere (rand)voorwaarden ..... (wordt hopelijk niet vervolgd)
Geef je stem:
0
0

anoniem0808

 Geplaatst op
15 augustus 2012
Sorry,

in mijn vorige bericht heb ik geen vraagteken geplaatst, toch ben ik op zoek naar antwoorden....
bij deze nogmaals....

Maar waar liggen nu de raakvlakken als het gaat om: burn-out, boderline, narcisme, etc. ?

Zie ook het bericht van anoniem0808
Geef je stem:
0
0

gemguardian

 Geplaatst op
17 augustus 2012
@ Anoniem0808 ik vind het een goede vraag anoniem0808. Er zullen vast wel raadvlakken zijn, ik ben benieuwd of iemand ze zo kan benoemen voor je. Persoonlijk zou ik deze vraag ook bij de GGZ neerleggen als je het wil weten. Op deze website kun je wel wat informatie vinden over wat jij noemt: www.rendiz.nl . Er worden ook kenmerken opgenoemd.

@ Harry ik vind het knap en dapper dat je blijft doorvechten voor je kinderen en voor je liefde voor deze vrouw. Heb je ook al steun gezocht via een stichting die mensen steunen in het leren omgaan met borderliners? Ik denk dat je veel aan de informatie zult hebben om te zorgen dat je nooit weer in deze situatie staat.
Geef je stem:
0
0

anoniem0808

 Geplaatst op
20 augustus 2012
@gemguardian, dankjewel voor je antwoord
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
20 augustus 2012
Haha, die Harry, die gaat zijn neus weer stoten, jammer maar helaas. Borderliners veranderen namelijk niet.... Die zij gewoon uit op het verdriet van anderen, als vampieren die bloed nodig hebben hebben borderliners een moeilijke, onmogelijke relatie nodig (door hen zelf veroorzaakt! om het gevoel te hebben te leven. Laat ze lopen, borderliners horen opgeknoopt te worden!
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
25 augustus 2012
Hey dames en heren, we spreken/schrijven hier over psycho-therapeuten, alcohol misbruik, psychiaters, pijn, die je wordt aangedaan door een mtf borderliner..... Stop daarmee, get a life, je wint toch niet! (geen liefde, geen eer, niets, als je danst met de duivel sta je op een moment op zijn staart en laat ie zijn gezicht weer zien!) Kappen dus!
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
27 augustus 2012
Beste cire, hoewel je het waarschijnlijk niet zo bedoelt zijn je opmerkingen wel erg venijnig! Ook mensen met psychische problematiek zijn mensen..... al moet je er wel mee leren omgaan. Als ik mijn neus weer ga stoten, dan ben ik daar zelf heel bewust bij en zal ik wederom een hoop geleerd hebben. En het oude gezegde dat liefde niet te begrijpen is, gaat ook voor mij op, voorlopig......
Geef je stem:
0
0

miepje123

 Geplaatst op
29 augustus 2012
hallo

mijn vorige vriend heeft ook borderline, het is een hele leuke jongen en hij is beslist niet raar of wat dan ook. hij heeft mij geholpen met mijn problemen, want ja die heb ik ook genoeg.

ik vind het moeilijk om uit te leggen hoe belangrijk hij voor mij is. sommige kenmerken zie ik terug in hem, natuurlijk achteraf, omdat ik eerst niet snapte wat er aan de hand was en hem wil helpen. het is misschien m'n ex maar ik hou nog steeds verschikkelijk veel van hem ondanks zijn borderline. het spijt me verschrikkelijk dat ik niet wist wat hij had, maar nu ik het weet begin ik te snappen waarom hij soms zo reageerde. het is dat hij op het moment niet verder met mij de toekomst in wil, maar ik zie nog steeds een mooie toekomst voor ons. overal kun je aan werken tot een zekere hoogte en zolang je genoeg mensen om je heen hebt niet je never nooit niet laten stikken kom je er wel, tuurlijk ik snap best dat als je dan zo'n woede aanval hebt dat het dan even lastig is om daar doorheen te kijken als omstander , en ik weet nog niet zo veel van borderline omdat het nieuw voor me is, maar het moet toch mogelijk zijn om te staan voor mensen die het nodig hebben.

kijk om ff mensen niet op het verkeerde spoor te brenge over mij. mij kan het niet schelen of iemand een ziekte heeft of niet, als ik van iemand houd dan hou ik van diegene en dan moet er heel wat gebeuren voordat ik ze eens in de steek laat en dan nog zal ik ze helpen als ze me nodig hebben. ik ben geen persoon die mensen de schuld geeft van een gebroken relatie want in een relatie zijn er nog altijd 2 mensen.


elk mens heeft wel iets en dat moeten we accepteren en respecteren, het is natuurlijk niet nodig dat iedereen alles overal op afschuift, maar we kunnen rekening houden met wat er in iemand zijn hoofd omgaat. en diegene helpen waar je ook kan helpen. dat zou toch mooi zijn ?

groetjes
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
31 augustus 2012
Harry, je hebt een punt wat venijnigheid betreft.
Middels deze manier van communiceren wil ik op cynische wijze duidelijk maken dat er met borderliners niet te leven is. Ben bang dat jij dat wederom gaat ondervinden en dat lijkt me zonde, vlucht je weer in drank en verdriet en dat verdient niemand.
Mijn berichten zijn enkel bedoeld om wakker te schudden, ik hoop jou ook.
Ik zal dit forum in de gaten houden, hoop dat ik ongelijk heb in jouw geval maar als ik een bericht van je lees in de (nabije) toekomst dat het toch niet goed gelopen is met je relatie hoop ik dat je echt wakker wordt en definitief breekt met je huidige liefdes situatie.
Succes, mocht het lukken, koester je liefde, maar ben gewaarschuwd.
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
1 september 2012
hallo cire! wat ben ik bli dat je ondanks je cynisme niet tegen harry zegt,zoiets van eigen schuld,dikke bult,als hij verdrietig is en het weer mis dreigt te lopen.daarom is dit forum juist zo prettig,toch?juist als je het even niet meer weet allemaal is het heel fijn om van je af te schrijven. ik vermoed dat jij het stadium allang voorbij bent van houden van een moeilijk persoon door alle ellende die je hebt meegemaakt en diep in mijn hart weet ik heus wel hoe het werkt en dat de relatie nooit gelijkwaardig zal zijn,maar wat harry zegt is zo waar...liefde is niet te begrijpen! ik heb in ieder geval nog steeds het gevoel dat ze ons heel hard nodig hebben,daarom probeer ik me nog steeds in de borderlineroblematiek te verdiepen.hoe meer je weet,hoe beter je snapt waarom ze doen/reageren zoals ze doen!
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
3 september 2012
Knorrie en Harry, "de borderliner" was ook in mijn geval de liefde van m'n leven maar op een gegeven moment is genoeg genoeg en heeft een man geen zin meer om te knokken, dan keert ie zijn rug toe en ziet wel wat er gebeurt. IK heb zoveel tijd aan andermans/vrouws ziele-roerselen/problemen en narigheid besteed dat ik mezelf een tijdje ben kwijtgeraakt. Zorg dat het bij jullie niet zover komt, denk aan jezelf en ook aan de rest van je sociale leven want soms is het aan de buitenwereld echt niet meer uit te leggen allemaal.
Tot horens, ziens, zie mijn input als opbouwend want zo is het bedoeld!
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
5 september 2012
hoi cire. toch houdt het je blijkbaar nog steeds bezig anders liet je niet meer van je horen! ben wel beieuwd hoe het bij jou gelopen is allemaal en hoe je er uitgekomen bent,daar kunnen wij alleen maar van leren en ons voordeel mee doen.ik weet het in ieder geval eventjes niet meer. ik wil zo graag het contakt weer herstellen[na elkaar 3 maand niet gesproken te hebben.]maar verwacht van hem de eerst stap,die hij vermoedelijk niet kan zetten. ben bang dat als ik hem weer benader dat hij dan erg boos gaat reageren.[omdat ikzelf het contakt verbroken heb.]kan ik hem in een gesprek wel uitleggen hoe hij me gekwetst heeft?dat heet toch grenzen aangeven?
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
30 september 2012
Knorrie, gewoon niet doen, ieder contact zal zal vergeefs blijken te zijn.
Borderliners zijn de slopers van andermans ziel en gevoel.
Ik ben geholpen door huisarts en psychiater, zit nog aan de effexor en de remeron maar ik slik liever pillen als dat ik me nog 1 keer laat mollen. Ik heb het masochisme achter me gelaten ;-)
Sterkte in de strijd, een strijd die je enkel met jezelf hoeft te voeren omdat je zult moeten besluiten borderliners te laten wat ze zijn, hele nare egocentrische jaloerse, achterdochtige mensen. En diezelfde eigenschappen degene die om ze geeft altijd in de schoenen proberen te schuiven, heel naar trekje! Je gaat aan jezelf twijfelen en dat moet je dus nou net niet doen want dat buiten ze uit, tot op het bot!
Sterkte man/vrouw!

Geef je stem:
0
0

PP

 Geplaatst op
4 oktober 2012
Ik ben al 17 jaar samen met een Borderliner. Zijn gedrag roept soms zo'n agressie bij me op dat ikzelf de meest afschuwelijke dingen tegen hem zeg. Het lijkt hem niet te raken en daardoor ga ik door.
Achteraf heb ik vreselijke spijt en schaam ik me voor mijn gedrag, maar hij drijft mij soms echt tot het uiterste.
Ik houd van hem, maar fantaseer ook wel eens dat hij dood is en hoe mijn leven er dan uit zou zien. Afschuwelijk om zulke gedachten te hebben.
Op dit moment ben ik herstellende van longkanker. Hij kan er absoluut niet mee omgaan. Is vreselijk bang dat ik dood ga, maar ik heb het gevoel dat dat meer voor hemzelf is dan voor mij. Hij geeft me iedere dag vitamine pillen om snel te herstellen, maar aan de andere kant zegt ie als ik een beetje hoest dat het een aflopende zaak is. Ik word er gek van!
Ik ben zijn derde vrouw en tijdens ons huwelijk heeft hij met drie van mijn "goede vriendinnen" een relatie gehad. Een vriendin is zelfs zwanger geweest van hem. Ik wil niet opgeven en zal het waarschijnlijk ook niet doen, maar soms ben ik echt heel moe en baal ik dat hij het slechtste in mij naar boven haalt.
Geef je stem:
0
0

adamus123

 Geplaatst op
8 oktober 2012
je zelf een bordeliner
Geef je stem:
0
0

1988

 Geplaatst op
17 oktober 2012
toen ik klein was heb ik een test gedaan maar waar nog niet vast gesteld kon worden of ik bordeline had.
ik heb daarna nooit meer een test gedaan ofiets maar heb wel overal last van.
ben vooral bang voor de dood ook ben ik al een langere tijd depresief medicijnen werken niet ik heb zo een beetje alles al geprobeerd maar niks helpt ik word gek van mezelf ben kontinu bang angstig ook is pas geleden me neefje op een gruwelijke manier overleden wat ik niet kan verwerken ik heb het gevoel alsof ik vast zit en nooit meer gelukkig kan worden heeft iemand tips?
Geef je stem:
0
0

cire

 Geplaatst op
27 oktober 2012
Adamus123,
sterke reactie!
En zo inhoudelijk bovendien...
Jij komt er wel in dit leven.
Geef je stem:
1
0

cire

 Geplaatst op
27 oktober 2012
En Adamus123,
je kan bovendien niet spellen want je bent het woordje "bent" vergeten ;-)
En nu, huphuphup, terug naar de sociale werkplaats Adamus.
Geef je stem:
1
0

knorrie

 Geplaatst op
31 oktober 2012
help,heb weer contact met hem gezocht! ben blij en verward tegelijkertijd. binnenkort gaan we praten en dat wordt erg moeilijk,wat zeg ik wel,wat zeg ik niet...hou het maar voornamelijk bij mezelf,wat ik heb gevoelt en wat mij zo heeft gekwetst. dat mag /moet hij weten vindt ik.ik was bang dat hij me nooit meer wilde zien omdat ik zelf [tijdelijk]het contact verbroken heb en hij vermoedelijk dacht dat ik hem in de steek heb gelaten. ben benieuwd,wordt vervolgd.
Geef je stem:
0
0

dinky

 Geplaatst op
13 november 2012
Ook mijn broer heeft borderline en wel dit helaas zelf niet weten. Hij is behandeld rond zijn 20e jaar en nu is hij 56 en 3 huwelijken en vele relaties verder. Verslaafd, zichzelf verwaarlozend maar dit niet willen zien. Hij vind zichzelf enorm goed voor de mensen om hem heen die hij regelmatig voor van alles en nog wat uitmaakt. Hij vindt zichzelf enorm intelligent maar doet de domste dingen. Heeft agressieve uitbarstingen en dan wil hij weer dat je bij hem langs komt. Echt interesse in mijn leven heeft hij nooit gehad. Onderhand hebben we alles voor hem geprobeerd, klinieken, inlaten zien dat hij fout bezig is en ga zo maar door, niets helpt. De ene keer ben je alles en de andere keer dreigt hij, dat hij jou van kant maakt. Ik ben ouder dan mijn broer en vindt het nu welletjes. Mijn vader en moeder, mijn andere familie heeft hij heel veel pijn gedaan. Nee, inderdaad borderline gaat nooit over ook al bedoel je het nog zo goed voor de borderliner. De borderliner zelf gaat er vroeg of laat vanzelf aan onderdoor. Vooral een borderliner die er niet tegen wil vechten of het zelf liever niet wil weten dat hij deze ziekte heeft.
Petje af voor diegene onder jullie die er wel tegen vechten, ik zou willen dat mijn broer dat ook deed. Het zal wel te laat zijn.
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
3 december 2012
harry snijbrands,hoe gaat het met je??? en bibendum? ben zeer benieuwd naar jullie verhalen!
Geef je stem:
0
0

Toerist Biljartbal

 Geplaatst op
4 december 2012
hoi, allemaal hier biljartbal. Ik heb ook last van dit verschijnsel, dus ik ga maar naar afrika waar de zon schijnt.
Geef je stem:
0
0

anoniem

 Geplaatst op
6 december 2012
Hoi allemaal
In 2010 werd bij mij de diagnose gesteld na een reeks strafbare feiten te hebben gepleegd dat ik Borderliner ben met een persoonlijkheidsstoornis met narcistische kenmerken.
Ik ben bijna 50 jaar en had nooit eerder problemen gehad tot een relatiebreuk van 3 decennia en een aantal kinderen..
Wist ik veel wat dit was en heb er tot nu nooit vragen over gesteld.
Nu lees ik veel informatie over wat de diagnose precies inhoudt en ik krijg bang van mezelf.
Het enige wat ik nu wil is dood zijn echt dood en nooit meer terugkomen.
Het enige probleem is dat als ik dood ben ik verschillende mensen moet achterlaten waar ik zorg voor draag en enorm graag zie.
Geef je stem:
0
0

anoniem

 Geplaatst op
6 december 2012
Hoi allemaal
In 2010 werd bij mij de diagnose gesteld na een reeks strafbare feiten te hebben gepleegd dat ik Borderliner ben met een persoonlijkheidsstoornis met narcistische kenmerken.
Ik ben bijna 50 jaar en had nooit eerder problemen gehad tot een relatiebreuk van 3 decennia en een aantal kinderen..
Wist ik veel wat dit was en heb er tot nu nooit vragen over gesteld.
Nu lees ik veel informatie over wat de diagnose precies inhoudt en ik krijg bang van mezelf.
Het enige wat ik nu wil is dood zijn echt dood en nooit meer terugkomen.
Het enige probleem is dat als ik dood ben ik verschillende mensen moet achterlaten waar ik zorg voor draag en enorm graag zie.
Geef je stem:
0
0

iemand2

 Geplaatst op
11 december 2012
Ik herken zoveel in wat iedereen schrijft. Ik heb een vriendin die veel kenmerken heeft en ik zocht het steeds bij mezelf. Nu ben ik erachter dat het niet aan mij ligt. Ik wil haar nergens van beschuldigen of confronteren. Denkt dat het niet werkt. Weet wel wat ik nu moet gaan doen, doordat ik al de reacties heb gelezen.

dank u allemaal
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
12 december 2012
Dag Knorrie en anderen die mijn gezever gelezen hebben. Het gaat intussen al weer 4 maanden redelijk goed/tot goed met mijn partner en mij.... ik heb gekozen voor een leven alleen nu; eigen huis gekocht per 1 oktober en ik kom minder frequent bij haar en doe ook minder voor haar en haar kinderen. Ik leid mijn eigen leven en dat bevalt prima! Zij heeft nog steeds de neiging terug te vallen in bekend gedrag.... en vooral de opvoedsituatie wordt steeds lastiger nu haar kinderen ouder en (nog) mondiger worden... Maar ik kan genieten van onze liefde en dat is voor mij genoeg voorlopig.
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
14 december 2012
nou harry,laat alsjeblieft duidelijk zijn dat ik het absoluut geen gezever vind.ik ben oprecht benieuwd in je verhaa,vooral natuurlijk omdat ik het zo goed begrijp allemaal! volgens mij ben je heel goed bezig nu. wens je heel veel goeds in de toekomst. ik heb de afgelopen periode ook weer genoeg meegemaakt,heb inmidddels weer contact met hem en dat doet me zeer goed. jou mooi laatste zin geld in ieder geval ook voor mij.
Geef je stem:
0
0

Bibendum

 Geplaatst op
17 december 2012
Hey, dag Knorrie,
Mijn vriend, waarvan ik vanalles dacht wat er met hem aan de hand was .... borderline, bindingsangst of gewoon mij aan het lijntje houden, heeft het in april voor de derde keer met me uitgemaakt. Hij zei toen dat hij niet wist wat hij wilde en dat hij waarschijnlijk niet meer van iemand kon houden. Hij twijfelde over alles, zei hij me toen en daar moest hij eerst uit zien te komen. Twee weken later had hij een andere vriendin, waar hij in oktober van dit jaar nog steeds bij is. Ik vraag me af hoe het met hun gaat, maar vraag er niemand naar. Ik moet er niks meer van weten. Ben wel erg benieuwd of het tussen hen wel lukt. Hij heeft al veel relaties gehad en als dit ook niet zou lukken, lijkt het er toch sterk op dat het aan hem ligt. Ooit heeft hij me verteld dat zijn moeder hem zei dat hij vroeger een moeilijk kind was.
Ik denk nog steeds dat er ergens iets aan hem scheelt. Zoals hierboven ergens geschreven is, willen borderliners een moeilijke relatie die ze zelf zo creeeren om zo het gevoel te hebben te leven. Zo voelde ik het destijds ook aan. Mij controleren op alles, wat je doet, met wie je weggaat, waarom je die dag naar huis gaat om je lunch thuis te eten enz. enz. en langs de andere kant in mijn schoenen proberen te schuiven dat ik jaloers ben en er ook alles voor doen om me jaloers te maken.
Dikwijls denk ik juist omdat ik daarin altijd rustig probeerde te blijven, geen ruzie zocht en het op een kalme manier wilde oplossen en me niet jaloers toonde, alhoewel hij soms alles deed om me pijn te doen, probeerde ik in elke situatie rustig te blijven. Het leek me dat hij wilde dat ik kwaad werd, maar dat deed ik niet. Ik ging er wel innerlijk aan kapot toen, juist omdat ik het niet uitte. Soms denk ik dat hem dat kapot maakte, omdat op deze manier geen ruzie ontstond en hij me niks in de schoenen kon schuiven. Alhoewel ik achteraf toch gehoord heb van andere mensen dat hij leugens vertelde over mij. Dat ik hem steeds belde en moest weten waar hij uithing enz. enz. terwijl dat juist was wat hij deed. Heel raar hoor, als men je beschuldigt van dingen die hijzelf deed of probeerde uit te lokken .... en tevens ook heel pijnlijk om dit nadien te horen. Want ik dacht juist dat hij vooral bindingsangst had en daarom probeerde ik hem niet te pushen of achter hem te zitten. Ik gaf hem zijn vrijheid en liet hem doen, ging er wel aan kapot.
Ik begrijp nog steeds niet wat voor iemand hij is, en zal het misschien ook nooit weten. Als deze relatie ook stuk gaat, dan weet ik toch wel weer wat meer, dat er toch echt iets niet goed is met hem. Maar wat ? dat zal steeds een raadsel blijven.
Ik zou hem moeten haten omdat hij me zo behandelde. Dat zei hij destijds ook zelf. Nog steeds heb ik gevoelens voor hem, maar probeer toch in te zien dat ik met hem nooit gelukkig zou kunnen zijn, zoals hij deed en wellicht altijd en tegen elke vrouw zal doen. Ik zou graag horen en zien hoe het er nu aan toe gaat met hun, maar ja dat kan niet hé. Waarschijnlijk zal het de eerste maanden goed gaan en dan zal hij wel dezelfde trekjes krijgen ook bij haar. Misschien blijft zij jaren in die ongelukkige situatie verder doen met hem, of houdt hij zo lang vast en aan het lijntje.... Wie zal het weten.
Ik ga ondertussen verder met mijn leven.
Groetjes Knorrie en het beste voor jou.
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
4 januari 2013
Dag Knorrie en anderen........ vanochtend vroeg heb ik besloten dat mijn relatie mijn BPD'er afgelopen moet zijn..... ik zit hier nu in mijn huis en ruim de restanten op van bijna 4 jaar vechten en ploeteren. Ook liefde die niet wederkerig is, valt te begrijpen....maar als je niet meer gezien, gewaardeerd en gerespecteerd wordt, als je klaarblijkelijk niet de moeite waard bent om voor te vechten......dan komt je eigenwaarde in het geding en dat is bij mij gebeurd! Met pijn in het hart heb ik afscheid genomen van haar kinderen die huilden en mij knuffelden....... maar met opgeheven hoofd en trots op mezelf ga ik nu weer verder met mijn leven waarin nog steeds en altijd zal blijven gelden : "kies altijd voor liefde"
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
10 januari 2013
harry snijbrands
ik heb er ook 2,5 jaar over gedaan om definitief te breken met een zeer zware borderliner.
diverse formats geprobeerd.
je mist het goede in de relatie te erg om snel op te geven
echter al dat goede doet zij alleen maar om niet verlaten te worden.
om je te bezitten.
als ze in staat zou zijn om dat goede langdurig te geven zouden borderline relaties niet zo vaak mislukken denk ik toch.
laat die kinderen nietn gebruiken als middel. Zet ze even uit je hoofd. kom tot je zelf en bouw dat later op.

lijkt me leuk om een keer met wat andere slachtoffers een biertje te drinken


Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
11 januari 2013
@ cire

zullen we een boekje schrijven over onze belevenissen?
heb met plezier je stukjes gelezen

kunnen we nog wat centjes verdienen en tegelijk de mensen waarschuwen
het liefst een lekker maatschappelijk niet correct boek

die borderliners op dit forum moeten ook stoppen met zichzelf te relativeren.
dat kunnen ze namelijk niet.
het is zwart of wit.
dat relativeren wordt ze aangeleerd in de therapie die ze krijgen
ze denken dat ze meevallen
maar dat doen ze uiteindelijk niet



Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
15 januari 2013
Samen een biertje doen of een boek schrijven...... allebei goede ideëen! Ze vallen inderdaad niet mee! Zeker niet als ze nog geen therapie gehad hebben maar wel al hun naasten op therapie sturen.......; over paradoxale communicatie gesproken! Voor degenen die het ongezouten nalezen willen kan ik de artikelen van Shari Schreiber aanbevelen op www.gettinbetter.com en mocht je nog twijfelen of je met BPS te maken hebt, vul dan maar eens de vragen in op www.nieuwezijds.nl/thema/borderline/borderlinestoornis.html en misschien vallen dan je oogkleppen eindelijk af... succes iedereen!
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
15 januari 2013
help...ben ontzettend benieuwd naar deze artikelen maar kan zo ontzettend slecht engels lezen! kom wel vaker buitenlandse sites tegen die interessant zijn,maar dan heb ik weer hetzelfde probleem. zijn ze ook te vertalen met de computer?
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
16 januari 2013
@ harry

ik begrijp dat jij in therapie moest van haar?
En dat je het gedaan hebt ook!
Wij waren samen in relatie therapie
Maar toen na drie sessies de therapeut zei dat wij in een toxic relation waren en dat voortzetten geen zin had, was de therapie ook over.
Zw doen alles om jou de schuld te geven dat het niet lukt en ze doen alles om je te bezitten en niet verlaten te worden.
Die site die je geeft is inderedaad cool. Er staat wel heel vaak hetzelfde, maar veel is zo herkenbaar.

@ knorrie
Geen idee of die vertaal machine werkt, maar ik denk dat je het meeste wel weet. maar iedereen vindt het fijn om wat duiding te krijgen en bevestiging.

ik ga contact zoeken met shari schreiber en zal vragen of ik een paar stukken mag vertalen.
zal wel even duren.

harry: hou vol, ik ben door dezelde hel geweest en zit er soms nog in.
ben gisteren 10 x gebeld door haar en 30 sms.
deze keer alleen geen zelfmoorddreingingen, maar wel het overige bekende repertoire.
hou vol, er is maar een weg en dat is het gevecht met jezelf aangaan en winnen.
we zijn voor de borderliner gevallen en hebben er te lang aan vastgehouden doordat ook bij ons in onze jeugd
dingen zijn fout gelopen die ons een geschikte prooi maken,

dat nu in te moeten zien is confronterend en hard en iets dat je er niet nog bij wil hebben in deze periode van de break up..
maar het is niet anders.
hou vol man!


Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
16 januari 2013
@ knorrie

ik weet niet waar jij bent in de relatie met de borderliner.
ik hoop voor je dat je er uit bent ondanks al je twijfels.

niet terug gaan.
jij bent verslaafd aan zijn tekens van genegenheid voor je. aandacht.
warmte.
al dat komt bij hem niet voort uit liefde voor jou.
enkel uit zijn obsessie om je te bezitten.

dus niet intrappen
hoe moeilijk het ook is.







Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
16 januari 2013
allen

en als je je afvraagt waarom ik haar telefoon beantwoord:

doe ik het niet stalkt ze mijn zoon, mijn moeder van 78 (en zoals ze dreigt wel net zo lang tot ze een hartaanval krijgt), mijn broers, colllega's,

ze wacht me op bij mijn werk.
ze wacht bij de school en voetbalclub van mijn zoon

waarom ik niiets aan het stalken doe?

gaat niet. Zij woont in belgie en ik in nderalnd.
Nederland zeg wij kunnen niets doen want het gebeurt in Belgie.
Belgie zegt het gebeurt wel is waar hier in belgie (hoewel dat in de grensstreek met mobiele telefoons toch al lastig is te bewijen) maar omdat je in nederland bent als het gebeurt, moet je daar aangifte doen.





Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
26 januari 2013
hoi harry en talman. heb de site van Shari Schteiber inmiddels gelezen,[vertaalmachine,ha,ha]wist het inderdaad naturlijk wel allemaal,maar wordt er niet erg vrolijk van allemaal. het lijkt allemaal zo hopeloos. ik heb het gevoel dat het steeds een beetje beter tussen ons gaat,voel duidelijk dat hij om me geeft[denk ik dan.]hij vertrouwd me steeds meer,geeft zichzelf steeds meer bloot qua gevoelens,is dat dan allemaal nep? ik weet het niet meer soms. volgens mij zijn mannelijke borderliners wel anders dan vrouwen,heb nl. geen last van stalken en smssen en jaloers gedrag,eerder andersom. hij houdt [geregeld]contakt af,bepaald het zelf wanneer we elkaar zien,wil dat graag,maar lijkt ook blij als ik weer ga. heel dubbel allemaal. het probleem is dat ik graag goede vrienden met hem wil zijn,ik weet gevoelsmatig heel goed dast hij niet tot een relatie in staat is,maar als we weer een avond samen gespendeerd heben ga ik weer voor de bijl en ben ik weer helemaal verliiefd op hem en krijg weer hoop,ooit...als ik maar geduld met hem heb...als ik hem maar niet te veel claim..als ik hem maar niet onder druk zet,geen discussies aanga,..hem maar niet te vaak vertel dat ik van hem hou...steld het dan echt helemaal niets voor?kuunnen ze dan echt geen liefde voelen? kan me vergissen maar ik heb juist de indruk dat door mijn geduld en inspanningen ik steeds meerr het idee krijg dat hij zichzelf steds meer op z,n gemak voeld bij mij en wat minder argwanend tegenover relaties komt te staan,dat kan toch??? als we aan het vrijen waren dan merkte ik ook een soort van masker,terughoudenheid,hij liet zich niet gaan,van alles voelend en je niet kunnen geven..vreselijk lijkt me dat.ook dat gaat nu een stuk beter,en dat geeft me dus hoop dat het uiteindelijk wel goed komt. vergefse hoop?? het zal wel als ik alle artikelen over borderline moet geloven. het hele punt is,dat deze mensen op een of andere manier onwerstaanbaar zijn,ze stralen een soort kwetsbaarheid uit dat mij als een magneet aantrekt. wat zegt dat over mij,denk ik wel eens. nou,daar had Shari Schreiber en jij Talman weer een punt met dat je verslaafd kunt zijn aan hun liefde,aandacht. en dat het komt omdat wij vroeger ook vergelijkbare dingen hebben meegemaakt en daarom zulke mensen antrekken,daar ben ik wel van geschrokken,maar is dat goed of fout? ik ben inderdad iemand die graag wil pleasen en zorgen voor iemand en zei pikken ons er feilloos uit. maar ik wacht net zo lang tot hij 1 keerr tegen me zegt dat hij van me houdt,1 kertje maar,dan zou ik helemaal happy zijn en weet ik dat ik al die tijd gelijk heb gehad. hij moet het allen durfen...! BIER? HEERLIJK!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
27 januari 2013
@ knorrie
ik snap je bericht.
dezelfde dilemma's.
ieder bepaalt voor zich zelf wat zij/hij aan slechte dingen kan en wil accepteren in een relatie.
dat slechte dan in ruil voor iets goeds van hem/haar.

maar je kunt ook de relatie stoppen, uithuilen en opnieuw beginnen.
dat idee van vrienden zijn moet je echt vergeten.

jij kunt dat wel willen, maar zij kunnen en kennen dat niet.
jij bent hun prooi.
hun bezit.
een beetje gaat niet.

het is erg moeilijk allemaal om standvastig te blijven, maar kies voor jezelf.
je hebt recht op een normaal leven in vrijheid.
met een normale relatie of geen relatie














Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
27 januari 2013
@ harry
een advies harry
blijf bij jezelf, win het gevecht met jezelf
het is zo verleidelijk om in te gaa op alle verleidingen
maar je weet dat het toch op niets uitloopt.
het probleem met dat op niets uitlopen is dat er tijdens dat op niets uitlopen zoveel leuke dingen kunnen gebeuren.
zo anders als een gewone realtie die op niets aan het uitlopen is.
daar gebeurt weinig leuks.
je bent beide blij dat het over is.

hoelang dat gevecht duurt?
een vriend van mij heeft 1,5 jaar in hotels gewoond voordat zijn borderliner de ergste stalking opgaf.
een andere vriend was meer gelukkig. na een paar weken had zijn borderliner een nieuwe prooi gevonden

maar win het gevecht.

hou vol
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
3 februari 2013
Dank voor je woorden Talman......... ik ben nu al een maand verder zonder contact.... Ik heb alles herlezen wat ik afgelopen zomer gelezen heb en weet het nu echt zeker.....wat een triestigheid is dat toch, die ziekte! Inmiddels ben ik overtuigd van het feit dat je door moet met je eigen leven als je andere waarden/normen voor je leven hebt ; als je blij, gelukkig en zonder stress wil zijn, dan moet je je zelf losmaken van zo iemand. Ik kan me alleen nog maar voorstellen dat ik in gesprek zou kunnen raken met haar als ze eindelijk begrijpt wat haar mankeert......en of ik dan nog de moed zou kunnen opbrengen om werkelijk iets met haar te willen ......? Ik denk het niet, daarvoor ben ik zelf te beschadigd geworden.... Mijn advies is : zo gauw je ruikt dat het iets met BPS te maken heeft : run for your life, mannen (en ook vrouwen)!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
3 februari 2013
@ harry

Goed man.
Hou vol en geen contact.
ook niet als ze zegt dat ze in behandeling is en dat het zo goed gaat.
DAT KUN JE NIET VERTROUWEN!!!!

Zeer waarschijnlijk probeert ze je weer te versieren

Kans op success van thrapie is 50% na 2,5 jaar
Dus ook 50% kans van niet

Zou jij voor 50% kans nog een keer die ellende willen

sterk blijven man

ik krijg net een berichte van haar dat ze mijn zoon morgen gaat vermoorden en dan met haar blote handen gaat begraven.

Hoe ziek kan je zijn.

kan ik morgen weer naar de politie toe.

Het zijn gewoon verschrikkelike mensen. Misschien door een ziekte waar ze niets aan kunnen doen,
Serie moordenaars zijn ook ziek, kunnen dr ook niets aan doen.
maar die krijgen fijn tbs en worden gedwongen behandeld.

Laat ik hier maar stoppen voordat ik al te ongenunaceerd word.











Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
9 februari 2013
@Talman : heftig man! Gelukkig heb ik dat niet meegemaakt. @Knorrie.... als je Shari Schreiber goed gelezen hebt dan moet je weten dat "love" slechts "a four lettered word" is voor iemand met BPS. Ze kunnen dat gevoel niet verankeren en/of behouden...... ; wij blijven maar oprechte liefde geven, maar het "landt" niet bij hen..... ze zijn een bodemloze emotionele put, je gooit er van alles in maar dat stroomt of sijpelt er gewoon weer uit! Van opbouwen kan geen sprake zijn bij deze mensen.... wordt wakker Knorrie, de zon schijnt buiten en "smell the coffee"!!
Geef je stem:
0
0

Kev

 Geplaatst op
15 februari 2013
Ik heb al bijna 5 jaar een aan - en af relatie met een meisje. De ene moment ben je alles en de andere moment kan ze niet goed met mij om en hoor ik haar een tijdje niet.
Ik heb recent ontdekt dat ze borderline zou kunnen hebben. Ben er eingelijk vrij zeker van. als ik de symptomen lees vind ik haar daar vaak in terug.
Zij weet niet dat ze Borderline heeft, ze heeft daarover nog nooit iets tegen mij gezegd.

Ik vind het zeer lastig om uit deze situatie te geraken en weet niet goed hieraan te beginnen. Maar hoe maak je iemand duidelijk dat ze borderline heeft?
Ik denk dat het niet aan mij is om het haar te zeggen, ze zal mij gek verklaren maar ik weet hier niet goed raad mee.
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
15 februari 2013
@ kev

Tuurlijk is het lastig om er een punt achter te zetten.

Maar wees realistisch.
Als het al 5 jaar op en af is, met alle extreme dingen die er bij horen
zoals

je ophemelen en neer slaan in een uur
je onverwacht wegsturen
dan weer die crazy reacties van haar om je terug te krijgen
etc etc

wat is dan je verwachting dat het de komende tijd beter gaat?
Geen!

Of je haar moet zeggen dat ze borderline heeft?

Het maakt niet uit. er zijn twee mogelijkheden
1) het meest waarschijnlijke scenario
ze gelooft je niet en jij bent de schuld van alle relatie problemen en waarschijnlijk ook van al haar andere problemen, inclusief die de ze had voordat je haar kende
dus er verandert niets
2) het minst waarschijnlijke scenario
ze gelooft je en besluit in therapie te gaan.
Dat duurt 2,5 jaar voordat het bij de lichte gevallen succes heeft in 50% van de gevallen.
Dus sowieso de komende 2,5 jaar nog klooien en als je pech hebt en zij niet geneest, daarna ook. (50% kans)

Als deze relatie je niet gelukkig maakt, stop er dan mee.
Blijf niet hangen aan de mooie dingen.

Zorg dat ze niets heeft om je terug te pakken of te chanteren en zeg gewoon dat je niet meer wilt.
Bereid dat gesprek dus zo voor dat je weg kan en nooit meer terug hoeft.

Dan 5 minuten van moed,
dan komt de storm en moet je standvastig blijven.
Niet proberen vrienden te blijven, maar elk contact vermijden.

Velen die een relatie met een borderliner hebben gehad hebben er een paar keer over gedaan om definitief te breken, maar enkel degenen die definitief gebroken hebben zijn gelukkig.

Sterkte man en kop op!




Geef je stem:
0
0

Kev

 Geplaatst op
25 februari 2013
Danku Talman voor jouw woorden!

Ik heb er een punt proberen achter te zetten, dit was zeer moeilijk, ik kreeg steun van vrienden, dit was zeker nodig! Het liep goed tot ik al de verwijten naar mijn hoofd gegooid kreeg. Dit was zeer moeilijk om te horen, voelde mij heel hard gekwetst. Nu nog steeds, maar ik bleef achter mijn standpunt. Maar toen kreeg ik het verwijt dat zij haar iets zou aandoen en ik hier verantwoordelijk voor zou zijn. Dit kon ik niet laten gebeuren.

Nu hebben we middelmaats contact, weet niet goed wat ermee aan te vangen.
Dit vraagt ontzettend veel energie, het zuigt mij helemaal leeg.
Geef je stem:
0
0

Talman

 Geplaatst op
1 maart 2013
@KEV

Je was op de goede weg.
Wat zij doet is zgn emotionele blackmail

Zij werkt op je schuldgevoel.
Is heel moeilijk om niet aan toe te geven.

Nu gaat ze je weer proberen te verleiden en je zal een voor jullie doen goede tijd doormaken.
Tot zij beseft dat er niks wezenlijks aan de relatie is veranderd.
Dan begint het misbruik weer.

Dan probeer je het gewoon nog een keer.
De meesten hebben een keer of 6 nodig voor de definitieve breuk.

Laat het niet te lang duren want je raakt helemaal op.

Zij werken op drie velden met je.
In Het engels FOG
de f van fear (ze maken je bang)
de O van obligation (je hebt de plicht te blijven want zij zijn zwak en hebben je nodig en hebben zoveel goeds voor je gedaan)
de G van Guilt (ze maken je schuldig voor iets wat gaat of zou kunnen gebeuren)

Bij jou is het deze keer de G.

Gewoon nog een keer proberen dus.
Het is uiteraard ziek om je te chanteren met zelfmoord.
Met zo iemand wil je en kan je geen relatie hebben.

Jij weet dat
Zij niet.

Jij wil geen relatie op basis van Guilt
Zij geven er niet om

kop op
probeer het nog eens






Geef je stem:
0
0

Snijbrands

 Geplaatst op
2 maart 2013
@KEV ....... heb je nog steeds niet door dat het NOOIT om jou gaat ? Deze zieke geesten zijn alleen met hun eigen angsten en verstoorde emoties bezig..... ren voor je leven en kijk niet meer om. Liefde is wederzijds en gaat om (wederzijds) vertrouwen; bij liefde voel je je veilig en durf je je masker te laten zakken, je kunt ontspannen en weet/voelt dat de ander je geen pijn zal doen..... bij borderliners zijn al je alarmbellen op high alert en je leeft alsof je in een mijnenveld rondloopt.... Ik ben nu 2 maanden weg bij mijn BPD'er.....en ben begin langzaam op te knappen..... maar het is een hel en geloof maar niet dat die BPD'er daar last van heeft of er ook maar een tweede gedachte aan zal wijden.......
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
4 maart 2013
@ snijbrands

Harrie

Ben je uit de FOG?

Geweldig voor je.

Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
4 maart 2013
@Talman : FOG heb ik niet meegemaakt, hoogstens fear vanwege de voorspelbare onvoorspelbaarheid. Wel een hoop gaslighting, splitting en splishing en ik weet nu dat het een abusive relatie was... in de laatste weken heeft ze mijn laatste zwakheden snoeihard gebruikt om me te kleineren en zelfs te vernederen.... ik voel me psychologisch gecastreerd en lichamelijk ziek. Zou willen dat ze het beroemde B-woord op hun voorhoofd getatoëerd krijgen......
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
6 maart 2013
@ harry

Voor mij ligt het iets anders. Ik wist al heel snel (zo'n) 8 weken nadat ze bijmij introk, dat het niets zou worden en de echte liefde is over. Ben daarna te lang bij haar gebleven hoofdzakelijk gedreven door de FEAR. Hele concrete bedreigingen die ze ook ten dele heeft uitgevoerd.

Vond het ook niet erg dat de relatie beindigd is/werd.
Dan was ik van die Fear af.
Was meer een opluchting voor me.

Ben er ook lichamelijk ziek van geweest met wat extra hartkloppingen en zo, maar kon dat direct relateren aan haar bedreigingen, stalking en chantage.

Naar haar vaste repertoire tijden het bulldozeren luisterde ik al lang niet meer. Dat heeft me niet erg geraakt. Maar leuk was het niet.

Het zal altijd gevoelig blijven. Zou ze voor mijn neus staan met een verklaring (al of niet echt) van een dokter dat ze genezen is van de borderline, dan zou ik erg moeten oppassen niet weer voor haar te vallen.

Laten we een keer eens iets afspreken als je wilt. Ik woon in de driehoek middelburg, breda, rotterdam

Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
6 maart 2013
@ kev

Laat eens wat van je horen.
als je steun nodig hebt, laat het hier weten.

maar weet ook dat je het zelf moet doen

ik kan je alleen wat ondersteunen

Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
14 maart 2013
@ harrie

gaat het?

leuke site ook outofthefog.net

Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
16 maart 2013
@talman : het gaat op en af qua gevoel ben nu vooral boos op mezelf en verdrietig over haar kinderen... maar no contact! .... verder probeer ik te accepteren dat dit gewoon tijd nodig heeft. Ik ben leeggezogen, of zoals ik het op een Amerikaanse site las "come into my parlour, said the spider to the fly". Ik ben verder langzaam aan het genezen van chronische rugpijn, voorhoofdsholte-ontsteking, spanningshoofdpijnen en hoge bloeddruk..... Eén ding weet ik nu zeker : doorgaan met deze vrouw zou mijn dood geworden zijn.... Verder ken ik nu een borderliner die gediagnosticeerd is, dat is een enorme verrijking voor mijn inzichten en geeft me veel troost!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
19 maart 2013
@ Harry

Probeer eventueel wat aan sport te doen.
Bijmij zakt de bloeddruk na die tijd met 15 tot 20.
De onderdruk.

een half uurtje is genoeg.
blijf maar een beetje uit die buurt van die gediagnosticeerde borderlinerer. Zeer weinig kans op echt herstel


Dat boos zijn op jezelf herken ik helemaal.
In nederland zouden zo'n 150.000 vrouwen borderline hebben.
Laten we zeggen dat de helft ervan een relatie denkt te hebben met een man.
een abusieve relatie.
Dan zijn dus 75.000 mannen met dezelfde worsteling bezig als wij.
In verschillende stadia
nog in de relatie, aan het opbreken, of herstellend van.

Voor die groep moet in nederland ook een platform komen.
Hou vol!
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
24 maart 2013
@Talman : bedankt voor de adviezen en opbeurende woorden. Al bijna 3 maanden NC! Volgens Amerikaanse bronnen is het aantal BPD'ers en/of aanverwante stoornissen eerder neigend naar de 5% dan naar de bekende 2 à 3 %. Dit als resultaat van het toenemende aantal verscheurde gezinnen, middelengebruik, gebrek aan normen/waarden, gebrek aan opvoeding, gebrek aan rolmodellen, onveilig gehechte situaties e.d. Voeg daar nog wat traumatische ervaringen op latere leeftijd aan toe bij de ons bekende dames en voila! Een platform zou meer dan welkom zijn als ik de hartverscheurende verhalen lees van lotgenoten over de hele wereld......spread the word om verder ongeluk te voorkomen!!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
25 maart 2013
@ harry

ben nu nog wat bezig met opruimen van financiele puinhoop die zij gemaakt heeft.

als dat achter de rug is en na een korte vakantie ga ik beginnen met het platform.
een beetje zoals outofthefog.net en shrink4men.

non profit

hou vol

knap dat je al drie maanden NC bent.

Heeft zij nog gehooverd?



Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
28 maart 2013
@talman
Behalve een sms-bericht van de oudste dochter nog geen taal of teken (gelukkig). Als je assistentie kunt gebruiken bij het platform ben ik je man! Ik voel het intussen als mijn verantwoordelijkheid bijna om anderen te waarschuwen en/of helpen. Mijn financiële puinhoop begint opgeruimd te raken en mijn geest ook..... prettige Paasdagen!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
28 maart 2013
@ harry

Prettige paasdagen!

Ik verwacht een major hoover van haar met de paasdagen.



Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
29 maart 2013
@Talman : dat verwacht je van jouw ex of mijn ex? Of van beide? Ik verwacht wel dat ze ooit nog eens op mijn radar zal verschijnen maar dan eerder doordat ze totaal in elkaar gestort is of doordat een volgend slachtoffer (uiteraard) ook van de lijst is afgevoerd..... Ondertussen verf ik mijn eigen eieren maar!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
29 maart 2013
@ harry

was voorzien voor die van mij
en is inmiddels gebeurd.
is aan het verhuizen en moest van alles af wat van mij was geweest.
dus dat kwam ze even afgeven
onder de toevoeging mij nooit meer te willen zien of horen
sindsdien 4 x gebeld door haar en 4 sms
en toen was mijn telefoon op

zij is ziek


Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
6 april 2013
@talman ; het aantal "zieke" figuren is volgens mij groter dan we allemaal verwachten....ik ben in de afgelopen maanden al weer op drie dames gestuit ....maar gelukkig werken de rode vlaggen...en ben ik er als een haas vandoor gegaan........spread the word! Als we allemaal op de hoogte moeten zijn van de risico's van drank en tabak, van geslachtsziektes en Aids, van ongezond eten en van een te hoog lichaamsgewicht....waarom dan ook niet over dit soort mensen die nota bene onder de vlag van "liefde" het leven van andere mensen vernielen ?
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
9 april 2013
@ harry

je hebt gelijk

misschien ben je ook wel waterg voorzichtig nu na je ervaringen.
doe lekker voorzichtig

ik doe trouwens helemaal niks op dat gebied.

ga wel nog wat therapie doen voor addiction to affection en wat mindfullness.

hou vol






Geef je stem:
0
0

lieveman

 Geplaatst op
16 april 2013
heb alles hierboven gelezen en denk dat ik ook het contact met mijn (sinds heel kort ex-)vriendin maar moet gaan vermijden....zo herkenbaar allemaal....nu is ze vorige week nog boos weggelopen met de opmerking dat ik geen contact met haar moet proberen te zoeken, omdat ze anders hier waar mijn kids bij zijn een scene zou komen schoppen...kreeg zondag nog een mail van 9 kantjes waarin allemaal opsommingen over mijn slechte eigenschappen (waar ik mezelf niet in herken oveigens) en dat ik haar nooit meer moest benaderen...en maandagochtend opeens weer een sms dat ik die brief niet moet lezen omdat ze denkt dat 'we onze problemen ook anders kunnen oplossen' ///op mijn reactie "hoe dan?"' kreeg ik vervolgens weer een mail met een heel verhaal over copingstijl en dat ik allerlei problemen zou hebben.
pff...zo vermoeiend.....vooral dat op je tenen moeten lopen omdat ze zomaar opeens vanuit het niets weer superboos kan worden.
iedereen hier bedankt voor jullie openhartige verhalen.
ik ben nu eigenlijk bang om nog contact te hebben, maar zou haar het liefst er op wijzen dat ze een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft..zodat ze misschien zichzelf zou kunnen helpen. Ik denk dat ik het maar opgeef na 2 jaar diverse keren aan en uit...ik had goede intenties en hield van haar, maar ze heeft me gekwetst, vernederd, etc......afijn....alles wat ik hierboven heb gelezen.
nogmaals dank...ik zal hier nog wel vaker gaan lezen om het voor mezelf levend te houden dat ik op moet passen en mezelf moet beschermen.
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
17 april 2013
@ lieveman

De eerste keer no contact is moeilijk vol te houden.
Alle ballen gaan in de lucht en ze zal alles proberen je toch weer terug te krijgen.
Om je vervolgens weer weg te sturen

Haar vertellen dat ze borderline heeft zal niet veel uitmaken

waarschijnlijk gelooft ze het niet
of ze weet het al maar ontkent het

en als ze in therapie gaat duurt het 2,5 jaar voor enig effect daar is bij 50% van de vrouwen

daarop wachten is zoiets als 2,5 jaar nadenken in een casino of je op rood of zwart gaat zetten en ondertussen op eireren blijven lopen

kies voor jezelf en hou vol
ook als je nog een keer terug valt, weet waar je uiteindelijk naar toe wil



Geef je stem:
0
0

Edith

 Geplaatst op
18 april 2013
Ik denk dat mijn moeder borderline heeft. Ik herken zo veel van de verhalen hier. Ik zelf heb geen borderline, bij mij is een bipolaire stoornis vastgesteld.
Ik heb heel veel moeite met de omgang met mijn moeder, soms haat ik haar zo, echt van haar gehouden heb ik nooit. Ik heb vaak wel enorm met haar te doen omdat ik haar worsteling ook wel zie, ook a,l ontkent ze die in alles toonaarde.
Iemand schreef dat borderliners geen kinderen zouden moeten krijgen. Diep van binnen ben ik het daar wel meeeens
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
19 april 2013
@ edith

eigenlijk ben ik hier alleen actief om mannen te helpen en te steunen die uit zo'n borderliner relatie proberen te komen of er net uit zijn. Die mannen zijn allemaal een "chosen "relatie aan gegaan. Zij kozen er zelf voor.

Voor jou ishet anders. Je hebt geen chosen relatie want je had er niets over te zeggen.
Je kunt echter wel zelf beeindigen
Doe dat nu als je er zo onder lijdt.
Zij gaat niet veranderen.

Het leven is groter dan een slechte relatie met je moeder.
Ga voor dat andere stuk
Zoek behandeling voor je eigen stoornis

en ook jij: hou vol


Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
20 april 2013
@lieveman : geloof talman en mij.... je bent beter af zonder haar....het duurt een tijd voor dat eerste gevoel doordringt van "eindelijk rust" ....en je zult terugvallen in hunkering (heb ik zelf ook) maar er komen momenten dat je voelt en denkt ...."ik ben zo blij dat ik van haar af ben!"
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
21 april 2013
wat hebben jij Talman en harry toch ongelofelijk gelijk steeds met hun uitleg. vond het soms gewoon te pijnlijk om te lezen allemaal,wilde het gewoon niet zien,inzien en geloven. hij was toch anders,niet zoals door jullie beschreven,mij zou het wel lukken,van mij zou hij wel houden als ik maar genoeg geduld met hem had.als ik er maar voor zorgde dat hij mij voldoende zou vertrouwen dan was hij niet bang meer en ging hij voor mij. niets is minder waar.de waarheid is inderdaad dat het hele moeilijke gekwetste gevoelige mensen zijn met een uitermate ingewikkeld karakter. ik moet nu echt een soort van afkicken van m,n liefde voor hem want ik hou mijzelf voor de gek. hij houdt niet van mij en dat doet onbtzettend veel pijn om dat te constateren. heb er zoveel energie in gestoken en krijg wel wat terug,maar niet genoeg,hij kan het gerwoon niet.en goede vrienden zijn,dat trek ik momenteel even niet. iedere keer als ik hem zie dan doet hij me wat,het is inderdaad een soort verslaving.ik weet dat dat hij me leuk vind,maar hij kan er niet bij.weet niet wat hij wil,hij wil wel en niet lijkt het wel.zoekt wel contact met me,maar hij bepaald hoevaak en wanneer we elkaar zien.als ik eens wat voorstel dan kapt hij het af en daar ben ik een beetje klaar mee. een relatie is geven en nemen en dat gebeurt ook wel,maar hij draait maar om me heen,zie dat hij me erg leuk vind,maar gaat er niet voor. doodvermoeiend! nu kan ik wel weer met hem gaan praten over wat ik voel enzo,maar die discussies verlopen zo moeilijk...
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
22 april 2013
@ knorrie

dit soort mensen kan geen goede virenden zijn met je, want het zijn geen goede mensen.

ook is het niet mogelijk tot een soort afsluiting te komen met ze, zoals je het met andere relaties wel kan afsluiten.

het is beter een einde te hebben met een keer schrikken, dan een eindeloos schrikken

zet hem uit je hoofd

Je hunkert naar zijn bevestiging die je toch nooit krijgt.
Move on

je hebt het lang genoeg geprobeerd.

zie in dat het niet gaat en nooit zal gaan.

wacht niet tot hij dit ook ziet en dan tot een gezamenlijke goede afsluiting komen en daarna goede virenden met hem.

dat gaat allemaal niet gebeuren, want het is niet in zijn interesse

jouw interesses interesseren hem niet.

stop er dus mee.
dat einde wat jij al jaren zoekt zal je niet krijgen

move on



Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
22 april 2013
@ edith

wat ik eignelijk wilde zeggen maar niet goed op papier kreeg is:

1) maak je zelf geen verwijten of zo voor het kijn van een borderliner
je hebt er niet voor gekozen en er ook geen schuld aan.
je kan er voor kiezen om uit die borderline situatie te komen

2) ik zou nog maar eens goed kijken naar dat bipolair van je.
het is zeer goed mogelijk dat als je moeder echt zwaar BD is, dat je stukken van haar gedrag aangeleerd en gekopoieerd hebt en dat dat nu gezien wordt als bipolariteit van jezelf

komje in een andere omgeveing waar het stabiel is en geen BD heerst, kan je het ook afleren te kopieren

zeker het proberen waard


Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
22 april 2013
@ edith

ex vriendin met hele zware borderline had altijd de reflex heel vaak te telefoneren als ze zich alleen en verlaten voelde. Kreeg ze mij niet aan de lijn omdat ik wat anders deed, dan kon het 40 missed calls en 15 desperate sms per uur zijn.

Haar zoon immiteert dat stuk van haar gedrag
Belt ook rustig 30 keer in een uur als je niet antwoordde

hij zag dat telefoneren van zijn moeder als normaal en ging het ook doen
toch is die jongen geen Borderline.

ZOals jij misschien ook alleen maar kopieerde en geen bipolariteit hebt.
daar kom je pas achter als je niet meer onder haar BL activiteiten lijdt

Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
29 april 2013
Vier maanden NC!! De verjaardagen van haar kinderen zijn achter de rug en ik heb (zoals beloofd bij mijn afscheid) ze alle drie een verjaardagskaartje gestuurd.... Mijn stemmingen schieten nog steeds alle kanten uit - afgelopen drie dagen heb ik mezelf in mijn huis opgesloten en afgezonderd van de buitenwereld om eindelijk te kunnen huilen - mijn (zelf)vertrouwen is naar de knoppen en ik voel dat ik niet echt geïnteresseerd ben in andere vrouwen. Heb twee keer een date geprobeerd......maar ik voel geen klik dus dat laat ik voorlopig maar achterwege.... Ben er wel trots op dat ik geen vierde poging ondernomen heb en dankbaar dat zij niet gehooverd heeft....
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
2 mei 2013
@ harry

Laat die andere vrouwen even zitten.
Je bent nu niet in staat om dat met een normale bril op te zien.

Je zelfvertrouwen zou juist goed moeten zijn nu je je er zo door heen slaat.
Ik zou eerst eens werken aan mijn eigen leven en wat dingen doen die je al lang wilde doen maar waar je van haar geen tijd voor kreeg.
Bezoek je familie.
Heeft mij erg geholpen

Ga iets leuks doen van de zomer in je vakantie.

En ik ben beziog met dat platform waar je misschien een bijdrage aan kunt leveern

Harry, niet terugvallen.

Kop op








Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
3 mei 2013
mooi dat jullie elkaar zo steunen,Talman en Harry!
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
4 mei 2013
Hoewel het pas 4 maanden geleden is dat ik definitief afscheid nam van mijn BPS-lief lijkt het nog de dag van gisteren dat ik in mei 2012 (ook in de meivakantie) met haar en haar drie kinderen naar een boerderij in Zuid-Duitsland vertrok.... een vakantie waarvan zij achteraf zei dat ze het leuk gevonden had maar waar ik in een week tijd nauwelijks een gesprek met haar gevoerd heb of intiem contact met haar heb gehad.... Korte tijd daarop, na weer een periode van "the silent treatment" en vermijding van intiem contact van haar kant maakte zij het voor de derde keer uit.... dit keer per sms en verwijderde mij onmiddellijk van haar FB-pagina inclusief alle vrienden van mij.... de film van die laatste maanden blijft onophoudelijk terugspoelen in mijn hoofd en ik kom er bijna niet over uit hoe het toch mogelijk is geweest dat ik mezelf zodanig heb kunnen laten mishandelen........want dat is wat BPS'ers met je doen nadat ze je eerst het paradijs hebben laten zien en voelen : emotionele verwaarlozing en vervolgens mishandeling! Wat overblijft voor jezelf als je eindelijk besluit om het niet langer meer te willen of kunnen is de constatering dat je nog slechts een lege huls bent van de ooit zo krachtige, vrolijke, optimistische en evenwichtige persoonlijkheid..... en zij keuren je geen blik waardig verder en gaan door met hun volgende slachtoffer... Voor het eerst sinds die 4 jaar ben ik nu pas tot de ontdekking gekomen waarom haar haar ex-echtgenoot (en biologische vader van 3 kids) zo'n uitgebluste, depressieve man was geworden.... waarom er fundamentele gaten in haar kennis omtrent haar eigen geschiedenis zitten, waarom al mijn vrienden/vriendinnen, kennissen en zelfs mijn kinderen niet deugen........ waarom ze vindt dat eerst haar oudste kind en nu de anderen ook maar in therapie moeten...... Ik blijf (van me af) schrijven samen met Talman en anderen om iedereen die zich net zo kl**ten voelt nadat hij misbruikt is door een BPS'er een hart onder de riem te steken en om anderen te waarschuwen: bezint eer ge begint! Een BPS' er is een emotionele vampier, ze zuigen je leeg en laten je bloedeloos achter......
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
6 mei 2013
@ Harry'

zal eens wat opschrijven wat bijna niet te geloven is
echt gebeurd

voor mijn werk moet ik regelmatig conferenties doen in het buitenland. Duurt een paar dagen.
deze keer naar Malta.
Zou op vrijdagavond weg gaan
Vlucht goedkoper
Meer uitgerust voor conferentie begin maandag etc

Borderliner war er erg op tegen dat ik ging.
En zeker niet al op vrijdag.

Zij was niet de prioriteit die ze vond dat ze moest zijn etc etc
Het hele repertoire.

Escalatie

Ik naar mijn eigen huis.
Vlucht verzet van vrijdag naar zondag avond, vanwege allerlei bedreigingen etc

Zondagavond vertrokken
Kom in mijn hotel aan.
Wie zit er in de lobby van het hotel?
ZIJ!!!
Wilde kijken of ik wel echt naar Malta ging.
En als ik daar zou zijn of ik niet achter andere vrouwen aanzat.

W A A N Z I N.

En daarna me toch weer terug laten hooveren.

Dat was nog veel grotere waanzin.

De trucjes en gedragingen van de borderliner ken ik en kan ik duiden.

Mijn eigen gedrag en acceptatie van alles wat zij deed en doet, die moet ik geduid krijgen.
waarom gebeurt dat en hoe kan ik me wapenen.
Daar wil ik een platform voor maken

Harry, je analyse klopt helemaal.
Hoe je je voelt.
Het is nu aan jou om of te zoeken naar de duiding en jezelf begrijpen, of een dikke streep en naar voren.
Als ze je verder met rust laat zou ik voor het laatste kiezen

Ik begrijp uit je berichten dat je met haar kinderen zit. Je hebt compassie voor ze.
Het is niet aan jou om ze te helpen, en je kunt dat ook niet zonder weer contact te hebben met haar.
En dan ga je zelf kapot.
De enige die die kinderen kan helpen is de biologische vader of voor de oudste misschien de school.

Maar in Nederland heb ik daar niet veel geloof in.
er wordt altijd voor de moeder gekozen, helaas

dat is een ander probleem....

hou vol

















Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
6 mei 2013
en nu ik toch bezig ben

Wijs geworden had ik voor deze reis naar deze keer Tunis niet mijn hotel aan haar gegeven.
Zij wist dat ik in Tunis was.
Die dag gewerkt en daarna 6 uur met de trein terug naar Tunis stad.
In de trein zeer slecht bereik van GSM

Zij alweer in paniek van waar ik zat.
Verlatings angst, jaloezie, paranoia etc etc

Stap om 22.00 uur hotel binnen
Wordt daar om 23.00 uur gebeld via de receptie.
Door haar

Alle 4 en 5 sterren hotels in Tunis gebeld om te kijken waar ik was

Echt gebeurd

Die nacht heeft ze me tot een uur of 1 gestalkt.

Volgende morgen poeslief sms

goede vlucht gewenst

Zij heeft telefoon rekeningen van minimaal 600 euro per maand en het gaat soms over de 1000.







Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
6 mei 2013
@Talman : net eerste mailtje ontvangen van mijn ex- hieronder de letterlijke tekst. Kun je dit beschouwen als een hoover?

Dag Harry,

Alles goed met je? Dat hoop ik, in ieder geval. Ik ga ervan uit dat je kunt genieten van je tuin onderhand.
Ik zou graag de ladder terughebben die je van me geleend hebt. Heb je de gelegenheid deze op niet al te lange termijn terug te brengen? Ik werk deze week, dus overdag kun je 'm in de oprit leggen en hoef je niemand tegen te komen, mocht je dat liever zijn. Je bent uiteraard ook welkom op een moment dat ik /wij wel thuis ben/zijn...

groet,
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
6 mei 2013
@ harry

Totale hoover.
Ze test het water

Als je hem teruglegt zonder ontmoeting dan weet ze dat je geen contact wil.
Alle kans dat ze dan met grover geschut komt.

Ga je hem persoonlijk brengen met ontmoeting dan is de hoover daar.

er is een kleine kans dat ze echt de ladder wil en verder geen contact.
dus ik zou dat contact vermijden en de ladder terugleggen
niet mailen, geen antwoorden etc, gewoon de ladder terugleggen.
is het veiligst nu lijkt me

wou ze contact en geen ladder, dan komt ze wel weer hooveren
wou ze echt alleen de ladder, dan heb jij je aan de NC gehouden

Harry, doe je zelf een groot plezier.
N C, at all times, 4ever

uit je berichten lees ik tyussen de regels dat je wat zwakker staat dan in het begin
zij gaat je niet sterker maken.
hou vol






Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
8 mei 2013
@ harry

is een totale hoover

als zij ook geen contact wilde dan zou ze mailen: leg de ladder terug op x-dag om YY uur en zorgen dat ze er danniet was

helaas bestaat goede vrienden na de relatie niet bij dit soort mensen

it is going to hurt

Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
11 mei 2013
@talman : ik heb helemaal niets gedaan. Ik had andere prioriteiten: mijn jongste zoon in Frankrijk heb ik bezocht in de eindfase van zijn project en er is een major-beslissing genomen... hij komt bij mij wonen!
Mijn jongste zoon zei ook : "pap die vrouw is wel aardig, maar de borderliner niet... je kan niet winnen van die BPD" ....als ze zich niet laat helpen moet je helemaal niet eens praten met haar" ...goed he? van een 17-jarige snotneus
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
13 mei 2013
@ harry

geweldig voor jou en van hem!
Niet om het af te kraken wat je zoon zei, maar als het zo duidelijk was voor hem, hoe erg zat jij niet in de FOG.
En ik ook
Vriend van mij in Bordeaux zei: on souhaite que tu sera heureux. De mensen om je heen zien dus heel goed dat een relatie met BDP je niet gelukkig maakt

ik ben blij voor je

en mijn frans in schrift sucks
i know




Geef je stem:
0
0

rina

 Geplaatst op
13 mei 2013
hallo ik ben iemand die op zoek ging voor iemand anders, ik weet van me zelf dat ik ook niet helemaal geestelijk gezond ben, maar naar jaren lange psychologen te hebben bezocht dacht ik alleen aan depressies. maar nu dit allemaal gelezen te hebben ben ik bang dat ik precies in het plaatje bordeliner zit.
heb net ook een test gedaan voor HSP en daaruit blijkt ook dat ik hoogsentimentaliteit bezit.
wat moet ik hier mee, ik wordt knetter gek van mezelf en kan er slecht mee omgaan.
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
14 mei 2013
@ rina

een kenmerk van borderline heb je alvast niet gelukkig.
een borderliner gelooft niet dat zij ziek is.
Dat ben jij al voorbij want je denkt wel dat je ziek bent
Vraag je huisarts naar een verwijzing voor psycholoog of psychiater en doe de test.
Komt er uit dat je borderline hebt, dan weet je dat een lange weg van therapie te gaan hebt.

ik denk zelf dat je het niet hebt


Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
15 mei 2013
@rina

die zelftests zijn allemaal leuk en aardig, maar je kijkt beter naar je leven tot nu toe.
Hoeveel relaties heb je gehad
Hoe liepen de relaties af (met een knal of normaal)
Vaak van werk en studie gewisseld
Een hoop dingen niet afgemaakt
Heel vaak een andere mening over en aansluitend andere acties jegens personen
Problemen met eten, geld uitgeven
Veel ondoordachte dingen

is dat allemaal gebeurd dan ben je een kanshebber

als je op een open vlakte staat, weet je dan waarheen je wilt lopen of ga je alle kanten eenbeetje op?






Geef je stem:
0
0

Cato

 Geplaatst op
17 mei 2013
Hai,

Zo, alles gelezen hier en veel dingen zijn verduidelijkend, andere weer verwarrend.. Logischerwijs. Ik heb inmiddels heel veel gelezen over de Borderline stoornis via verschillende kanalen maar kan er toch soms niet zo'n grip op krijgen.
Ik heb een tijdje een relatie gehad met een hele leuke fantastische jongen. We waren binnen de kortste keren dikke mik en ik kon niet geloven wat hij allemaal tegen mij zei en schreef. Hele grootse, eerljke gevoelens. We vertrouwden elkaar alles toe, waren meteen bij elkaars ouders, samen op vakantie. we hadden het zelfs over samenwonen als het zo goed bleef gaan. Soms gaf hij aan dat hij alleen wilde zijn (aangezien hij behoorlijk wat had meegemaakt in zijn leven, net een therapie achter de rug had en een traumatische relatie). Door deze redenen leek het mij logisch en hij was steevast degene die weer contact opnam. Elke dag de leukste smsjes, liefste woorden. Soms een confrontatie wat ik heel normaal acht in een relatie, ook als je elkaar net leert kennen. Ik had het idee dat hij daar veel zwaarder aan tilde, alsof ze onoverkomelijk waren. En toen ineens, binnen 12 uur maakte hij het uit op een hele gemene manier. Natuurlijk lag alles aan mij, ik was niet leuk genoeg, hij voelde niet genoeg liefde om door te zetten. Maar binnen hetzelfde gesprek liet hij ook merken het rustiger aan te willen doen. En daarna, toch niet. Nu 3 maanden later is er een rollercoaster geweeest aan gemixte signalen en tegenstrijdigheden. Ineens zocht hij contact; wilde mij als 'een vriendin' niet kwijt. Belde ineens elke dag terwijl ik aangaf dat ik wel met een datum voor een afspraak zou komen. Hingen we drie uur aan de telefoon; hij gaf aan alleen te willen zijn, dat ik hem gelukkig maak maar hij dat uit zichzelf moet halen, dat hij mij moet deleten.. pardon?
We hebben een heel goed gesprek gehad bij hem thuis waarin hij open en eerlijk was, liet merken dat hij bang was en niet durfde te vertrouwen. Dat hij mij wel degelijk erg mistte, mij nog steeds leuk vond en vroeg of ik zelfs wilde blijven die nacht. gelukkig ben ik naar huis gegaan. Er volgden twee weken van leuke smsjes, gezellig berichtjes, toenadering. Lieve woorden. Een tweede gesprek, twee weken later was weer totaal anders. Wat in het eerste gesprek was gezegd werd glashard ontkent. Niets van waar, hij had dingen niet gezegd, mistte mij helemaal niet. Hij wilde wel een relatie maar niet met mij. Weer een stomp in mijn gezicht en ik zat perplex; hoe kan iemand zo hard en gemeen doen daar je eerder nog iemand de hemel in prijst.. Nu drie weken geleden ontving ik een laatste harde sms, een telefoongesprek waarin ik schreeuwend werd toegesproken en de hoorn er op werd gegooid om vervolgens de volgende dag wakker te worden met een fijne analyse wat er niet klopte aan mij. Afsluitend met de woorden dat hij mij geen kwaad wil doen.
Ik heb een aantal gesprekken gehad met therapeuten om mijzelf te helpen in een zoektocht naar een verklaring voor dit gedrag. het was zo groots en veelbelovend en dit gedrag van hem kwam echt uit het niets. Achteraf zie ik een aantal kleine dingen toen we samen waren; een grote woedeaanval, rare reacties op een mening van mij, er niet voor mij zijn wanneer ik hem nodig had, alleen willen zijn maar toch weer meteen bellen en vervolgens zeggen dat ik mezelf uitnodig. Plus zijn niet te vergeten achtergrond. In eerste instantie las ik dingen over bindingsangst wat totaal lijkt te kloppen, express kwetsen om weg te jagen, afzwakken van mooie momenten, perfectie zoeken, de ander claimend vinden etc. Maar nu, na die gesprekken met therapeuten en inzicht in deze BPS zie ik toch heel veel gelijkenissen. Wat denken jullie? Zie ik dingen te veel, want ja, ook ik ben troebel en het is enkel mijn visie en waarheid dus wil ook niet met diagnoses gaan strooien.

Het lijkt alsof ik nu een soort 'diagnose' nodig heb van wat hij heeft zodat ik verder kan of weet hoe hier mee om te gaan. Hij heeft een hafl jaar in therapie gezeten terwijl hij een jaar zou moeten volgen maar door omstandigheden binnen de praktijk is hij gestopt, ook omdat het destijds goed met hem ging. Hij zou zsm weer in therapie moeten want naast dat ik hem mis als partner maak ik mij ook zorgen over hoe hij zich voelt en dat is frustrerend. Ik heb hem op deze manier gezien en leren kennen, tegen de buitenwereld doet hij alsof alles goed gaat, hij zich fantastisch voelt etc. Het vreemde is, dat ik niet boos op hem kan zijn; althans op een andere manier. Want mocht hij lijden aan BPS dan is er dus een oorzaak voor zijn gedrag waar hij niet zoveel aan kan doen ondanks dat hij mij daarmee pijn doet. En nee, het is ook geen vrijbrief om echte kwetsende dingen te zeggen en te doen. Maar tegelijkertijd begrijp ik het ook.
De laatste keer dat ik hem sprak schreeuwde hij dus aan de telefoon, was kwaad en smste mij nog die haarfijne anaylse over mezelf.

Het liefst zou ik tegen hem zeggen dat ik veilig ben en te vertrouwen, praat met me zodat ik weet wat er aan de hand is en dat hij laat weten hoe hij zich voelt. Hij lijkt zo ontzettend iemand anders nu die met een masker op zichzelf voor de gek houdt. En ik zie het. Maar ik begrijp ook dat ik een trigger kan zijn en hij alles vanuit mij als slecht en kwaad ziet en dat is zo onrechtvaardig. Ik heb het beste met hem voor en weet dat hij erg gevoelig is en wij altijd over alles hebben kunnen praten, altijd. Hij was nooit bang om dat aan mij te laten zien, ook de laatste keer in zijn huis niet. En nu, nu wordt ik buitengesloten en kan ik niet zeggen wat het met mij doet, wat ik denk dat er aan de hand is, hoe hij zou willen dat ik reageer. Is het eigenlijk zo dat hij mij mist? Wacht hij misschien op een telefoontje van mij en voelt hij doordat ik niets doe zich eigenlijk weer afgewezen? Wat is de beste manier om hem dit duidelijk te maken? En kan dat uberhaupt? Wetende dat men dit zelf moet inzien en erkennen..

Op welke manier zou ik hem nu moeten benaderen? En een vraag aan mensen met BPS; het schijnt dat er een onbedwingbare drang is om niet alleen te willen zijn. Toch maakte mijn vriend het uit juist omdat hij alleen wil zijn. Ook gaf hij dit aan binnen onze relatie; als we ergens waren kon het zomaar zijn dat hij niet meer mee wilde naar mijn huis of zijn huis maar ineens alleen moest zijn. Hoe zit dat dan?

Hoor het graag!
Geef je stem:
0
0

cato

 Geplaatst op
17 mei 2013
nog een aanvulling op mijn al lange verhaal.. waarvoor excuses!

Ik weet dus niet wat hij heeft in het kader van die therapie, die was er om zijn verleden en achtergrond te kunnen verwerken. Ik denk dat hij BPS heeft door alles wat ik lees maar hij weet, of althans, erkent dit niet. Heb het hem ook nooit gemeld overigens. Zijn laatste relatie, die erg traumatisch is geweest en waarna hij in therapie is gegaan was overigens met een borderliner.. waar ik nu dus ook mijn vraagtekens bij plaats, want wat is waar? En kun je dat overnemen..?

tot zover!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
17 mei 2013
@ CATO
je vraagt je af of
hij borderline is
of
slachtoffer van borderline
of
een andere therapie behoevende ziekte heeft

In alle gevallen zou ik ook gezien je eigen ervaringen met hem er maar mee kappen.
Denk je echt dat al het gebeurde in een normale gezonde relatie hoort?
Dat dat goede voortekenen zijn voor een gezonde normale relatie

Je weet het antwoord.
Nee.
Onafhankelijk van welke van de drie situaties voor hem geldt:

t Is allemaal zielig voor hem.
Laat het niet zielig worden voor jou!

In dat soort gevallen moet je er drastisch en totaal mee kappen.
Goede vrienden blijven en normaal uitelkaar gaan lukt sowieso niet!

Zelf ben ik jaren geteisterd door een vrouwelijke BD.
Daar kom je niet ongeschonden uit.
Je verliest vertrouwen in anderen en neemt wat trekjes van je kwelgeest over.
Is dat van toepassing op je vriend, dan moet hij in therapie gaan.
Hij realiseert zich dan ook dat hij die therapie nodig heeft om te herstellen.
Hij zou dan gemotiveerd moeten zijn om de therapie te vervolgen en hij zou je er over vertellen.

Dat doet hij allemaal niet.

Ga dr dus maar vanuit dat hij in therapie zat voor een eigen stoornis.
Kan BD zijn (scoor hem maar op de kenmerken die in het eerste bericht van dit forum vindt) maar ook heel goed wat anders als narcisme of zo.
Laat hem in alle gevallen liggen.
Niet mee doorgaan
Hij wil niet beter worden want stopt de therapie
Heel zielig en treurig voor hem
maar hij wil niet anders

gelukkig voor jou zijn er nog genoeg anderen

ik hoop dat je sterke knieen hebt

sterkte
Talman





Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
17 mei 2013

@ cato
Je houdt van hem en wilt hem redden en beschermen en allemaal lieve dingen doen.
Hij herkent dit niet en waardeert het niet zoals gezonde mensen doen. Want anders zou hij je niet wegduwen.

Kap er mee

Heb nog nooit van een goede relatie met een borderliner gehoord. Het zijn altijd relaties met mankementen en extremen. Die mensen zijn te ziek om een goede relatie te kunnen onderhouden.
Dat de relatie slecht wordt gaat jou aan je hart, hun maakt het niets uit.

Bespaar je deze kwelling en martelgang.









Geef je stem:
0
0

Cato

 Geplaatst op
17 mei 2013
Hallo Talman,

bedankt voor je reactie en snap deze ook, helemaal je gezien je ervaringen en de vele berichten die je reeds hebt gesschreven. Toch probeer ik ook met een wijdere blik te kijken want ik weet dus niet waar hij aan 'lijdt'. En juist dat maakt het lastig, want misschien is het inderdaad gewoon zo dat ik niet leuk genoeg ben. Klaar. Dat was het. Maar steeds kom je dan uit bij het, maar dan klopt dit niet, en maar dan klopt dat niet. Dus ja, ik ben er wel van overtuigd dat het zo is dat er meer aan de hand is.

Ik weet ook wat voor therapie hij had en dat de verwerking van trauma's uit zijn jeugd hier centraal in stonden. Wel vraag ik mij af of een therapeute hem heeft gediagnosticeerd met iets zonder dat de omgeving dat weet. Hij kreeg destijds een nieuwe therapeute aangeboden, dat klikte niet en is er dus mee gestopt, ook daar het beter met hem ging. En ja, dat was echt zo, ook zichtbaar. Maar nu achteraf denk ik, dat ze destijds in de therapie misschien dicht bij hem kwam en over zijn wezenlijke zijn waardoor hij afgeschrokken is. Ik weet gewoon niet meer wat waar is en dat is een hele vervelende constatering.

maar; is het dan zo dat alles wat zo fijn was, allemaal een leugen zijn? Allemaal niet waar? Daar geloof ik namelijk ook niet in want hij was natuurlijk ook bij totale bewustzijn en ik neem aan dat hij dat ook echt heeft gevoeld.

Nu is het lastige dat ik graag hem dit kenbaar wil maken, in een normaal gesprek dat hij wellicht hieraan lijdt. Aan de andere kant kan ik mij niet voorstellen dat hij niets door zou hebben daar hij intelligent is en veel over zichzelf zegt en inziet. Zelfs naaste omgeveing hebben tegen hem gezegd dat hij wellicht in therapie weer moet en lijdt aan het een of ander, waar hij ook over nadenkt. Kan mij dus niet voorstellen dat hij niets door zou hebben. Ook gezien zijn achtergrond met een relatie met iemand met BPS.

Ook al zo u ik er sterk in staan wil ik nog steeds een gesprek met hem en horen hoe hij dit alles ervaart, of hij in de gaten heeft wat hij mij aandoet, of hij schuld voelt, of hij mij mist etc. En nee, niet om hem terug te krijgen maar om inzicht te krijgen. En dat is ook iets wat ik veel zie in dit forum, dat 'ze' zo hard kunnen doen maar eigenlijk ook willen dat je niet weggaat. Dus begrijp ik daaruit dat hij naar de buitenwereld leuk doet, zich fantastisch lijkt te voelen en dit ook uit naar mensen maar stiekem thuis in zijn eentje zit te kniezen? Graag hoor ik dat van iemand met BPS..

Thanks!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
17 mei 2013
@ CATO

ik snap het niet. Je weet dat hi ziek is en niet normaal redeneert. Of A zegt terwijl hij B bedoelt.
Vergeet dat gesprek, er is geen closure mogelijk.

Wil je borderline begrijpen, ga dan met andere borderliners praten.
Maar niet met hem.

Ik zie werkelijk niet wat jij van zo'n gesprek zou opknappen.
Je kunt niet eens geloven in of vertrouwen op wat hij zegt.

een sessie met een psycholoog is ook genoeg. Die legt je alles uit.

Vergeet hem.

wil je weten of je leuk genoeg bent, ga weer daten. dan weet je het snel genoeg.
En als je iemand vindt die normaal is weet je het snel genoeg.
En is het waar.

Sterkte er mee








Vraag op dit forum maar eens of iemand die een relatie met een borderliner verbrak, daar achteraf spijt van had.




Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
17 mei 2013
@ cato

ex had een IQ van 145
sprak 4 talen
mode academie

emotioneel ontwikkeling van een kind van drie

slim zijn heeft er niets mee te maken
slimme borderliners kunnen het wat beter verstoppen en functioneren beter


Geef je stem:
0
0



 Geplaatst op
17 mei 2013
hai,

nou, dat is de hele ellende toch. Dat ik juist NIET weet of hij Borderline heeft of iets anders... anders zou ik het mij niet afvragen als ik het wist.. En van zo'n gesprek knap ik dus op omdat ik het vanuit hem hoor want ik weet namelijk zeker dat ik hem echt wel normaal en duidelijk heb horen praten zonder daar niets van te menen.. echt. En nee, ik ben niet naief...

En ja, dat hij 'ziek' is is misschien duidelijk maar wat, hoe, welke mate.. dat allemaal niet. En je snapt toch, alhoewel jij een stuk verder bent en echt een heel duidelijk negatief beeld hebt van mensen met BL, ik die nog niet heb. Ik wil het begrijpen zodat ik ook ons kan begrijpen, hem kan begrijpen en mezelf kan begrijpen waarom ik het lastiger los kan laten. Ik ben niet zo haatdragend of geef hem schuld want als hij daadwerkelijk ergens aan lijdt dan is dat de oorzaak en is dat de schuldige, niet perse hij. Maar hij met een aandoening. Dat vind ik wel wat anders..

toch? Nog mensen met Borderline die willen reageren op mijn eerste langere post? Hoor het graag!
Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
17 mei 2013
@Cato : Talman heeft het bij het rechte eind : je krijgt geen afsluiting of zo iets en je knapt nergens van op , je knapt alleen nog meer af dan je al afgeknapt bent....... Ga voor je eigen gezondheid en welzijn en zoek wegen om definitief nooit meer met dit soort stoornissen geconfronteerd te worden; onderzoek je eigen issues waarom je hier klaarblijkelijk voor gevallen bent en maak jezelf weer heel.....dan komen er ook echte liefdes op je pad en geen emotionele vampiers!! Leer van onze verhalen of wees eigenwijs en stort jezelf er maar weer op , zoals ik tot 4x toe gedaan heb........ succes!
Geef je stem:
0
0

Cato

 Geplaatst op
17 mei 2013
hai
@harry snijbrands en @Talman. Ik snap jullie reacties heel goed en noem mij eigenwijs. Maar in dit geval is er dus geen enkele diagnose en zijn er vele verhalen hierboven zoveel heftiger en zoveel duidelijker wat betreft alle kenmerken dat het daardoor voor mij niet geheel duidelijk is. Daarom zou ik graag wat advies gebruiken, inmiddels zijn de verhalen met name negatief en hebben een strekking om bij deze mensen uit de buurt te blijven etc. het is niet dat ik daar niet over nadenk maar ik zit nog wel met vragen en kijk nog naar hem als mens en niet perse als een slecht mens. Daarom zou ik graag wat meer inzichten willen en niet enkel horen om bij die mensen uit de buurt te blijven.

Voor de duidelijkheid: er is namelijk geen enkel contact en ik vind het ook helemaal niet moeilijk om dat niet te hebben. Ben daar niet mee bezig. Dus slechts een inzicht.
Geef je stem:
0
0

Talman

 Geplaatst op
20 mei 2013
@ cato

Lees de stukken van Knorrie eens.
Die wacht ook al zolang op duidelijkheid en afsluiting

Waarom koester je niet wat jij er goed aan vond. Laat de rest zitten. ZIe het als een prijs die je schijnbaar moest betalen.

Maar sluit me aan bij Harry, veel succes.



Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
21 mei 2013
@cato heb vanavond voor misschien wel de 10e keer de teksten van Shari Schreiber gelezen over de borderline-stoornis en iedere keer weer vallen er meer kwartjes op hun plaats.... lees en leer en neem de tijd om je te realiseren waar je in verzeild bent geraakt.........www.gettinbetter.com . Overigens heb ik daarmee niet gezegd dat ik niet oprecht gehouden heb van mijn ex-borderliner..... momenteel ben ik bezig mezelf te vergeven .... en mezelf een nieuwe kans te geven op geluk......zo simpel is dat eigenlijk Cato. Veel succes gewenst eveneens.
Geef je stem:
0
0

nu-ances

 Geplaatst op
30 mei 2013
Hallo allen,

Graag wil ik reageren op wat iemand hierboven schreef : Dat deze website mensen met Borderline/emotieregulatiestoornis zwart maakt. En of wij dan ook zo zouden reageren als het ons eigen kind was.

Ik kan hier in ieder geval op zeggen:
Ik ken ouders die een zoon met Borderline hadden. Uiteindelijk overleed hij aan zelfmoord. Hij is ook mijn ex-vriend.
Zijn ouders hebben mij altijd gewaarschuwd voor zijn gedrag. Bijvoorbeeld dat ik veel van wat hij zei met een korrel zout moest nemen, want hij verzon/loog veel en/of vertelde halve waarheden. Voor een best lange tijd dacht ik dat dit wel mee viel.
Tot ik erachter kwam dat hiervan inderdaad sprake was. Zo vertelde hij mij kanker te hebben, wat, bevestigd door artsen, heel niet waar bleek. Ook dronk hij veel, stiekem dan en als ik er naar vroeg ontkende hij. Ook ging hij vreemd. Jatte geld van zijn ouders. Dit zijn zo wat voorbeelden.

Ik vind het ontzettend spijtig en triest dat hij niet meer leeft en op zo'n manier aan zijn einde geraakt is.
Dat is een ding wat voor mij ook zeker is. Ook zijn ouders zijn er nog steeds erg verdrietig om. En voor hen is dat verlies natuurlijk nog veel groter als voor mij.
En ook zij, ook al hielden zij veel van hun zoon, zijn ook blij dat alle drama en veel moeilijk gedrag voorbij is. Zij hebben in meer dan 20 jaar veel ellende hierdoor mee moeten maken.

Dus ja, er zijn ook ouders/ familie/ dierbaren van mensen met Borderline die durven te kijken en het benoemen van de moeilijke kanten voor omstanders van BPS-gedrag. Wat niet wegneemt dat zij vaak ook van die mensen houden en beter wensen enzo meer. Des te moeilijker soms ook om als ouder te benoemen, lijkt me, dat je het met het gedrag van je kind soms echt niet meer trekt.

Voor alle betrokken partijen kan het erg moeilijk zijn. En "helaas" is het als volwassen persoon vooral je eigen verantwoordelijkheid om aan een dergelijk serieus probleem wat te gaan doen.

Groeten, nu-ances
Geef je stem:
0
0

nu-ances

 Geplaatst op
30 mei 2013
@ Cato

Ik heb zojuist jouw verhaal gelezen.

Welke diagnose hij heeft, zou ik je niet kunnen zeggen, want ik ben geen psychiater/psycholoog.
Wel lijkt het mij, na het lezen van je verhaal, dat hij nog niet toe is aan het aangaan en onderhouden van een liefdesrelatie. En dat de omgang met hem voor jou vooral ongezond is.
Of hij ooit zal willen/kunnen veranderen, kan ik weinig zinnigs over zeggen. Behalve dat als iemand met dergelijke problemen professionele hulp mijdt, dit voor mijzelf een red flag zou zijn.

Persoonlijk ben ik het eens met de mening jijzelf los te maken van hem.
Dit zeg ik ook, omdat ik zelf weet hoe het kan zijn om een relatie te hebben met iemand met dergelijk gedrag zoals jij beschrijft.

Laat jezelf er asjeblieft niet aan onderdoor gaan...... Dat is mij toentertijd wel gebeurd en dat gun ik niemand.

Groeten, nu-ances
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
31 mei 2013
@ nu-ances

Cato denkt dat zij vrij van hem is.
Dat is het juist.
Ze wil juist nog wat formele afsluiting

Of ze echt vrij van hem is of steeds in zijn ban (zonder het zelf te realiseren), weten we hooguit later.

Geef je stem:
0
0

Harry snijbrands

 Geplaatst op
31 mei 2013
Vrij zijn........ daar gaat het om! Je vrij voelen bij iemand.......vrij om te mogen zijn wie je bent! Daar gaat het al mis bij de borderliners in ons leven..... aanvankelijk geven ze je het gevoel of je de ultieme mens in hun leven bent, zelfs als je zegt dat ook jij mindere kanten hebt en je afvraagt of er niet iets is wat minder aan je is, krijg je een ontkennend antwoord: je bent helemaal en in alle opzichten geweldig!!! En dan opeens ben je helemaal niets meer......je wordt vertrapt als een loslopende spin......je bent minder dan het vuil onder hun schoenen.... en afsluiting krijg je niet en of je zelf vrij van hen bent.....dat moet de tijd uitwijzen.......ikzelf? Bijna 5 maanden NC .......en de film speelt nog steeds in mijn hoofd, hart en ziel.... ik heb het toegestaan : misbruik, isolement, geen vreugde in mijn eigen leven, verslaving, compleet gefocust alleen op mijn borderline lief...... Je blijft achter met schaamte, boosheid, verdriet en allerlei negatieve emoties......en je borderliner? Die rent naar haar volgende slachtoffer om wederom schaamteloos haar copingsmechanisme van narcisme te voeden...... Wake up everybody please!
Geef je stem:
0
0

nu-ances

 Geplaatst op
31 mei 2013
Hallo Talman en Harry,

Dank je voor je reactie, Talman
En inderdaad, in hoeverre Cato echt los is van hem, lijkt me nu ook lastig inschatten. En dat kan zij vooral zelf weten.
Ik ben het ook eens met Harry t.a.v. het niet krijgen van afsluiting. In zoverre dat je dat volgens mij vaak enkel zelf en alleen echt voor elkaar kan krijgen wanneer je te maken hebt met iemand met een redelijke tot hoge mate van BPS-gedrag. Misschien beter gezegd: Mij is het niet gelukt om het op een volwassen manier af te sluiten met mensen met dergelijk gedrag.
Daarbij kan het iemand nog moeilijker gemaakt worden wanneer je bijv. ook gestalkt wordt.
Geef je stem:
0
0

nu-ances

 Geplaatst op
31 mei 2013
Hallo Cato,

Ik begrijp dat je vooral inzichten wilt in plaats van vaak te lezen om beter uit de buurt te blijven van mensen met dergelijk gedrag.
Wat ik onder andere denk te herkennen uit jouw verhaal is het hebben van een genuanceerde blik op de situatie en het gedrag van de persoon met BPS. Zo keek ook ik zoveel mogelijk naar alle facetten c.q. karaktertrekken van desbetreffende persoon.

Achteraf terugkijkend hield ik mijzelf hiermee ook deels voor de gek. Ik vond het namelijk moeilijk om onder ogen te komen wat er nu werkelijk speelde, hoe ik steeds vaker slecht werd behandeld door mijn vriend, ik wilde het liever niet zien en liever de illusie koesteren dat het wel mee viel of anders dat met liefde, ondersteuning en aandacht ook ik (naast hulpverlening) een stukje instaat zou zijn hem te redden.... En dit terwijl ik tegenover mijzelf ook beweerde dat ik niet ook 'de redder' aan het uithangen was
.....
Was het een vriend of vriendin van mij geweest die zoals ik bezig was toen, had ik beter gezien waar hij/zij mee bezig was. Ik vond dit moeilijker toen ik er zelf midden in zat.
En vrienden hebben mij op tijd en meerdere malen gewaarschuwd, hun zorgen geuit, etc. En ik wilde het lange tijd niet echt horen. Ik moest echt meerdere keren in dezelfde (val)kuil vallen, voordat bij mij het kwartje viel.

En ik gun het anderen anders en niet te doen zoals ik toen wel heb gedaan.....
....., maar misschien is dat ook een soort van de redder uithangen ;)

Geef je stem:
0
0

nu-ances

 Geplaatst op
31 mei 2013
@ Cato

Zijn er trouwens meer specifieke zaken waar je graag meer inzicht in zou willen krijgen of meer in BPS in haar geheel?

Groeten, nu-ances
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
3 juni 2013
@ harry

hoorde op 538 dat in een gezonde relatie partners gemiddeld slechts 7 minuten per dag echt aandacht voor elkaar hebben.

een borderliner heeft 24 x 60 = 1440 minuten aandacht per dag nodig.

En zelfs als je het lukt dat te geven, dan nog is het niet goed.
Ze weten vaak niet wat ze nodig hebben.
Controle ja, dat hebben ze nodig.

Hopeloze figuren verder

Hou vol en ik hoop dat je idee met je zoon werkt en uitkomt









Geef je stem:
0
0

harrysnijbrands

 Geplaatst op
6 juni 2013
@Talman : mijn BPS' er had weinig/geen aandacht nodig.......integendeel zelfs, ik ben er dan ook achtergekomen door veel leeswerk dat haar BPS heftig gemaskeerd werd aan de buitenkant door narcistische trekken... verder heb ik veel gehad aan websites met als onderwerpen "emotional abuse" en "toxic relations"..... Je hebt wel helemaal gelijk met de opmerking dat het nooit goed (of goed genoeg) is wat je voor hen doet; waardering, dankbaarheid of simpel menselijk respect is nog te veel voor ze..... en ze weten idd niet wat ze nodig hebben. Als ze (veelvuldig) zeggen "ik hou van jou" weten ze daar geen enkele gedragsmatige invulling aan te geven....they simply can't walk their talk.
Wat mijn zoon betreft : die komt de 18e of 25e terug naar Nederland en komt dan bij mij wonen. Ik ben druk bezig met de voorbereidingen en zie er naar uit......verder kost het me toch nog steeds veel moeite om mijn ex uit mijn herinnering en zelfs uit mijn dromen te deleten......
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
10 juni 2013
@ harrie

Als je zoon straks terug is gaat dat uitbannen waarschijnlijk beter.

bij mij was het weer bal dit weekend: "i will kill your son in front of your own eyes. Than it hurts more and you will suffer till the end of your days. Like you made me suffer"

En van zo iets heb je dan gehouden

het blijft bizar



Geef je stem:
0
0

harrysnijbrands

 Geplaatst op
22 juni 2013
@Talman; mijn zoon is sinds woensdag terug en woont nu bij mij! Dat is een heel ander gevoel kan ik je verklappen....tekenend voor de situatie is dat hij zei "pap, heb je nog geen leuke date gehad of al iemand ontmoet die je leuk vindt"? .....dan ben je tenminste dat "rotwijf" snel vergeten..... Daarnaast vroeg gisteren iemand op het terras uit mijn kennissenkring hoe het nu met mij is waarop een goede vriendin zei....."hij is tot op het diepst van zijn ziel aangetast.....dat heeft tijd nodig"..... Vond ik wel treffend voor een 64-jarige Gestallt-therapeute, die normaal glashelder in haar meningen is. Almost 6 months N.C.!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
25 juni 2013
@ harry
Tof voor je
Ik hoop dat de aanwezigheid van je zoon je helpt bij je herstel.

Begrijp ook dat je in je vriendenkring erover praat en dat je steun krijgt.

Voor mezelf gaat het niet de goede kant op. De bedreigingen en het fysieke geweld naar mijn zoon en mijzelf laten me geen andere keuze dan tenminste tijdelijk uit nederland weg te gaan.

wellicht Bordeaux of anders Luzern
zoon mee

Gelukkig kan ik overal werken maar leuk is het niet




Geef je stem:
0
0

harrysnijbrands

 Geplaatst op
11 juli 2013
6 maanden NC! Toch kost het me moeite..... en waarom weet ik niet..... ik ben beter af zonder haar en toch mis ik haar. Mijn leven blijft nog steeds een op en neer gaande beweging vertonen...... met meer vragen waarop ik nooit een antwoord zal krijgen.... Ik heb me voorgenomen dat ik wacht tot ik een jaar NC ben en dan wil ik een blog/website starten om andere mensen te helpen te kunnen praten over hun ervaringen c.q. om mensen te waarschuwen voor de desastreuze effecten van liefde voor een borderliner! Laten we elkaar helpen en steunen en sterk blijven om te kiezen voor jezelf en dat wat je in je hebt aan echte oprechte liefde!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
11 juli 2013
harry

het kost mij ook nog steeds moeite.
en ik heb echt redenen haar te haten.
dat is la petite faiblesse in ons karakter dat ons slachtoffer maakt

voor mij geldt ook dat je er zo graag een succes van had gemaakt. het is dan moeilijk te accepteren dat dat niet lukt.

ook ben je nu weer sterker aan het worden. Je hebt wat energie over en denkt dan wellicht dat je het nu met deze nieuwe energie nog eens moet proberen

Harry, doe dat niet.




Geef je stem:
0
0

paul kazima

 Geplaatst op
26 juli 2013
WIJ BIEDEN LENINGEN @ 3% rente voor zakelijke en particuliere
PURPOSES.APPLY NU MET:

VULLEN EN TERUG
Naam: ===
Bedrag dat nodig is: ===
Duur: ==
*** ===
Doel: ===
Mobiel nummer: ==

beste wat

mr paul kazima
Geef je stem:
0
0

harrysnijbrands

 Geplaatst op
28 juli 2013
Verzoek aan de webmaster om de post van deze mr paul kazima z.s.m. te verwijderen. Hoe durft deze gozer dit te plaatsen?
Geef je stem:
0
0

vicky wills

 Geplaatst op
23 augustus 2013
Dankzij deze grote man dr oshogum die mij helpen herstellen van mijn liefde en het bereiken van mijn hart wens emotioneel.
i Vicky wil een arts van beroep I AM uit Australië, hebben wel enkele voor de afgelopen 4 jaar nadat ik mijn man verloren aan een andere vrouw toen ik drie maanden zwanger van ons derde kind en die tijd mijn huis huren was een week te vervallen en er was geen lichaam om te lopen.
Voor mij is het hebben van een man die me past, hou me weer en een man van benijdenswaardige klasse was als een droom ik kan nooit bereiken. Maar op 30 juli 2013 toen ik aan de GEZALFDE DR OSHOGUM op deze site, ik stuurde hem een ​​mail die bestaan ​​uit mijn problemen .. Hij antwoordde me met de nodige dingen die hij moet ik doen om te helpen mijn problemen op te lossen zonder effect. toen was ik erg brak, was er geen geld bij me om de items te krijgen, maar moet rennen naar een vriend die mij helpen met het geld. dus, twee dagen na de ban werd verstoten ik zie mijn man bel me, hij smeken om vergiffenis. nu ben ik genezen door zijn macht en ik hertrouwd met een bekende man van mijn keuze.
ik geloof sterk dat, dit is uw tijd om te getuigen, te bereiken alles wat je wilt en hebben de man of vrouw die u wenst alleen met de hulp van DR oshogum
CONTACT MET HEM NU VIA

OF noemen hem met
+2348189075265


CONTACT MET HEM NU VIA

OF noemen hem met
+2348189075265 Geplaatst door Vicky wills
Geef je stem:
0
0

vicky wills

 Geplaatst op
23 augustus 2013
Dankzij deze grote man dr oshogum die mij helpen herstellen van mijn liefde en het bereiken van mijn hart wens emotioneel.
i Vicky wil een arts van beroep I AM uit Australië, hebben wel enkele voor de afgelopen 4 jaar nadat ik mijn man verloren aan een andere vrouw toen ik drie maanden zwanger van ons derde kind en die tijd mijn huis huren was een week te vervallen en er was geen lichaam om te lopen.
Voor mij is het hebben van een man die me past, hou me weer en een man van benijdenswaardige klasse was als een droom ik kan nooit bereiken. Maar op 30 juli 2013 toen ik aan de GEZALFDE DR OSHOGUM op deze site, ik stuurde hem een ​​mail die bestaan ​​uit mijn problemen .. Hij antwoordde me met de nodige dingen die hij moet ik doen om te helpen mijn problemen op te lossen zonder effect. toen was ik erg brak, was er geen geld bij me om de items te krijgen, maar moet rennen naar een vriend die mij helpen met het geld. dus, twee dagen na de ban werd verstoten ik zie mijn man bel me, hij smeken om vergiffenis. nu ben ik genezen door zijn macht en ik hertrouwd met een bekende man van mijn keuze.
ik geloof sterk dat, dit is uw tijd om te getuigen, te bereiken alles wat je wilt en hebben de man of vrouw die u wenst alleen met de hulp van DR oshogum
CONTACT MET HEM NU VIA

OF noemen hem met
+2348189075265


CONTACT MET HEM NU VIA

OF noemen hem met
+2348189075265 Geplaatst door Vicky wills
Geef je stem:
0
0

stephen moel

 Geplaatst op
23 augustus 2013

Now to achieve all your heart desire, and share a new life story with joy and happiness.
contact Dr .
he helped me when i really need help and now i can boldly tell the whole world about him because getting a man of my choice after i lost my marriage was like a passing through hell but now my life has change for good because i learn to contact him when a Cole worker in office direct my to find him on this same site.
so reach him now with +2348189075265
OR contact him via email


so reach him now with +2348189075265
OR contact him via email
Geef je stem:
0
0

samsom

 Geplaatst op
27 augustus 2013
Allereerst moet ik zeggen dat het lekker stigmatiserend is hoe kinderachtig en overdreven woedend de meeste borderliners hier reageren. Ik ben zelf 21 en heb 3 jaar lang een relatie met een borderliner. Ik heb zelf een hele dikke huid dus tot nu toe vind ik dat ik het nog goed red ik moet zeggen dat mijn vriendin zelf de laatste tijd veel inzet toont om haar gedrag te veranderen. Ze heeft zich nu ingeschreven voor groepstherapie. Ik weet zeker dat de meeste mensen die in mijn schoenen zouden staan allang hun koffers hadden gepakt. Ik wil mijn vriendin graag een kans geven omdat ik van dr hou en weet dat borderline iets is waar ze niets aan kan doen, net als bij een fysieke ziekte. Daarentegen heb ik natuurlijk wel last van haar symptomen, het ene moment ben ik een god en de volgende dag haat ze me en belemmer ik dr in haar leven. Als er iets gaat gebeuren wat ze spannend vind klapt ze dicht en sluit ze zichzelf op in haar kamer. Ik heb het een paar keer met haar moeder erover gehad zonder dat ze het weet we werken samen om haar uit haar dipjes te krijgen als het weer zover is, en het helpt vaak als ze merkt dat ze liefde krijgt van 2 kanten. Wat ik heb geleerd is om niet in te gaan op beledigingen en ze niet persoonlijk te nemen. Als ze weer een dipje heeft zorg dat je wat leuks kan doen met je vrienden en denk er niet aan, ze draait toch wel bij. Ik zeg natuurlijk niet dat je alles moet pikken maar ik probeer er zoveel mogelijk begrip voor te hebben. Ik probeer vaak forums te lezen over een relatie met een borderliner maar dit werkt heel deprimerend. Iedereen is er negatief over en raadt je aan zo snel mogelijk je partner te verlaten. Ik lees zelden een verhaal van een partner van een borderliner die een positieve kijk erop heeft. Valt borderline dan echt niet te verhelpen en verdoe ik mijn tijd? Moet ik mijn vriendin dan aan haar lot overlaten? Vele zouden me zwak vinden omdat ik zoveel accepteer en bij haar blijf en haar blijf steunen. Zou het dan niet eerder zwak zijn als ik haar aan haar lot overlaat omdat?
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
3 september 2013
@ samsom

je hinkt wat op twee gedachten
Schuldgevoel en je verplicht voelen trekt je naar de kant van blijven

de andere kant is dat je weet dat geen gezonde relatie is.
als het nog wat erger wordt, dan wil je gaan.

Eigenlijk vraag je je toekomstperspectief.

1) 50% van de borderliners vindt genezing na 2,5 jaar therapie. De andere 50% dus niet.

2) Er zijn mijn geen verhalen bekend van mensen die weggingen van hun borderliner en daarna nog ongelukkiger werden dan toenze er mee samen waren. een scheiding doet altijd zeer en de slachtoffers van borderliners gooien daar nog een sausje over van schuld, wroeging, verplichting etc.

3) zijn er mensen die gelukkig zijn in een relatie met een borderliner? Ongetwijfeld. Zouden diezelfde mensen gelukkiger zijn in een gezonde relatie. Ongetwijfeld. Ze zullen in een gezonde relatie alleen het verzorgen van de borderliner gaan missen.

4) gelukkig heb je nog een eigen vriendenkring waar je terecht kan als ze een dipje heeft.

5) moet je je schuldig voelen als je een borderliner in de steek laat? Als ze therapie weigert in elk geval niet. Gaat ze in therapie dan eigenlijk ook niet. Je kiest dan voor jezelf en dat lijkt me legitiem.

6) Kun je je voorstellen met haar kinderen te krijgen etc en die dan aan haar grillen bloot te stellen?

overdenk deze 6 punten eens. Zie je eigen toekomstperspectief. Als je bij haar blijft voel je je hooguit niet schuldig omdat je bij haar bleef. Maar na eenpaar jaar voel je je zeer schuldig naar jezelf omdat je een paar jaar van je leven vergooid hebt. En die jaren haal je nooit meer in en je raakt vroeg of laat beschadigd.

Vergeet je schuld en vergeet je vacuum.
draai je om





Geef je stem:
0
0

harrysnijbrands

 Geplaatst op
8 september 2013
En alweer moet ik Talman gelijk geven........ik ben nu 8 maanden NC en weet dat ik beter af ben zonder haar......maar weten en voelen zijn geen gelijke zaken! Het doet pijn en ik weet niet hoelang het nog pijn zal blijven doen maar blijven in zo'n relatie is dodelijk (letterlijk)......je kan nog beter roken en zuipen. Voor iedereen : tuurlijk was die relatie met zo'n borderliner helemaal te gek in enkele (fragmentarische) momenten maar liefde is iets stabiels, blijvends , warms en geeft je een gevoel van "ik mag er zijn" en niet alleen op fragmentarische momenten. Dus mensen : blijf bij je zelf en word weer gelukkig , ook al duurt het een tijdje!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
13 september 2013
hee harry
goed dat je dr weer bent.

harry.
wat mij hielp is dat ik ben gestopt met vragen waarom en waarom ik.
wat maakt het antwoord sowieso uit?

En bedenk dat je verlangt naar die goede momenten.
En niet naar haar.
Probeer die goede momenten op een andere manier te vinden.

en hou vol

makkelijk zeggen voor mij, ik ben zeker 10 keer terug gehooverd







Geef je stem:
0
0

emptyhead

 Geplaatst op
10 november 2013
In het kort
Verlies jezelf of je vriendin
Waarschijnlijk beide
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
14 november 2013
je verliest eerst jezelf en dan je vriendin

als je je vriendin verloren hebt door zelf weg te gaan dan vind je je zelf terug hopelijk

anyway

ik zeg het hier gedag
hoop zelf met een forum terug te komen

eerst uit de slachtoffer rol

een goede site is bpdfamily.com
iets minder is outofthefog omdat dat over alle aandoeningen gaat

groet aan allen en aan harry in het bijzonder
Geef je stem:
0
0

harrysnijbrands

 Geplaatst op
14 november 2013
Talman, ik hoop nog van je te horen in de toekomst met een eigen forum.... wil daar graag aan bijdragen trouwens want er lopen nog wel meer vreemde gasten rond op deze aardkloot die andermans leven grondig naar de Filistijnen helpen (kunnen).... Zelf nu bijna een jaar NC..... time flies maar ik ben van die verslaving definitief genezen! Voor iedereen die in de zelfde impasse zit waar ik in zat: kies voor je eigen geluk en denk niet dat je iemand anders kunt veranderen of helpen te veranderen.... dat kunnen ze alleen zelf als ze eindelijk doorhebben hoeveel verdriet ze aanrichten en hoeveel slachtoffers ze maken. En dat lukt nu juist bij de meesten niet......triest maar waar!
Geef je stem:
0
0

knorrie

 Geplaatst op
14 november 2013
hoi Talman. laa je nog even weten hoe we jou forum kunnen vinden/volgen? wens je veel succes!
Geef je stem:
0
0

talman

 Geplaatst op
22 november 2013
knorrie
harry

het gaat zo iets worden als bpdfamily.com.
maar kleiner menu

ga me alleen richten op mannen en vrouwen die de borderline relatie willen verlaten.
en enkel op de issues die daar spelen

gaat alleen door als er media exposure komt,
zodat de website bekend wordt

want het grote probleem is dit:
2% van de volwassen Nederlanders heeft bordeline.
zegmaar 200.000 mensen
als ze allemaal een partner hebben dan zijn er 200.000 mensen die er last van hebben

200.000

dus het is een groot probleem in de zin van volume

hoe krijg je die mensen naar je site

als je kijkt naar de response op sites als outofthefog.net en bdpfamily.com wetende wat dar het volume is, dan vind ik het maar bar weinig.

maar nu eerst een paar maanden niet op de sites zoeken, slachtoffer af worden en nieuwe energie opdoen

bedankt voor jullie steun











Geef je stem:
0
0

Dam Honesty

 Geplaatst op
23 november 2013
Aandacht Lening Seekers!

Bent u op zoek naar financiële steun, van welke aard? Wij zijn een particuliere
lening bedrijf dat alle soorten van de lening / financiering, zoals grootschalige biedt
project leningen, investeringen bedrijf / onderneming leningen, consolidatie van schulden
leningen, hypotheken, persoonlijke leningen, medische leningen, bouw leningen,
onderwijs / student leningen, lening om uw lening herfinancieren in bestaande lening,
credit card leningen etc voor al diegenen die verlangen naar financiële hulp. indien
interesse geef ons een feedback met het geleende bedrag dat nodig is, het doel
van de lening evenals aflossingsperiode / tijdsbestek u de lening voor nodig.

Met vriendelijke groeten
De heer Dam Eerlijkheid
Advertising Manager
Geef je stem:
0
1

knorrie

 Geplaatst op
23 november 2013
Jesus...kan dit hierboven er niet afgehaald worden? waar slat dit op?
Geef je stem:
0
0

Geen partij

 Geplaatst op
9 december 2013
Over die lening reclame is een hele gerafineerde actie!
Ze weten namelijk dat mensen met borderline (niet alle) niet met geld om kunnen gaan en vaak leningen afsluiten.

Geef je stem:
0
0

vicky

 Geplaatst op
22 december 2013
Mijn naam is Vicky , mijn man liet me twee weken geleden nadat ze beschuldigd van het zien van een andere persoon en belediging . Ik wil hem terug in mijn leven , maar weigeren om contact met me te hebben. Ik was zo in de war en wist niet wat te doen krijg ik tot het internet voor hulp en zag een bewijs van hoe een spell caster mensen helpen om je ex contact opnemen met de tovenaar en leg mijn probleem met en hij een spreuk voor mij en vertelt me ​​48 uur mijn man terug naar mij en tot mijn grote verbazing , de derde dag , kwam mijn man op mijn deur kloppen en om vergeving vragen . Ik ben erg blij dat mijn liefde is weer terug . Nogmaals bedankt Dr EGBE gifted.if 're echt sterk en heb dit probleem niet onder ogen email.dregbedcaster @ gmail.com . Hij kan een grote hulp zijn en ik zal niet stoppen met het posten , want hij is een geweldige man .

Dit probleem is op te lossen

( 1 ) spreuken om zichzelf te beschermen tegen gevaar
( 2 ) magische spreuken
( 3 ) hetzelfde geslacht Liefde Spell
( 4 ) healing spells
( 5 ) onzichtbaarheid spreuken
( 6 ) ban van rijkdom en roem
( 7) Spell om een ​​goede baan te krijgen
(8 ) Sterke cast liefde en relatie
( 9) spreuken om je ex terug te brengen
( 10 ) HIV , AIDS
( 11) WILT U een kind te adopteren ZONDER STREET
( 12 ) Wil je rijk wilt worden of wilt rituelen uit te voeren

E-mail,
Geef je stem:
0
0

vicky

 Geplaatst op
18 januari 2014
Ik getuigen van een grote man genaamd () die mij vandaag bracht aan mijn ex na 1 jaar van de echtscheiding met hem in contact staat is op te lossen
elk probleem van jou. die gespecialiseerd zijn in
volgt:
(1) spreuken om zichzelf te beschermen tegen gevaar
(2) magische spreuken
(3) hetzelfde geslacht Liefde Spell
(4) healing spells
(5) onzichtbaarheid spreuken
(6) ban van rijkdom en roem
(7) Spell om een ​​goede baan te krijgen
(8) Sterke cast liefde en relatie
(9) spreuken om je ex terug te brengen
(10) HIV, AIDS
(11) WILT U een kind te adopteren ZONDER STREET
(12) Wil je rijk wilt worden of wilt rituelen uit te voeren

Hij is met grote machten en
generous.You kunt contact met hem opnemen () nuttig zijn zonder
benadrukken rechter vandaag
Geef je stem:
0
0

stacey

 Geplaatst op
1 februari 2014
Mijn naam is Stacey Cole dit is om te getuigen dat Dr sjeik is een groot spreukgebruiker hij bracht mijn minnaar in slechts 3 dagen na ons beiden scheiding 5 jaar geleden, nu mijn geliefde is terug en hij is het soort man dat ik wil dat hij zijn als je in een soort van problemen kunt u contact met hem opnemen voor een snelle spreuk en dringende respons hij kan ook worden vertrouwd contact hem op zijn e-mailadres op:
Geef je stem:
0
0

stacey

 Geplaatst op
1 februari 2014
Mijn naam is Stacey Cole dit is om te getuigen dat Dr sjeik is een groot spreukgebruiker hij bracht mijn minnaar in slechts 3 dagen na ons beiden scheiding 5 jaar geleden, nu mijn geliefde is terug en hij is het soort man dat ik wil dat hij zijn als je in een soort van problemen kunt u contact met hem opnemen voor een snelle spreuk en dringende respons hij kan ook worden vertrouwd contact hem op zijn e-mailadres op: drsheikspiritualtemple (@ )gmail (.) com
Geef je stem:
0
0

mrs joy

 Geplaatst op
9 februari 2014
wat een prachtige wereld waarin we leven , ik betwijfel of dit nog spreukgebruiker hoe hij het deed !
Mijn mond is vol van getuigenis , mijn man liet Am mrs vreugde het huis voor twee jaar naar Zuid-Afrika voor een toerist , bedoelde hij een prostituee en hij werd betoveren door het meisje mijn man weigert om terug naar huis te komen , ik huil dag en nacht op zoek naar die me helpen, ik lees een krant over een krachtige spreuken genaamd Dr okojie en ik contact opgenomen met de spreuken om me te helpen terug naar mij mijn geliefde en hij mij vraagt ​​geen zorgen over te maken dat de goden we vechten voor me .. hij vertelde me medio nacht, wanneer alle de geest in rust is zal hij een spreuk aan mijn geliefde terug om me te herenigen . en hij had in minder dan 3 dagen mijn man terug kwam naar me toe en begon te huilen dat ik voor hem vergeven , ik , ben zo blij voor wat dit spreukgebruiker deed voor
ik en mijn man .. contact op zijn e-mail is de beste spreuken in de hele wilde wereld . hij is specialiesed in het oplossen van andere problemen, waaronder de volgende :
( 1 ) Als u wilt dat uw ex terug .
( 2 ) Heeft u altijd al slechte dromen .
( 3 ) U wilt worden bevorderd in uw kantoor .
( 4 ) U wilt vrouwen / mannen, lopende achter je aan.
( 5 ) Als je een kind wilt .
( 6) Als u financiële hulp nodig .
( 7) Als u wilt dat de genezing van HIV AIDS
nu contact met hem voor onmiddellijke oplossing van uw
problemen op
dank u
Geef je stem:
0
0

ja7rtiybvgtr987

 Geplaatst op
10 februari 2014
Hallo aan de Hele Public , Hallo , mijn naam is Janices wallocks van Housto texas.I kwam naar deze site om de goede werken van de Inheemse Doctor ( prophetbaz ) te delen . Ik heb nooit geloofd in de liefde, geld spreuken of magie totdat ik bedoelde deze krachtige spreukgebruiker toen ik ging naar Afrika in december vorig jaar op een zakenreis . Hij is echt krachtig en hij kan u helpen spreuken om een `s gegaan verloren liefde terug te brengen , misdragen , minnaar op zoek naar iemand om je liefde , geld rijkdom , Winnen lotto nummer , het terugbrengen van verloren je geliefde , Herstel verloren geld en magic geld betekenen voor een goede baan , I `m nu gelukkig en levende getuigen omdat de man die ik had willen trouwen liet me 2 weken voor onze trouwdag en mijn leven was ondersteboven cos onze relatie is al jaren .. ik echt hield van hem , maar zijn moeder was tegen ons en hij had geen goed betaalde baan gehad. Dus toen ik bedoelde deze spreuken , ik vertelde hem wat er gebeurd was en legde de situatie van de dingen om hem .. In eerste instantie was ik besluiteloos , sceptisch en betwijfelen , maar ik probeerde het . En in 5 dagen tijd dat ik terug naar Texas , mijn vriend ( nu mijn man , Dr Wallocks ) belde me zelf en verontschuldigde zich dat alles was geregeld met zijn moeder en familie en hij kreeg een nieuwe sollicitatiegesprek dus we moeten trouwen .. i heb `t geloven cos spreukgebruiker alleen vroeg mij om mijn naam en mijn vriendjes naam en alles wat ik van hem wilde hij deed het voor mij ... We zijn gelukkig getrouwd en we verwachten onze kleine jongen , en mijn man kreeg ook de nieuwe baan en ons leven werd veel beter en we werden zeer rijk. In het geval moet iemand de spreuken om hulp , E-mail hem op dit e-mailadres : ( prophetbaz @ gmail.com ) ...... hoop dat hij helpt u uit . Haast nu en nu contact met hem opnemen via e-mailadres : ( prophetbaz @ gmail.com ) .. Hartelijk dank en ik ben erg blij nu .. Janices wallocks
Geef je stem:
0
0

Sonia

 Geplaatst op
1 maart 2014
Sonia Paul
Nadat hij in relatie met Paul zeven jaar , brak hij met mij, ik deed al het mogelijke om hem terug te brengen , maar alles was tevergeefs , ik hem terug wilde zozeer vanwege de liefde die ik voor hem , smeekte ik hem met alles , maakte ik beloften , maar hij weigerde . Ik legde mijn probleem aan iemand online en ze stelde voor dat ik moet contact opnemen met een van spreuken die me kon helpen een spreuk om hem terug te brengen , maar ik ben het type die niet geloofde in spell , had ik geen andere keus dan om het te proberen , ik bedoelde een spell caster genaamd Dr IREDIA en ik hem gemaild , en hij vertelde me dat er geen probleem was dat alles in orde zal zijn voor drie dagen , dat mijn ex zal terugkeren naar mij voor drie dagen , wierp hij de spreuk en verrassend in de tweede dag , het was rond 16:00 . Mijn ex belde me , ik was zo verbaasd , ik beantwoord de oproep en alles wat hij zei was dat hij zo'n medelijden met alles wat er gebeurd dat hij wil dat ik terug naar hem , dat hij zoveel van mij houdt . Ik was zo blij en ik ging naar hem toe , dat was hoe we begonnen graag weer samenwonen . Sindsdien heb ik de belofte dat iedereen weet ik dat een relatie probleem hebt , zou ik helpen om die persoon te zijn door te verwijzen hem of haar naar de enige echte en krachtige spreuken die me geholpen met mijn eigen probleem en die gemaakt is anders alle valse degenen die er zijn . Iedereen kon de hulp van de spreuken , zijn e-mail nodig: u kunt hem mailen als je zijn hulp in je relatie of iets nodig hebt. Ik kan nooit stoppen met praten over YOU SIR . Contacteer hem NU VOOR OPLOSSING VOOR PROBLEMEN hieronder vermeld.
( 1 ) Als u wilt dat uw ex terug .
( 2 ) Als je altijd slechte dromen .
( 3 ) U wilt worden bevorderd in uw kantoor .
( 4 ) U hebt een baan
( 5 ) Je wilt dat mannen / vrouwen te rennen achter je aan.
( 6 ) Als je een kind wilt .
(7) Je rijk wilt worden .
( Als u financiële hulp nodig .
( 9) Voor familie problemen .
Geef je stem:
0
0

Kia

 Geplaatst op
10 april 2014
Kia Slim is hier aan het publiek die in nood van de lening te informeren naar het opstarten van bedrijven, prive-doeleinden, vestigen slechte schuld of betalen van uw schuld, een huis bouwen of voor andere ontwikkelingsproject dat van strategisch belang zijn. We geven lening tegen lage rente van 3%. Als u de lening nodig hebt voor een van deze aangegeven doel of voor een ander doel dan zo vriendelijk contact onze e-mail nu:
Geef je stem:
0
0

Kia

 Geplaatst op
10 april 2014
()Kia Slim is hier aan het publiek die in nood van de lening te informeren naar het opstarten van bedrijven, prive-doeleinden, vestigen slechte schuld of betalen van uw schuld, een huis bouwen of voor andere ontwikkelingsproject dat van strategisch belang zijn. We geven lening tegen lage rente van 3%. Als u de lening nodig hebt voor een van deze aangegeven doel of voor een ander doel dan zo vriendelijk contact onze e-mail nu:
Geef je stem:
0
0

mevrouw Katrina

 Geplaatst op
11 april 2014
Groeten aan iedereen die er zijn,

ik breng goed nieuws aan uw deur, Mijn naam is mevrouw Katrina Laat ben een particuliere lening kredietverstrekker, Wij bieden particuliere en zakelijke lening, met een jaarlijkse minimum tarieven zo laag als 3% binnen 1 jaar tot 40 jaar terugbetaling duur periode tot enig deel belang van de wereld. En we geven leningen binnen de range van $ 2.000 tot $ 100.000.000,00 USD.Our leningen zijn goed verzekerd en maximale veiligheid is onze prioriteit, moeten geïnteresseerden vandaag contact met ons op via E-mail:
Geef je stem:
0
0

mevrouw Katrina

 Geplaatst op
11 april 2014
hallo heb je een dringende lening nodig zo ja mail ons nu via:
Geef je stem:
0
0

Evelyn

 Geplaatst op
15 juni 2014
Ik ben Evelyn uit Spanje, ik wil dr. Kavaki bedanken voor de hulp die hij maken om mij door te brengen de liefde van mijn leven terug naar mij. Mijn man die me verlaten voor een andere vrouw heeft eindelijk weer op zijn knieën komen smeken me om te vergeven en te accepteren hem terug nadat hij mij en onze 2 jaar oude zoon af te staan ​​voor 3 jaar van pijn en verdriet, totdat op een dag toen ik op zoek naar oplossing op het internet over hoe om hem terug te krijgen, dus ik zag het getuigenis van een meisje die zei dat Dr Kavaki hielp haar breng haar geliefde terug met zijn magische spreuk dus besloot ik om hem te contacteren voor hulp en vandaag ben ik erg blij om de wereld te vertellen dat ik ben een gelukkige vrouw vandaag, want als ik nu spreek mijn man is weer thuis voor goed en we zijn gelukkig leven al deze gebeurde met de hulp van Dr Kavaki betovering. Heeft u hulp nodig om je man, vrouw, vriend / vriendin of familielid terug te krijgen, of heb je hulp van welke aard dan ook nodig hebt dan contact met Dr Kavaki via e-mail om hulp:
Geef je stem:
0
0

kate

 Geplaatst op
21 juni 2014
Ik ben te horen getuigenis van hoe ik terug mijn man te geven, zijn we getrouwd voor meer dan 9 jaar en hebben twee kinderen gekregen. ding ging goed met ons en we zijn altijd blij. tot op een dag mijn man begon te gedragen op een manier kon ik niet begrijpen, was ik erg in de war door de manier waarop hij mij en de kinderen te behandelen. later die maand hij niet weer thuis te komen en hij belde me dat hij wil scheiden, ik vroeg hem wat heb ik verkeerd gedaan om dit te verdienen van hem, alles wat hij zei is dat hij wil scheiden, dat hij een hekel aan mij en doe niet Wil je me weer te zien in zijn leven, ik was boos en ook gefrustreerd weet niet wat te doen, ik was ziek voor meer dan 2 weken als gevolg van de echtscheiding. Ik hou zoveel van hem hij was alles voor me zonder hem mijn leven is onvolledig. Ik vertelde mijn zus en ze vertelde me om contact opnemen met een van spreuken, ik nooit geloven in al deze spell casting van een ding. Ik wil gewoon om te proberen als er iets uit zal komen. Ik contacteerde Dr okojie voor de terugkeer van mijn man om mij, vertelden ze me dat mijn man zijn genomen door een andere vrouw, dat ze een spreuk op hem, dat is de reden waarom hij me haten en willen ook ons ​​scheiden. Toen vertelde ze me dat ze een spreuk op hem dat zal hem terug naar mij en de kinderen, ze kaste de spreuk en na 1 week mijn man belde me en hij vertelde me dat ik hem zou moeten vergeven, begon hij zich te verontschuldigen op de telefoon en zei dat hij nog leeft me dat hij niet wist wat er met hem gebeuren dat hij mij verliet. het was de spreuk die hij Dr okojie kaste in Hem, Die hem vandaag maken comeback voor mij, mij en mijn familie zijn nu weer gelukkig vandaag. dank u Dr okojie voor wat je hebt gedaan voor mij ik vandaag zo niet niets zou zijn geweest voor uw grote spell. Ik wil dat je mijn vrienden die op doorreis zijn al dit soort liefde probleem om terug hun man, vrouw of ex-vriendje en vriendinnetje contact . en je zult zien dat uw probleem zal worden opgelost zonder enige vertraging. Hij is gespecialiseerd in het oplossen van andere problemen, waaronder de volgende:
(1) Als u wilt dat uw ex terug.
(2) Heeft u altijd al slechte dromen.
(3) U wilt worden bevorderd in uw kantoor.
(4) U wilt vrouwen / mannen, lopende achter je aan.
(5) Als je een kind wilt.
(6) Als u financiële hulp nodig.
(7) Als u wilt dat de genezing van HIV AIDS
nu contact met hem voor onmiddellijke oplossing van uw
problemen op
Dank u
Geef je stem:
0
0

Allen

 Geplaatst op
8 juli 2014
MIJN NAAM IS ALLEN SPENCER Ik ben een vrouw die heeft veel te zeggen over MIJN HUWELIJK, mijn man liet me na vier jaar huwelijk met twee kinderen, had ik geen baan en het was alsof de hele wereld kwamen OP ME TOT IK crashen ontmoette deze spreukgebruiker grote profeet Fatai SAMUDU die me geholpen, hij vroeg om MIJN GEGEVENS en die van mijn man en mij DAT HIJ beloofde dat hij zal terugkeren naar mE OMDAT IK HAD IN DE leed veel mannen HANDEN ik had niet gedacht over het tot IT gebeurde drie dagen na zijn PROMISE mijn man die niet gebeld heb ME OF DE KINDEREN VOOR TWEE JAAR belde me en vroeg om mijn nieuwe huis ADRES EN HIJ klopte aan mijn deur, het hele verhaal gekort op, ALS JE AL MEER PROBLEMEN EN RELATIE Of je moet de hulp van een spiritistische U kunt hem dezelfde manier als ik contact opgenomen met hem en hij mij geholpen VIA .
Geef je stem:
0
0

Allen

 Geplaatst op
8 juli 2014
MY NAME IS ALLEN SPENCER I AM A WOMAN WHO HAS ALOT TO SAY ABOUT MY MARRIAGE, MY HUSBAND LEFT ME AFTER FOUR YEARS OF MARRIAGE WITH TWO KIDS, I DIDNT HAVE A JOB AND IT WAS AS IF THE WHOLE WORLD CAME CRASHING ON ME UNTIL I MET THIS GREAT SPELL CASTER PROPHET FATAI SAMUDU WHO HELPED ME, HE ASKED FOR MY DETAILS AND THAT OF MY HUSBAND AND HE PROMISED ME THAT HE WILL RETURN BACK TO ME BECAUSE I HAD SUFFERED ALOT IN THE HANDS OF MEN I DIDNT THINK ABOUT IT UNTIL IT HAPPENED THREE DAYS AFTER HIS PROMISE MY HUSBAND WHO HAVE NOT CALLED ME OR THE KIDS FOR TWO YEARS CALLED ME AND ASKED FOR MY NEW HOUSE ADDRESS AND HE CAME KNOCKING AT MY DOOR, TO CUT THE WHOLE STORY SHORT, IF YOU HAVE ANY RELATIONSHIP PROBLEMS AND OR YOU NEED THE HELP OF A SPIRITUALIST YOU CAN CONTACT HIM THE SAME WAY I CONTACTED HIM AND HE HELPED ME VIA .
Geef je stem:
0
0

Anthony Mars

 Geplaatst op
29 oktober 2014
Atili Atili Atili !!! Meneer u bent mijn aardse God, meneer Ik geloof in dit woord niemand weet morgen. Omdat meneer Ik heb nooit geleerd dat ik ooit zou kunnen hebben mijn geliefde terug naar mijn armen na het gevecht en break up tussen ons sinds 2012, meneer u bent de beste van alle beste meneer je me liet zien de echte bevoegdheden van de spreuk en je ook leren me meer. over de toekomst, meneer u bent een groot ben zo blij nu, meneer bedankt voor de glimlach die u putted op mijn gezicht en moge God blijven om je te beschermen, zodat je zal iedereen helpen bij problemen. Mijn vrienden die er zijn kan ik niet Dr atili alleen dank je wel mensen moeten me mee, dank hem voor het terugbrengen van mijn liefde, die is nu mijn vrouw, als je wilt om hem te bedanken of je zijn hulp nodig heeft kunt u contact met hem opnemen via: of mobiele nummer +2347051255824.

Mijn Land: USA
Mijn Naam: Anthony Mars

Ik u willen horen over hoe dr Atili deed zijn grdeat werk in mijn leven door het horen van mijn stem kunt u mij bellen via mijn mobiele nummer: +157433003997.

dank
Geef je stem:
0
0

Anthony Mars

 Geplaatst op
29 oktober 2014
Atili Atili Atili !!! Meneer u bent mijn aardse God, meneer Ik geloof in dit woord niemand weet morgen. Omdat meneer Ik heb nooit geleerd dat ik ooit zou kunnen hebben mijn geliefde terug naar mijn armen na het gevecht en break up tussen ons sinds 2012, meneer u bent de beste van alle beste meneer je me liet zien de echte bevoegdheden van de spreuk en je ook leren me meer. over de toekomst, meneer u bent een groot ben zo blij nu, meneer bedankt voor de glimlach die u putted op mijn gezicht en moge God blijven om je te beschermen, zodat je zal iedereen helpen bij problemen. Mijn vrienden die er zijn kan ik niet Dr atili alleen dank je wel mensen moeten me mee, dank hem voor het terugbrengen van mijn liefde, die is nu mijn vrouw, als je wilt om hem te bedanken of je zijn hulp nodig heeft kunt u contact met hem opnemen via: of mobiele nummer +2347051255824.

Mijn Land: USA
Mijn Naam: Anthony Mars

Ik u willen horen over hoe dr Atili deed zijn grdeat werk in mijn leven door het horen van mijn stem kunt u mij bellen via mijn mobiele nummer: +157433003997.

dank
Geef je stem:
0
0

jennifer

 Geplaatst op
12 november 2014
hallo
CALIFORNIA terry'm Jennifer, toen ik eindelijk het bewijs van deze spreuken als DR.musa geholpen veel mensen krijgen hun geliefden en gebroken gezinnen terug, ik contact met hem opnemen via zijn e-mail want ik was absoluut wanhopig om mijn te krijgen man terug. Leven zonder mijn man was een ramp voor mij en mijn twee kinderen. Ik wilde een dramatische verandering en ik denk dat misschien de magische oplossing. Na het bespreken van de resolutie met DR. Muse, die gaf me hoop dat mijn huwelijk zal worden hersteld. Ik was er zeker van dat mijn man thuis zal komen en dat deed hij! Het is geweldig dat je voor mij hebt gedaan, deze grote spreukgebruikers uw hulp is onbetaalbaar! Ik weet niet wat ik zou hebben gedaan zonder DR. Muse, DR. Musa doet zijn werk, zodat het is georganiseerd en zeer functioneel, nou ik denk dat het de beste werper ik kan rekenen op als het gaat om een soort van spreuk die werd verlaten zonder te spreken met hun spreuken gewerkt, Als u hulp nodig hebt, neem dan contact met hem per e-mail: , of contact met hem opnemen via zijn website:
Of u kunt contact opnemen met hem via zijn mobiele telefoon: +2349033455855 en ik verzeker u dat de dingen zal omdraaien voor je ....
Geef je stem:
0
0

Steven

 Geplaatst op
15 november 2014
i have never seen a wonderful Doctor like Doctor Atete. He is a man of his word and the solution of all kind of problems, i call him the physical God on earth because of what he has done for me with his powerful spell. I was married for seventeen years without any child but when i contacted Doctor Atete for help,he promised me that all will be well with me and my wife then he cast a spell for me and i am so please to tell the world that my wife got pregnant after *** and today she gave birth to triplet. What else can i say than to say thank you to Doctor Atete the man that has wipe my tears.D o you need help then Contact Doctor Atete today via mail: or via website drzazazworldofpowerfulspellwebscom.webs.com or Phone: +2347056505954
Geef je stem:
0
0


Antwoord:
Naam:
Email: * niet verplicht
Voer code in: ->



Privacy Statement